Gênesis 29
KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs NTLH
1 Lire kàntugo, ka *Yakuba si kuni lwɔ́ a kàre canŋafyinmpe kìrigii kànmpanŋke na.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Mà u niŋkàriŋi yaha, u à sà nɔ bɛ̀ɛnŋke kà na sige funŋke e. Mpàkuruyo taanre ná sikyaa mpyi a sínni sínni ku ɲwɔge na. Yatɔɔre tabyage ku mpyi ku ki, kuru bɛ̀ɛnŋke ɲwɔge mpyi maha ntùni ná kafaabwɔh'e.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Yatɔɔre puni n'a mpyi a pa bínni, pi mpyi maha kuru kafaage kùuŋkul'a láha bɛ̀ɛnŋke ɲwɔge na maa ti kan t'a bya, maa ŋkwɔ̀ maa kuru fáage tɛ̀g'a ku ɲwɔ tò.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Ka Yakuba si pire yatonahabii yíbe: «Mii cìnmpyiibii, taa yii à yîri ke?» Ka pi i u pyi: «Wuu à yîri Kyaran kànhe e.»
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Ka u u jwo: «Ta yii à Nakwɔri ɲambilini, Laban cè bɛ?» ka pi i jwo: «Ɔɔn.»
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Ka u u jwo: «U à cùuŋɔ la?» Ka pi i jwo: «Ɔɔn, u à cùuŋɔ, u pworoŋi Arasɛli nimpaŋi u ŋge ná mpàabil'e.»
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Ɲyɛ ka Yakuba si jwo yatonahabil'á: «Yatɔɔre tèebínini sàha nɔ mà dɛ! Yii ɲyɛ a cè na canŋke saha a ɲyaha mà? Yii yatɔɔre yaha ti i bya, lire kàntugo yii sà a ti nâha.»
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Ka yatonahabii si jwo: «Ná yatɔɔre puni ɲyɛ a bín'a kwɔ̀ mɛ, wuu ɲyɛ na lire pyi mɛ. T'aha bín'a kwɔ̀, wuu maha nta a kafaage láha bɛ̀ɛnŋke ɲwɔge na, maa ti kan t'a bya.»
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Mà Yakuba yaha u u yu ná pi e, ka Arasɛli si nɔ wani ná u tuŋi yatɔɔre e. Uru u mpyi na ti nâha.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Tèni i Yakuba à u yalwoŋi Laban pworoŋi Arasɛli ɲya ná yatɔɔre e ke, ka u u ŋkàr'a sà kafaage láha bɛ̀ɛnŋke ɲwɔge na, maa ti kan t'à bya.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Maa Arasɛli pûr'a cû maa u yal'a shɛ́ɛre sèl'e, ka u ɲyaŋi funntange si ɲyilwɔhe pyi ku u ntîri u ɲyiigil'e.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Maa jwo Arasɛli á na u tuŋi cìnmpworo u ɲyɛ ure, na uru na ɲyɛ Erebeka jya. Ka Arasɛli si fê a kàre pyɛngɛ maa sà yi jwo u tuŋ'á.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Tèni i Laban à u cɔɔnŋi jyaŋi Yakuba kyaa lógo ke, ka u u fê a kàre u fye e, maa sà u pûr'a cû, maa u shɛ́ɛre, maa ŋkàre ná u e pyɛngɛ. Kyaa maha kyaa l'à pyi ke, ka Yakuba si cyire puni jwo u á.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Laban à yire lógo ke, ka u u jwo: «Mà sèeŋi jwo, mii ná mu na ɲyɛ cìnmpyii. Ka Yakuba si ŋkwôro na báaraŋi pyi Laban yyére mà nɔ yiŋɛ niŋkin na.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Ɲyɛ ka Laban si jwo u á canŋka: «Mii sùpya u ɲyɛ mu, ŋka lire ná li wuuni mu i, mu ɲyɛ a yaa mu u a báare mii á mana mɛ. Ma sàraŋi jwo na á, s'a uru kaan ma á.»
