Marcos 5
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs BKJ
1 Iesus non suren gumasir phorugha rɨmɨa rɨthugha muaaŋmogh Gerasana aŋanan oto.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Mee otuiva, Iesusa akema thaegha ataaŋn anandima utuman maghatɨgh aphasasi gumaghan mav, a khuurɨ uŋuuni ikegha Iesusɨ otuivousua zii.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 A rɨmaŋgari rako aroer khuurɨ uŋuimba rako orasir phurama aruava mbɨghɨravɨra dɨɨva aŋgɨr nom mbɨkarɨgha rɨghoraghɨusui.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 A isaghuni ikha Iesusɨn ganigha akhɨghavtɨgha aŋmɨusua zava aŋm mbɨnɨman noni itɨvɨnia rɨpɨri.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 A kamaghɨm mbɨŋgeema Iesus kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ noni izɨɨ rɨmboru.” Utuman maghatɨghan khav ana ikaragha kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Ee bar avɨrekevi, kamagha amuisi nani izɨɨ Avɨrira.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 A Iesus igharisi aŋana thavɨn mee amaaŋn agharkuvigha Iesusɨna avɨgha aŋga aghori.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Kha uthughun, mem mburoghɨre itiro oraghɨn mav daar avɨrire ikhava aphi.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Anda aphima, unduur maghatɨsir kharsi kamagh Iesusɨm mbɨŋgɨva aŋga aghori, “Nɨɨ eem mbɨkɨmɨva ee amandaghtima ee maŋɨva daar bɨsir muna andarsigha aphasaghami.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Mauthughura a mee amandasima unduur maghatɨsir kharsi gumaghan khava thaegha akɨran zegha guava daar bɨsigha aphasa. Daar avɨrir kharsi, andar rɨmbomboni 2,000ɨna aghan gu. Mauthughura daa phuvɨra akhɨrɨsɨigha gueghira avaranɨ ukondɨghan gueghirava rɨmɨna aven guegha rɨma aphava arɨɨghire.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Mauthughura daar garir gumasi daava otuivisi bisir ganigha guava uŋuimbari ikiir gua kha aŋanani itirɨ uŋuimbar sovsegher guava kha otuivisi bisir gunɨm mbɨŋgeeghi. Gumasi rako amisi bighan khavɨn ganamɨusua rɨkhavigha zii.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Mee zava Iesusɨna aghanɨ unduur maghatɨsi aphasasir gumaghan garima, aŋn nɨghnɨgh nom inderasima, a non shaaria sharigha apheraghav iti. Mee aŋn ganighava atitiiŋi.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Kha otuivisi bisir ganisi gumasi rako amisi, mee unduur maghatɨsi aphasasir gumagha otosir bisir kharsir gun igharisi gumasi vɨŋgeeghi. Mee andar gunɨm mbɨŋgɨ gua ivɨra daava otosi bisir gunɨm mbɨŋgeeghi.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Gumasi rako amisir kharsi bighan khavɨ oraegha mee ma aŋanambaaŋ thaegh maŋamɨusua Iesusɨ aghori.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Mem mbɨŋgeema, Iesus aŋanan khava thaegh maŋamɨusua akeman bɨrima unduur maghatɨsi fhom aphasagha ikesi gumagh, Iesusɨn phorugh maŋamɨusua mbɨghɨravɨra aŋga aghori.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 An aŋga aghorima, Iesus aŋn thɨva kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ nomthegh nona andarsivɨusua rɨphenan maŋɨva Ikhɨv nɨɨna akuragha nɨɨŋga amuisir bisi andar gun mem mbɨkɨmɨva a ivɨra bar nɨɨnɨ ukuarukuvisi bisir gun mem mbɨkɨm.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Gumaghan khav ana oraegha guava Iesus aŋna akurasir bisir gun Dekapolisɨn distrighɨni itirɨ uŋuimbar guava bar mem mbɨŋgeeghi. Gumasi rako amisir kharsi aŋmba oraegha rɨŋgavan maghatɨgha amui.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Iesus akem nigha nomthegha rɨmɨn khuaŋmogh zee. A zegha rɨmɨna ataaŋni itima gumasi rako amisira avɨrara zava ana akuva.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 — ausente —
