Atos 7

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikhɨv, Stivena azaaghi, “Mee niiŋga asir akaar kharsi, anda guisimbaaŋra, o?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Mee mbɨkemisima Stiven men akam ikara, “Nana aveeŋmbua rako nan inasi gee nambaragh! Ena avhav Abraham, a thighar Haranɨnɨ uŋuun maŋŋanga, a Mesopotemianɨ unuaghɨnan ikhavɨre itima, aŋaran iti Got aŋm mbato.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Aŋm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Nɨɨ nona andarsir ko nonɨ unuaghɨna thaeghɨva khɨɨ nɨɨn khɨvamirɨ unuaghɨnan maaŋɨ.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Abraham Kaldianɨ unuaghɨna thaegha guava Haranɨnɨ uŋuun iti. Uthughun khavɨn aŋni inaghavesɨn ovhevheeŋn gɨn, Got ana amandasi unuaghɨnan khavɨ ee thighira aŋn iti.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Gotɨ unuaghɨnan asɨgha thuaaŋ rɨthugha a nona avavigha aniiŋsi phatɨ. Got aŋn phorugha akama rɨkɨra kamaghɨusue, aŋn phorugh aŋna avhav tharsi ivhɨra unuaghɨnan khavɨn ikaami. Uthughun khavɨn Abraham nombɨ boori phatɨ.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Got kamagh Abrahamɨm mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨn avhavi, igharisirɨ unuaghɨnan ikaami. Mee gua igharisi unuaghɨnan iŋaari gumasir kɨnir mɨn itima 400 pɨlan ombarira avhen mee phuv meŋga amui.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Khɨɨ mee meŋga amuisiro othevir maghatɨsi khɨɨ gɨna anda ikaravaghami. Gɨn mee unuaghɨnan khava thaegh akɨran zɨva aŋanan khavɨn ikhɨva nan izɨɨ ufhaami.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Got fhomɨra unuaghɨnana asɨgha thuaaŋn Abraham ranɨɨŋmɨusua akama rɨŋgɨrana aghavaghara mbɨkemi. Gumughun Got akaman aghavagharan khavɨn aŋga anɨɨŋga kamaghɨusue, ‘Nɨɨ othɨvhan khavɨn gɨn maaŋɨva nona andarsi bar men momooŋn niro ofhɨsia rɨghorighɨri. Gɨn gee bighan khavɨn gan nɨghɨnɨghami, “Got fhomɨra ena avhav Abrahamɨn phorugha rɨkɨrisira akam.” ’ Kamagha amuisima Abrahamɨna amuuŋ Aisaghɨ otesima, 8 pɨlanɨ uthusir gɨn Abraham Aisaghɨn momooŋn nerɨn ofhɨgha rɨtu. Aisagh Jekovɨn inaghavesɨn otogha Jekovɨn nerɨn ofhɨgha rɨtu. Bar gɨn Jekov ena avhavir 12 pɨlan inaghavesi otogha ivhɨra men momooŋn niro ofhɨsi rɨghori.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 — ausente —
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 — ausente —
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Uthughun khavɨn aghae othevisima Isivɨnɨ unuaghɨnana avheni itirɨ uŋuimba rako Kenanɨnɨ unuaghɨni itirɨ uŋuimba osɨmndighani ikhɨv memba oto. Uthughun khavɨn gumasi rako amisi osɨmndɨghan ikhɨv mee nii. Ena avhavi ivhɨrama aghae phatɨ.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Kha uthughun Jekov orasima aghae Isivɨnɨ unuaghɨni itima, mamagha amuigha, a ena avhavi amandasima mee ufhuarasir arorɨa amua zui.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Mee nomthegha zuir arorɨn gua, Josevɨn garima a nombɨn gun nona avheeŋmbua vɨkeemigha, maghɨra men gun ativasi gumagha mbɨkemisima a mee ikaaŋi.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Kha bighaaŋn gɨnɨ, Josev noni inaghavhesɨusuava akama amaŋga dɨɨsima, Jekov nona andarsi rakua mee aŋna aghan gue. Mee rɨmbombon 75 ɨnɨ utu.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Gumughun Jekov Isivɨnɨ unuaghɨnan gughava aremi. Ena avhavi mee ivhɨra arɨɨghire.