Marcos 12

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iesus aghunambara akaar Judarir gumasira aphanim mbɨŋgeeghi, “Gumaghan mav uainir mɨghɨ opharigha aŋn rɨvɨna aghui. Uainiro ovɨsi mɨghɨmɨghamiri ithaaŋgɨ ukuighava maghɨra a rɨphenaŋga amui. Mee kha rɨphenani iphɨni ikhɨva uainir mɨghɨn ganaŋgami. Gumughun a uainir mɨgh nigha uainir mɨghɨn ganaŋgamir gumasir marsi meŋga anɨɨŋi. Mee gɨnɨ uainiro ovɨsiri imboori tharsi nomthegha ana ikaraghami. Gumughun a igharagha isaghun gu.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Gumughunɨ uainiro ovɨsi ukuaramirɨ uthugho otosi, uainir mɨghɨn guav iŋaaran gumaghan mava amandasi a uainiro ovɨsi tharsi niamɨusua uainir mɨghɨn garir gumasivɨusua gu.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Ana otosima, mee aŋnɨ usuiragha, aŋm mbɨsuegha ana amandasi ana afharɨra nomthee.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Gumughun guav iŋaaran gumaghan igharisi thav amandasima, mee aŋm mbɨsogha aŋna aphana biigha amemerano othevir aŋga amui.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Gumughun guav nomthegham mbɨkethava amandasima, mee aŋm mbɨsuesi ana aremi. Gumughun a ivɨra igharis marsi samɨra amaaŋi. Marsi mee phura mem mbɨsoghi, marsi mee mem mbɨsuesi mee arɨɨghire.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Gumughun bar ambuunav iti ana ana amaaŋmɨusua, aŋno otaran khavɨra, a bar aŋn vhusvhusi. A bar men gɨn ana amaŋgava kamaghɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Mee nano otaran khavɨna akamam mbaraeghɨva inderagh aŋ ramuaŋgami.’ Mauthughura ana na amandasi a gu.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Thighira uainir mɨghɨn garir gumasi kamagh nori vɨŋgeeghi, ‘Kha otar kha uainir mɨghɨn guava amendaghti. Aria, ee nori nigh aŋm mbɨsueghtima ana aremighemi. Gumughunɨ uainir mɨghɨn khav, ee norira aŋn gueeŋ ameeŋgemi.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Mauthughura mee aŋnɨ usuiragha aŋm mbɨsuesima ana aremisi, mee ana nigha uainir mɨghɨn akɨran ana ukuni.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Thighira uainir mɨghɨn guav manmagh ramuti? A zɨva uainir mɨghɨn garir gumasir kharsi vɨsueghtima mee arɨmɨghireghemi. Gumughun a uainir mɨgh nighɨva igharis tharsi ranɨɨŋga.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 — ausente —
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Thighira mee ikaaŋi aŋna aghunamana akaman meŋga asi, kamagha amuisima mee aŋnɨ usuiragh ana niamɨusua utuavivɨusua urui. Mee aŋnɨ usuighaousua gumasi rako amisir atitiiŋga, ana thaegha gue.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Gumughun Judarir gumasira aphani ko Farisiiŋn marsi koma Herotɨn gɨna arui tharsi mee, mee amandasi, mee Iesusɨusua zee. Mee Iesusɨm mbɨŋgɨŋgɨro othɨvha thavɨn ganigh aŋnɨ usuiraghousua.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Mee zegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Fhɨghɨn gumagh, ee ikaaŋi, nɨɨ mɨghasɨgha guisimbaaŋram mbɨŋgɨva, mbɨŋgɨŋgɨrɨ uvarsira gumasi rako amisi bar meŋga anɨndi. Gumasi izɨɨri iti tharsi o gumasir khɨni, nɨɨ akamanɨ uvavɨra mem mbɨŋgɨva guisimbaaŋra Gotɨn othevir men surea amui. Ee Gotɨn othɨvhan gɨn maŋɨva, gavmanɨna aŋgɨro ovɨsi Sisar ranɨɨŋgami o phatɨghami? Ee uvhuesami, o uvhuesam phatɨghami?”