João 10

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Nyo tsue faman of maromi a mes te gim non ma sof ising naa tan matainy sobaa nana aunon tan siip sana ayei paas ising tsun naa non tana mes a sanaan kanen sa faarei non a kakabuts ana mes a fafauraav mes ana kakarainy sei ka.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Mes te ising naa non tan matainy sobaa ayei na tsoiny veis tan siip.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 A tsoiny bei ot tan matainy sobaa pue of non a tsoiny veis ana ya te fikoon fuainy siip tana fo isiseiny asanga rari fatoobing, ri nongoiny ror ya ana ayei te fatafuts rari.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Te fatafuts fi rarorin siip ya te mumua ra naa ri an siip te vovou iny ya, tana saa ari te nongoiny fanatnat iny rora nguen ya.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Ri gim ror ma vovou iny a mesmes a mes kanen, tan kat to aya ri bus osing ror a mes fuainy to, tana saa ri fanaginy nongoiny fanatnat iny ror a ngue na mesmes a mes to.”
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jisas te tsue of rarin tsue fapapaar to sana ri gima natiny a kifon a ka te tsue iny Ya tsuri.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Ai Jisas tsue pis to na ka, “Nyo tsue faman of maromi, Anyon matainy sobaa tan siip.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Mesapan tsuri to te mumua i Vaminyo arin kakabuts an fafauraav mes an kakarainy sei ka san fuainy siip gim to ma nongoiny rari.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Anyon matainy sobaa. E sei te pon non ma naa fi me Tsonyo ee nai saup fatabiny Ronyo ayei naa minon ana ya te tafuts a nai sab to na kainy ainy tan aaven.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Mes a kakabuts naa minon ma nai kabuts mi ya, ya te atsuiny famat ir a mesapan ana ayei te rurei vavis a foka. Nyo naa me ma kaa me na vainy a toto ana toto to ayei te via tsitapuu minon a fo mamatsiny kan karap fiisok.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 “Anyon a tsoiny veis a rof tan siip. Ana tsoiny veis a rof to aya kakoun non ma mat of ir siip.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 A tsoiny binun nononom foiny ito ayei na sikia ma tsoiny veis tan siip ayei kan sikia non ma fasito ir fuainy siip, ayei naus osing raror fuainy siip ya te bus osing rari te tagei fi non ya na kas a vouts te kuar fi minon ya, ana kas a vouts to te nots a siip an fuainy siip te bus vavis er, ri te saats vavis a pan.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 A tsoiny binun a nononom foiny bus vavis non tana saa, ayei na tsoiny binun a nononom foiny tsun, ana Ya te gima ningainy ir fuainy siip.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Te kaa miror mes panar siip Tsonyo te gim ror ma kaa koman a aunon to. Nyo ma mei kan ramiri ri te nai nongoiny men vegiau Tsonyo ana ri te nai faarei me na isen a aunon veis nar siip te kaa miror a isen a tsoiny veis.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 “Tamanyo mangiir Varonyo tana saa, Anyo orovus rou ma mat, tan kat to aya, Nyo nai toto fatabin e varou.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Sikia ta isen te onot non ma pets a toto Tsonyo. Nyo pets rou ya tan koman tsun Tsonyo. Ana Nyo faarof rou ma fa'orovus iny ya ana Nyo te faarof tan nom fatabiny pis ya. E Tamanyo te tsue faparits of bus Vanyo ma kat ya.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Ana taa Jiu takibaa pis rato fapoopoan narari tana saa, tana fo mar vegiau to.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Ana mesapan tsuri tsue to na ka, “Ayei na tutuei iny masarau! Ana Ayei na piou! Kat fei sam nongoiny rom Ya ei?”
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Sana mesapan tsuri tsue na ka, “A mes a tutuei iny masarau gim non ma onot ma vegiau fi to ayei! Tabuiny tutua iny masarau a mes to aya, ayei tabuiny gima onot ma karats matar vainy kio teeva?”
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Tan nainy Guainy tan fakats fatabin tan Tsue Faarof of a Saape tana ngats fan tsian iny Jerusalem, u nainy to aya u nainy tana tonok.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Jisas taataan en, tana saparoon tana saape te koo ri na Saparoon Ten Solomon,
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 an fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu bau faafis Towa ser tsue na ka, “Fiisia, kat fei sa Nyi gum iny tomani ovei em ei, to sanyi gima biny a fo rangat? Tsue fa'arasan of mamimam, Anyi koraa na Krais a Mes to te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy ge na sikia?”
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Jisas biny ratuari sa tsue na ka, “Nyo tsue of bus mami sana mi gima faaman Vanyo. Fo binun te kat Ronyo tana asangan e Tamanyo te pokei faruak Varonyo,
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 sana mi gim ma faaman tana saa amin sikia ma siip Tsonyo.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Fuainy siip Tsonyo nongoiny ror fikoo Tsonyo Nyo te nat irari ana ri te vovou Vanyo.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Nyo faan rarori na toto na suu ana ri te gima nai nom on a mat a suu ana sikia ta isen ta mes te onot ma pets osing Vanyo ri.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 E Tamanyo to te faan Vanyo ri Ayei kan te karap faafis pis iny non a fo mamatsiny ka ana sikia ta isen ta mes te onot ma pets osing e Tamanyo ri.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Anyo ai Tamanyo mam a ina fuan, isen tsun.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 An tsoiny mumua tana taa Jiu nom pis ton fats ma totouruei ari Ya.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Ai Jisas tsue to tsuri, “Nyo faatok bus mami na fo binun iny faatok reits to te poo fi me ten Tamanyo. A saf ta isen ta ka iny faatok ei na to sami pon rom ma totouruei Vanyon fats?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 An tsoiny mumua tana taa Jiu biny fatabiny Towa ser tsue, “Mam gim rom ma totouruei Manyin fats tan ta foka to san tan tsue vaaserere tsun ten Gov tana saa, Anyi na mes babainy tsun ana Nyi koo rom a Tsivom e Gov.”
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Jisas biny ratuari sa tsue, “Te kirkir en tan Faun tsumi to te tsue fi Gov tsuri te fainy Yan vegiau Tsunia, ‘Amin fo gov.’
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Saf kirkir tan Vegiau Ten Gov te gim on non ma pangis na. Gov koo rarin, ‘fo gov’, kat pas fi non ya to Tsonyo ei?
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 E Tamanyo te pets Vanyo ana Ya jiats vamituanyo tana monaagits tovei kat pas fei sam tsue fi rom nei Anyo te tsue vaaserere iny e Gov ei, tana saa Anyo te tsue na ka, Anyo na Guei Tsoiny ten Gov?
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Faamainy sanyi vaare Vanyo yam, te gim fi Ronyo ma kat a fo binun iny faatok ten Tamanyo.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Sai te kat Ronyo na fo binun iny faatok to, kainon te gim fi romi ma faamainy Vanyo, ami ma faamainy tsuiny a fo binun iny faatok to ma nat faarof ami na fokinai e Tamanyo te kaa non koma Vanyo ana Nyo kaa rou koman e Tamanyo.”
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Ri pon pis to ma nots Ya sana Ayei aruwas osing a nima rari.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Ai Jisas tabin fatabin enato sa ngats nana aurom iny Jodan tana pan te fapeenainy e Jon a vainy sana Ayei kaa en na aya.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Ana vainy a kinai naa mito Tsunia. Ri tsue to na ka, “Jon gima kat a fo binun iny faatok reits sana fo vegiau te pokei tsuk iny ya tana mes to Jisas, u man ovei.”
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Ana vainy a kinai te kaakaa na aya faamainy Towa.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.