Marcos 12
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs ARA
1 Iesus aghunambara akaar Judarir gumasira aphanim mbɨŋgeeghi, “Gumaghan mav uainir mɨghɨ opharigha aŋn rɨvɨna aghui. Uainiro ovɨsi mɨghɨmɨghamiri ithaaŋgɨ ukuighava maghɨra a rɨphenaŋga amui. Mee kha rɨphenani iphɨni ikhɨva uainir mɨghɨn ganaŋgami. Gumughun a uainir mɨgh nigha uainir mɨghɨn ganaŋgamir gumasir marsi meŋga anɨɨŋi. Mee gɨnɨ uainiro ovɨsiri imboori tharsi nomthegha ana ikaraghami. Gumughun a igharagha isaghun gu.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Gumughunɨ uainiro ovɨsi ukuaramirɨ uthugho otosi, uainir mɨghɨn guav iŋaaran gumaghan mava amandasi a uainiro ovɨsi tharsi niamɨusua uainir mɨghɨn garir gumasivɨusua gu.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Ana otosima, mee aŋnɨ usuiragha, aŋm mbɨsuegha ana amandasi ana afharɨra nomthee.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Gumughun guav iŋaaran gumaghan igharisi thav amandasima, mee aŋm mbɨsogha aŋna aphana biigha amemerano othevir aŋga amui.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Gumughun guav nomthegham mbɨkethava amandasima, mee aŋm mbɨsuesi ana aremi. Gumughun a ivɨra igharis marsi samɨra amaaŋi. Marsi mee phura mem mbɨsoghi, marsi mee mem mbɨsuesi mee arɨɨghire.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Gumughun bar ambuunav iti ana ana amaaŋmɨusua, aŋno otaran khavɨra, a bar aŋn vhusvhusi. A bar men gɨn ana amaŋgava kamaghɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Mee nano otaran khavɨna akamam mbaraeghɨva inderagh aŋ ramuaŋgami.’ Mauthughura ana na amandasi a gu.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Thighira uainir mɨghɨn garir gumasi kamagh nori vɨŋgeeghi, ‘Kha otar kha uainir mɨghɨn guava amendaghti. Aria, ee nori nigh aŋm mbɨsueghtima ana aremighemi. Gumughunɨ uainir mɨghɨn khav, ee norira aŋn gueeŋ ameeŋgemi.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Mauthughura mee aŋnɨ usuiragha aŋm mbɨsuesima ana aremisi, mee ana nigha uainir mɨghɨn akɨran ana ukuni.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Thighira uainir mɨghɨn guav manmagh ramuti? A zɨva uainir mɨghɨn garir gumasir kharsi vɨsueghtima mee arɨmɨghireghemi. Gumughun a uainir mɨgh nighɨva igharis tharsi ranɨɨŋga.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Thighira mee ikaaŋi aŋna aghunamana akaman meŋga asi, kamagha amuisima mee aŋnɨ usuiragh ana niamɨusua utuavivɨusua urui. Mee aŋnɨ usuighaousua gumasi rako amisir atitiiŋga, ana thaegha gue.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Gumughun Judarir gumasira aphani ko Farisiiŋn marsi koma Herotɨn gɨna arui tharsi mee, mee amandasi, mee Iesusɨusua zee. Mee Iesusɨm mbɨŋgɨŋgɨro othɨvha thavɨn ganigh aŋnɨ usuiraghousua.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Mee zegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Fhɨghɨn gumagh, ee ikaaŋi, nɨɨ mɨghasɨgha guisimbaaŋram mbɨŋgɨva, mbɨŋgɨŋgɨrɨ uvarsira gumasi rako amisi bar meŋga anɨndi. Gumasi izɨɨri iti tharsi o gumasir khɨni, nɨɨ akamanɨ uvavɨra mem mbɨŋgɨva guisimbaaŋra Gotɨn othevir men surea amui. Ee Gotɨn othɨvhan gɨn maŋɨva, gavmanɨna aŋgɨro ovɨsi Sisar ranɨɨŋgami o phatɨghami? Ee uvhuesami, o uvhuesam phatɨghami?