Atos 4

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pita me Jon vegiau kaner raror tana vainy an fo tsoiny faakor tana taa Jiu an tsoiny mumua tana fo tsoiny bei ot tana saape ana mesapan tana taa Sadusi ruak to tsuri. (Sadusi a gum tana taa Jiu to te natiny tsue ror a sikia ta tou tsun fatabin tana mat.)
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ri faavot peits ir a ina fuan a amaraav, tana saa, ri faatsuts ir a vainy ten Jisas te tsun fatabin en tana mat sa faatok iny non a ka vainy mat te nai tsun fatabin ror tana mat tsuar.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Ana ri kat to ser nots ir a ina fuan, ri fasof ratuari tana numaa iny kotskots ana ri kaa to gagon sa onots mes nainy, tana saa, te touraf busen.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Sana ri na fokinai nongoiny vaanan ten Pita, ri faaman to an as'as nar vainy onots toromainy to na ngim a tapan.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Ai tan mes nainy fo tsoiny mumua tana taa Jiu an tsunaun tana taa Jiu fiisen ramirin fo tsoiny faatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses vaaguam faavot to tana ngats fan tsian iny Jerusalem.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 E Anas a Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor fiisen kainy me Kaiafas, ai Jon ai Aleksanda, an mes panair numaa iny guei tana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 nom ir a fuan a amaraav to, ri fatsutsun ratuari matan, ser rangats rari na ina fuan, “Fei te nom ami na parits to te kat ami na ka to ei, ge na asangan e sei to tsumi kat a ka to?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Pita via men Aaven Taabos biny ratuari sa tsue, “Tsoiny mumua an tsunaun tana vainy!
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 To ma rangats ami mam tana ka na rof to te ruak tana mes a mou mat a gima natiny taataan ai to te kat fi ya sa rof fatabin ei,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 ami ma nat faarof, min fokinai vainy Isrel, a mes to te rof fatabin sa tsutsun non mata mami ito tsun kan tana parits tana asangan e Jisas Krais a tsoiny Nasaret. Jisas, Ayei na mes te atsuiny famat ami mi fagageits Towa tana pagafuan, sen Gov fatsuiny fatabiny Ya tana mat.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Ai koraa Jisas to te kirkir iny Vegiau Ten Gov sa tsue fi nei,
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Ai tsun Tsivon onot non ma saup fatabin rara sikia pis ta mes tana monaagits faavot, Gov faan rara na asangan e Jisas tsun ma saup fatabin rara Ya.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ana fokinai tana gum tan tsoiny tsian vaaguam to ser saar ir, tana saa, Pita me Jon gima oraav ana ri na ina fuan kan gima nom tu faatsuts tsian. Ri nat fi to nei ari na ina fuan a mes to te kaakaa fiisen me Jisas.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Sana ri sikia ma onot ma tsue ta ka, tana saa a mes to te kat faarof ari tsutsun kan enanon fiisen me Pita me Jon.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ri tsue of ratuari na ina fuan ma tafuts osing ari na pan te vaaguam arin fuainy tsunaun, ri favevegiau patsukan rato fapoopoan narari,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 “Saf ta ka te kat rora tana ina fuan a mes to na?” rangat fi ri. “A fokinai kaakaa ror Jerusalem nat ror tana ka iny faatok te kat ari, ana ra kan gim ror ma faungis.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 San tan kat tap iny a ka to ma saats vavis vaare ri ya na vainy, ara ma tsue faparits of irari na ina fuan ma gim ari ma vegiau me ta mes tana asangan e Jisas.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Ri kat to ser fikoo fasof fatabiny rari na ina fuan, ri tsue faparits of ratuari ma gim ari ma vegiau tan ta mes ge ma faatsuts vaare ri na asangan e Jisas.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Sen Pita me Jon biny rari ser tsue, “Ami patsukanem ma faaroiny a ka te toobing non matan e Gov, tsumam ma nongoiny mami ge mam ma nongoiny e Gov.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Mam gim on rom ma faonot tan tsue faruak iny a foka te tagei fatoobing amam ana foka kan te nongoiny amam.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 An tsunaun tsue faparits of pis ratuari, ri kat to ser tsue of rari ma naa. Ri gima sab ta ka ta iring ma kat ari to ma nom ari tu fasaraa, tana saa, vainy te faatouf e Gov tana ka te tagei ari te ruak.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 A mes to te tsipaar ari sa toto te onots non fats safunuu na ingainy.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Voun nainy te tafuts ari, Pita me Jon tabin fi naa to tana gum iny vainy tsuar ser fafaatai rari tan tsue te kat fo tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu an ri kan tsunaun tana taa Jiu.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Te nongoiny arin tsue to ri faakats faavot to ten Gov, “Tsunaun a Gov siireits, Nyi kat a Gormirmir ai nei petoo ana namaan an fo mamatsiny ka te kaa ror tsuri.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Tan Aaven Taabos Nyi vegiau of to tsuvumamam e Devit, a tsoiny binun Tsuam, sana ayei tsue,
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 A fo gotouf tana monaagits to an tsoiny mumua tana vainy vaaguam, ser kakouiny a tsivor ma fataatsun fiisen mi ri na Tsunaun ai Krais Tsunia, ito na mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy.’ (Vadou 2.1,2)
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Sa man kanen Herot me Pontias Pailat gum faavot tana ngats fan tsian to fiisen kan ramirin vainy sikia ma taa Jiu ana taa Isrel, ri takopis ser kat fifiiring e Jisas a Tsoiny Binun a Taabos Tsumanyi to te kat Anyi ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Ri vaaguam ser kat a ka te fatangan bus iny Anyi ma kat ari, tana saa, ayei tanuu bus iny a foka te ruak tan mangiir ana parits Tsumanyi.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Sai tovei Tsunaun Nyi nat em tan tsue tap te kat ari, Nyi natiny famanat maromam tsoiny binun ma favaanan iny amam vaanan Tsumanyi fiisen me na parits ana ongoor.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Nyi ma karats a nima Manyi tsipaar, ana Nyi te faan iny me na foka iny faatok reits ana fo kan karap te tagei rori, ana fo binun saar iny faatok ma kat amam tana asangan a Tsoiny Binun Tsumanyi na Taabos e Jisas.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Te faakats fakap ari ana pan te vaaguam ari tatagut nato. Ri na fokinai via men Aaven Taabos, ri tanik iny favaanan fiisen mito na parits ana ongoor.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Vainy fafaaman kaa tsun men sen fakats aave rari. A sikia ta isen tsuri ma tsue ayei tsun fasito iny non a fo mamatsiny ka tsuan, sana ri faavot fikavuu iny rora foka to.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 An fo amaraav binun fiisen mito na parits ri favaanan iny to na tou tsun fatabin ten Jisas tana mat. Sen Gov faan iny koma ree'un tsian tsuri faavot a fokinai.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 A sikia ta mes fapoopoan nana gum nar vainy fafaaman to ma kakat iny ta isen ta ka, tana saa, sei tsuri te kaa men tanun ge na numaa ee ri fafiifoiny iny ya,
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 ri mei me na painy moni ri faan ratuari amaraav ma tatafas rariri te kakat iny ror ta foka.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Josep a isen a tsoiny tana vun ten Livai te agiir Saipras, an amaraav natiny koo ror ya Banabas, tana saa a man nan asangan to “Mes natiny faparits non a mesmes,”
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 ayei fafiifoiny iny a painy petoo tsuan, ya nom to na painy moni sa faan rarin amaraav.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.