Atos 10

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tana ngats fan iny Sesaria kaa non a mes a asangan ya Konilias, a tsoiny mumua tana isen a gum iny vainy puaan iny Roum, ito te koo rori na gum iny vainy puaan iny Itali.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ayei ana numaa iny guei tsunia faatouf faman ror ten Gov ana ayei kan natiny faakouts non tana tou faan moni tsuri to te aaruts ror an ya te faakats ten Gov tan mamatsiny nainy.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Tan sen nainy tana touraf tana fopis a kilok ya tagei to na ka te ruak faarein taraa tsunia, sa inainy fanatnat iny ya ayei na morena ten Gov te naa me tsunia sa tsue, “Konilias.”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Ana oraav nom towa sa tsue, “Tsunaun a saa na?” Ana morena biny towa, “U faakats tsumanyi ana fo fifaan te faan iny naa nyi tan vainy aaruts e Gov te nongoiny ya, ya tagei towa sa gima anofe ya tan mamatsiny nainy.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Jiats naan ta vainy tana ngats fan iny Jopa, er atoiny fatabiny mito na mes te koo rori Saimon ton mes asangan tsunia Pita.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ayei kaa fiisen minon e Saimon numaa tsuan. Saimon a mes te natiny gis non pempem nan bulumakau ai te faparainy ya, ito na numaa tsunia kaa non teis.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ana morena to te vegiau tsunia naus osing towa, ya fikoo to na ina fuan a tsoiny binun tsunia ana isen a tsoiny puaan te faatouf faman non ten Gov, te natiny fafaakouts non e Konilias.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Konilias tsue of ratuari na ina pis a mes a fo mamatsiny ka te ruak, ya jiats fi ratuari Jopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Tan mes nainy te taan naa ri sanaan ser nom fasiruu naa tana fan iny Jopa, tana gagoiny nuaf Pita paas nato patsun a numaa ma nai faakats ya, tan nainy fafaakats.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Pita sarein ves ya komainy to ma ainy, te kakouiny arin a kainy ainy, ya tagei to na ka te faarein taraa.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ayei tagei to na Gormirmir te tapue, a ka faarei men raarav tatabuan of minon tana fats a i'iyo tsunia.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Koman raarav tatabuan to aya kaa men faruet raif ana faruet kakan iny ror a komar, an marei roruaf.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 An vegiau poo mito tana Tsunaun sa tsue, “Tsun Pita. Atsuiny ta faruet nyi te ainy.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Sen Pita tsue na ka, “Sikia non, Tsunaun. Anyo sikia rou ma ainy ta fo kainy ainy ta bong te agaagon iny romam a taa Jiu.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 An vegiau poo pis mito tana Tsunaun, “Pita, pon fi vaare nei fo mamatsiny ka te faarof iny e Gov te agaagon iny rom anyi.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 A ka to aya te fopis iny ruak to sa veesau, fatabin pis en Gormirmir.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Pita fakats fiisok a ka te tagei ya to te faarein taraa te komainy ma natiny man nan ya, tan ar nainy to aya a ina pis a mes te poo fi me ten Konilias nai sab me na numaa te kaa non e Saimon ser nai tsutsun to tan matainy sobaa nan ya.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ser fikoo vavis, te tsikoiny kaa fi non e Saimon to te natiny rori Pita.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Pita fakats kanen nanon tana ka te tagei ya te faarein taraa an Aaven Taabos tsue to tsunia, “Saimon a ina pis a mes te tsikoo marom anyi.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Tsun sa nyi, nyi te of na peto. Oraav vaare tan naa fiisen ramiri tana saa Nyo jiats ramiri.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Pita of to peto sa tsue tsuri na ina pis a mes to, “Anyo to te tsikoo romi, a saa te of mimi na?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 “Tsoiny mumua tan vainy puaan e Konilias te jiat mamimam, Ayei na mes a tavaron matan e Gov ana taa Jiu faavot natiny famaari fiisok ror ya. A isen a morena ten Gov tsue of e Konilias ma fikoo manyi numaa tsuan ayei komainy nongoiny non foka te tsue of rom anyi ya.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Ai Pita fasof ratuari numaa, sa ri goros na aya.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Tan mes nainy ya ruak to Sesaria, an nuatsin e Konilias an fuainy vaatau tsunia fiisen mi ya anaanos e Pita.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pita tanik iny sof naa non gagon, Konilias tainytainy towa, ya fatukun to matan e Pita pon iny ma faatouf ya.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Sen Pita tsue of towa, “Tsun, anyo vaa ei a na mes babainy tsun.