Atos 16
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVI
1 Pol me Sailas naa fi to tana ngats fan iny Debi ai tana ngats fan iny Listra. A mes a fafaaman e Timoti te kaakaa na aya, tsinan ya na muiny Jiu ana muiny fafaaman kan, san e taman ya na tsoiny Grik.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Rin vamuinyasiny fafaaman iny Listra ai Ikoniam tsue to na ka ten Timoti, Ayei na mes a rof fiisok.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pol pon ma mei naa Timoti fiisen mi naa ya, ana ya kat ton kat iny vaapee tsunia. Ayei te kat a vaapee tana saa u taa Jiu te kaakaa tana gum fan na aya te natiny e taman Timoti na tsoiny Grik gima vovou kat iny vaapee.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Te naa fi naa ri tana fo ngats fan, ri faan raton vainy fafaaman vegiau te tsue faunot of bus rari rin amaraav an vainy tatagaa ot tan vainy fafaaman te vaagum ari Jerusalem, ser tsue of rari ma vovou iny ya.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Tan kat to aya sana rin gum nar vainy fafaaman parits me tana faason ten Krais ser ruak fakinai ovei er tan mamatsiny nainy.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Ri naa fi rato tana gum fan iny Frigia ai Galesia, san Aaven Taabos gima famanat rari ma favaanan iny ta isen ta painy vaanan unya tana gum fan iny Esia.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Te ruak naa ri tana gum fan iny Misia, ri tanaf iny naa fi naa to tana gum fan iny Bitinia, san Aaven Taabos ten Jisas gima famanat kan rari.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Sana ri naa fi naa to tana gum fan iny Misia ser fis a Misia, ri nai ruak to tana ngats fan iny Toroas.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Tana voiny Pol taraa tatagaa sa tagei a tsoiny Masedonia tsutsun non sing non e Pol, “Taa fi me nei Masedonia nyi te faakouts mamam.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Te fakap bus e Pol taraa tatagaa tsuan, nyo Luke fiisen ramiri kakoun fi ma naa to Masedonia, tana saa mam te natiny e Gov te faatok mamam ma favaanan iny Vurungan Rof nane Jisas tana vainy na aya.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Mam naus osing a ngats fan iny Toroas tana toraara sa mam sepuu fatoobing fi naa tana toor iny Samoteres. Tan mes nainy mam naa fi to tan mounan tana ngats fan iny Niapolis.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Ai naa aya mam taagio fi naa to tana ngats fan iny Filipai, isen a ngats fan koman a vaamuan nara distrik tana gum fan iny Masedonia. Filipai kan te kaa non fain tatagaa ot iny Roum. Mam kaakaa tsom em na aya tana ngats fan tan fo mar nainy.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu, mam tafuts osing to na ngats fan mam naa fi naa to tana aurom, pon iny a pan iny faakats tana taa Jiu. Mam gum sa mam vegiau tan moun te vaaguam na aya.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Isen tsuri te vanongoiny mamam, e Lidia, a muiny Taiataira, natiny fafiifoiny iny non fo raarav mamaato foiny nan yan nai jias, ayei kan a moun te natiny fafaatouf non e Gov faarei non a taa Jiu. Ana Tsunaun fa'arasainy ton fakats tsunia sa nongoiny vegiau ten Pol.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Ayei fiisen ramirin numaa iny guei tsuan fapeenan to. Ya ras matuamam, “Taami yam am kaa fiisen vamituanyo numaa tsiau to te fakats fi varonyo mi nei anyo na muiny fafaaman faman tana Tsunaun.” Ya tsue faparits of matuamam ma kaa numaa tsunia.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Tan sen nainy te naa mam tana pan iny faakats, a muiny binun babainy a kooviou tainytainy matuamam a masarau te kaa tsunia to sa natiny tsue iny non a ka ya mataanis ename. Ayei natiny binun of raror vainy te fasito iny ror ya tan faruak a painy moni tsian tana binun te katkat ya.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Ya vovou iny to Pol ana mam, sa kuu na, “A vainy to ari, rin tsoiny binun tana Gov A Tsigtsig Fiisok! Ri natiny tsue of maromi na sanaan te onot non e Gov ma saup fatabin mami!”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Ayei kat kat a ka to tan mamatsiny nainy, sen Pol sewaar, ya takopis of ton masarau sa tsue, “Tana asangan e Jisas Krais, nyo tsue faparits of marom anyi ma tafuts osing me na kooviou to!” Sen tsun ana masarau tafuts osing towa.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Nainy te nat bus iny a vainy to te fasito iny ror a kooviou a ka to, te gim finy rori ma nom ta painy moni, ri nots ir e Pol me Sailas ser ras ra naa ri tana tsoiny vaatsuk tana pan iny vaatsuk matar a fokinai.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Ri mei ra naa ri matar tsoiny vaatsuk tana gamaman iny Roum. Ser tsue na ka, “U vainy to ari na taa Jiu, ri te fafaruak kainy ror a fo patang tana ngats fan tsura.