Atos 17
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ACF
1 Pol me Sailas ari ina faun taan nato fapoopoan nana fuan a ngats fan iny Amfipolis ai Apolonia, ri nai ruak to Tesalonaika te kaa na numaa iny fafaatouf tana taa Jiu.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu, Pol natiny naa vaurep non tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu, u kat tsunia. An tan fopis Nainy Fafaatouf tana taa Jiu ayei raar of ratuarin a vainy tan Vegiau Ten Gov.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Ana ayei fa'arasainy towa tsuri faatok rari na isen a Krais, a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tsura te sarei nats non a kamits ana Ayei te mat, vou Ya te tsun fatabin tana mat. Ai Pol tsue to tsuri, “E Jisas to aya te tsue fanat bus iny anyo tsumi Ayei na Krais, a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tsura.”
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Mesapan tsuri na taa Jiu faaman ten Jisas, ri vovou iny to Pol me Sailas ana mesapan kan a vainy Grik te natiny fafaatouf ror ten Gov faarei raror a taa Jiu to te faaman ten Jisas ana rin mes panainy moun tsian tana ngats fan.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Sana mesapan nar gum nara taa Jiu kaa me na fitsufainy ri guam raton mes panan tan vainy karous an pisiin natiny kaa vavis ror tana pan iny tuan, to ser kat a isen a gum tsian. Ri kat to ser kuar faavot ana ri na fokinai tana ngats fan nai bau faafis to na numaa ten Jason ser tanaf ma nom ir ere Pol me Sailas ri te ras fatafuts rari jiarasan tana vainy.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Sana ri sikia ma sab ir ere Pol me Sailas ana ri ras vasas to Jason an mes vamuinyasiny fafaaman ser ras mi naa rin poroor tan tsoiny mumua tana ngats fan ser tsue fi nei, “A vainy to ari natiny kat ror a iring tana fo mamatsiny fan. Ai tovei ri nai rame tana ngats fan tsura.
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 Sen Jason fasof rari gagon numaa tsunia sa tagaa ot rari. Ri ngats faun tana aatouf tsura Sisa ser tsue, a mes a Aatouf te kaa non, Ayei te karap iny non e Sisa, asangan Ya, E Jisas.”
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Te nongon a vainy an tsoiny mumua tana ngats fan to aya, ri karian faavot rato.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 An tsoiny mumua tsue of to Jason an vaatau tsunia ma faan iny ari ta painy moni iny foiny, ana ri te tafuts.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Te voiny bus a pan, an vamuinyasiny fafaaman jiat rato Pol me Sailas ma naa ri tana ngats fan iny Beria. Nainy te ruak ari, ri nai sof to tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 A taa Jiu iny Beria koma tamee tan nongoiny vegiau, sikia ma faarei raror a taa Jiu iny Tesalonaika. Ri natiny vanongon ror tan vegiau fiisen men koman tsian iny gogosias kirkir ri te tagei Vegiau Ten Gov tan mamatsiny nainy tana ka te tsue iny e Pol to te man fi non ya.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 A taa Jiu na kinai te faaman ten Jisas, an moun tsian kan fiisen ramirin tsoiny Grik te suu iny a faason ten Jisas.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Tan nainy te nongoiny taa Jiu te kaakaa Tesalonaika te favaanan fi Pol Vurungan Rof nane Jisas unya Beria, ana ri naa fi naa to na aya ser fatsuiny fakats tana fokinai ser karian er.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Sikia ma potsian an vamuinyasiny fafaaman jiats finy naa to Pol teis siruu non Atens, sen Sailas me Timoti kaa farokot er i Beria.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 A tee vainy fafaaman te nai atoiny e Pol nai onot ovei er Atens, ana ri tabin pis fi to Beria. Pol faan rarin tsue fanat nane Sailas me Timoti ma veesau mi ri tsunia Atens to te onot fi rori ma naa me.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Tan nainy te anaanos e Pol ere Sailas me Timoti i Atens, ayei reesik fiisok to ma tagei na ngats fan te kaa men kaisan kinai.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Ana ayei raar towa koman a numaa iny fafaatouf tana taa Jiu fiisen ramiri na taa Jiu ana vainy sikia ma taa Jiu to te natiny fafaatouf ror e Gov, ai tan mamatsiny nainy ayei natiny kaa fiisen ra mirori na vainy te natiny naa miror tana pan iny tuan.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Ana mesapan tsurin tsoiny fifaatsuts koo rori na gum iny vainy Epikuri ana mesapan tana gum iny vainy koo rori Stoik, ri favevegiau me Pol. Mesapan tsuri tsue to, “A saa te tsue non a mes a bobongaa to na gim non ma natiny a ka te faatsuts iny non ya?” Ana mesapan tsue to, “Te vegiau tsuk toromainy non u gov tan mes fan kanen.” Ri tsue na ka to tana saa, Pol favaanan iny e Jisas ana tou tsun fatabin tana mat.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Ri mei fi naa to Pol tana numaa tsian tan vaagum tsian tana pan iny Ariopagas, ser tsue, “Mam komainy nat rom tan fafaatsuts foun to te tsotsue tsuk rom anyi.