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Mem mbɨkemisima Iesus men khori ikeeŋga kamagh mena azaaghi, “Gee thoghousua nan khorigha amui? Akɨmano ovɨgha thav namɨusua ana nigh zɨɨti kɨ aŋn ganaŋga.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Am mbɨŋgeema mee akɨmano ovɨgh aŋmɨusua ana nigha zesi a mena azaaghi, “Thɨɨŋni iŋeendaghani izɨɨ khara?” A mem mbɨkemisima mee kamagh Iesus ikara, “Sisarɨni iŋeendagh.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Mem mbɨkemisima Iesus kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Kamaghɨra, gee Sisarɨn bisi Sisar ranɨɨŋva, Gotɨn bisi nigh, Got ranɨɨŋ.” Mauthughura mee aŋni iŋgarɨghan rɨŋgavan maghatɨgha amui.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 — ausente —
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 — ausente —
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 — ausente —
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 — ausente —
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Gumughun 7 pɨla afhoghumasir kharsi bar mee aŋni ikha, boori tharsi nisi phatɨgha arɨɨghire. Gumughun ambuuŋn, amigh ivɨra aremi.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Afhoghumasir 7 pɨla aŋni ike. Kamagha amuisi a nomtheghɨ rɨkavamirɨ uthugh, a thɨɨŋna amuuŋra?”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Mem mbɨkemisima Iesus kamagh mee ikara, “Gee Gotɨm mbɨgharano osɨr ko Gotɨn gamgaaŋ ikeeŋsi phatɨ, kamagh gee iphasa nɨghnɨgham mbɨŋgeeghi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Arɨghireghemi tharsi rɨkavamirɨ uthughun, gumasi amuiri ikaami thughatɨs phatɨ, ivɨra mee amisi nigh gumasi rariighem phatɨghami. Mee enselir mɨn Gotɨnɨ uŋuuni ikaami.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Arɨghires tharsi nomtheghɨ rɨkavamir bisivɨusua, gee Mosesɨm mbɨgharana aven sisi khan niaghagh gee aŋn ganisi, o phatɨ? Niaghaghan khavɨn, Got kamagh Mosesɨm mbɨkemi, ‘Kɨ Abraham, ri Aisak koma Jekovɨn Got.’
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Got gumasir niro ofhɨsir arɨghiri tharsi, men Got phatɨ, a gumasirɨ unduura aŋamɨre iti tharsir Got. Gee bari iphasa nɨghnɨgham mbɨŋgeeghi.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Iesus Sadiusiiŋn phorugha mee nori vatosima Judariro othevi ikeeŋsi gumaghan mav za mem mbarasi. Ano orasima Iesus ikarvaghana aghuuŋn meŋga aniiŋsima, a Iesusɨna azaaghi, “Gotɨn othɨvhan manavɨra marsi bar andagha afhiragha, ufhuaragha zui?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Am mbɨŋgeema Iesus ana ikara, “Othɨvhan bari ikhɨɨvara khara, ‘Israeliiŋa, gee oragh. Eni Ikhɨv a en Got. A nombɨra eni Ikhɨv.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Gen non navira averi rako nonɨ unduu rako non nɨghɨnɨsi rako gamgaaŋn ivɨra aŋn vhusvhusighiri.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Aŋgi inesiro othɨv khara, ‘Nɨɨ nombɨn vhusvhuisi moghɨra gumasi rako amisi bar men vhusvhusighiri.’ Nom othɨvha thav kaniiŋn mɨni ikhevigha aniiŋga afhirasi phatɨ.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Mauthughura kha gumagh kamagh Iesus ikara, “Nɨɨ guisimbaaŋram mbɨŋgɨ kamaghɨusue, Got nombɨra, thav nom iti phatɨ.