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Mee men khuu nigha nomthegha Sekemɨnɨ uŋuun zegha mee akɨman umoghɨn thooŋga arɨsi, Abraham fhomɨra Sekemɨnɨ uŋuun ikha Hamorɨn otarir aghaanɨ uvhuesirɨ umogh.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Gumughun Got Abrahamɨn phorugha rɨkɨrisir akamana aghavagharan guisimbaaŋra othuivousuava aghangera zima, ee Israeliiŋ gumasi rako amisi Isivɨnɨ unuaghɨnan iti tharsi ee bar avhɨrekevi.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Gɨn ativasir gumaghan igharisi thav, a Josev thange ana ikeeŋsi phatɨgha, a Isivɨn ativasi gumagh iti.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 A en gumasi rako amisir khoru amua othevir maghatɨsi ena avavigha amui. Gumughun mee non boorir irɨrɨvi phura akɨran usueghava, arɨmamɨusua meŋga aghorima mee arɨghɨre.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Uthughun khavɨn Mosesɨni inaghamuuŋ aŋm mbate, a Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn bar inderasir otar. A ikɨniiŋn phunini ko mbɨkethavɨn noni inaghavesɨ rɨphenan itima, aŋni inaghamuuŋ nombɨra aŋn gari.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Gɨn mee ana nigha akɨran an athɨsima, ativasi gumaghan guiv ana nigha gua non otaran mɨn aŋn gari.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Gumughun Moses Isivir nɨghɨnɨghan aghuuŋ nigha mbɨŋgɨmɨŋgɨr aghavaghari rako iŋaarira aghavagharigha amui.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Gumughun Moses 40 pɨlan ombaarir ana rɨtusima, a nona andarsi Israelir ganamɨusua nɨghɨnɨsi.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 A Israelɨn mavɨn garima Isivɨnɨ unuaghɨnan gumaghan mav aŋm mbɨsogha iphasavɨra aŋga amui. Mauthughura Moses gua aŋn akuruvagha, Isivɨn gumaghan othɨvhan maghatɨgh ikarvagha, aŋm mbɨsuesi ana aremi.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Uthughun khavɨn Moses kamagh nɨghɨnɨsi, ana andarsi kamagh ikeeŋgɨm mbɨkɨmaŋga, Got men akuruvaghaousuava na amanda. Mee bar ikeeŋsi phatɨ.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra Moses garima Israelɨn gumaghaniiŋ noniiŋm mbɨsosi. Mauthughura aniiŋ noniiŋm mbɨsosima a gua navana amɨɨŋndɨghan aniiŋga anɨɨŋga aniiŋm mbɨŋgeeghi, ‘Mani, aŋgo oragh, aŋgo aveeŋndɨniiŋ, aŋgo thoghousua kaghɨra noni mbɨsosi?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Thighira osɨmdɨsigha mbɨnɨŋmbaaŋga amuisi gumagh, a Mosesɨ arughavɨkɨnigha kamaghɨusue, ‘Thɨɨŋra nɨɨ ambɨsevisi nɨɨ en gumaghan aphan ko osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir gumagh?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Nɨɨ boghumɨn Isivɨnɨ unuaghɨnan gumagham mbɨsuesi ana aremisi moghɨn, nɨɨ thighira nam mbɨsoghusua nam mbɨsueghti khɨɨ arɨmaŋga.’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 An aŋm mbɨkemisima Moses kamagh oraegha Isivɨnɨ unuaghɨnan thaegha ara gua Midianɨnɨ unuaghɨnan ikha amuuŋn ikhava otaran phuninim mbate.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Gumughun 40 pɨlan ombaarir gɨvasima, Moses gumasi iti phatɨsira aŋanan khavɨn itima Got non enselɨn mav aŋmɨusua ana amanda. Mauthughura a gua Sainain oraghɨn aghan gua garima arivam mbɨzɨɨ khaa nosima enselɨn mav ivhɨra iti.