Atos 22

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Tsoiny an fuainy vamuinyasiny an fuainy tetee, nongon yam tsonyo tee kat fi ronyon vegiau iny fasakaa tap vanyo mata mami faavot.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Tan nainy te nongoiny ari ya te vegiau ya tan mia ra Hiburu ri vanumui rato sen Pol vegiau pis sa tsue,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Anyo na tsoiny Jiu, nyo agiir Tasas tana gum fan iny Silisia, sana nyo karap nei Jerusalem ana nyo kan a isen a vurots te kaa tana fo fafaatsuts ten Gamaliel. Nyo nom fo fifaatsuts parits fiisok tan Faun tan fo tamarara to sana nyo faan faman iny a tsivou ten Gov faarei kan maromi na fokinai tovei roman.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Nyo atsuiny famat ir vainy te vovou iny a Sanaan tan faamainy e Jisas. Nyo nots kainy rato na vainy fiisen kainy men moun sana nyo faakei rari tana numaa iny kotskots.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 A Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor ana ri kan fuainy Kansol tana taa Jiu onot ror ma tsue faman iny a fo kat te kat anyo, ana ri kan natiny ror man nan vegiau tsonyo. Ri faan vanyon fo noun te kirkir fi naa rori tana tsoiny mumua tana Numaa iny Fafaatouf iny Damaskas to sana nyo naa fi naa unya aya ma nots anyon vainy fafaaman ten Jisas, ana nyo te kotskots fo nima rari ana nyo te mei fi ramiri Jerusalem ma nom arin fasaraa tsian.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Tan nainy te taainy minyo naa sanaan to aya ana nyo fasiruu fi mito Damaskas te siruiny gagoiny nuaf tsian an kurun kanaf fiisok poo mito Gormirmir sa kookop faavots vanyo.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Nyo gotsiny vato peto tan puputaa ana nyo nongoiny ton sen kuu te tsue fi nei tsonyo, ‘Sol, Sol! Kat fei sa nyi fakamits Varonyo ei?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “‘Anyi sei, Tsunaun?’ Rangat fi nyo. ‘Anyo Jisas iny Nasaret to te kat fifiiring rom anyi,’ pangis finy yan rangat tsonyo.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Rin vainy to te taataan fiisen vaminyo tagei kainy kurun kanaf to te of me ri gim kainy to ma nongoiny vegiau, sana ri gima natiny a saf a mes to te vevegiau me tsonyo na.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nyo kat to nyo rangats Towa, ‘Saa kat bus ronyo na, Tsunaun?’ Ana Tsunaun tsue of vatuanyo, ‘Tsun nyi te taan naa Damaskas, unya aya a isen a mes tsue of marom anyi na binun te komainy marom anyi Gov ma kat.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 A mata vanyo naa kio tana saa u kanaf nan kurun te soraf a mata vanyo to sana vainy naa fiisen vaminyo nom tap nima vanyo ser ras tsuiny vanaa nyo Damaskas.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Te kaa me na isen a mes te koo ri Ananaias a mes a tavaron ana ayei kan natiny vovou faarof non a Faun, ana taa Jiu kan te kaa ror Damaskas natiny famaari fiisok ror ya.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mes to aya naa mito ana ayei tsutsun to pana vanyo ya tsue to, ‘Vamuinyasiny tsiau Sol, matoong fatabin bus!’ Tan ar nainy to aya nyo matoong fatabin bus vato ana nyo matoong towa.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Ai Ananaias tsue of vatuanyo, ‘E Gov tana fo tamarara te pisainy manyi ma natiny anyin fakats Tsuan, ana nyi tsivon tagei kainy to na Tsoiny Binun Tsuan Tavaron te nongoiny anyi Ya te vegiau fi Ya tana nguen Ya fatoobing,
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 tana saa nyi na tsoiny binun Tsunia tana fokinai, ana nyi nai pokei rom a ka te tagei bus anyi fiisen kan me na ka te nongoiny anyi.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Sai tovei a saa te anaanos rom anyi na? Tsun, anyi peenan to ana nyi te sing tana asangan Ya ma garus ravainy ya naa fo kat a fo iring tsuam.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Kat to sana nyo tabin fi naa Jerusalem, ai tan nainy te faakats anyo koman a saape,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 nyo tagei to na ka te faatok vanyo na Tsunaun sa tsue of vanyo, ‘Veesau tsun, naus osing a Jerusalem tana saa a vainy nei gim ror ma nongon ana ri te tsugainy vegiau te kat rom anyi Tsonyo.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “‘Tsunaun,’ pangis finy anyon vegiau Tsunia, ‘a vainy te nat varonyo to te naa fi ronyo tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu, nyo nots ir vainy to te faaman Manyi ana nyo rapits ratuari.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ai tan nainy te atsuiny famat ari Stivin to te pokei finy ya na asanga Manyi nyo patsukan fatangan iny ya ma mat an fo vau tsuri na vainy te atsuiny famat ya ai kan te tagaa ot iny anyo.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 ‘Kua,’ tsue of fi vanyo Ya na Tsunaun, ‘tana saa Nyo faan ma naa rom anyi tan fan veevian tana fan tana fo vainy sikia ma taa jiu.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 A vainy vanongon ten Pol, onots nainy te tsue fi ya nei, ri kat to ser vaakuu rato ser tsue, “Ra ma anaanos vaare, ra ma atsuiny famat ya! Ayei gima onot ma toto!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ri seeseer ri nom to na fo vau tsuar ri faap vavis iny towa ri nom ton kuaf kakatsuan ser taf iny jias.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ana vaamuan nan tsoiny mumua tsue of raton vainy tsuan ma ras naa ri Pol tana numaa tsuri, ya tsue of kainy ratuari ma rapits ya ana ri te sainy kainy a kifon a ka te seeseer iny a vainy to tsunia.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Sai tan nainy te kotskots ari ya ma rapits ari ya, Pol kat to sa tsue tana isen a tsoiny mumua tan vainy puaan te tsutsun non siruu panaan ya, “Te toobing non tana faun tsumi na taa Roum ma rapits ami na tsoiny Roum ana mi tabuiny ma tsuk a iring te kat ya?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Tan nainy te nongoiny fi na tsoiny mumua tan vainy puaan nei, ayei naa to tana vaamuan nan tsoiny mumua ana ayei rangats towa, “A saa to te kat rom anyi na? A mes to aya na tsoiny Roum!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ana vaamuan nan tsoiny mumua tana vainy puaan naa to ten Pol ya rangats towa, “Tsue of you anyi na tsoiny Roum?” “Eye,” tsue fatabin fi Pol.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ana vaamuan nan tsoiny mumua tan vainy puaan tsue to, “Anyo ruak faarei na tsoiny Roum tan nainy te pats anyo na tsivou.” “Anyo na tsoiny Roum fatoobing nyo agiir nei,” tsue fatoobing fi Pol.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Sen tsun ana vainy to te komainy ma rangats ya sos iny vou rato, ana vaamuan nan tsoiny mumua oraav nato tana saa ayei nat bus iny e Pol a tsoiny Roum ana ayei kan te kotskots a niman ya na tseen.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Sana vaamuan nan tsoiny mumua komainy ma sainy fatoobing a iring to te sak ari na taa Jiu e Pol, ai tan mes nainy ya puruur ravainy to na tseen niman e Pol ya tsue of raton fuainy tsunaun tana taa Jiu ser vaaguam me. Ana ayei nom to Pol ya fatsutsuiny towa mata rari.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.