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Mem mbɨkemisima Iesus men khori ikeeŋga kamagh mena azaaghi, “Gee thoghousua nan khorigha amui? Akɨmano ovɨgha thav namɨusua ana nigh zɨɨti kɨ aŋn ganaŋga.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Am mbɨŋgeema mee akɨmano ovɨgh aŋmɨusua ana nigha zesi a mena azaaghi, “Thɨɨŋni iŋeendaghani izɨɨ khara?” A mem mbɨkemisima mee kamagh Iesus ikara, “Sisarɨni iŋeendagh.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Mem mbɨkemisima Iesus kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Kamaghɨra, gee Sisarɨn bisi Sisar ranɨɨŋva, Gotɨn bisi nigh, Got ranɨɨŋ.” Mauthughura mee aŋni iŋgarɨghan rɨŋgavan maghatɨgha amui.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 — ausente —
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 — ausente —
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 — ausente —
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 — ausente —
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Gumughun 7 pɨla afhoghumasir kharsi bar mee aŋni ikha, boori tharsi nisi phatɨgha arɨɨghire. Gumughun ambuuŋn, amigh ivɨra aremi.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Afhoghumasir 7 pɨla aŋni ike. Kamagha amuisi a nomtheghɨ rɨkavamirɨ uthugh, a thɨɨŋna amuuŋra?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Mem mbɨkemisima Iesus kamagh mee ikara, “Gee Gotɨm mbɨgharano osɨr ko Gotɨn gamgaaŋ ikeeŋsi phatɨ, kamagh gee iphasa nɨghnɨgham mbɨŋgeeghi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Arɨghireghemi tharsi rɨkavamirɨ uthughun, gumasi amuiri ikaami thughatɨs phatɨ, ivɨra mee amisi nigh gumasi rariighem phatɨghami. Mee enselir mɨn Gotɨnɨ uŋuuni ikaami.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Arɨghires tharsi nomtheghɨ rɨkavamir bisivɨusua, gee Mosesɨm mbɨgharana aven sisi khan niaghagh gee aŋn ganisi, o phatɨ? Niaghaghan khavɨn, Got kamagh Mosesɨm mbɨkemi, ‘Kɨ Abraham, ri Aisak koma Jekovɨn Got.’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Got gumasir niro ofhɨsir arɨghiri tharsi, men Got phatɨ, a gumasirɨ unduura aŋamɨre iti tharsir Got. Gee bari iphasa nɨghnɨgham mbɨŋgeeghi.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Iesus Sadiusiiŋn phorugha mee nori vatosima Judariro othevi ikeeŋsi gumaghan mav za mem mbarasi. Ano orasima Iesus ikarvaghana aghuuŋn meŋga aniiŋsima, a Iesusɨna azaaghi, “Gotɨn othɨvhan manavɨra marsi bar andagha afhiragha, ufhuaragha zui?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Am mbɨŋgeema Iesus ana ikara, “Othɨvhan bari ikhɨɨvara khara, ‘Israeliiŋa, gee oragh. Eni Ikhɨv a en Got. A nombɨra eni Ikhɨv.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Gen non navira averi rako nonɨ unduu rako non nɨghɨnɨsi rako gamgaaŋn ivɨra aŋn vhusvhusighiri.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Aŋgi inesiro othɨv khara, ‘Nɨɨ nombɨn vhusvhuisi moghɨra gumasi rako amisi bar men vhusvhusighiri.’ Nom othɨvha thav kaniiŋn mɨni ikhevigha aniiŋga afhirasi phatɨ.”
