Atos 11

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Amaraav an vamuinyasiny fafaaman faavot a gum fan iny Judia nongon te nom finy a vainy a sikia ma taa Jiu, ari kan nom vegiau ten Gov ser takopis fi na ten Jisas.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Tan nainy te naa fi naa Pita tana ngats fan tsian iny Jerusalem vainy fafaaman tana taa Jiu te vovou iny ror kat iny vaapee fatsutsuar mi towa.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Ser tsue, “Kat fei tsumanyi naa numaa tan vainy sikia ma vaapee ei tsumanyi ainy fiisen ramituari?”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Pita tanik iny fa'arasainy of ratuari na fo mamatsiny ka te ruak tsunia muan:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Nyo kainy faakats koman a ngats fan iny Jopa, an anyo tagei towa te faarein taraa ito na Gormirmir tapue a ka faarein men raarav tatabuan of fiisen men fats i'iyo tsunia, sa nai kaa me pana vanyo.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Koman raarav tatabuan to aya kaa men faruet raif an vouts ana faruet te kakaan iny ror a komar, an marei roruaf.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Nyo nongoiny ton vegiau poo me tana Tsunaun sa tsue, ‘Tsun Pita. Atsuiny ta faruet nyi te ainy.’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Nyo tsue to, ‘Sikia non, Tsunaun. Anyo sikia rou ma ainy ta fo kainy ainy ta bong te agaagon iny romam a taa Jiu.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 An vegiau poo pis mito Gormirmir tan fafuan nainy sa tsue, ‘Pita, pon fi vaare nei fo mamatsiny ka te faarof iny e Gov te agaagon iny rom anyi.’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 U vegiau to aya te fopis iny ruak ya, kat to ya naa fatabin pis fi naa to Gormirmir.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 “Sen tsun ana ina pis a mes to te jiats mi ri ngats fan iny Sesaria ser nai kaa me numaa te kaa ronyo.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 An Aaven Taabos tsue of vatuanyo ma naa fiisen ramiri, ‘Oraav vaare ma naa fiisen ramiri,’ aunom a vamuinyasiny fafaaman te poo fi me Jopa ser naa fiisen vaminyo Sesaria ana mam faavot naa fi to numaa ten Konilias.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Ya tsue of matuamam te tagei finy ya na morena te tsutsun non koman na numaa tsuan sa tsue, ‘Jiats naa ta mes unya Jopa ma tsikoo ya na mes to koo rori Saimon Pita.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Ayei nai fa'arasainy non vegiau to aya ana nyi an numaa iny guei tsumi nai saup fatabin rom.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 “Te tanik iny vegiau anyo Aaven Taabos of ratuari, jesan kan te kat fi ya tsura tan tatanik tana Pentikos.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Sana nyo fakats fatabiny vegiau te kat a Tsunaun to te tsue fi ya, ‘Jon fapeenainy ir a vainy tana aurom sana ami nai peenan iny rom Aaven Taabos.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Sana fifaan ten Gov tan Aaven Taabos te faan rari Ya, jesan te faan rara Ya Gov to te faamainy finy rora na Tsunaun e Jisas Krais nyo gim rou ma aspeer rari to te pisainy fin rarori Gov.”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Nainy te nongoiny arin vaanan to ten Pita ri faarof iny towa ri vamarits to Gov, ser tsue, “U man ovei tsun. Gov faarof ir a vainy sikia ma taa Jiu te reesik ri takopis osing ton aveto ri nom ror a toto na suu.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Vainy faaman tanik iny sab nainy patang an kamits tsian te totouruei famat fi ri Stivin to ser vavakas ri afis to na pan faavot. Ri na mesapan naa ser onot me Finisia ai tana toor iny Saipras ana mesapan poo fi mito tana ngats fan iny Entiok favaanan iny Vurungan Rof nane Jisas unya tana taa Jiu tsun.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Sana mesapan tsurin vainy fafaaman to te poo fi me Saipras ai tana ngats fan iny Sairini naa fi to Entiok ser favaanan iny Vurungan Rof nana Jisas a Tsunaun tana vainy a sikia ma taa Jiu kan.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Ana parits tana Tsunaun faparits ratuari tan favaanan tan kat to aya as'as tana vainy kinai nato ri faaman to ser vovou iny a Tsunaun e Jisas.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Vaanan to aya kookop faavots vainy faaman iny Jerusalem ser jiats naa Banabas unya Entiok.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Nainy te ruak ya ya tagei to koma ree'un ten Gov fafaakouts ir a vainy ya paparaa fiisok to sa faparits rari ma kaa faman er kaa fasuu tsun naa to tana Tsunaun fiisen me na aaver faavot.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Banabas, ayei na mes a tavaron to te via men Aaven Taabos ana faason, ana vainy kinai takopis fi rato tana Tsunaun.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Ai Banabas naa fi naa to Tasas a tou tsikoo Sol.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Nainy te sab ya Sol ya mei towa Entiok, isen a ingainy a urung te kaa fiisen me Banabas Sol a gum nar vainy fafaaman ser faatsuts ir a vainy kinai iny Entiok. Te kaa ri unya aya Entiok ri vaamuan iny koo ratuarin matisian, u Kristian.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Ai tana fo nainy to aya fo mes kuigin poo mito Jerusalem ser of fi naa Entiok.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Isen a Kuigin koo rori Agabas, ayei te tsutsun an tana parits tan Aaven Taabos ayei faruak ton vegiau tana ves tsian te ruak nats non tana fokinai fan tana monaagits. (Tan nainy te aatouf e Klodias iny Roum, an ves to aya ruak to.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Kat to an vainy fafaaman tsue faonot to ma faan iny naa ri ta painy moni tan fuainy vamuinyasiny fafaaman tana gum fan iny Judia kainy faakouts rari. Fo isiseiny vainy fafaaman fakats ma faan iny ta painy moni te kaa farokot mirori tana binun to aya.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Ri kat fi nei, ser atoiny naa ya ten Banabas me Sol, ma faan iny na ri na painy moni tan tsoiny tatagaa ot tan gum nar vainy fafaaman unya Judia.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.