Atos 2

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te ruak nainy iny faarof e Gov tan Tanun Foun, ge nainy guainy tana taa Jiu te koo rorin Pentikos vainy fafaaman vaaguam to tana isen a pan.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Sen tsun ana ka vuu faarei mito na ainysat a parits poo fi me jias, sa fapainy a numaa tana pan te gumgum ari.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ri tagei na ka te faarein u mian tan guaf kurun, ya saats vavis to sa nai kaa toobing patsuu rarin isisen.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 An isisen tsuri na fokinai via tsitapuu miton Aaven Taabos ser kat vegiau fafoofan Aaven Taabos favegiau rari.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Tan nainy to aya taa Jiu te kaa Jerusalem ana rin vainy fafaatouf te poo fi me tana fo gum fan vavis tana monaagits to.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Te nongoiny arin goonen to aya ana fokinai vaaguam faavot to. Ri na fokinai fakakarian ir te nongoiny fi rin vainy fafaaman favevegiau ror tana fo vegiau fafoofan.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Ri saar fiisok ovei erato, “A vainy to te favevegiau ror poo fi me tana gum fan iny Galili!
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Saf a ka to na ra faavot onot ror ma nongon rari kat ror vegiau tsura fatoobing.
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Mam poo fi me tana gum fan Patia, ai Media, ai Elam, ana mesapan iny Mesopotemia, ai Judia, ai Kapadosia ana mesapan poo fi me Pontas, ai Esia,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Frigia, ai Pamfilia, ai Ijip, an tana fo pan iny Libia panan a Sairini, ana mesapan tsura kan poo fi me Roum,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 ara na Jiu an vainy sikia ma taa Jiu takopis fi er tan fafaatouf tana taa Jiu, ana mesapan tsura kan iny Krit, ai Ereb, sana ra faavot nongon rari te favaanan fiisen me na parits tsian ten Gov tana ngue rara fatoobing!”
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Ri na fokinai saar ser fapinpin ri fararangat fatabin ir, “A saf a man nana ka to na?”
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Sana mesapan taring rarin vainy fafaaman ser tsue, “Ri jiu fiisok ser mafuu.”
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Ai Pita tsutsun to fiisen ramiri na safunuu ana isen a amaraav, ya kuu to sa tsue tana fokinai, “Ami na taa Jiu ana mi na fokinai to te naa me nei Jerusalem nyo komainy fa'arasainy rou a ka to tsumi, vanongon faarof yam tana ka te tsue iny ronyo.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Amam sikia ma jiu mam te mafuu to te buk fi romi. Te see sia na kilok tsun non tana voinyvoiny! Kat tana taa Jiu sikia ror ma jiu tana voinyvoiny.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Sana ka to aya te tsue fakap bus iny a kuigin e Joel sa tsue:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 ‘Tan fafakap nan nainy tsue fi Gov, Nyo nai tsiiu nats iny rou Aaven Taabos Tsonyo patsuur vainy faavot. U guei tsoiny an guei moun tsumi nai favaanan ror, an vurots tsumi nai tagei ror a man nane Gov tan taraa tsuri te tagun farokot fi rori. An tsokanei tsumi nai tagei ror a man nane Gov tan taraa tsuri te goros fi rori.
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Ai tsuri kan vainy binun Tsonyo, tsoiny an moun Nyo nai tsiiu iny nats rou Aaven Taabos Tsonyo tana fo nainy tuwa aya, ana ri te favaanan nats.
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Anyo nai faatok nats rou ta foka ta karap iny faatok jias korosuu an ta ka iny faatok nei peto tan puputaa, rafatsiny an guaf an um tsian ruak ror.
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 A nuaf nai takopis non ana ayei te uurup ana iifaa nai ruak iny goutsiroun non faarei non rafatsiny foka to te ruak faamuan non tan nainy fafakap, vou an Nainy tsian an siinaiv tana Tsunaun te naa bus me.
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Ai sei te komainy non tagtag ten Gov te sing fi non ya tana Asangan a Tsunaun ee, a Tsunaun nai saup fatabiny non ya.’ (Joel 2.28-32)
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 “Ami na taa Isrel, nongon yam tan vegiau tovei! E Jisas iny Nasaret Ayei na mes Gov fainy Yan gumgum ma kat a fo mamatsiny ka na fo karap iny faatok tana parits ten Gov fapoopoan namami to te nat fi romi.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Tan mangiir ten Gov an tana nat Tsunia sa faan iny a mes to nima mami ana mi atsuiny Towa, sam faan iny naa Ya tan vainy aveto ma fagageits ari Ya tana pagafuan.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Sen Gov fatsuiny fatabiny Ya tana mat sa fatafuts Ya tana kamits iny mat, tana saa a mat sikia ma onot ma kotskots tap iny Ya.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 E Devit tsue bus iny Ya,
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 A koma vanyo paparaa fiisok tsun en ana mia vanyo vegiau iny non a mamagat, ana pua vanyo nai favusuan faarof non nyo te naano anaanos tana saa nyo faason rou ten Gov an fo tsuen man Tsunia tana foka te nai ruak ror vou,
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 tana saa, Nyi gim rom ma tanyiny na aave vanyo ma kaa ya fiisen ramiri te mat buser ge ma fatamee iny a Tsoiny Binun a Taabos Tsuam ma kaa Ya tana pan a kuav tan katskats.
