Gênesis 29

KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lire kàntugo, ka *Yakuba si kuni lwɔ́ a kàre canŋafyinmpe kìrigii kànmpanŋke na.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Mà u niŋkàriŋi yaha, u à sà nɔ bɛ̀ɛnŋke kà na sige funŋke e. Mpàkuruyo taanre ná sikyaa mpyi a sínni sínni ku ɲwɔge na. Yatɔɔre tabyage ku mpyi ku ki, kuru bɛ̀ɛnŋke ɲwɔge mpyi maha ntùni ná kafaabwɔh'e.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Yatɔɔre puni n'a mpyi a pa bínni, pi mpyi maha kuru kafaage kùuŋkul'a láha bɛ̀ɛnŋke ɲwɔge na maa ti kan t'a bya, maa ŋkwɔ̀ maa kuru fáage tɛ̀g'a ku ɲwɔ tò.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Ka Yakuba si pire yatonahabii yíbe: «Mii cìnmpyiibii, taa yii à yîri ke?» Ka pi i u pyi: «Wuu à yîri Kyaran kànhe e.»
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Ka u u jwo: «Ta yii à Nakwɔri ɲambilini, Laban cè bɛ?» ka pi i jwo: «Ɔɔn.»
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Ka u u jwo: «U à cùuŋɔ la?» Ka pi i jwo: «Ɔɔn, u à cùuŋɔ, u pworoŋi Arasɛli nimpaŋi u ŋge ná mpàabil'e.»
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Ɲyɛ ka Yakuba si jwo yatonahabil'á: «Yatɔɔre tèebínini sàha nɔ mà dɛ! Yii ɲyɛ a cè na canŋke saha a ɲyaha mà? Yii yatɔɔre yaha ti i bya, lire kàntugo yii sà a ti nâha.»
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Ka yatonahabii si jwo: «Ná yatɔɔre puni ɲyɛ a bín'a kwɔ̀ mɛ, wuu ɲyɛ na lire pyi mɛ. T'aha bín'a kwɔ̀, wuu maha nta a kafaage láha bɛ̀ɛnŋke ɲwɔge na, maa ti kan t'a bya.»
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Mà Yakuba yaha u u yu ná pi e, ka Arasɛli si nɔ wani ná u tuŋi yatɔɔre e. Uru u mpyi na ti nâha.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Tèni i Yakuba à u yalwoŋi Laban pworoŋi Arasɛli ɲya ná yatɔɔre e ke, ka u u ŋkàr'a sà kafaage láha bɛ̀ɛnŋke ɲwɔge na, maa ti kan t'à bya.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Maa Arasɛli pûr'a cû maa u yal'a shɛ́ɛre sèl'e, ka u ɲyaŋi funntange si ɲyilwɔhe pyi ku u ntîri u ɲyiigil'e.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Maa jwo Arasɛli á na u tuŋi cìnmpworo u ɲyɛ ure, na uru na ɲyɛ Erebeka jya. Ka Arasɛli si fê a kàre pyɛngɛ maa sà yi jwo u tuŋ'á.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Tèni i Laban à u cɔɔnŋi jyaŋi Yakuba kyaa lógo ke, ka u u fê a kàre u fye e, maa sà u pûr'a cû, maa u shɛ́ɛre, maa ŋkàre ná u e pyɛngɛ. Kyaa maha kyaa l'à pyi ke, ka Yakuba si cyire puni jwo u á.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Laban à yire lógo ke, ka u u jwo: «Mà sèeŋi jwo, mii ná mu na ɲyɛ cìnmpyii. Ka Yakuba si ŋkwôro na báaraŋi pyi Laban yyére mà nɔ yiŋɛ niŋkin na.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Ɲyɛ ka Laban si jwo u á canŋka: «Mii sùpya u ɲyɛ mu, ŋka lire ná li wuuni mu i, mu ɲyɛ a yaa mu u a báare mii á mana mɛ. Ma sàraŋi jwo na á, s'a uru kaan ma á.»
