Atos 26

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kat to, Agripa tsue to ten Pol, “Nyo faan iny rou ar nainy to ma fa'arasainy anyi na tsivom.” Pol faarua iny to na niman ya kat ton vegiau iny fasakaa ot iny tsivon ya tsue to na ka:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “O Aatouf Agripa! Rof ovei sanyi faan vanyon ar nainy to roman te komainy faan iny ronyon vegiau iny fasakaa ot iny ronyo na tsivou mata manyi tana fo vegiau te sak vanyo ri na taa Jiu.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 A ka na man to aya tana saa nyi nat faarof iny rom kat tan taa Jiu an tan fatsutsue tsuri. Sai nyo sing rou tsumanyi ma nongon tsonyo nyi te anaanos faamo tsun.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “A taa Jiu faavot te nat faarof iny a tou kaakaa tsonyo, onot patsukan te vurots anyo. Ri natiny ror tatanik nan a toto tsonyo te kaa nyo tana gum fan fatoobing tsonyo, Silisia, ai to kan te kaakaa nyo Jerusalem.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 A vainy to ari nat faarof ovei varonyo tan nainy viviakoo, sana ri patsukaner koman ror, ri te tsue faruak te vovou finy anyon Faun sana ri baainy er. Ana nyo kan a isen tsuri tana gum iny vainy Farasi te natiny vovou faarof ovei iny ror Faun kan ana faaman nan tou fafaatouf tsumam.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Sai tovei nyo tsutsun rou to tan fi rangat tana saa tana faaman te kaa mi ronyo tan tsuen man te faan iny e Gov tan fuainy tsuvurara.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 U tsuen man ten Gov te faan iny Ya tan tsuvurara tan safunuu ana fuan a vun tana vainy Jiu tsura te naano anaanos ror ya ma ruak me tan nainy tsuri, ai na ka te fafaatouf of rori Gov tan nuaf ai tana voiny. Ai na ka te tsue Gov to te naano anaanos ronyo to sana taa Jiu peits ser sak vanyon a fo vegiau.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Kat fi mi ei, sam fanaginy faaman rom ei to te fatsuiny fatabin finy non e Gov vainy mat?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Anyo patsukan you fakats ma kat mamatsiny kat iring tsurin vainy fafaaman ten Jisas tan nainy muan ma kat fiiring anyo na asangan e Jisas a tsoiny Nasaret.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Ai nan kat te kat kat anyo Jerusalem. Nyo natiny nom rou tsue faunot tan tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu, nyo fakei raton vainy fafaaman a kinai ten Jisas tana numaa iny kotskots; ai to te natiny atsuiny famat fin rorin vainy fafaaman, anyo kan a isen te natiny famanat rou ma atsuiny famat rari ri na vainy.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 A fo mar nainy kinai nyo natiny fasaraa rarori tana fo numaa iny fafaatouf tana taa Jiu, nyo kan natiny tanaf rou tan kat rari ma faungis iny ari na faason tsuri ten Jisas te kaa mirori. Nyo natiny koma iring rarori to sana nyo natiny naa tsun rou tana fo mes a fo ngats fan veevian nyo te nai fakamits rari.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Anyo komainy ma kat senviir kat to aya to sana nyo naa fi naa tana ngats fan iny Damaskas fiisen men tsue faunot an fo tsuen parits te nom anyo tan tsunaun tan tsoiny faakor.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 O Aatouf Agripa, tan nainy te taan naa nyo sanaan tana gagoniny nuaf tsian kat to nyo tagei ton sen kurun baraar fafis pis non baraar nan a nuaf to te kurun me Gormirmir te afis vanyo fiisen kainy me na tee vainy to te taataan fiisen vaminyo.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Ana mam faavot gotsiny to putaa kat to nyo nongoiny ton sen kuu te vegiau of vanyo tan vegiau faa Hiburu sa tsue, ‘Sol! Sol! Kat fei sa nyi fakamits Varonyo ei? Nyi kat fakakamits fatabiny rom a Tsivom tan nainy te tanaf Anyo ma faatok manyi sana nyi baainy em.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 ‘Anyi sei, Tsunaun?’ rangat fi nyo. ‘Anyo Jisas to te kat fifiiring rom anyi.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Sana nyi ma pitaa iny a moum nyi tsutsun to. Nyo ruak manyi, Nyo asang matuanyi ma bobot faarei mi nyi na tsoiny binun Tsonyo; nyi nai pokei of rarori na mesapan vegiau tana ka te kat Anyo tsumanyi roman nyi tagei towa; an tana ka te faatok marom vou.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Nyo nai saup marom anyi na tana taa Isrel to te kat fifiiring fi Vanyo mi ana rin vainy sikia ma taa Jiu kan, nyo nai faan faavot ma nats rom anyi ri.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Nyi nai karats rom a mata rari ana ri te takopis er naus osing miton a uurup tan aveto ri te naa me tana arasan tan kat tavaron, ana nyi te nom kainy ramiri te kaa ror tan parits ten Satan er takopis mito ten Gov, ai Gov te anofe, Ya te fious rari tan fo aveto tsuri, ri te kaa me ta pan iny kaa fapoopoan nar vainy te pisainy bus e Gov tana saa ari te faason Tsonyo.’”