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Nyi fanat bus vanyo na sanaan te naa non tana pan tana toto na suu ana Nyi nai favei varonyo na mamagat tana pan to aya, tana saa nyo kaa fiisen vamirom Anyi.’” (Vadou 16.8-11)
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Ai Pita tsue pis to, “Vamuinyasiny fafaaman tsonyo, anyo komainy fa'arasainy rou ya tsumi, e Devit a tsuvurara te mat en ser kats iny ya an katskats tsunia kaa non tovei roman.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Sana ayei na kuigin kan ana ayei natiny non tsuen man te kat e Gov tsunia: Gov tsue faman iny a ka fiisen men tsue man non jias tana isen a tsubnaain e Devit fatoobing nai aatouf nats non ana ayei te nai kaa tan tagan tsunia.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 E Devit natiny a ka te kat nats non e Gov, to sa tsue tsuk iny a tou tsun fatabin tana mat ten Krais, ‘te gim non ma kaa fiisen men vainy te mat buser ana puan Ya gim non ma kuav tan katskats.’
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Gov fatsuiny fatabiny e Jisas tana mat ai tovei mam a fokinai te tagei e Jisas te toto fatabin fi Ya vou na mat Tsunia.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ayei tsun fatabin sa nai gum en tan panaainy matou nane Gov a Taman Ya. Jisas nom Aaven Taabos ten Taman kat fi non tsuen man tana saa te tagei romi ai te nongoiny romi roman, ayei na fifaan te tsiiu iny mi Ya tsumam.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Devit gima naa Gormirmir, sana ayei tsue,
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 onot non te fakei finy Ronyon fo vainy te koma iring marom Anyi er kaa to fain a mou Manyi.’ (Vadou 110.1)
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 “Te kat fi non nei amin vainy iny Isrel ma nat fi nei; e Jisas to te fagageits ami tana pagafuan, Gov kat Ya sa Tsunaun non ana Ayei kan a Krais a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy.”
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Nainy te nongoiny a vainy a ka to an vegiau sak fatoobing to na aave rari ser tsue na ka ten Pita ana mesapan tsurin amaraav, “Vamuinyasiny, a saa te kat romam na?”
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Ai Pita tsue to tsuri, “Reesik yam, am takopis osing to na fo aveto tsumi ana mi te tap ten Gov, ana mi te peenan tana asangan e Jisas Krais, ai Gov te anofe ravainy aveto tsumi, ana Ayei te faan mamin fifaan tan Aaven Taabos.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Gov kat tsuen man ma faan iny mi Yan Aaven Taabos tsumi an fuainy guei tsumi, ai tsuri kan vainy veevian, ana ri faavot to te fikoo na Tsunaun e Gov tsura ma naa me Tsunia.”
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Pita tsue faparits of ratuari ana fo mes a fo vegiau kan iny fanongon rari; sa tsue, “Tanamots a tsivom tana fasaraa te nana minon tan aatai iring tovei.”
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Ri na vainy faarof vegiau ten Pita ser faaman ri peenan to, sa onots toromainy fopis tapan, san as'as te paas pis tan nainy to aya.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Ri kaa faavot fiisen men guamaraav ser nom fifaatsuts tsuri, ai tana tou vivangura tsuri, ai tana tou ivivoon koinykoiny kan tan fakats fatabiny e Jisas, ana tou faakats.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Vainy fafaaman faavot te saar ir tan nainy te kat amaraav ka na kinai iny faatok reits ana fo binun saar iny faatok.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Rin vainy fafaaman sikia ma faravaa tan kaa faavot, ai tan tatafas iny a foka fapoopoan narari.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Ri fafiifoiny iny a foka tsuar ri nom ton moni ser faan rari ya te kakat ror.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Tan mamatsiny nainy ri natiny kaa faavot ror faarei ror a gum tana saape tana taa Jiu. Ri natiny ivivoo ror koinykoiny tana tou fakats fatabiny e Jisas koman a fo numaa tsuar ana ri te ainy kainy ainy iny vivangura faavot fiisen men sen koman ana paparaa aave rari.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Mamatsiny nainy ri natiny fapaas ror a Asangan e Gov fiisen men koma rof an mamagat tana vainy faavot. Tan mamatsiny nainy Tsunaun natiny fakorots non as'as tana vainy te saup fatabiny Ya.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.