Rute 1

KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tèni i *Izirayɛli fànhe mpyi yukyaabil'a ke, katibwɔhɔ mpyi kìni i. Lire kurugo, nàŋi wà ná u cwo ná u jyaabii shuunniŋ'a fworo Bɛtilehemu i, kuru ɲyɛ *Zhuda kìni kànhe kà, sà tɛɛnlɛ pyi Mwabi kìni i.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Nàŋi mɛge na mpyi Elimɛlɛki, ceeŋi woge sí i mpyi Nahami, pyìibii wuyi sí i mpyi Makulɔn ná Kiliyɔn. Efirata tùluge wuubii pìi pi, mà yîri Bɛtilehemu kànhe e, Zhuda kìni i. Lire tɛɛnni funŋke e Mwabi i,
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 ka Elimilɛki si ŋkwû, maa Nahami ná u jyaabii yaha.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Ka pire si Mwabi kìni cyeebii pìi lèŋɛ, wà mɛge na mpyi Oripa, sanŋi woge sí ɲyɛ Uruti. Yyee kɛ fiige pi a pyi,
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 ka Makulɔn ná Kiliyɔn si ŋkwû mú. Ka Nahami si ŋkwôro nɔ̀ ná pyìi baa.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Ka Nahami si lógo na Kafooŋi Kile na wá u kìni shiinbii tɛ̀gɛ ná yalyire e. Lire e, ka u u wá na bégele si yîri Mwabi kìni i, s'a wá u kìni i ná u napworibii mú shuunni i.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Ka u u yîri u tatɛɛnge e, u ná u napworibii mú shuunni i, mà kuni lwɔ́ a núru na ŋkɛ̀ɛge *Zhuda kìni i.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Ka Nahami si yi jwo pi a: «Yii núru, yii a sì yii nɛɛbii yyére. Tɛgɛŋkanni na yii a mii ná niŋkwûubii tɛ̀gɛ ke, Kile u yii tɛ̀gɛ amuni.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Kile u yyeɲiŋke kan yii mú niŋkin niŋkin a, yii nàmbayi i.» Maa tàange fwùu kan pi a, ka pi mú shuunni si mɛɛ le na súu.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 Ka pi i u pyi: «Ɔnhɔ, wuu sí raa ŋkɛ̀ɛge ná mu i mu shiinbii yyére.»
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Ka Nahami si yi jwo pi a: «Mii napworibii, yii núru, yii a sì. Ɲaha kurugo yii sí n-tɛ̀ɛn mii yyére yɛ? Mii yyeegil'a nɔ cyage ŋkemu i ke, mii saha sì n-jà pyìi si, mpiimu pi sí n-jà n-pyi yii nàmbaa mɛ.
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Yii na yaha naha, yii núru yii a sì yii shiin pyɛngɛ, ɲaha na yɛ mii a lyɛ a kwɔ̀, mii saha sì n-jà nàmbaga jyé mɛ. Mii mɛ́ɛ n'a mpyi na sí nɔ̀ ta niɲjaa, si pùnampyire ta u a,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 yii sì n-jà pire sige fo pi aha lyɛ mɛ. Yii sì n-jà nàmbaabii sanmpii cyé mɛ. Kafooŋi Kile a yyefuge yaha mii na, yii s'aha ntaha mii fye e, yii sí n-ta kuru yyefuge e, lire laage sí i ɲyɛ mii na mɛ.»
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Ka pi mú shuunni si myahii le na súu sahaŋki, ka Oripa si tàange fwùu kan, maa kàntugo wà pi nacwoŋ'a, ka Uruti si ɲcyé, maa yyére u taan.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Ka Nahami si yi jwo u a: «Mu ɲyii wà ma na yyahafooŋi cwoŋi na, u a núru na ŋkɛ̀ɛge u shiinbii ná u yasunɲy'a. Ma mú u núru u fiige mà sì ma shiinbii pyɛngɛ.»
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Ka Uruti si yi jwo:
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Mu aha ŋkwû cyage ŋkemu i ke,
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Nahami a pa ntɛ̀ɛn ná l'e na Uruti na sí n-sìi n-kàre ná u e ke, ka u u puru jwumpe yyéŋɛ.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Ka pi mú shuunni si ŋkàre Betilɛhɛmi i. Pi a nɔ Bɛtilehemu i ke, ka li i kànhe shiinbii puni kàkyanhala, ka cyeebii si jwo: «Ei! Nahami u ɲyɛ amɛ la?»
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Ka Nahami si jwo: «Yii àha núru na yyere Nahami mɛ (Nahami ɲwɔhe ɲyɛ ɲùntangafoo), yii a na yire Mara (Mara ɲwɔhe sí ɲyɛ ɲùmpɛngɛfoo), ɲaha na yɛ Kafooŋi Siŋi Punifoo la mii lùbyage pyi wɛɛge lwɔhɔ mii shìŋi funŋke e.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Mii niŋkariŋi cyeyi mpyi a ɲî, Kile s'a mii pyi mii a núru ná cyeŋgaayi i. Yii àha zìi núru na yyere Nahami mɛ. Kafooŋi Siŋi Punifoo u ɲyɛ kani ɲyafoo ná li cèvoo ke, uru u a pɔ̀nŋi nɔ mii na.»
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Lire pyiŋkanni na, Nahami a núr'a pa, mà yîri Mwabi kìni i, ná u napworoŋi Uruti i, u ɲyɛ Mwabi kìni shin ke. Pi tèepani Bɛtilehemu i, lir'a bɛ̂ ná sùmakwɔɔngil'e.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.