Atos 10
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARA
1 Tana ngats fan iny Sesaria kaa non a mes a asangan ya Konilias, a tsoiny mumua tana isen a gum iny vainy puaan iny Roum, ito te koo rori na gum iny vainy puaan iny Itali.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ayei ana numaa iny guei tsunia faatouf faman ror ten Gov ana ayei kan natiny faakouts non tana tou faan moni tsuri to te aaruts ror an ya te faakats ten Gov tan mamatsiny nainy.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Tan sen nainy tana touraf tana fopis a kilok ya tagei to na ka te ruak faarein taraa tsunia, sa inainy fanatnat iny ya ayei na morena ten Gov te naa me tsunia sa tsue, “Konilias.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ana oraav nom towa sa tsue, “Tsunaun a saa na?” Ana morena biny towa, “U faakats tsumanyi ana fo fifaan te faan iny naa nyi tan vainy aaruts e Gov te nongoiny ya, ya tagei towa sa gima anofe ya tan mamatsiny nainy.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Jiats naan ta vainy tana ngats fan iny Jopa, er atoiny fatabiny mito na mes te koo rori Saimon ton mes asangan tsunia Pita.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ayei kaa fiisen minon e Saimon numaa tsuan. Saimon a mes te natiny gis non pempem nan bulumakau ai te faparainy ya, ito na numaa tsunia kaa non teis.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Ana morena to te vegiau tsunia naus osing towa, ya fikoo to na ina fuan a tsoiny binun tsunia ana isen a tsoiny puaan te faatouf faman non ten Gov, te natiny fafaakouts non e Konilias.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Konilias tsue of ratuari na ina pis a mes a fo mamatsiny ka te ruak, ya jiats fi ratuari Jopa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Tan mes nainy te taan naa ri sanaan ser nom fasiruu naa tana fan iny Jopa, tana gagoiny nuaf Pita paas nato patsun a numaa ma nai faakats ya, tan nainy fafaakats.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Pita sarein ves ya komainy to ma ainy, te kakouiny arin a kainy ainy, ya tagei to na ka te faarein taraa.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Ayei tagei to na Gormirmir te tapue, a ka faarei men raarav tatabuan of minon tana fats a i'iyo tsunia.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Koman raarav tatabuan to aya kaa men faruet raif ana faruet kakan iny ror a komar, an marei roruaf.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 An vegiau poo mito tana Tsunaun sa tsue, “Tsun Pita. Atsuiny ta faruet nyi te ainy.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Sen Pita tsue na ka, “Sikia non, Tsunaun. Anyo sikia rou ma ainy ta fo kainy ainy ta bong te agaagon iny romam a taa Jiu.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 An vegiau poo pis mito tana Tsunaun, “Pita, pon fi vaare nei fo mamatsiny ka te faarof iny e Gov te agaagon iny rom anyi.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 A ka to aya te fopis iny ruak to sa veesau, fatabin pis en Gormirmir.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Pita fakats fiisok a ka te tagei ya to te faarein taraa te komainy ma natiny man nan ya, tan ar nainy to aya a ina pis a mes te poo fi me ten Konilias nai sab me na numaa te kaa non e Saimon ser nai tsutsun to tan matainy sobaa nan ya.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Ser fikoo vavis, te tsikoiny kaa fi non e Saimon to te natiny rori Pita.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Pita fakats kanen nanon tana ka te tagei ya te faarein taraa an Aaven Taabos tsue to tsunia, “Saimon a ina pis a mes te tsikoo marom anyi.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Tsun sa nyi, nyi te of na peto. Oraav vaare tan naa fiisen ramiri tana saa Nyo jiats ramiri.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Pita of to peto sa tsue tsuri na ina pis a mes to, “Anyo to te tsikoo romi, a saa te of mimi na?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 “Tsoiny mumua tan vainy puaan e Konilias te jiat mamimam, Ayei na mes a tavaron matan e Gov ana taa Jiu faavot natiny famaari fiisok ror ya. A isen a morena ten Gov tsue of e Konilias ma fikoo manyi numaa tsuan ayei komainy nongoiny non foka te tsue of rom anyi ya.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ai Pita fasof ratuari numaa, sa ri goros na aya.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Tan mes nainy ya ruak to Sesaria, an nuatsin e Konilias an fuainy vaatau tsunia fiisen mi ya anaanos e Pita.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Pita tanik iny sof naa non gagon, Konilias tainytainy towa, ya fatukun to matan e Pita pon iny ma faatouf ya.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Sen Pita tsue of towa, “Tsun, anyo vaa ei a na mes babainy tsun.