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Uthughun khavɨn a bighan khavɨn ganigha rɨŋgavan maghatɨgha amui. A bar aghangera maaŋɨ inderaghɨvɨra ganamɨusuava amuava, Ikhɨvan ithɨɨŋ mbarasi,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Khɨɨ nɨɨn avhav Got, Abraham ri Aisak koma Jekov.’ Am mbɨŋgeema, Moses inɨgha ganan avhighavighi.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Mauthughura Ikhɨv aŋm mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ utughav itir aŋan, khara nanɨ unuaghɨn khɨɨ aŋn thɨva. Kamagha amuisi, nɨɨ nona aŋgarir shari usue.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Nan gumasi rako amisi Isivɨnɨ unuaghɨnani itima mee othevir bar maghatɨsira meŋga amuima khɨɨ gani. Khɨɨ mena arareeva oraegha, men osɨmndɨsia gɨvaousua zighiri. Nɨɨ zɨɨ. Khɨɨ nomthegh Isivɨn nɨɨ amaaŋga.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Mosesɨn khavɨra, Israeli aŋna agharkuvigha kamaghɨusue, ‘Thɨɨŋra nɨɨ ambɨsevisi nɨɨ en gumaghan aphan ko osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir gumagh?’ Khara anara, Got nombɨ men gumaghana aphan amandasi a nomthegha mee niamɨusua zii. Got enselɨn mav amandasima ensel ariv sii khana avhen otosi Moses aŋn gara Got amandasir akaa nii.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 A mee nigha Isiva thaeghaousuava rɨŋgavan maghatɨgha amuir othevi rako gamgaaŋn bisira avhɨrara amui. A Isivɨnɨ unuaghɨn ko Retsin amaaghasɨgha rɨmɨni ikhɨvan othevir kharsigha amui. A gumasi iti phatɨsira aŋanan a 40 pɨlan ombaarir andagha amui.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Khara Mosesɨn khavɨra, a Israeli mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Got gen thooŋn akam nigha zii gumagha thav nan mɨn ana mbɨsevighemi.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Gumughun Israeli gumasi iti phatɨsira aŋanan nori akuvagha itima a mena arɨghan iti, a Sainaian oraghɨn guavanambosi ensel aŋm mbɨkemi. Aŋna akaman aŋamɨre iti thav ee ranɨɨŋmɨusua, aŋga nɨɨŋi.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Ena avhavi Mosesɨna akaava oraghan iphɨrphɨri. Mee aŋm mbɨze vatosi. Men navira avherir avhen mee nomthegh Isivɨnɨ unuaghɨnam maŋŋamɨusua.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Mee Aronɨ mbɨŋgeeghi, ‘Ee ikeeŋsi phatɨ, ee nigha Isivɨnɨ unuaghɨnana akɨran zesi gumaghan khav, Moses, theghɨnan bighaaŋ aŋmbato. Nɨɨ emɨusua marɨvir gua ramuightima anda enɨ ufhuaraghɨ utuavɨn maŋŋaŋga.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Uthughun khavɨn marɨvan khom mee burmagharɨnɨ uŋuughan mɨna aŋga amui. Mee ana azenara afhaghava ana aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨɨŋgava aŋni izɨɨ ufhii. Mee aghughuiigha amua inighinighava isaman ikhɨva amui.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Kamagha amuisima Got akɨrɨ ragha meŋga asegha mee thaesi mee ovheen itir mbɨkovir izɨɨri ufhii. Gotɨn akam nigha zesi gumasi mee ana osɨrisi a mem mbɨghar iti. A kamaghɨusue, ‘Gee Israeliiŋn akhoghɨn gumasi, mara gee 40 pɨlan ombaarir gumasi iti phatɨsira aŋanan ikha Gotɨn aphuraphura aghae rako bisir aŋga anɨndi? Bar phatɨ.
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Gee asaaŋ Moleghɨn marɨvan khoman ambɨkav gee aŋgi isaghuphugha, ivhɨra asaaŋ Refanɨm mbɨkovan iŋeendaghe isaghuphughava arui. Kha asaaŋni, gee aniiŋn othevir gɨn maŋŋamɨusua aniiŋga amui. Kamagha amuisima, Got genɨ unuaghɨnan gem mbatueghɨva, gee amandaghtima gee maaŋɨ Babilonɨnɨ unuaghɨna thaeghɨva maaŋɨ uvhuaaŋn ikaami.’
