Apocalipse 16

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kat to ana nyo nongoiny ton vegiau tsian poo fi me tana saape sa naa fi naa tana ina fits a morena sa tsue na ka, “Kuar yam am tsiiu ravainy naa ton fits kobuu kaa minon koma seeve ten Gov patsun puputaa!”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ana vaamuan nar morena naa to sa tsiiu iny kobuu tsuan patsun puputaa. Fo piin betaras an kakamits fiisok te ruak tana vainy to te kaa men gogoum tana vaamuan nana marei sensen a vouts vavajia to, ai tsuri kan a vainy to te fafaatouf a kaisa tsunia.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Kat to ana fafuan nar morena tsiiu iny ton kobuu tsuan, patsun a namaan. Ana namaan ruak iny rafatsiny to faarein rafatsiny nana mes a mat, ana fo mamatsiny ka te kaa miror a toto kaa ror namaan mat fakap rato.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Kat to ana fafofopis nar morena tsiiu iny ton kobuu tsuan patsun a fo aurom ai tana fo kookue, an aurom an kookue takopis iny rafatsiny to.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Kat to ana nyo nongoiny to na morena to te tatagaa ot iny non a fo aurom tsue to na ka,
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 tana saa, ri atsun famat ir vainy taabos u fasito ten Krais to Tsumanyi an fuainy kuigin Tsumanyi, an rafatsiny tsuri tatsiiu to, sa nyi fajiu rarin rafatsiny, faarei non a tafan tsuri tana binun te kat ari!”
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Kat to ana nyo nongoiny ton vegiau te poo fi me tan fatsung fafaatouf, tsue to na ka,
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Kat to ana fafats nar morena tsiiu iny ton kobuu tsuan tana nuaf, Gov famanat iny a fisikii nana nuaf ma sikii ya na vainy.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 A fisikii nana nuaf te sikii na vainy, ana ri aar'aar to na asangan e Gov, ito te kaa minon a parits a reits te tagaa ot iny non a fokan iring vavajia to. Sana ri gima reesik, er takopis osing to na fo aveto tsuri ana ri gim to ma vamarits a tou karap Tsunia.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Kat to ana fafangim nar morena tsiiu ravainy ton kobuu tsuan tan tagan tana vaamuan nana marei sensen a vouts vavajia to. Ana uurup ruak to tan waan a vaamuan nana marei sensen a vouts vavajia to. A vainy kaa miror piin betaras kakamits dau men tangis,
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 ana ri aar'aar fifiiring to Gov iny Gormirmir tana kamits tsuri ana fo pii. Sana ri gima reesik, er takopis osing to na fo kat iring tsuar.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Kat to ana fagonom nar morena tsiiu iny ton kobuu tsuan tana aurom a karap iny Yuferetis. Ana aurom mats nato ma kakouiny onot fo gotouf a sanaan ma naa mi ri tana pan te roruak minon a nuaf.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Sa nyo tagei aaven iring vavajia te mamatan faarei non a kakou, te tsiak fatafuts ising me nguen a koraa tsian, ana nguen a vaamuan nana marei sensen a vouts vavajia a Tsoiny Veer Ten Krais, ai nguen a fafuan nana marei sensen a vouts vavajia to, te koo kan rori na Kuigin Gamgam.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 U aaven iring vavajia tan tsoiny binun ten Satan to, te kat kat ror a foka iny faatok reits, ri naa ror tana fo gotouf an vainy puaan tsuri tan mamatsiny gum fan faavot tana monaagits, ma guam faavots arin vainy puaan tsuri ma fapupuaan ari tan nainy tsian ten Gov a Siireits.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Kat to ana Tsunaun tsue to na ka, “Nongon yam! Nyo naa faarei mirou a mes a kakabuts! Paparaa ten sei na mes a tagun ee, ya te kakouiny onots raarav tsuan ma gima taan beerbeer ya, a rejiaf to matar a vainy!”
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Kat to ana ina pis aaven iring vavajia tan tsoiny binun ten Satan guam faavots raton fuainy gotouf an vainy puaan tsuri tana pan te koo ror a taa Hiburu, “Amageden”.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Kat to ana fafits nar morena tsiiu iny ton kobuu tsuan korosuu. An vegiau tsian poo ising mito tan tagan tana saape, sa tsue na ka, “Kap busen!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Te kaa men kanaf nan ubaar, an fo gurus, an fo guruu nan barak, ana nuu na parits fiisok. A sikia ta fo nuu ma kat fi to, to te tapogaar fi me na mes tan nainy muan; a nuu to ayei, a iring an iring vavajia fiisok tana fo nuu te see kap na ror!
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Ana ngats fan tsian iny Babilon tabosaa to sa kat a fopis a pan, ana fo ngats fan tsian tana monaagits faavot taruraa rato. Gov fakats fatabin ton kat tana ngats fan tsian iny Babilon, sa fajiu yan wain tana gotan Tsunia iton wain tana koma seeve Tsunia.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Ana fo toor ruk to, ri kajiaa fakap rato ana fo tobeer, kajiaa fakap kan rato.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Ana ruat kaa minon ais faarein fats patang onots non ngim safunuu na kilo tsidup mito tana vainy tsidup fi me korosuu. Ana vainy aar'aar to Gov tana saa, ito tsun kan tana ruat kaa minon ais fats te kat fifiiring fiisok rari.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.