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Kamagha amuisima Iesus aŋn phorugha zui.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Mee zuima men thooŋn ŋaanambatir arɨmarɨm itira amighan mav ivɨra men phorugha zui. Amighan khav ŋaanambatir arɨmarɨm aŋni itima 12 pɨlan ombari gɨva.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 A fhomɨra nona arɨmarɨma gɨvaousuava arɨmarɨa rɨkɨrir gumasivɨusua zuima, mee aŋna arɨmarɨma gɨvasi phatɨ. Thighira am mbɨzaghɨn maghatɨgh nii. A nona arɨmarɨm ana gɨvaousua phura nona aŋgɨro ovɨsir meŋgɨ uvhuesima aŋna aŋgɨro ovɨsi bar gɨva. Bisir kharsi aŋna arɨmarɨmana akuruvasi phatɨ. Ana arɨmarɨmi ikhɨva guavɨre iti.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Amigh aŋn shaaranɨ usuiraghavɨra, aŋnɨ ŋaanambatir arɨmarɨm phura rɨthugha gu. A nombɨra nombɨ oraegha ikaaŋi, aŋm mbɨkarɨgh nom indera.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 A kamagha amuimɨra, Iesus uzuamɨra nombɨra nombɨ orasi a Got gumasir arɨmarɨa gɨvaousua aŋga aniiŋsi gamgaaŋ, aŋm mbɨkarɨgha thaesi a ikaaŋi, nan gamgaaŋ iŋaari. Mauthughura a ragha gumasi rako amisir garava mena azaaghi, “Thɨɨŋra nan shaaran khɨɨ?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Am mbɨŋgeema, aŋn suren gumasi ana ikaragha kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ garima, gumasi rako amisira avɨrara nɨɨ akuvagha iti. Kamagha amuisima nɨɨ thoghousua kamagha azaaghi, ‘Thɨɨŋra nan shaaran khɨɨ?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Mee kamagh Iesusɨm mbɨŋgɨvɨre itima Iesus non shaaran khɨsi gumagh ikaaŋmɨusua ighaghira garagharui.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 A uruiavɨre itima, amighan khav aŋm mbatosi bighan khav ikeeŋga zava Iesusɨn khomani irɨghava, atitiiŋga inɨgha guisimbaaŋra aŋm mbatosi bighaaŋn gun aŋm mbɨŋgeeghi.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Am mbɨŋgeema, Iesus kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Nan guiv, nɨɨ nɨghnɨghana aghavaghar nani iti. Kamagha amuisima nɨɨna arɨmarɨm gɨva. Nɨɨ navana amɨŋndɨghan maŋɨri, nɨɨna arɨmarɨman khav nomthegh nɨɨ ramuighem phatɨghami.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Iesus amighan khavɨm mbɨŋgɨvɨre itima gumasir marsi Gotɨn phorugham mbɨŋger rɨphenan bisir garir gumagh, Jairusɨn rɨphenani ikegha zee. Mee zegha kamagh Jairusɨm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ osɨmndɨghan fhɨghɨn gumagha ranɨɨŋva aŋga aghora thaghri. Nɨɨn guiva aremigha gɨva.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Mee kamaghɨm mbɨŋgeema Iesus mem mbaraegha kamagh Jairusɨm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ atitiiŋn thaghri. Nɨɨ phura nɨghnɨghana aghavaghar nani ikhɨɨ.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aŋn gɨna arui gumasi aŋn phorugh maŋamɨusuava amuima a men thɨva, Pita ri Jon koma aŋnɨ undooghan Jems, mera nigha mee zui.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Mee guava Jairusɨ rɨphenan otuivigha Iesus gumasi rako amisiva arasima, mee bar azia nɨŋnɨɨŋni ikhɨva amui.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 A memɨusua aven guava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Gee thoghousua azia nɨŋnɨɨŋni ikhɨva amui? Guivan khava aremisi phatɨ. Ana akui.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 A kamagh mem mbɨŋgeema, mee aŋ rɨphovava akavarɨ nori vɨŋgeeghi, “Ee ikaaŋi, a guisimbaaŋra aremi.” Gumasi rako amisi kamaghɨm mbɨŋgeema a bar mem mbatuegha guivani inaghaves ko inaghamuuŋ nigha aŋn suren gumaghan phunini ko mbɨkethav, mera aŋn phorugha zui. A mee nigha mee guivan khum itira aŋanana aven zui.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Mee guegha a guivana afharimuunɨ usuragha kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Talita kum!” Akaman khavɨm mbɨnɨɨŋ kamagh iti, “Guivan sovange, kɨ nɨɨm mbɨŋgeeghi, nɨɨ rɨkavi!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 An aŋm mbɨŋgɨvɨre itima, guiv rɨkhavigha utughava arui. Aŋno ombarir 12 pɨla. A rɨkhavigha utughava aruima, mee kamagh guisimbaaŋra rɨŋgavan maghatɨgha amui.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Mauthughura ana akamana aghavagharan guisimbaaŋra mem mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Gee bighan khavɨn gun igharisi gumagha thavɨm mbɨkɨma thaghri.” A kamagh mem mbɨŋgɨva aghaa thav aŋ ranɨɨŋmɨusua mem mbɨŋgeeghi.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.