31 O segundo é:
32 Mauthughura kha gumagh kamagh Iesus ikara, “Nɨɨ guisimbaaŋram mbɨŋgɨ kamaghɨusue, Got nombɨra, thav nom iti phatɨ.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Ee non navira averi rako, non nɨghɨnɨsi rako non gamgaaŋni Ikhɨvan vhusvhusighiri. Mamaghɨra nɨɨ nombɨn vhusvhuisi moghɨra gumasi rako amisi bar men vhusvhusighiri. Ee kha othɨvhaniiŋ gɨn maaŋɨtima, mee phurama aphuraphurir aghaer bisi rako arivan bar sisira aghaer bisira aphuraphuri tharsi andagha afhiraghami.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Iesus orasima a inderaghavɨram mbɨkemisi, Iesus aŋm mbɨŋgeeghi, “Got kha bisigha ativamirɨ uthugh nɨɨ aŋni isaghuni iti phatɨ.” Mauthughura thighira mee nomthegha azaaŋsɨgha thavɨn nomthegh Iesus ramuan atitiiŋi.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Iesus Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gumasi rako amisir surea amuava, mena azaaghi, “Manmagha amuisi Judariro othevi ikeeŋsi gumasi kamaghɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, Krais, Got nom ee niamɨusua mbɨsevisir gumagh, a Devitɨn avav?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Devit nombɨ, Gotɨnɨ Utum nɨghnɨghan khavɨn aŋga aniiŋsi, a kamaghɨm mbɨkemi,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Devit nombɨ ‘Ikhɨvan’ gumaghan khavɨ athɨ. Manmagh amuigha gumaghan khav nomthegha Devitɨn avav?” Am mbɨŋgeema gumasi rako amisira avɨrara aŋm mbɨŋgɨmɨŋgɨv oraegha bari iphui.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Iesus gumasi rako amisir surea amua kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee Judariro othevi ikeeŋsi gumasivɨusua ganighɨri. Mee shaarirɨ uruaria sharigh rarutima gumasi rako amisi mee bisi amaŋga andaghɨ uvhuesira aŋanani izɨriri ikiir mee ranɨɨŋmɨusua, mee bar vhusvhusi.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Mee Gotɨn phorugham mbɨŋger rɨphenir ambirambir aghuuira niva, ishari ikiirɨ uthugh mee aŋaniri izɨɨri iti tharsi niamɨusua bar vhusvhusi.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Mee pha arɨghiresi amisir ozɨrir khoru amua men rɨphenir bisi nia, kamaghɨusue ee indera. Mee, gumasi meni izɨɨri ufhaaousua, kamagha amuigha mee Gotɨn phorugham mbɨŋgerɨm mbɨŋgɨmɨŋgɨrɨ uruarigha amui. Kamagha amuir gumasi, menɨ uvhuesan maghatɨgh gumasi othevir maghatɨsigha amui tharsirɨ uvhues bar aŋga afhiraghami.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Iesus guava aŋgɨro ovɨsi arɨsi ithaaŋna aghan apheraghav ikhava gumasi rako amisir avɨrar garima mee nona aŋgɨro ovɨsi nigha Gotɨn rɨphenana aŋgɨro ovɨsi arɨsi ithaaŋn anda arɨsi. Gumasi rako amisi aŋgɨro ovɨsira avɨrare iti tharsi aŋgɨro ovɨsira avɨrara arɨsi.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Mauthughura mana aremisira amighano osɨɨŋ bisi phatɨgha zava akɨmano ovɨghan phunaŋgɨniiŋ athɨ, aniiŋ akɨmano ovɨghanɨ urughanɨ uvavɨra aŋn mɨn gu.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Mauthughura Iesus non suren gumasir dɨɨgha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Kɨ guisimbaaŋra gem mbɨŋgeeghi mana aremisiro osɨɨŋna amighan khav bisi phatɨgha akɨmano ovɨghan sovan phunaŋgɨni aŋgɨro ovɨsi arɨsiri ithaaŋga athɨsi aŋna akɨmano ovɨghan phunaŋgɨni gumasiri igharis tharsi arɨsira aŋgɨgha afhira.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Mee nona aŋgɨro ovɨsir avɨraghi ithɨrɨpiiŋga aŋgɨro ovɨsirɨ uvhovhera anɨɨŋi. Amighan khav nona ambirambiin maghatɨghan mɨra akɨmano ovɨghan ambuunani athɨgha a nomthegha aghaeghɨ uvhuesamira aŋgɨro ovɨsi phatɨ.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.