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Ɲyɛ lir'à ta pworii shuunni na ɲyɛ Laban á. Niɲjyeŋi mɛge mpyi Leya, nimbileni woge sí ɲyɛ Arasɛli.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Leya lemɛ mpyi a ɲwɔ mà Arasɛli kwɔ̀ mɛ.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Ka Arasɛli kyaa si ntáan Yakuba á. Ka u u jwo Laban á: «Mii sí báaraŋi pyi yyee baashuunni i mu pworoŋi nimbileŋi, Arasɛli kurugo.»
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Ka Laban si jwo: «Mii u u kan mu á, lir'à pwɔ́rɔ mii u u kan wabɛr'á. Tɛ̀ɛn naha ná mii i.»
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 amuni Yakuba à kwôro Laban yyére, maa báaraŋi pyi yyee baashuunni Arasɛli kurugo. Bà Arasɛli kyal'à táan Yakuba á sèl'e mɛ, ɲcyii yyeegii baashuunniŋ'à pyi u á canmpyaa fiige.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Cyire yyeegil'à tòro ke, ka Yakuba si jwo Laban á: «Na cwoŋi kan na á, tèn'à fûnŋɔ. Mii la ɲyɛ si u lèŋɛ numɛ.»
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Ka Laban si kuru cyage sùpyire puni bínni, maa katáan nimbwoo pyi.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Ɲyɛ kuru canŋke numpilage e, ka Laban si u pworoŋi Leya lwɔ́ a kàre Yakuba yyére. Ka Yakuba si shwɔ̀n ná u e kuru numpilage e.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Laban mpyi a u báarapyipucwoŋi wà kan Leya á, uru mɛge mpyi Zilipa.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Ɲyɛ̀g'à pa múgo ke, ka Yakuba si li ta na Arasɛli bà mɛ, ŋka Leya wi. Maa jwo Laban á: «Ɲaha mu à pyi ná mii i amɛ yɛ?» Lire tèni i ke, Arasɛli kurugo bà mii à báaraŋi pyi mu á mà? Ɲaha na mu à mii naɲwɔhɔrɔ yɛ?»
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Ka Laban si jwo u á: «Mà tàanna ná wuu tɛɛnni i, cɔɔnfooŋi ɲyɛ na jà a kan nàmbage e muɲcwofooŋi yyaha na mɛ.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Cikwɔɔnre cibilaage sanŋke pyi ná Leya e. K'aha ŋkwɔ̀, wuu sí cɔɔnfooŋi kan mu á mú, maa núr'a yyee baashuunniŋi wabɛrɛ báara pyi mii á.»
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Ka Yakuba si kuru cibilaage sanŋke pyi ná Leya e, ka Laban si u pworoŋi Arasɛli kan u á.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Laban mpyi a u báarapyipucwoŋi wà kan Arasɛli á, uru mɛge mpyi Bila.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Ɲyɛ ka Yakuba si shwɔ̀n ná Arasɛli e mú. Ka u kyaa si ntáan u á mà tòro Leya na. Ka Yakuba si núr'a báaraŋi pyi Laban á sahaŋki fo yyee baashuunni.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Ka Kafooŋi Kile si li ɲya na Leya kyaa ɲyɛ a táan *Yakuba á mɛ, ka u u sege táan u na. Maa sege pɛn Arasɛli na.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Ka Leya si yyére maa si pùnambile, maa li mɛge le Urubɛn: «Kafooŋi Kile à mii nàvunŋke ɲya, numɛ mii kyaa sí n-táan na pooŋ'á.»
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Ka u u núr'a yyére, maa si pùnambile, maa jwo: «Kafooŋi Kile à lógo na mii kyaa ɲyɛ a táan na pooŋ'á mɛ, lire kurugo u à nde pùnambilini kan mii á mú.» Maa li mɛge le Simiyɔn.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Ka Leya si núr'a yyére maa si pùnambile, maa jwo: «Numɛ kɔni, mii pooŋi sí mii mâra, ɲaha na yɛ mii à pùnampyire taanre si u á.» Maa li mɛge le Levi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Ka u u núr'a yyére, maa pùnambile sicyɛrewu si, maa jwo: «Numɛ, mii sí Kafooŋi kêe.» Lire kurugo, u à lire mɛge le *Zhuda. Lire kàntugo, ka u sege si yyére mà tère pyi.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.