Atos 7

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikhɨv, Stivena azaaghi, “Mee niiŋga asir akaar kharsi, anda guisimbaaŋra, o?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Mee mbɨkemisima Stiven men akam ikara, “Nana aveeŋmbua rako nan inasi gee nambaragh! Ena avhav Abraham, a thighar Haranɨnɨ uŋuun maŋŋanga, a Mesopotemianɨ unuaghɨnan ikhavɨre itima, aŋaran iti Got aŋm mbato.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Aŋm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Nɨɨ nona andarsir ko nonɨ unuaghɨna thaeghɨva khɨɨ nɨɨn khɨvamirɨ unuaghɨnan maaŋɨ.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Abraham Kaldianɨ unuaghɨna thaegha guava Haranɨnɨ uŋuun iti. Uthughun khavɨn aŋni inaghavesɨn ovhevheeŋn gɨn, Got ana amandasi unuaghɨnan khavɨ ee thighira aŋn iti.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Gotɨ unuaghɨnan asɨgha thuaaŋ rɨthugha a nona avavigha aniiŋsi phatɨ. Got aŋn phorugha akama rɨkɨra kamaghɨusue, aŋn phorugh aŋna avhav tharsi ivhɨra unuaghɨnan khavɨn ikaami. Uthughun khavɨn Abraham nombɨ boori phatɨ.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Got kamagh Abrahamɨm mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨn avhavi, igharisirɨ unuaghɨnan ikaami. Mee gua igharisi unuaghɨnan iŋaari gumasir kɨnir mɨn itima 400 pɨlan ombarira avhen mee phuv meŋga amui.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Khɨɨ mee meŋga amuisiro othevir maghatɨsi khɨɨ gɨna anda ikaravaghami. Gɨn mee unuaghɨnan khava thaegh akɨran zɨva aŋanan khavɨn ikhɨva nan izɨɨ ufhaami.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Got fhomɨra unuaghɨnana asɨgha thuaaŋn Abraham ranɨɨŋmɨusua akama rɨŋgɨrana aghavaghara mbɨkemi. Gumughun Got akaman aghavagharan khavɨn aŋga anɨɨŋga kamaghɨusue, ‘Nɨɨ othɨvhan khavɨn gɨn maaŋɨva nona andarsi bar men momooŋn niro ofhɨsia rɨghorighɨri. Gɨn gee bighan khavɨn gan nɨghɨnɨghami, “Got fhomɨra ena avhav Abrahamɨn phorugha rɨkɨrisira akam.” ’ Kamagha amuisima Abrahamɨna amuuŋ Aisaghɨ otesima, 8 pɨlanɨ uthusir gɨn Abraham Aisaghɨn momooŋn nerɨn ofhɨgha rɨtu. Aisagh Jekovɨn inaghavesɨn otogha Jekovɨn nerɨn ofhɨgha rɨtu. Bar gɨn Jekov ena avhavir 12 pɨlan inaghavesi otogha ivhɨra men momooŋn niro ofhɨsi rɨghori.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 — ausente —
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Uthughun khavɨn aghae othevisima Isivɨnɨ unuaghɨnana avheni itirɨ uŋuimba rako Kenanɨnɨ unuaghɨni itirɨ uŋuimba osɨmndighani ikhɨv memba oto. Uthughun khavɨn gumasi rako amisi osɨmndɨghan ikhɨv mee nii. Ena avhavi ivhɨrama aghae phatɨ.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Kha uthughun Jekov orasima aghae Isivɨnɨ unuaghɨni itima, mamagha amuigha, a ena avhavi amandasima mee ufhuarasir arorɨa amua zui.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Mee nomthegha zuir arorɨn gua, Josevɨn garima a nombɨn gun nona avheeŋmbua vɨkeemigha, maghɨra men gun ativasi gumagha mbɨkemisima a mee ikaaŋi.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Kha bighaaŋn gɨnɨ, Josev noni inaghavhesɨusuava akama amaŋga dɨɨsima, Jekov nona andarsi rakua mee aŋna aghan gue. Mee rɨmbombon 75 ɨnɨ utu.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Gumughun Jekov Isivɨnɨ unuaghɨnan gughava aremi. Ena avhavi mee ivhɨra arɨɨghire.