Atos 2
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVT
1 Te ruak nainy iny faarof e Gov tan Tanun Foun, ge nainy guainy tana taa Jiu te koo rorin Pentikos vainy fafaaman vaaguam to tana isen a pan.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Sen tsun ana ka vuu faarei mito na ainysat a parits poo fi me jias, sa fapainy a numaa tana pan te gumgum ari.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Ri tagei na ka te faarein u mian tan guaf kurun, ya saats vavis to sa nai kaa toobing patsuu rarin isisen.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 An isisen tsuri na fokinai via tsitapuu miton Aaven Taabos ser kat vegiau fafoofan Aaven Taabos favegiau rari.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Tan nainy to aya taa Jiu te kaa Jerusalem ana rin vainy fafaatouf te poo fi me tana fo gum fan vavis tana monaagits to.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Te nongoiny arin goonen to aya ana fokinai vaaguam faavot to. Ri na fokinai fakakarian ir te nongoiny fi rin vainy fafaaman favevegiau ror tana fo vegiau fafoofan.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Ri saar fiisok ovei erato, “A vainy to te favevegiau ror poo fi me tana gum fan iny Galili!
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Saf a ka to na ra faavot onot ror ma nongon rari kat ror vegiau tsura fatoobing.
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Mam poo fi me tana gum fan Patia, ai Media, ai Elam, ana mesapan iny Mesopotemia, ai Judia, ai Kapadosia ana mesapan poo fi me Pontas, ai Esia,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Frigia, ai Pamfilia, ai Ijip, an tana fo pan iny Libia panan a Sairini, ana mesapan tsura kan poo fi me Roum,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 ara na Jiu an vainy sikia ma taa Jiu takopis fi er tan fafaatouf tana taa Jiu, ana mesapan tsura kan iny Krit, ai Ereb, sana ra faavot nongon rari te favaanan fiisen me na parits tsian ten Gov tana ngue rara fatoobing!”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Ri na fokinai saar ser fapinpin ri fararangat fatabin ir, “A saf a man nana ka to na?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Sana mesapan taring rarin vainy fafaaman ser tsue, “Ri jiu fiisok ser mafuu.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Ai Pita tsutsun to fiisen ramiri na safunuu ana isen a amaraav, ya kuu to sa tsue tana fokinai, “Ami na taa Jiu ana mi na fokinai to te naa me nei Jerusalem nyo komainy fa'arasainy rou a ka to tsumi, vanongon faarof yam tana ka te tsue iny ronyo.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Amam sikia ma jiu mam te mafuu to te buk fi romi. Te see sia na kilok tsun non tana voinyvoiny! Kat tana taa Jiu sikia ror ma jiu tana voinyvoiny.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Sana ka to aya te tsue fakap bus iny a kuigin e Joel sa tsue:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Tan fafakap nan nainy tsue fi Gov, Nyo nai tsiiu nats iny rou Aaven Taabos Tsonyo patsuur vainy faavot. U guei tsoiny an guei moun tsumi nai favaanan ror, an vurots tsumi nai tagei ror a man nane Gov tan taraa tsuri te tagun farokot fi rori. An tsokanei tsumi nai tagei ror a man nane Gov tan taraa tsuri te goros fi rori.
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Ai tsuri kan vainy binun Tsonyo, tsoiny an moun Nyo nai tsiiu iny nats rou Aaven Taabos Tsonyo tana fo nainy tuwa aya, ana ri te favaanan nats.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Anyo nai faatok nats rou ta foka ta karap iny faatok jias korosuu an ta ka iny faatok nei peto tan puputaa, rafatsiny an guaf an um tsian ruak ror.