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Ai tovei Aatouf Agripa, E Jisas faatok vanyo na foka tan taraa tatagaa to te poo me Gormirmir, tsonyo manaats ya.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Vaamuan nan nainy unya Damaskas i voun nainy nyo naa fi to Jerusalem ai vou nyo naa fi to tana fo gum fan faavot tana taa Jiu ai fapoopoan nar vainy sikia ma taa Jiu, nyo favaanan ma baainy iny ari na fo aveto tsuar ri te naa fi me ten Gov, ri te kat kat tavaron faatok iny non ari te naus osing kat iny aveto tsuri.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Ai na ka te nots of vanyo ri na taa Jiu te kaa nyo koman na saape, ri tanaf to ma atsuiny famat vanyo.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Sa nai onot me roman Gov faakouts vanyo, ai tovei nyo toto rou, pokei rou fo tsunaun ai to kan tan vainy babainy ri faavot a fokinai, nyo vegiau rou a ka te tsuen kuigin ai Moses kan tana ka te ruak nats non, nyo gima pangis ta ka!
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Ai to aya te tsuen kuigin, te tsue romam to, tana Guei Tsoiny te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy te naa minon, Ya te sarei nats a kamits tsian ana Ayei kan a vaamuan nan a mes te nai tsun fatabin non tana mat, ana Ayei te onot ma fa'arasainy fakats tsuri na taa Jiu ana sikia ma taa Jiu ana Ayei te onot ma saup rari tan aveto tsuri, Ya te onot iny faan rari na toto na rof roman ana suu tan nai vou.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Tan nainy te kat e Pol vegiau to iny fasakaa ot a tsivon, sen Festas kuu naa to tsunia, “Pol! Nyi piou em naa to, a nat tsumanyi te kat manyi, sanyi piou em!”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Pol biny naa to Festas sa tsue, “Festas, anyo gima piou, u vegiau te tsue iny ronyon man, anyo gima vegiau fapeepiou rou.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Aatouf Agripa, anyo ongoor rou ma vegiau fiisen ma mi nyi, tana saa anyi natiny rom a foka to. Anyo nat fi rou nei anyi tagei a fo mamatsiny ka te ruak ten Jisas te gima takop.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Aatouf Agripa, fiisia, nyi faamainy rom a ka te tsuen kuigin? Anyo nat you, nyi faaman rom.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Kat to sen Agripa tsue ten Pol, “Tan ar nainy to nyi pon fi rom nei nyi onot rom ma kat vanyo, nyo te kaa me na faason ten Krais?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Pol biny towa, “Te kainon nainy kakat gen nainy viviakoo nyo faakats rou ten Gov nyo koman marom anyi ana ri na fokinai kan to te vanongon ror tsonyo roman, ma senviir vaminyo tana faaman, sana nyo gim rou ma rangats e Gov ma faarei min vainy kotskots, to te faarei non a tseen te kotskots iny ari to nima vanyo.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Kat to Agripa na aatouf fiisen kainy me Festas ai Benis ana ri na fokinai tsutsun to.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Ai tan nainy te vavakas ari, ri favevegiau patsukan rato fapoopoan narari, “A mes to te gima kat tu iring to ma atsuiny famat ari ya ge ma fasof ari ya tan kotskots.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Kat to ai Agripa tsue to ten Festas, “A mes to aya onot non ma tafuts en ma gim ya ma sing ma naa fi ya tan vaatsuk ten Sisa Na Aatouf A Karap.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.