Atos 14

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Senviir ka to te ruak tana ngats fan iny Ikoniam: Pol me Banabas naa fi to tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu ser favaanan fiisen me na parits ana vainy a kinai rin taa Jiu ana rin sikia ma taa Jiu faaman to ten Jisas.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Sana ri na taa Jiu to te baainy ma faaman guats raton mes vainy sikia ma taa Jiu ser koma iring iny ere Pol me Banabas.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Pol me Banabas kaa to na aya tan nainy viviakoo. Ser ongoor ma tsue faruak iny a Tsunaun, ai Gov fa'arasainy ton vegiau tsuri tana koma ree'un Tsunia na man, ya faan ratuari na parits iny kat a fo kainy faatok reits ana fo binun saar iny faatok.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 A vainy tana ngats fan takibaa rato: rin mes panan naa fi rato tana taa Jiu, an mes panan naa fi to tan amaraav.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Rin vainy sikia ma taa Jiu ana rin taa Jiun vavaajets fiisen ramirin tsoiny mumua tsuri kat a pau vurung ma kat fijior ari ri er totouruei ratuarin fats.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Te nat bus iny amaraav a ka to ri bus fi rato tana fuan a ngats fan Listra ai Debi koman a gum fan iny Likonia, ai tana mes a fo fan pana rari.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ser favaanan fatatabin iny Vurungan Rof nane Jisas na aya.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 A isen a mes te agiir me na moun a pengong ana pin ma taataan te kaakaa na aya Listra.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Te vavaagum ya, ya vanongon to tan vaanan ten Pol. Pol tagaa fatoobing na tsunia ya tagei towa te kaa me na faaman te onot iny tsipaar ya.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Ya tsue faparits of towa, “Tsun fatoobing iny a moum.” A mes jiak to, ya tanik iny taan vavis bus nato.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Te tagei tagin a ka te kat e Pol, ri tanik iny kuu fatsian bus rato tan faa Likonia, “Fuainy gov te takopis ri faarei mito na mes te of bus rame nei ser sovaar irara!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Banabas koo ri Sus ayei na karap nar gov tana taa Grik, ai Pol te koo ri Hemis tana saa ayei na mes te vevegiau.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 A saape tana gov Sus tsutsun non jiarasan tana ngats fan. Tsoiny faakor tana gov Sus nom men bulumakau tsoiny ana fo purpur tan matainy sobaa nana ngats fan, tana saa ayei an tagin komainy ma nai kat a fo faakor ten Pol me Banabas.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Te nongoiny e Banabas me Pol a ka te komainy kat rori ri kekeres to na fo vau tsuar ser kookuar na fapoopoan nar tagin, ri kuu to,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Kat fei sam komainy kat rom a ka to ei? Mam vainy babainy tsun faarei maromi! Mam atoiny tsuiny men Vurungan Rof tsumi ma takopis osing amin gov gamgam am tagaa fi to ten Gov te kaa minon a toto na suu, to te fapogaar a korosuu an puputaa ana namaan an fo mamatsiny ka patsun puputaa ai jias korosuu.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Tan nainy muan Ya tanyiny raton vainy faavot ma vovou iny arin fo fakats tsuar.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Sana Ayei natiny faatok iny non a Tsivon tan kat a foka na fo rof te faan maromi Ya, na ruat poo minon korosuu ana foka tan tanun fua ror tan nainy tsuri, an Ayei kan natiny faan maromin kainy ainy ana aave mami te via me na mamagat.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 San tan fo vegiau tsuri ten Pol me Banabas, ri te opaar tan tsue tap rari ma kat of vaare rari na faakor.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Voun a te nainy, rin mes panainy Jiu te poo fi me tana fuan a ngats fan iny Entiok ai Ikoniam pangis fakats tan tagin tan panan tsuri ri totouruei to Pol fats ser ras fatafuts osing naa ya na ngats fan pon iny ari te mat en.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 San tan nainy te bau faafis ari yan vainy fafaaman, Pol tsun fatabin nato ya fatabin nato tana ngats fan. Tan mes nainy ya naa fiisen mi naa to Banabas unya Debi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Pol me Banabas favaanan iny Vurungan Rof nane Jisas unya Debi, ri ras ir vainy a kinai ser faaman ten Jisas ri faarei miton matisian. Ri fatabin naa unya tana ngats fan iny Listra, ai unya Ikoniam ai Entiok tana gum fan iny Pisidia.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ri faparits ir vainy fafaaman ma kaa fasuu ri tana faason tsuri, “Ara sab ror a fo mamatsiny viir patang tabuiny sof rora na Waan e Gov,” te tsue fi ri.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Koman fo isiseiny gum nar vainy fafaaman, Pol me Banabas pisainy raton fo isiseiny tsoiny tatagaa ot tsuri. Ai tan faakats me na tavtaav tsuri, ri fakei ratuari niman a Tsunaun to te natiny faason rori.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Vou na tou taataan tsuri fapoopoan nana gum fan iny Pisidia, ri naa fi to tana gum fan iny Pamfilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ri favaanan iny vegiau ten Gov unya tana ngats fan iny Pega ser of fi naa tana ngats fan iny Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Naa aya ri sepuu fatabin fi naa to Entiok tana gum fan iny Siria, ayei na pan te tanik ari an vainy fafaaman fafaakats of ratuari ser faan iny a tsivor tana ree'un ten Gov ma kat ari na binun to te fakap bus ari.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Te ruak ari Entiok ri favaaguam raton gum nar vainy fafaaman ser siisio of rari na ka te kat e Gov tsuri ai tana sanaan te nom finy e Gov a vainy sikia ma taa Jiu ser faason ten Jisas.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ri kaa fiisen ramen matisian nainy viviakoo.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.