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Mes a foka te nongoiny amam te tsue tsuk iny anyi te foun non tana tou nonongon tsumam, to tsumam komainy natiny rom a man nana foka to.”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 (A fokinai iny Atens an mes vainy sagoor to te nai kaa me Atens komainy faan faavot iny ror nainy tsuar tan vevegiau tsuk an vavanongon tan fo fakats a fo foun to.)
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Pol tsutsun to matar a fokinai tan vaagum iny Ariopagas sa tsue, “Ami na vainy iny Atens. Nyo tagaa mami, mi parits fiisok rom tan fafaatouf gov kinai.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Nainy te taan anyo koman a ngats fan tsumi to, nyo tagei to na fo fatsung fafaatouf kinai te natiny faatouf romi. Nyo sab isen fatsung fafaatouf te kaa non sen kirkir tsunia, ‘Tana Gov gim rora ma natiny.’ Tana Gov te sikia romi ma natiny, Ayei to te natiny fafaatouf romi, te pokei anyo tsumi.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 “Gov kat a monaagits to ana fo mamatsiny ka te kaa non tsunia, Ayei na Tsunaun iny Gormirmir ai tana pan to putaa, sikia kan non ma kaa tana saape te kat ari nimar.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Te sikia non ma kakat iny ta isen ta ka, to na vainy te onot ror ma kat of Ya ta ka, sikia, tana saa, Ayei patsukanen natiny faan iny non a toto ana fuasfuas ana fo mamatsiny ka tana vainy faavot.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Tana isen a mes te fapogaar Ya ana fokinai viir vainy tapogaar ising mito Tsunia, sa fakaa rari tan gum fan patsun puputaa. Sen Gov nat patsukanen muan onot nainy te toto ri, Ya fakei ton vaana'on nana fo pan iny gum tsuri.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Gov kat a ka to ma natiny tsikoo vavis ari Ya. Ai to te sing vavis rori Gov, ri onot ror ma nai sab Ya. Sen Gov sikia non ma kaa faveevian osing ta isen tsura.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 To te tsue fi na mesapan,
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 “To te nat fi rora nei, aran guei ten Gov, ra ma pon bus fi vaare nei, Gov mamatan faarei non fo kaisa tan gol an silva ge na marats, ton vainy nat te tanas rari tan nau.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Tan nainy tabuiny natiny ror a vainy e Gov, Gov matoong babainy tsuiny ratuari, sai tovei, Ayei tsue faparits of a fokinai faavot tan mamatsiny pan, ma reesik ari er takopis osing ton aveto tsuri,
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 tana saa, Ayei fagum fakap nainy te kat non yan vaatsuk tana monaagits to fiisen minon a man, ito na isen a Mes te pisainy onots Ya tan kat vaatsuk. Gov faatok iny a ka to tana vainy faavot, tan fatsuiny fatabin a Mes to tana mat.”
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Nainy te nongon a vainy to te tsue tsuk finy e Pol a tou tsun fatabin tana mat, ana mesapan tsuri taring iny towa, sana mesapan tsuri tsue, “Mam komainy nongon pis rom tana ka te tsue nyi.”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Pol kat to sa naus osing vaagum.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Mesapan ruak iny fafaaman to ten Jisas tan vegiau te kat e Pol, ri vovou iny towa. Fapoopoan narari Dionisis a isen tsuri tana gum tan Ariopagas ana moun te koo ri Damaris ana mesapan kan.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.