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Ri fafaatsuts kan iny ror kat te gim non ma senviir fiisen men kat tsura to te ngats non a faun tsura, ara na taa Roum te sikia ror ma vovou iny kat tsuri!”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Rin tagin vainy faavot fi rato tan panan tana vainy te fasito iny ror a muiny binun babainy to, ser fatsitsien me Pol me Sailas. Rin tsoiny vaatsuk tsue of raton vainy ma kakaar osing ari Pol me Sailas fo vau tsuar kakouiny onots rarori ma rapits rari ri.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Te rapits fifiiring bus rari ri ser fasof rari koman a numaa iny kotskots, ri tsue faparits of to na tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots ma bei ot faarof rari ri.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Te nom bus yan tsuen parits to, ya fasof ratuari painy gagon a uurup fiisok naa koman a numaa iny kotskots, ya fangap ton mour ere Pol me Sailas, a fuan a painy nau patang fiisok.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Tana gagoiny voiny Pol me Sailas fafaakats ser kooma fafaatouf e Gov, an mes panainy vainy kotskots vavanongon er tsuri.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Sen tsun ana nuu tsian gunainy faavots to na numaa tana numaa iny kotskots. Sen tsun ana fo pingping tapue faavot tsun rato, ana fo tseen tapuruur osing ton nimar an mour vainy kotskots faavot.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots tagun, ai te tagei finy ya na fo pingping tana numaa iny kotskots tapue, ya pon iny ton vainy kotskots te bus er. Ya gamus ton kirat nana puaan tsuan ya pon to ma atsuiny a tsivon.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Sen Pol kuu fatsian, “Kat fifiiring vaare na tsivom! Mam faavot kaa rom to!”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots fikoo naa ton kurun, sof veesau fi naa to gagon, sa oraav ya totoroor fakap nato fatukun to moun e Pol me Sailas.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Sa ya ras fatafuts rari ana ya rangat ratuari, “Ina fuan a tsoiny tsian, saa ma kat anyo ma saup fatabiny vanyo Gov tana fasaraa Tsunia na?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Pol me Sailas biny towa, “Faaman tsun tana Tsunaun e Jisas, anyi ana numaa iny guei faavot tsuam, Gov saup fatabiny maromi, ana Ayei te faan mami na toto na suu.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Ri favaanan bus iny ton vegiau tana Tsunaun unya aya tsunia ai tana vainy faavot koman a numaa tsunia.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Ai tana ar nainy to aya tana voiny, tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots nom rari ya garus to na fo tageev tsuri. Ayei ana vainy faavot koman a numaa tsuan fapeenan veesau bus rato.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ya ras rato Pol me Sailas unya numaa tsuan ana ya fa'ainy ratuari. Ayei ana ri na fokinai numaa iny guei tsuan via me na mamagat, tana saa ri na fokinai te faaman er ten Gov.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Tana voinyvoiny rin tsoiny vaatsuk jiat raton kokokof tsuri fiisen men tsuen parits tana tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots, “Ma famanat iny ya Pol me Sailas ma tafuts osing ari na numaa iny kotskots, er naa to.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Sana tsoiny tatagaa ot tana numaa iny kotskots tsue of to Pol a ka te tsue of ir yan kokokof, “Tsoiny vaatsuk faan iny men tsue, ser famanat mami me Sailas ma tafuts osing a numaa iny kotskots, Mi ma naa bus am naa faarof to.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Sen Pol tsue na ka tan kokokof, “A sikia! Mam ina fuan iny Roum fatoobing, ri sikia ma sab ta iring ma kat amam, sana ri rapits mamam matar ra vainy, Ri fasof kan matuamam tana numaa iny kotskots. Ai tovei ri komainy jiat fatakop tsun maromam? Sikia on! Tanyir yam tsoiny vaatsuk er naa mito tsumam ma fatafuts mamam ari.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Rin kokokof fafaatai raton tsoiny vaatsuk tan vegiau to. An tan nainy te natiny ari Pol me Sailas tsoiny Roum fatoobing ri oraav rato.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Ser nai tsue iny reesik to tsuri ma maun a komar rari. Ser fatafuts rari tana numaa iny kotskots ana ri rangat ratuari ma naus osing a ngats fan.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Pol me Sailas tafuts osing a numaa iny kotskots ser naa fi naa numaa ten Lidia. Ai na aya ri sab ir vamuinyasiny fafaaman ser kat tsue iny faparits rari ma suu iny ari na faason tsuar ten Krais Jisas, ri naa bus rato.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.