Atos 14

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Senviir ka to te ruak tana ngats fan iny Ikoniam: Pol me Banabas naa fi to tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu ser favaanan fiisen me na parits ana vainy a kinai rin taa Jiu ana rin sikia ma taa Jiu faaman to ten Jisas.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Sana ri na taa Jiu to te baainy ma faaman guats raton mes vainy sikia ma taa Jiu ser koma iring iny ere Pol me Banabas.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Pol me Banabas kaa to na aya tan nainy viviakoo. Ser ongoor ma tsue faruak iny a Tsunaun, ai Gov fa'arasainy ton vegiau tsuri tana koma ree'un Tsunia na man, ya faan ratuari na parits iny kat a fo kainy faatok reits ana fo binun saar iny faatok.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 A vainy tana ngats fan takibaa rato: rin mes panan naa fi rato tana taa Jiu, an mes panan naa fi to tan amaraav.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Rin vainy sikia ma taa Jiu ana rin taa Jiun vavaajets fiisen ramirin tsoiny mumua tsuri kat a pau vurung ma kat fijior ari ri er totouruei ratuarin fats.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Te nat bus iny amaraav a ka to ri bus fi rato tana fuan a ngats fan Listra ai Debi koman a gum fan iny Likonia, ai tana mes a fo fan pana rari.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Ser favaanan fatatabin iny Vurungan Rof nane Jisas na aya.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 A isen a mes te agiir me na moun a pengong ana pin ma taataan te kaakaa na aya Listra.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Te vavaagum ya, ya vanongon to tan vaanan ten Pol. Pol tagaa fatoobing na tsunia ya tagei towa te kaa me na faaman te onot iny tsipaar ya.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Ya tsue faparits of towa, “Tsun fatoobing iny a moum.” A mes jiak to, ya tanik iny taan vavis bus nato.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Te tagei tagin a ka te kat e Pol, ri tanik iny kuu fatsian bus rato tan faa Likonia, “Fuainy gov te takopis ri faarei mito na mes te of bus rame nei ser sovaar irara!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Banabas koo ri Sus ayei na karap nar gov tana taa Grik, ai Pol te koo ri Hemis tana saa ayei na mes te vevegiau.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 A saape tana gov Sus tsutsun non jiarasan tana ngats fan. Tsoiny faakor tana gov Sus nom men bulumakau tsoiny ana fo purpur tan matainy sobaa nana ngats fan, tana saa ayei an tagin komainy ma nai kat a fo faakor ten Pol me Banabas.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Te nongoiny e Banabas me Pol a ka te komainy kat rori ri kekeres to na fo vau tsuar ser kookuar na fapoopoan nar tagin, ri kuu to,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Kat fei sam komainy kat rom a ka to ei? Mam vainy babainy tsun faarei maromi! Mam atoiny tsuiny men Vurungan Rof tsumi ma takopis osing amin gov gamgam am tagaa fi to ten Gov te kaa minon a toto na suu, to te fapogaar a korosuu an puputaa ana namaan an fo mamatsiny ka patsun puputaa ai jias korosuu.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Tan nainy muan Ya tanyiny raton vainy faavot ma vovou iny arin fo fakats tsuar.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Sana Ayei natiny faatok iny non a Tsivon tan kat a foka na fo rof te faan maromi Ya, na ruat poo minon korosuu ana foka tan tanun fua ror tan nainy tsuri, an Ayei kan natiny faan maromin kainy ainy ana aave mami te via me na mamagat.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 San tan fo vegiau tsuri ten Pol me Banabas, ri te opaar tan tsue tap rari ma kat of vaare rari na faakor.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Voun a te nainy, rin mes panainy Jiu te poo fi me tana fuan a ngats fan iny Entiok ai Ikoniam pangis fakats tan tagin tan panan tsuri ri totouruei to Pol fats ser ras fatafuts osing naa ya na ngats fan pon iny ari te mat en.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 San tan nainy te bau faafis ari yan vainy fafaaman, Pol tsun fatabin nato ya fatabin nato tana ngats fan. Tan mes nainy ya naa fiisen mi naa to Banabas unya Debi.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pol me Banabas favaanan iny Vurungan Rof nane Jisas unya Debi, ri ras ir vainy a kinai ser faaman ten Jisas ri faarei miton matisian. Ri fatabin naa unya tana ngats fan iny Listra, ai unya Ikoniam ai Entiok tana gum fan iny Pisidia.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Ri faparits ir vainy fafaaman ma kaa fasuu ri tana faason tsuri, “Ara sab ror a fo mamatsiny viir patang tabuiny sof rora na Waan e Gov,” te tsue fi ri.
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Koman fo isiseiny gum nar vainy fafaaman, Pol me Banabas pisainy raton fo isiseiny tsoiny tatagaa ot tsuri. Ai tan faakats me na tavtaav tsuri, ri fakei ratuari niman a Tsunaun to te natiny faason rori.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Vou na tou taataan tsuri fapoopoan nana gum fan iny Pisidia, ri naa fi to tana gum fan iny Pamfilia.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Ri favaanan iny vegiau ten Gov unya tana ngats fan iny Pega ser of fi naa tana ngats fan iny Atalia.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Naa aya ri sepuu fatabin fi naa to Entiok tana gum fan iny Siria, ayei na pan te tanik ari an vainy fafaaman fafaakats of ratuari ser faan iny a tsivor tana ree'un ten Gov ma kat ari na binun to te fakap bus ari.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Te ruak ari Entiok ri favaaguam raton gum nar vainy fafaaman ser siisio of rari na ka te kat e Gov tsuri ai tana sanaan te nom finy e Gov a vainy sikia ma taa Jiu ser faason ten Jisas.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ri kaa fiisen ramen matisian nainy viviakoo.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.