Atos 16
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC
1 Pol me Sailas naa fi to tana ngats fan iny Debi ai tana ngats fan iny Listra. A mes a fafaaman e Timoti te kaakaa na aya, tsinan ya na muiny Jiu ana muiny fafaaman kan, san e taman ya na tsoiny Grik.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Rin vamuinyasiny fafaaman iny Listra ai Ikoniam tsue to na ka ten Timoti, Ayei na mes a rof fiisok.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pol pon ma mei naa Timoti fiisen mi naa ya, ana ya kat ton kat iny vaapee tsunia. Ayei te kat a vaapee tana saa u taa Jiu te kaakaa tana gum fan na aya te natiny e taman Timoti na tsoiny Grik gima vovou kat iny vaapee.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Te naa fi naa ri tana fo ngats fan, ri faan raton vainy fafaaman vegiau te tsue faunot of bus rari rin amaraav an vainy tatagaa ot tan vainy fafaaman te vaagum ari Jerusalem, ser tsue of rari ma vovou iny ya.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Tan kat to aya sana rin gum nar vainy fafaaman parits me tana faason ten Krais ser ruak fakinai ovei er tan mamatsiny nainy.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ri naa fi rato tana gum fan iny Frigia ai Galesia, san Aaven Taabos gima famanat rari ma favaanan iny ta isen ta painy vaanan unya tana gum fan iny Esia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Te ruak naa ri tana gum fan iny Misia, ri tanaf iny naa fi naa to tana gum fan iny Bitinia, san Aaven Taabos ten Jisas gima famanat kan rari.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Sana ri naa fi naa to tana gum fan iny Misia ser fis a Misia, ri nai ruak to tana ngats fan iny Toroas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Tana voiny Pol taraa tatagaa sa tagei a tsoiny Masedonia tsutsun non sing non e Pol, “Taa fi me nei Masedonia nyi te faakouts mamam.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Te fakap bus e Pol taraa tatagaa tsuan, nyo Luke fiisen ramiri kakoun fi ma naa to Masedonia, tana saa mam te natiny e Gov te faatok mamam ma favaanan iny Vurungan Rof nane Jisas tana vainy na aya.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Mam naus osing a ngats fan iny Toroas tana toraara sa mam sepuu fatoobing fi naa tana toor iny Samoteres. Tan mes nainy mam naa fi to tan mounan tana ngats fan iny Niapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Ai naa aya mam taagio fi naa to tana ngats fan iny Filipai, isen a ngats fan koman a vaamuan nara distrik tana gum fan iny Masedonia. Filipai kan te kaa non fain tatagaa ot iny Roum. Mam kaakaa tsom em na aya tana ngats fan tan fo mar nainy.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu, mam tafuts osing to na ngats fan mam naa fi naa to tana aurom, pon iny a pan iny faakats tana taa Jiu. Mam gum sa mam vegiau tan moun te vaaguam na aya.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Isen tsuri te vanongoiny mamam, e Lidia, a muiny Taiataira, natiny fafiifoiny iny non fo raarav mamaato foiny nan yan nai jias, ayei kan a moun te natiny fafaatouf non e Gov faarei non a taa Jiu. Ana Tsunaun fa'arasainy ton fakats tsunia sa nongoiny vegiau ten Pol.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ayei fiisen ramirin numaa iny guei tsuan fapeenan to. Ya ras matuamam, “Taami yam am kaa fiisen vamituanyo numaa tsiau to te fakats fi varonyo mi nei anyo na muiny fafaaman faman tana Tsunaun.” Ya tsue faparits of matuamam ma kaa numaa tsunia.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Tan sen nainy te naa mam tana pan iny faakats, a muiny binun babainy a kooviou tainytainy matuamam a masarau te kaa tsunia to sa natiny tsue iny non a ka ya mataanis ename. Ayei natiny binun of raror vainy te fasito iny ror ya tan faruak a painy moni tsian tana binun te katkat ya.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ya vovou iny to Pol ana mam, sa kuu na, “A vainy to ari, rin tsoiny binun tana Gov A Tsigtsig Fiisok! Ri natiny tsue of maromi na sanaan te onot non e Gov ma saup fatabin mami!”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ayei kat kat a ka to tan mamatsiny nainy, sen Pol sewaar, ya takopis of ton masarau sa tsue, “Tana asangan e Jisas Krais, nyo tsue faparits of marom anyi ma tafuts osing me na kooviou to!” Sen tsun ana masarau tafuts osing towa.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Nainy te nat bus iny a vainy to te fasito iny ror a kooviou a ka to, te gim finy rori ma nom ta painy moni, ri nots ir e Pol me Sailas ser ras ra naa ri tana tsoiny vaatsuk tana pan iny vaatsuk matar a fokinai.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ri mei ra naa ri matar tsoiny vaatsuk tana gamaman iny Roum. Ser tsue na ka, “U vainy to ari na taa Jiu, ri te fafaruak kainy ror a fo patang tana ngats fan tsura.