Rute 1

KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tèni i *Izirayɛli fànhe mpyi yukyaabil'a ke, katibwɔhɔ mpyi kìni i. Lire kurugo, nàŋi wà ná u cwo ná u jyaabii shuunniŋ'a fworo Bɛtilehemu i, kuru ɲyɛ *Zhuda kìni kànhe kà, sà tɛɛnlɛ pyi Mwabi kìni i.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Nàŋi mɛge na mpyi Elimɛlɛki, ceeŋi woge sí i mpyi Nahami, pyìibii wuyi sí i mpyi Makulɔn ná Kiliyɔn. Efirata tùluge wuubii pìi pi, mà yîri Bɛtilehemu kànhe e, Zhuda kìni i. Lire tɛɛnni funŋke e Mwabi i,
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 ka Elimilɛki si ŋkwû, maa Nahami ná u jyaabii yaha.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Ka pire si Mwabi kìni cyeebii pìi lèŋɛ, wà mɛge na mpyi Oripa, sanŋi woge sí ɲyɛ Uruti. Yyee kɛ fiige pi a pyi,
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 ka Makulɔn ná Kiliyɔn si ŋkwû mú. Ka Nahami si ŋkwôro nɔ̀ ná pyìi baa.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Ka Nahami si lógo na Kafooŋi Kile na wá u kìni shiinbii tɛ̀gɛ ná yalyire e. Lire e, ka u u wá na bégele si yîri Mwabi kìni i, s'a wá u kìni i ná u napworibii mú shuunni i.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Ka u u yîri u tatɛɛnge e, u ná u napworibii mú shuunni i, mà kuni lwɔ́ a núru na ŋkɛ̀ɛge *Zhuda kìni i.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Ka Nahami si yi jwo pi a: «Yii núru, yii a sì yii nɛɛbii yyére. Tɛgɛŋkanni na yii a mii ná niŋkwûubii tɛ̀gɛ ke, Kile u yii tɛ̀gɛ amuni.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Kile u yyeɲiŋke kan yii mú niŋkin niŋkin a, yii nàmbayi i.» Maa tàange fwùu kan pi a, ka pi mú shuunni si mɛɛ le na súu.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Ka pi i u pyi: «Ɔnhɔ, wuu sí raa ŋkɛ̀ɛge ná mu i mu shiinbii yyére.»
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Ka Nahami si yi jwo pi a: «Mii napworibii, yii núru, yii a sì. Ɲaha kurugo yii sí n-tɛ̀ɛn mii yyére yɛ? Mii yyeegil'a nɔ cyage ŋkemu i ke, mii saha sì n-jà pyìi si, mpiimu pi sí n-jà n-pyi yii nàmbaa mɛ.
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Yii na yaha naha, yii núru yii a sì yii shiin pyɛngɛ, ɲaha na yɛ mii a lyɛ a kwɔ̀, mii saha sì n-jà nàmbaga jyé mɛ. Mii mɛ́ɛ n'a mpyi na sí nɔ̀ ta niɲjaa, si pùnampyire ta u a,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 yii sì n-jà pire sige fo pi aha lyɛ mɛ. Yii sì n-jà nàmbaabii sanmpii cyé mɛ. Kafooŋi Kile a yyefuge yaha mii na, yii s'aha ntaha mii fye e, yii sí n-ta kuru yyefuge e, lire laage sí i ɲyɛ mii na mɛ.»
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Ka pi mú shuunni si myahii le na súu sahaŋki, ka Oripa si tàange fwùu kan, maa kàntugo wà pi nacwoŋ'a, ka Uruti si ɲcyé, maa yyére u taan.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Ka Nahami si yi jwo u a: «Mu ɲyii wà ma na yyahafooŋi cwoŋi na, u a núru na ŋkɛ̀ɛge u shiinbii ná u yasunɲy'a. Ma mú u núru u fiige mà sì ma shiinbii pyɛngɛ.»
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Ka Uruti si yi jwo:
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Mu aha ŋkwû cyage ŋkemu i ke,
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Nahami a pa ntɛ̀ɛn ná l'e na Uruti na sí n-sìi n-kàre ná u e ke, ka u u puru jwumpe yyéŋɛ.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Ka pi mú shuunni si ŋkàre Betilɛhɛmi i. Pi a nɔ Bɛtilehemu i ke, ka li i kànhe shiinbii puni kàkyanhala, ka cyeebii si jwo: «Ei! Nahami u ɲyɛ amɛ la?»
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Ka Nahami si jwo: «Yii àha núru na yyere Nahami mɛ (Nahami ɲwɔhe ɲyɛ ɲùntangafoo), yii a na yire Mara (Mara ɲwɔhe sí ɲyɛ ɲùmpɛngɛfoo), ɲaha na yɛ Kafooŋi Siŋi Punifoo la mii lùbyage pyi wɛɛge lwɔhɔ mii shìŋi funŋke e.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Mii niŋkariŋi cyeyi mpyi a ɲî, Kile s'a mii pyi mii a núru ná cyeŋgaayi i. Yii àha zìi núru na yyere Nahami mɛ. Kafooŋi Siŋi Punifoo u ɲyɛ kani ɲyafoo ná li cèvoo ke, uru u a pɔ̀nŋi nɔ mii na.»
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Lire pyiŋkanni na, Nahami a núr'a pa, mà yîri Mwabi kìni i, ná u napworoŋi Uruti i, u ɲyɛ Mwabi kìni shin ke. Pi tèepani Bɛtilehemu i, lir'a bɛ̂ ná sùmakwɔɔngil'e.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.