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Ena avhav gumasi iti phatɨsira aŋanan itima Gotɨn ambɨkav men phorugha iti. Rɨphenan khavɨn avhen mee ikaaŋi, Got men phorugha iti. Got Mosesɨ mbɨkemigha aŋn khɨvasi moghɨra, Israeli mbɨkemisi mee aŋga amui.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Ena avhavi ambɨkav nigha, aŋgɨ uphugha Josuan gɨn zii. Mee gua igharisi uŋuun guesima, Got mena akuragha aŋni itir gumasi rako amisigha avharasima, mee ma unuaghɨn nii. Ambɨkhavan khav men phorugha ikhavɨre itima Devitɨnɨ uthugh oto.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Devit Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn inderasi Got inderaghavɨra aŋga amui. A kamagh Gotɨn azaaghi, ‘Khɨɨ Jekovɨn Gotɨusua rɨphena ramuaŋga, o?’ An aŋna azarasima Got mbɨŋgeeghi, ‘Phatɨ.’
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Got mbɨkemigha gɨvasima, gɨn Solomonra aŋmɨusua rɨphenan iŋaari.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Bar iphɨn iti Gotɨn gumasi amuisi rɨphenir iti phatɨ. Gotɨna ambuuŋn gumagh kamaghɨm mbɨkemi,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Got kamaghɨusue, “Ovhee nana ambirembiiŋna aŋan. Unuaghɨn khɨɨ nonɨ usuaniiŋ asira aŋan. Manmagh garir rɨphena thav, nɨɨ namɨusua aŋ ramuamɨusua? Khɨɨ avughusuamira aŋan managh iti?
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Bisir kharsi, khɨɨ bar andagha amui.” ’ ”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Mauthughura Stiven maghɨra Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenan gumasi vɨŋgeeghi, “Gee bar orasi phatɨsi tharsi! Gen navi rako nɨghɨnɨsi, Got ikeeŋsi phatɨsi gumasir navir mɨna amui! Gee nona avhav mɨra amui! Gee ivhɨra Gotɨnɨ Utum mɨghasɨgha aŋm mbatosi!
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Geni inasi osɨmndɨsir Gotɨna ambuuŋn gumasi barbar meŋga anɨndi. Mee fhomɨra Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn inderasi gumagh zaamir bighaaŋn gunɨm mbɨŋgema, gen inasi mee mbɨsosi mee arɨɨghire. Thighira gee ana nigha gumasir maghatɨsir afharɨ athɨgha aŋm mbɨsuesi an aremi.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Enseli Mosesɨm mbɨkemigha aŋga aniiŋsi othevi ana andar geŋga aniiŋsima gee andar gɨn zui phatɨ.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Mee kamagh oraegha, mee navir avheri aŋmɨusua bar maghatɨgha aŋmɨusua nona atharigh ivi.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Mauthughura Gotɨnɨ Utum Stivengi izɨvasima, a khogha Gotɨnɨ uŋuun Gotɨn aŋaran aghavagharan garima Iesus Gotɨna agharan guvɨnɨ utughav iti.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 A kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee Gan! Khɨɨ Gotɨnɨ uŋuun garima, a ukuighirɨsima Gumasir Otar Gotɨna agharan guvɨn utughavi iti.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Mee kamagh oraegha mbɨghɨravɨra dɨɨva arava afharir nonɨ ukuaria phɨrigha, akhɨrɨsiigha aŋmɨusua zui.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Mee ana ukurugha uŋuuni ikhɨvan akɨran gugha, maghɨrama aŋgɨr aŋgi inivi. Akamana aŋga asi tharsi nona akɨran sharasi shaarɨ usuegha gumaghan ikaman mavɨna aŋgarira aghan anda usue. Aŋni izɨɨ Solɨn.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Mee aŋgɨr aŋgi inivavɨre itima, Stiven Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi, “Ikhɨv Iesus, nan utum nii.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 A noni itɨvɨnia rɨphɨrigha irɨgha mbɨghɨravɨra deeghi, “Ikhɨv, men othɨvhan maghatɨghan khav aŋgɨ nɨghɨnɨgha thaghɨri, ana gɨna amanda.” A kamaghɨm mbɨkemigha maghɨrama aremi.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.