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Mee men khuu nigha nomthegha Sekemɨnɨ uŋuun zegha mee akɨman umoghɨn thooŋga arɨsi, Abraham fhomɨra Sekemɨnɨ uŋuun ikha Hamorɨn otarir aghaanɨ uvhuesirɨ umogh.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Gumughun Got Abrahamɨn phorugha rɨkɨrisir akamana aghavagharan guisimbaaŋra othuivousuava aghangera zima, ee Israeliiŋ gumasi rako amisi Isivɨnɨ unuaghɨnan iti tharsi ee bar avhɨrekevi.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Gɨn ativasir gumaghan igharisi thav, a Josev thange ana ikeeŋsi phatɨgha, a Isivɨn ativasi gumagh iti.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 A en gumasi rako amisir khoru amua othevir maghatɨsi ena avavigha amui. Gumughun mee non boorir irɨrɨvi phura akɨran usueghava, arɨmamɨusua meŋga aghorima mee arɨghɨre.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Uthughun khavɨn Mosesɨni inaghamuuŋ aŋm mbate, a Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn bar inderasir otar. A ikɨniiŋn phunini ko mbɨkethavɨn noni inaghavesɨ rɨphenan itima, aŋni inaghamuuŋ nombɨra aŋn gari.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Gɨn mee ana nigha akɨran an athɨsima, ativasi gumaghan guiv ana nigha gua non otaran mɨn aŋn gari.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Gumughun Moses Isivir nɨghɨnɨghan aghuuŋ nigha mbɨŋgɨmɨŋgɨr aghavaghari rako iŋaarira aghavagharigha amui.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Gumughun Moses 40 pɨlan ombaarir ana rɨtusima, a nona andarsi Israelir ganamɨusua nɨghɨnɨsi.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 A Israelɨn mavɨn garima Isivɨnɨ unuaghɨnan gumaghan mav aŋm mbɨsogha iphasavɨra aŋga amui. Mauthughura Moses gua aŋn akuruvagha, Isivɨn gumaghan othɨvhan maghatɨgh ikarvagha, aŋm mbɨsuesi ana aremi.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Uthughun khavɨn Moses kamagh nɨghɨnɨsi, ana andarsi kamagh ikeeŋgɨm mbɨkɨmaŋga, Got men akuruvaghaousuava na amanda. Mee bar ikeeŋsi phatɨ.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra Moses garima Israelɨn gumaghaniiŋ noniiŋm mbɨsosi. Mauthughura aniiŋ noniiŋm mbɨsosima a gua navana amɨɨŋndɨghan aniiŋga anɨɨŋga aniiŋm mbɨŋgeeghi, ‘Mani, aŋgo oragh, aŋgo aveeŋndɨniiŋ, aŋgo thoghousua kaghɨra noni mbɨsosi?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Thighira osɨmdɨsigha mbɨnɨŋmbaaŋga amuisi gumagh, a Mosesɨ arughavɨkɨnigha kamaghɨusue, ‘Thɨɨŋra nɨɨ ambɨsevisi nɨɨ en gumaghan aphan ko osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir gumagh?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Nɨɨ boghumɨn Isivɨnɨ unuaghɨnan gumagham mbɨsuesi ana aremisi moghɨn, nɨɨ thighira nam mbɨsoghusua nam mbɨsueghti khɨɨ arɨmaŋga.’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 An aŋm mbɨkemisima Moses kamagh oraegha Isivɨnɨ unuaghɨnan thaegha ara gua Midianɨnɨ unuaghɨnan ikha amuuŋn ikhava otaran phuninim mbate.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Gumughun 40 pɨlan ombaarir gɨvasima, Moses gumasi iti phatɨsira aŋanan khavɨn itima Got non enselɨn mav aŋmɨusua ana amanda. Mauthughura a gua Sainain oraghɨn aghan gua garima arivam mbɨzɨɨ khaa nosima enselɨn mav ivhɨra iti.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Uthughun khavɨn a bighan khavɨn ganigha rɨŋgavan maghatɨgha amui. A bar aghangera maaŋɨ inderaghɨvɨra ganamɨusuava amuava, Ikhɨvan ithɨɨŋ mbarasi,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Khɨɨ nɨɨn avhav Got, Abraham ri Aisak koma Jekov.’ Am mbɨŋgeema, Moses inɨgha ganan avhighavighi.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Mauthughura Ikhɨv aŋm mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ utughav itir aŋan, khara nanɨ unuaghɨn khɨɨ aŋn thɨva. Kamagha amuisi, nɨɨ nona aŋgarir shari usue.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Nan gumasi rako amisi Isivɨnɨ unuaghɨnani itima mee othevir bar maghatɨsira meŋga amuima khɨɨ gani. Khɨɨ mena arareeva oraegha, men osɨmndɨsia gɨvaousua zighiri. Nɨɨ zɨɨ. Khɨɨ nomthegh Isivɨn nɨɨ amaaŋga.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Mosesɨn khavɨra, Israeli aŋna agharkuvigha kamaghɨusue, ‘Thɨɨŋra nɨɨ ambɨsevisi nɨɨ en gumaghan aphan ko osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir gumagh?’ Khara anara, Got nombɨ men gumaghana aphan amandasi a nomthegha mee niamɨusua zii. Got enselɨn mav amandasima ensel ariv sii khana avhen otosi Moses aŋn gara Got amandasir akaa nii.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 A mee nigha Isiva thaeghaousuava rɨŋgavan maghatɨgha amuir othevi rako gamgaaŋn bisira avhɨrara amui. A Isivɨnɨ unuaghɨn ko Retsin amaaghasɨgha rɨmɨni ikhɨvan othevir kharsigha amui. A gumasi iti phatɨsira aŋanan a 40 pɨlan ombaarir andagha amui.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Khara Mosesɨn khavɨra, a Israeli mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Got gen thooŋn akam nigha zii gumagha thav nan mɨn ana mbɨsevighemi.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Gumughun Israeli gumasi iti phatɨsira aŋanan nori akuvagha itima a mena arɨghan iti, a Sainaian oraghɨn guavanambosi ensel aŋm mbɨkemi. Aŋna akaman aŋamɨre iti thav ee ranɨɨŋmɨusua, aŋga nɨɨŋi.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Ena avhavi Mosesɨna akaava oraghan iphɨrphɨri. Mee aŋm mbɨze vatosi. Men navira avherir avhen mee nomthegh Isivɨnɨ unuaghɨnam maŋŋamɨusua.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Mee Aronɨ mbɨŋgeeghi, ‘Ee ikeeŋsi phatɨ, ee nigha Isivɨnɨ unuaghɨnana akɨran zesi gumaghan khav, Moses, theghɨnan bighaaŋ aŋmbato. Nɨɨ emɨusua marɨvir gua ramuightima anda enɨ ufhuaraghɨ utuavɨn maŋŋaŋga.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Uthughun khavɨn marɨvan khom mee burmagharɨnɨ uŋuughan mɨna aŋga amui. Mee ana azenara afhaghava ana aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨɨŋgava aŋni izɨɨ ufhii. Mee aghughuiigha amua inighinighava isaman ikhɨva amui.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Kamagha amuisima Got akɨrɨ ragha meŋga asegha mee thaesi mee ovheen itir mbɨkovir izɨɨri ufhii. Gotɨn akam nigha zesi gumasi mee ana osɨrisi a mem mbɨghar iti. A kamaghɨusue, ‘Gee Israeliiŋn akhoghɨn gumasi, mara gee 40 pɨlan ombaarir gumasi iti phatɨsira aŋanan ikha Gotɨn aphuraphura aghae rako bisir aŋga anɨndi? Bar phatɨ.
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Gee asaaŋ Moleghɨn marɨvan khoman ambɨkav gee aŋgi isaghuphugha, ivhɨra asaaŋ Refanɨm mbɨkovan iŋeendaghe isaghuphughava arui. Kha asaaŋni, gee aniiŋn othevir gɨn maŋŋamɨusua aniiŋga amui. Kamagha amuisima, Got genɨ unuaghɨnan gem mbatueghɨva, gee amandaghtima gee maaŋɨ Babilonɨnɨ unuaghɨna thaeghɨva maaŋɨ uvhuaaŋn ikaami.’