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Ɲyɛ lir'à ta pworii shuunni na ɲyɛ Laban á. Niɲjyeŋi mɛge mpyi Leya, nimbileni woge sí ɲyɛ Arasɛli.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Leya lemɛ mpyi a ɲwɔ mà Arasɛli kwɔ̀ mɛ.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Ka Arasɛli kyaa si ntáan Yakuba á. Ka u u jwo Laban á: «Mii sí báaraŋi pyi yyee baashuunni i mu pworoŋi nimbileŋi, Arasɛli kurugo.»
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Ka Laban si jwo: «Mii u u kan mu á, lir'à pwɔ́rɔ mii u u kan wabɛr'á. Tɛ̀ɛn naha ná mii i.»
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 amuni Yakuba à kwôro Laban yyére, maa báaraŋi pyi yyee baashuunni Arasɛli kurugo. Bà Arasɛli kyal'à táan Yakuba á sèl'e mɛ, ɲcyii yyeegii baashuunniŋ'à pyi u á canmpyaa fiige.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Cyire yyeegil'à tòro ke, ka Yakuba si jwo Laban á: «Na cwoŋi kan na á, tèn'à fûnŋɔ. Mii la ɲyɛ si u lèŋɛ numɛ.»
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Ka Laban si kuru cyage sùpyire puni bínni, maa katáan nimbwoo pyi.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Ɲyɛ kuru canŋke numpilage e, ka Laban si u pworoŋi Leya lwɔ́ a kàre Yakuba yyére. Ka Yakuba si shwɔ̀n ná u e kuru numpilage e.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Laban mpyi a u báarapyipucwoŋi wà kan Leya á, uru mɛge mpyi Zilipa.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Ɲyɛ̀g'à pa múgo ke, ka Yakuba si li ta na Arasɛli bà mɛ, ŋka Leya wi. Maa jwo Laban á: «Ɲaha mu à pyi ná mii i amɛ yɛ?» Lire tèni i ke, Arasɛli kurugo bà mii à báaraŋi pyi mu á mà? Ɲaha na mu à mii naɲwɔhɔrɔ yɛ?»
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Ka Laban si jwo u á: «Mà tàanna ná wuu tɛɛnni i, cɔɔnfooŋi ɲyɛ na jà a kan nàmbage e muɲcwofooŋi yyaha na mɛ.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Cikwɔɔnre cibilaage sanŋke pyi ná Leya e. K'aha ŋkwɔ̀, wuu sí cɔɔnfooŋi kan mu á mú, maa núr'a yyee baashuunniŋi wabɛrɛ báara pyi mii á.»
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Ka Yakuba si kuru cibilaage sanŋke pyi ná Leya e, ka Laban si u pworoŋi Arasɛli kan u á.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Laban mpyi a u báarapyipucwoŋi wà kan Arasɛli á, uru mɛge mpyi Bila.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Ɲyɛ ka Yakuba si shwɔ̀n ná Arasɛli e mú. Ka u kyaa si ntáan u á mà tòro Leya na. Ka Yakuba si núr'a báaraŋi pyi Laban á sahaŋki fo yyee baashuunni.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Ka Kafooŋi Kile si li ɲya na Leya kyaa ɲyɛ a táan *Yakuba á mɛ, ka u u sege táan u na. Maa sege pɛn Arasɛli na.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Ka Leya si yyére maa si pùnambile, maa li mɛge le Urubɛn: «Kafooŋi Kile à mii nàvunŋke ɲya, numɛ mii kyaa sí n-táan na pooŋ'á.»
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Ka u u núr'a yyére, maa si pùnambile, maa jwo: «Kafooŋi Kile à lógo na mii kyaa ɲyɛ a táan na pooŋ'á mɛ, lire kurugo u à nde pùnambilini kan mii á mú.» Maa li mɛge le Simiyɔn.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Ka Leya si núr'a yyére maa si pùnambile, maa jwo: «Numɛ kɔni, mii pooŋi sí mii mâra, ɲaha na yɛ mii à pùnampyire taanre si u á.» Maa li mɛge le Levi.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Ka u u núr'a yyére, maa pùnambile sicyɛrewu si, maa jwo: «Numɛ, mii sí Kafooŋi kêe.» Lire kurugo, u à lire mɛge le *Zhuda. Lire kàntugo, ka u sege si yyére mà tère pyi.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.