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 A nuaf nai takopis non ana ayei te uurup ana iifaa nai ruak iny goutsiroun non faarei non rafatsiny foka to te ruak faamuan non tan nainy fafakap, vou an Nainy tsian an siinaiv tana Tsunaun te naa bus me.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ai sei te komainy non tagtag ten Gov te sing fi non ya tana Asangan a Tsunaun ee, a Tsunaun nai saup fatabiny non ya.’ (Joel 2.28-32)
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 “Ami na taa Isrel, nongon yam tan vegiau tovei! E Jisas iny Nasaret Ayei na mes Gov fainy Yan gumgum ma kat a fo mamatsiny ka na fo karap iny faatok tana parits ten Gov fapoopoan namami to te nat fi romi.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Tan mangiir ten Gov an tana nat Tsunia sa faan iny a mes to nima mami ana mi atsuiny Towa, sam faan iny naa Ya tan vainy aveto ma fagageits ari Ya tana pagafuan.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Sen Gov fatsuiny fatabiny Ya tana mat sa fatafuts Ya tana kamits iny mat, tana saa a mat sikia ma onot ma kotskots tap iny Ya.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 E Devit tsue bus iny Ya,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 A koma vanyo paparaa fiisok tsun en ana mia vanyo vegiau iny non a mamagat, ana pua vanyo nai favusuan faarof non nyo te naano anaanos tana saa nyo faason rou ten Gov an fo tsuen man Tsunia tana foka te nai ruak ror vou,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 tana saa, Nyi gim rom ma tanyiny na aave vanyo ma kaa ya fiisen ramiri te mat buser ge ma fatamee iny a Tsoiny Binun a Taabos Tsuam ma kaa Ya tana pan a kuav tan katskats.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Nyi fanat bus vanyo na sanaan te naa non tana pan tana toto na suu ana Nyi nai favei varonyo na mamagat tana pan to aya, tana saa nyo kaa fiisen vamirom Anyi.’” (Vadou 16.8-11)
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Ai Pita tsue pis to, “Vamuinyasiny fafaaman tsonyo, anyo komainy fa'arasainy rou ya tsumi, e Devit a tsuvurara te mat en ser kats iny ya an katskats tsunia kaa non tovei roman.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Sana ayei na kuigin kan ana ayei natiny non tsuen man te kat e Gov tsunia: Gov tsue faman iny a ka fiisen men tsue man non jias tana isen a tsubnaain e Devit fatoobing nai aatouf nats non ana ayei te nai kaa tan tagan tsunia.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 E Devit natiny a ka te kat nats non e Gov, to sa tsue tsuk iny a tou tsun fatabin tana mat ten Krais, ‘te gim non ma kaa fiisen men vainy te mat buser ana puan Ya gim non ma kuav tan katskats.’
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Gov fatsuiny fatabiny e Jisas tana mat ai tovei mam a fokinai te tagei e Jisas te toto fatabin fi Ya vou na mat Tsunia.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ayei tsun fatabin sa nai gum en tan panaainy matou nane Gov a Taman Ya. Jisas nom Aaven Taabos ten Taman kat fi non tsuen man tana saa te tagei romi ai te nongoiny romi roman, ayei na fifaan te tsiiu iny mi Ya tsumam.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Devit gima naa Gormirmir, sana ayei tsue,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 onot non te fakei finy Ronyon fo vainy te koma iring marom Anyi er kaa to fain a mou Manyi.’ (Vadou 110.1)
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 “Te kat fi non nei amin vainy iny Isrel ma nat fi nei; e Jisas to te fagageits ami tana pagafuan, Gov kat Ya sa Tsunaun non ana Ayei kan a Krais a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Nainy te nongoiny a vainy a ka to an vegiau sak fatoobing to na aave rari ser tsue na ka ten Pita ana mesapan tsurin amaraav, “Vamuinyasiny, a saa te kat romam na?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Ai Pita tsue to tsuri, “Reesik yam, am takopis osing to na fo aveto tsumi ana mi te tap ten Gov, ana mi te peenan tana asangan e Jisas Krais, ai Gov te anofe ravainy aveto tsumi, ana Ayei te faan mamin fifaan tan Aaven Taabos.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Gov kat tsuen man ma faan iny mi Yan Aaven Taabos tsumi an fuainy guei tsumi, ai tsuri kan vainy veevian, ana ri faavot to te fikoo na Tsunaun e Gov tsura ma naa me Tsunia.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Pita tsue faparits of ratuari ana fo mes a fo vegiau kan iny fanongon rari; sa tsue, “Tanamots a tsivom tana fasaraa te nana minon tan aatai iring tovei.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Ri na vainy faarof vegiau ten Pita ser faaman ri peenan to, sa onots toromainy fopis tapan, san as'as te paas pis tan nainy to aya.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Ri kaa faavot fiisen men guamaraav ser nom fifaatsuts tsuri, ai tana tou vivangura tsuri, ai tana tou ivivoon koinykoiny kan tan fakats fatabiny e Jisas, ana tou faakats.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Vainy fafaaman faavot te saar ir tan nainy te kat amaraav ka na kinai iny faatok reits ana fo binun saar iny faatok.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Rin vainy fafaaman sikia ma faravaa tan kaa faavot, ai tan tatafas iny a foka fapoopoan narari.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Ri fafiifoiny iny a foka tsuar ri nom ton moni ser faan rari ya te kakat ror.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Tan mamatsiny nainy ri natiny kaa faavot ror faarei ror a gum tana saape tana taa Jiu. Ri natiny ivivoo ror koinykoiny tana tou fakats fatabiny e Jisas koman a fo numaa tsuar ana ri te ainy kainy ainy iny vivangura faavot fiisen men sen koman ana paparaa aave rari.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Mamatsiny nainy ri natiny fapaas ror a Asangan e Gov fiisen men koma rof an mamagat tana vainy faavot. Tan mamatsiny nainy Tsunaun natiny fakorots non as'as tana vainy te saup fatabiny Ya.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.