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Ena avhav gumasi iti phatɨsira aŋanan itima Gotɨn ambɨkav men phorugha iti. Rɨphenan khavɨn avhen mee ikaaŋi, Got men phorugha iti. Got Mosesɨ mbɨkemigha aŋn khɨvasi moghɨra, Israeli mbɨkemisi mee aŋga amui.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ena avhavi ambɨkav nigha, aŋgɨ uphugha Josuan gɨn zii. Mee gua igharisi uŋuun guesima, Got mena akuragha aŋni itir gumasi rako amisigha avharasima, mee ma unuaghɨn nii. Ambɨkhavan khav men phorugha ikhavɨre itima Devitɨnɨ uthugh oto.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Devit Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn inderasi Got inderaghavɨra aŋga amui. A kamagh Gotɨn azaaghi, ‘Khɨɨ Jekovɨn Gotɨusua rɨphena ramuaŋga, o?’ An aŋna azarasima Got mbɨŋgeeghi, ‘Phatɨ.’
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Got mbɨkemigha gɨvasima, gɨn Solomonra aŋmɨusua rɨphenan iŋaari.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Bar iphɨn iti Gotɨn gumasi amuisi rɨphenir iti phatɨ. Gotɨna ambuuŋn gumagh kamaghɨm mbɨkemi,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Got kamaghɨusue, “Ovhee nana ambirembiiŋna aŋan. Unuaghɨn khɨɨ nonɨ usuaniiŋ asira aŋan. Manmagh garir rɨphena thav, nɨɨ namɨusua aŋ ramuamɨusua? Khɨɨ avughusuamira aŋan managh iti?
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Bisir kharsi, khɨɨ bar andagha amui.” ’ ”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Mauthughura Stiven maghɨra Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenan gumasi vɨŋgeeghi, “Gee bar orasi phatɨsi tharsi! Gen navi rako nɨghɨnɨsi, Got ikeeŋsi phatɨsi gumasir navir mɨna amui! Gee nona avhav mɨra amui! Gee ivhɨra Gotɨnɨ Utum mɨghasɨgha aŋm mbatosi!
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Geni inasi osɨmndɨsir Gotɨna ambuuŋn gumasi barbar meŋga anɨndi. Mee fhomɨra Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn inderasi gumagh zaamir bighaaŋn gunɨm mbɨŋgema, gen inasi mee mbɨsosi mee arɨɨghire. Thighira gee ana nigha gumasir maghatɨsir afharɨ athɨgha aŋm mbɨsuesi an aremi.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Enseli Mosesɨm mbɨkemigha aŋga aniiŋsi othevi ana andar geŋga aniiŋsima gee andar gɨn zui phatɨ.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Mee kamagh oraegha, mee navir avheri aŋmɨusua bar maghatɨgha aŋmɨusua nona atharigh ivi.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Mauthughura Gotɨnɨ Utum Stivengi izɨvasima, a khogha Gotɨnɨ uŋuun Gotɨn aŋaran aghavagharan garima Iesus Gotɨna agharan guvɨnɨ utughav iti.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 A kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee Gan! Khɨɨ Gotɨnɨ uŋuun garima, a ukuighirɨsima Gumasir Otar Gotɨna agharan guvɨn utughavi iti.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Mee kamagh oraegha mbɨghɨravɨra dɨɨva arava afharir nonɨ ukuaria phɨrigha, akhɨrɨsiigha aŋmɨusua zui.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Mee ana ukurugha uŋuuni ikhɨvan akɨran gugha, maghɨrama aŋgɨr aŋgi inivi. Akamana aŋga asi tharsi nona akɨran sharasi shaarɨ usuegha gumaghan ikaman mavɨna aŋgarira aghan anda usue. Aŋni izɨɨ Solɨn.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Mee aŋgɨr aŋgi inivavɨre itima, Stiven Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi, “Ikhɨv Iesus, nan utum nii.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 A noni itɨvɨnia rɨphɨrigha irɨgha mbɨghɨravɨra deeghi, “Ikhɨv, men othɨvhan maghatɨghan khav aŋgɨ nɨghɨnɨgha thaghɨri, ana gɨna amanda.” A kamaghɨm mbɨkemigha maghɨrama aremi.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.