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ri fafaatsuts kan iny ror kat te gim non ma senviir fiisen men kat tsura to te ngats non a faun tsura, ara na taa Roum te sikia ror ma vovou iny kat tsuri!”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Rin tagin vainy faavot fi rato tan panan tana vainy te fasito iny ror a muiny binun babainy to, ser fatsitsien me Pol me Sailas. Rin tsoiny vaatsuk tsue of raton vainy ma kakaar osing ari Pol me Sailas fo vau tsuar kakouiny onots rarori ma rapits rari ri.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Te rapits fifiiring bus rari ri ser fasof rari koman a numaa iny kotskots, ri tsue faparits of to na tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots ma bei ot faarof rari ri.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Te nom bus yan tsuen parits to, ya fasof ratuari painy gagon a uurup fiisok naa koman a numaa iny kotskots, ya fangap ton mour ere Pol me Sailas, a fuan a painy nau patang fiisok.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Tana gagoiny voiny Pol me Sailas fafaakats ser kooma fafaatouf e Gov, an mes panainy vainy kotskots vavanongon er tsuri.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Sen tsun ana nuu tsian gunainy faavots to na numaa tana numaa iny kotskots. Sen tsun ana fo pingping tapue faavot tsun rato, ana fo tseen tapuruur osing ton nimar an mour vainy kotskots faavot.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots tagun, ai te tagei finy ya na fo pingping tana numaa iny kotskots tapue, ya pon iny ton vainy kotskots te bus er. Ya gamus ton kirat nana puaan tsuan ya pon to ma atsuiny a tsivon.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Sen Pol kuu fatsian, “Kat fifiiring vaare na tsivom! Mam faavot kaa rom to!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots fikoo naa ton kurun, sof veesau fi naa to gagon, sa oraav ya totoroor fakap nato fatukun to moun e Pol me Sailas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Sa ya ras fatafuts rari ana ya rangat ratuari, “Ina fuan a tsoiny tsian, saa ma kat anyo ma saup fatabiny vanyo Gov tana fasaraa Tsunia na?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Pol me Sailas biny towa, “Faaman tsun tana Tsunaun e Jisas, anyi ana numaa iny guei faavot tsuam, Gov saup fatabiny maromi, ana Ayei te faan mami na toto na suu.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ri favaanan bus iny ton vegiau tana Tsunaun unya aya tsunia ai tana vainy faavot koman a numaa tsunia.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ai tana ar nainy to aya tana voiny, tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots nom rari ya garus to na fo tageev tsuri. Ayei ana vainy faavot koman a numaa tsuan fapeenan veesau bus rato.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ya ras rato Pol me Sailas unya numaa tsuan ana ya fa'ainy ratuari. Ayei ana ri na fokinai numaa iny guei tsuan via me na mamagat, tana saa ri na fokinai te faaman er ten Gov.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Tana voinyvoiny rin tsoiny vaatsuk jiat raton kokokof tsuri fiisen men tsuen parits tana tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots, “Ma famanat iny ya Pol me Sailas ma tafuts osing ari na numaa iny kotskots, er naa to.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Sana tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots tsue of to Pol a ka te tsue of ir yan kokokof, “Tsoiny vaatsuk faan iny men tsue, ser famanat mami me Sailas ma tafuts osing a numaa iny kotskots, Mi ma naa bus am naa faarof to.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Sen Pol tsue na ka tan kokokof, “A sikia! Mam ina fuan iny Roum fatoobing, ri sikia ma sab ta iring ma kat amam, sana ri rapits mamam matar ra vainy, Ri fasof kan matuamam tana numaa iny kotskots. Ai tovei ri komainy jiat fatakop tsun maromam? Sikia on! Tanyir yam tsoiny vaatsuk er naa mito tsumam ma fatafuts mamam ari.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Rin kokokof fafaatai raton tsoiny vaatsuk tan vegiau to. An tan nainy te natiny ari Pol me Sailas tsoiny Roum fatoobing ri oraav rato.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Ser nai tsue iny reesik to tsuri ma maun a komar rari. Ser fatafuts rari tana numaa iny kotskots ana ri rangat ratuari ma naus osing a ngats fan.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pol me Sailas tafuts osing a numaa iny kotskots ser naa fi naa numaa ten Lidia. Ai na aya ri sab ir vamuinyasiny fafaaman ser kat tsue iny faparits rari ma suu iny ari na faason tsuar ten Krais Jisas, ri naa bus rato.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.