Apocalipse 6

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nyo tagei to na Tsunei Siip kip ravainy a vaamuan nana aatsits tan fits aatsits tap tan kots noun, ana nyo nongoiny to na isen tsuri na ina fats a ka na toto te tsue, sa gurus faarein barak, “Taame!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Nyo matoong pis to, nyo tagei to na hos a gosee. A mes te jias tounon ya nom tap iny a fisun, ana ri fainy towa na sapou uupe gol. Ayei naanaa to faarei na Tsoiny Fafabiu na fo puaan ma fabiu ya na puaan.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ana Tsunei Siip kip ravainy pis ton fafuan nana aatsits tan kots noun; ana nyo nongoiny to na fafuan nar ina fats a ka na toto tsue to na ka, “Taame!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ana mes a hos a goutsiroun tafuts mito. A mes jias tounon ya Gov fainy ya na parits a reits ma nom ravainy ya na aaverof a mei mito na puaan nei petoo, ana vainy atsuiny famat raton mes panan tsuar; ayei fagovets towan kirat kaatsian nana puaan.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ana Tsunei Siip kip ravainy pis ton fafofopis nana aatsits tan kots noun; ana nyo nongoiny to na fafofopis nar ka na toto te tsue na ka, “Taame!” Nyo tagaa to, ana mes a hos a bong tafuts mito. A mes te jias tounon ya nom tap iny a sikel niman.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Nyo nongoiny to na ka te faarei na nguen a mes fapoopoan nana ina fats a ka na toto, tsue of to na mes nom tap iny non a sikel, “Kuar, sikel a nas rais an bali rais. Tovei roman isen a mes komainy non a foiny nana isen a nas rais a kakaii fiisok ge na fopis a nas bali rais a kakaii fiisok, foiny onots non a foiny tana binun tan sen nainy urung, sana nyi ma kat fifiiring vaare na fo nau u oliv, ma sikia vaare ya ta suun, ana nyi ma kat fifiiring vaare na fo fua tan ngits nan Gereip, ma sikia vaare ya tu wain.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ana Tsunei Siip kip ravainy ton fafafats nan aatsits nan kots noun; ana nyo nongoiny to na fafafats nar ka na toto te tsue na ka, “Taame!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Nyo matoong to, nyo tagei to na hos a aangom. Ana mes jias to tounon ya, asangan ya, na Mat, ana mesmes a mes vovou iny ya, asangan ya, Na Pan Tana Mat, ito na pan tan aaven tan vainy vavaajets te mater, koo rori “Heidis”. Gov faan iny a parits ma kibei ir yan vainy faavot tana fats a gum ana ri te atsun famat ir a vainy tana isen tsuri na fafafats nar gum to. Ri na ina fuan atsun famat raror a vainy tan kirat nan fataatsun, ana ri te faruak nainy ves iny atsun famat ir a mesapan tsuri; ri te kat fafaadis famat ir a mesapan tsuri, ana ri te jiats ra naan marei sensen vouts tan puputaa, ma atsun famat ari na mesapan tsuri.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ana Tsunei Siip kip ravainy ton fafangim nana aatsits tan kots noun, ana nyo tagei ton aaver vainy fafaaman to te mater to te kaa ror fain fatsung fafaatouf, tana saa, ari te favaanan iny vegiau ten Gov ana ri kaa fatavaron to, to te tsue pokei finy ari Jisas.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Sa ri vaputs iny kuu to, “Tsunaun a siireits, ana Taabos ana Man! Farainy nai kat rom anyin vaatsuk tana vainy tana monaagits to, Nyi te biny rari tana saa ari te atsun famat mamam?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ayei tatafas rarin isiseiny vaun goseen beberus iny jiarasan; Ayei tsue of ratuari, “Favusuan yam, am anaanos fakakaii tsom to, onot non as'as te pisainy bus e Gov ma tsup me tan fo sen binun tsumi an fo vamuinyasiny fafaaman tsumi te nai mat ror senviir tsun mi ror to te atsuiny famat fi mamiri nimar fo vainy te koma iring rari, ai vou Gov nai biny non a fo rafatsiny tsumi.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ana nyo tagei to na Tsunei Siip te kip ravainy fagonom nana aatsits tan kots noun, ana nyo tagei to na nuu tsian te ruak tan puputaa, ana nuaf takopis iny bong enato, faarei raarav tamuan fiisok, ana iifaa goutsiroun enato sa faarein rafatsiny.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 An kootsits tapat osing to na korosuu ser tsidup rame tan puputaa faarei ror fua nan vei peree te taf farus fi rarori na ainysat tsian fiisok.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Korosuu kan kajiaa babainy en, faarei non nenengan tap, ana fo tobeer ana fo toor tapat osing a fo iinir.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Vainy vavaajets faavot, an fuainy gotouf tan puputaa, an fuainy tsunaun tan vainy, an fuainy tsoiny mumua tan vainy puaan, an fuainy tsunaun tan vainy puaan, an vainy masun, an vainy siireits, an mes fo viir vainy kaner, rin fuainy tsoiny binun babainy tana mes a fo vainy te fasito rarori, an fuainy vainy kaakaa babainy an uur bus fi naa ror tana fo puts ma takop ari tana fo varian fain a fo tobeer.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ri te fikoo na fo tobeer ana fo fats, “Kookop mami mam yam matan a isen to te gum non tan tagan, ana koma seeve tana Tsunei Siip!
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 U nainy tsian tan koma seeve tsuri ruak busen, ai sei na mes te onot non ge ongoor non ma tsutsun faparits ee?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.