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Ee non navira averi rako, non nɨghɨnɨsi rako non gamgaaŋni Ikhɨvan vhusvhusighiri. Mamaghɨra nɨɨ nombɨn vhusvhuisi moghɨra gumasi rako amisi bar men vhusvhusighiri. Ee kha othɨvhaniiŋ gɨn maaŋɨtima, mee phurama aphuraphurir aghaer bisi rako arivan bar sisira aghaer bisira aphuraphuri tharsi andagha afhiraghami.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Iesus orasima a inderaghavɨram mbɨkemisi, Iesus aŋm mbɨŋgeeghi, “Got kha bisigha ativamirɨ uthugh nɨɨ aŋni isaghuni iti phatɨ.” Mauthughura thighira mee nomthegha azaaŋsɨgha thavɨn nomthegh Iesus ramuan atitiiŋi.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Iesus Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gumasi rako amisir surea amuava, mena azaaghi, “Manmagha amuisi Judariro othevi ikeeŋsi gumasi kamaghɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, Krais, Got nom ee niamɨusua mbɨsevisir gumagh, a Devitɨn avav?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Devit nombɨ, Gotɨnɨ Utum nɨghnɨghan khavɨn aŋga aniiŋsi, a kamaghɨm mbɨkemi,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Devit nombɨ ‘Ikhɨvan’ gumaghan khavɨ athɨ. Manmagh amuigha gumaghan khav nomthegha Devitɨn avav?” Am mbɨŋgeema gumasi rako amisira avɨrara aŋm mbɨŋgɨmɨŋgɨv oraegha bari iphui.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Iesus gumasi rako amisir surea amua kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee Judariro othevi ikeeŋsi gumasivɨusua ganighɨri. Mee shaarirɨ uruaria sharigh rarutima gumasi rako amisi mee bisi amaŋga andaghɨ uvhuesira aŋanani izɨriri ikiir mee ranɨɨŋmɨusua, mee bar vhusvhusi.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Mee Gotɨn phorugham mbɨŋger rɨphenir ambirambir aghuuira niva, ishari ikiirɨ uthugh mee aŋaniri izɨɨri iti tharsi niamɨusua bar vhusvhusi.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Mee pha arɨghiresi amisir ozɨrir khoru amua men rɨphenir bisi nia, kamaghɨusue ee indera. Mee, gumasi meni izɨɨri ufhaaousua, kamagha amuigha mee Gotɨn phorugham mbɨŋgerɨm mbɨŋgɨmɨŋgɨrɨ uruarigha amui. Kamagha amuir gumasi, menɨ uvhuesan maghatɨgh gumasi othevir maghatɨsigha amui tharsirɨ uvhues bar aŋga afhiraghami.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Iesus guava aŋgɨro ovɨsi arɨsi ithaaŋna aghan apheraghav ikhava gumasi rako amisir avɨrar garima mee nona aŋgɨro ovɨsi nigha Gotɨn rɨphenana aŋgɨro ovɨsi arɨsi ithaaŋn anda arɨsi. Gumasi rako amisi aŋgɨro ovɨsira avɨrare iti tharsi aŋgɨro ovɨsira avɨrara arɨsi.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Mauthughura mana aremisira amighano osɨɨŋ bisi phatɨgha zava akɨmano ovɨghan phunaŋgɨniiŋ athɨ, aniiŋ akɨmano ovɨghanɨ urughanɨ uvavɨra aŋn mɨn gu.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Mauthughura Iesus non suren gumasir dɨɨgha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Kɨ guisimbaaŋra gem mbɨŋgeeghi mana aremisiro osɨɨŋna amighan khav bisi phatɨgha akɨmano ovɨghan sovan phunaŋgɨni aŋgɨro ovɨsi arɨsiri ithaaŋga athɨsi aŋna akɨmano ovɨghan phunaŋgɨni gumasiri igharis tharsi arɨsira aŋgɨgha afhira.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Mee nona aŋgɨro ovɨsir avɨraghi ithɨrɨpiiŋga aŋgɨro ovɨsirɨ uvhovhera anɨɨŋi. Amighan khav nona ambirambiin maghatɨghan mɨra akɨmano ovɨghan ambuunani athɨgha a nomthegha aghaeghɨ uvhuesamira aŋgɨro ovɨsi phatɨ.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.