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pita vevegiau fiisen me Konilias te sof na ya numaa, ana ya tagei raton vainy te vaaguam er.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Ya tsue to tsuri, “Mi natiny rom a Faun tsumam a taa Jiu mam sikia rom ma sovaar mamimin mes panan sikia ma taa Jiu sen Gov faatok vanyon kat to ma tagaa nyo, nyo sikia rou ma aspeer ta isen ta mes nyo te koo ya na mes te tsugei non e Gov.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Te fakuar vaminyo mi, nyo sikia ma maangaat osing mami nyo rangat varomi, a saa te fikoo of vanyo mi na?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Ai Konilias biny towa, “Fats nainy te naa en nyo kainy faakats koman a numaa tsonyo tana awa to aya tana touraf tana fopis a kilok, sen tsun ana mes kaa minon vau kakanaf tsutsun to mata vanyo,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 sa tsue, ‘Konilias, Gov nongoiny fakap faakats tsumanyi, ana fo fifaan te faan iny naa nyi tan vainy aaruts to, sa sikia non ma anofe ya.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Jiats finy naa ta mes unya Jopa ten Saimon koo rori Pita. Ayei natiny kaa non numaa ten Saimon to te natiny gis non pempem nan bulumakau ai te faparainy ya te kaa non teis, mi nom mi towa.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 To tsonyo jiats veesau tsuiny nats rari tsumanyi sa rof non nyi naa emame. Tovei mam kaa rom matan e Gov, vanongon rom tan fo mamatsiny ka te tsue iny non a Tsunaun ma tsue of anyi mam.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Pita tanik iny vegiau ana ya tsue to, “Man ovei, tovei roman nyo nat you, Gov gim non ma aspeer oiny ta isen ta mes kainon saf gumgum, an puan, ana vun ei na. Sana Ayei fagum ra ror a vainy tan isen gumgum tsun.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Gov faarof iny e sei tsun te oraav ror Ya ee ana ayei te kat a ka na tavaron matan Ya, kainon saf viir puan ei na, u taa Jiu gen rin vainy sikia ma taa Jiu.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Mi natiny rom vaanan to te faan iny mi ya tana taa Isrel, to te favaanan iny romin Vurungan Rof nana aaverof ten Jisas Krais tsun, Ayei na Tsunaun tana vainy faavot.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Mi natiny rom a fo mamatsiny kan karap te ruak tan mounan faavot tana gum fan iny Judia, sa tanik me tana gum fan iny Galili, voun nainy tana tou favaanan ten Jon a tsoiny fapeenan.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Mi natiny rom e Jisas a tsoiny Nasaret, to te tsiiu finy me Gov Aaven Taabos ana parits to aya Tsunia. Ya naa vavis nato tan fo mamatsiny fan, kat mamatsiny kat rof, Ya tsipaar kan ratuarin a vainy te kaa kan fain a parits ten Vinasaar, tana saa Gov kaa fiisen mi Ya.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Mam amaraav tagaa fatoobing matam tana fo mamatsiny ka te kat Ya tan mounan tana taa Jiu ai unya Jerusalem. Ri tapaar Ya ser fagageits Towa tana pagafuan sa mat en.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Sen Gov fatsuiny fatabin Ya tana mat tan fafofopis nan nainy. Ai Gov famanat rato na vainy, ma tagei ari Ya.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Gov gima faatok iny Ya tana fokinai vainy. Sikia, Ayei faatok iny a tsivon tsumam vainy e Gov te pisan mamam muan ma favaanan iny foka te tagei amam mam nongoiny towa. Voun nainy te tsun fatabin Ya tana mat, mam ainy, mam jiu fiisen mi Towa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ya tsue faparits of matuamam ma favaanan tana vainy, ai te tsue fa'arasainy of vainy Tsunia na isen te bobot e Gov ma faarei Ya na tsoiny vaatsuk tsuri te toto ror ai tsuri te mat er.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Fuainy kuigin pokei Ya ana fokinai te faaman Tsunia aveto tsuri nai nom ravaa non tana parits tana asangan Ya.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita vegiau tsuk kanen nanon vegiau to, an Aaven Taabos of rato na vainy te nongoiny vaanan tsunia.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 U vamuinyasiny fafaaman tana taa Jiu to te naa fiisen me Pita ngian erato tana fifaan tan Aaven Taabos te tatsiiu of ir vainy sikia ma taa Jiu,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 tana saa ri nongoiny rari to te vegiau iny a fo vegiau fafoofan te sikia rori ma natiny, ana ri variri to Gov.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Ta mes te onot non tan kat tap ir a vainy to ma peenan vaare ri tana aurom? Ri nom bus Aaven Taabos to te nom fi mam.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Ana ayei tsue of ratuari ma nai peenan tana asangan e Jisas Krais. Ana ri rangats to Pita ma kaa fiisen ramiri tan ta tee nainy.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.