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Pita vevegiau fiisen me Konilias te sof na ya numaa, ana ya tagei raton vainy te vaaguam er.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Ya tsue to tsuri, “Mi natiny rom a Faun tsumam a taa Jiu mam sikia rom ma sovaar mamimin mes panan sikia ma taa Jiu sen Gov faatok vanyon kat to ma tagaa nyo, nyo sikia rou ma aspeer ta isen ta mes nyo te koo ya na mes te tsugei non e Gov.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Te fakuar vaminyo mi, nyo sikia ma maangaat osing mami nyo rangat varomi, a saa te fikoo of vanyo mi na?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Ai Konilias biny towa, “Fats nainy te naa en nyo kainy faakats koman a numaa tsonyo tana awa to aya tana touraf tana fopis a kilok, sen tsun ana mes kaa minon vau kakanaf tsutsun to mata vanyo,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 sa tsue, ‘Konilias, Gov nongoiny fakap faakats tsumanyi, ana fo fifaan te faan iny naa nyi tan vainy aaruts to, sa sikia non ma anofe ya.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Jiats finy naa ta mes unya Jopa ten Saimon koo rori Pita. Ayei natiny kaa non numaa ten Saimon to te natiny gis non pempem nan bulumakau ai te faparainy ya te kaa non teis, mi nom mi towa.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 To tsonyo jiats veesau tsuiny nats rari tsumanyi sa rof non nyi naa emame. Tovei mam kaa rom matan e Gov, vanongon rom tan fo mamatsiny ka te tsue iny non a Tsunaun ma tsue of anyi mam.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Pita tanik iny vegiau ana ya tsue to, “Man ovei, tovei roman nyo nat you, Gov gim non ma aspeer oiny ta isen ta mes kainon saf gumgum, an puan, ana vun ei na. Sana Ayei fagum ra ror a vainy tan isen gumgum tsun.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Gov faarof iny e sei tsun te oraav ror Ya ee ana ayei te kat a ka na tavaron matan Ya, kainon saf viir puan ei na, u taa Jiu gen rin vainy sikia ma taa Jiu.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Mi natiny rom vaanan to te faan iny mi ya tana taa Isrel, to te favaanan iny romin Vurungan Rof nana aaverof ten Jisas Krais tsun, Ayei na Tsunaun tana vainy faavot.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Mi natiny rom a fo mamatsiny kan karap te ruak tan mounan faavot tana gum fan iny Judia, sa tanik me tana gum fan iny Galili, voun nainy tana tou favaanan ten Jon a tsoiny fapeenan.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Mi natiny rom e Jisas a tsoiny Nasaret, to te tsiiu finy me Gov Aaven Taabos ana parits to aya Tsunia. Ya naa vavis nato tan fo mamatsiny fan, kat mamatsiny kat rof, Ya tsipaar kan ratuarin a vainy te kaa kan fain a parits ten Vinasaar, tana saa Gov kaa fiisen mi Ya.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Mam amaraav tagaa fatoobing matam tana fo mamatsiny ka te kat Ya tan mounan tana taa Jiu ai unya Jerusalem. Ri tapaar Ya ser fagageits Towa tana pagafuan sa mat en.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Sen Gov fatsuiny fatabin Ya tana mat tan fafofopis nan nainy. Ai Gov famanat rato na vainy, ma tagei ari Ya.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Gov gima faatok iny Ya tana fokinai vainy. Sikia, Ayei faatok iny a tsivon tsumam vainy e Gov te pisan mamam muan ma favaanan iny foka te tagei amam mam nongoiny towa. Voun nainy te tsun fatabin Ya tana mat, mam ainy, mam jiu fiisen mi Towa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Ya tsue faparits of matuamam ma favaanan tana vainy, ai te tsue fa'arasainy of vainy Tsunia na isen te bobot e Gov ma faarei Ya na tsoiny vaatsuk tsuri te toto ror ai tsuri te mat er.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Fuainy kuigin pokei Ya ana fokinai te faaman Tsunia aveto tsuri nai nom ravaa non tana parits tana asangan Ya.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Pita vegiau tsuk kanen nanon vegiau to, an Aaven Taabos of rato na vainy te nongoiny vaanan tsunia.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 U vamuinyasiny fafaaman tana taa Jiu to te naa fiisen me Pita ngian erato tana fifaan tan Aaven Taabos te tatsiiu of ir vainy sikia ma taa Jiu,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 tana saa ri nongoiny rari to te vegiau iny a fo vegiau fafoofan te sikia rori ma natiny, ana ri variri to Gov.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Ta mes te onot non tan kat tap ir a vainy to ma peenan vaare ri tana aurom? Ri nom bus Aaven Taabos to te nom fi mam.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ana ayei tsue of ratuari ma nai peenan tana asangan e Jisas Krais. Ana ri rangats to Pita ma kaa fiisen ramiri tan ta tee nainy.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.