Atos 28

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ee inderaghavɨra gua oŋaram mbɨkeeŋn othuivisima mɨghsɨman kavɨn iti gumasi en niazima ee ikaaŋi, mɨghsɨman khavɨn izɨɨ Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Mee othevira aghuuir eŋga amui. Uthughun khavɨna amogha azima, em mbɨkarɨsi baro oraaŋi. Kamagha amuisima ee arivan fheeŋmɨusua, mee emɨusuava ariva athɨghava ena akua arivam mbɨroghɨn gu.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pol azir marsi nighava anda arivan iphɨa arɨsima, uthughun khavɨn ukurugha rɨvhivhatɨghan mav azira avhen itima, arivan fheveeŋ ana nima ana akɨran oto. Ukurugh maghɨra Polɨna afhare ivhigha guragha mamaghɨre iti.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Uthughun khavɨn mɨghsɨman khavɨni iti gumasi rakoma amisi kamagh aŋn garima, ukurugh aŋna afhari ithorughavɨre itima, mee kamagh nori vɨŋgeeghi, “Gumaghan khav ti gumasi vɨsosima anda arɨghirir gumagh, ano oŋarana aremisi phatɨ. Kamagha amuisima, othevir maghatɨsi ikarvasir asaaŋ thighira ano othevi ikarvagha kamaghɨusue, ‘Aŋna aŋgamɨre ikaan thughatɨs phatɨ.’ ”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Pol ukurugha keghavkɨnisima a irava arivan gu. Uthughun khavɨn bigha thav Polɨa otosi phatɨ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Mauthughura gumasi phura Polɨn gari, mee kamaghɨusue, “Aŋm mbɨkarɨgh ti beeghemi, o a ti irɨghɨva aremighemi.” Mee uthughun uruaraaŋra phura aŋn gara gua aŋn garima, bigha thav aŋmbatosi phatɨ. Mee mamagha amuigha kamaghɨusue, “Kha gumagh ana asaaŋ mav maghɨ.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Gumaghan mav aŋni izɨɨ Publius, a mɨghsɨman kavɨn gari. Aŋnɨ unaghɨn, mɨghsɨman kavɨn iti ifhanana aghangere iti. A ena akua nor rɨphenan gusima, ee uthughun phunini ko mbɨkethavɨn aŋn phorugha itima a inderaghavɨra en garima ee iti.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Aŋn inaghaves areeghi, aŋm mbɨkarɨgh aŋn fheema, a buuna rɨmɨnmɨnaŋga avhii. Mauthughura Pol aŋn ganamɨusuava avhen gugha aŋmɨusua Gotɨn phorugham mbɨkemigha, gɨn nona afharɨn aŋni iphɨa athɨsima, a nomthegha indera.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 A kamagha amuisima, mɨghsɨman khavɨni itira arɨmarɨr gumasi bar zima a meŋga amuima mee nomthegha indera.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Mee othevir aghuuira eŋga amui, mamagha amuigha ee mee thamɨraousuava amuima, mee ee phatɨsi bisi andar eŋga anɨɨŋgava anda nia gua ukura arɨsi.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ee ikɨniiŋn phunini ko mbɨkethavɨn, mara ee Maltanɨn mɨghsɨmani iti. Gumughɨn ee ifhava ukuran amandi, ukuran khav gamiiŋn ikhɨvan ararɨgha Maltanɨn mɨghsɨmani ikhegha zui. Ukuran khav a Aleksandriiŋnɨ uŋuunɨ ukur maghɨ. Ukura mbɨnɨman asaaŋ Susɨno otaran akhɨnakhɨnaniiŋn iŋedaghaniiŋ aŋni iti. Aniiŋni izɨɨniiŋ Kastor ri Poluks.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Mauthughura ee gua Sirakyusɨnɨ uŋuuno othuivigha, uthughun phunini ko mbɨkethavɨna anamogh iti.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ee khagh rɨkavhigha gua Regiumɨnɨ uŋuuno othuivi. Amɨrɨtusi rɨmaaŋra, Sautɨna amandasi gamiiŋ rɨkavhisima, ee uthughunɨ mbɨkethavɨn Puteolinɨ uŋuuno othuivi.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ee anamoghɨnɨ Kraisɨna andarsir, marsira aghee. Mee 7 pɨlanɨ uthusir norir phorugh ikhaousua em mbɨkemisima, ee men phorugha Puteolɨnɨ uŋuuni ikhee. Kamagha amuisi ee gua Romiiŋnɨ uŋuuni ikhɨvan zui.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Uthughun khavɨn Kraisɨn avheeŋmbua Romɨn ikava em mbarasima ee zima, mee ena aghauosua zii. Ee Apiusɨn bisi amandira aŋŋanan goghirava avheeŋmbuara aghegha nom sɨvagha gua bisi amandira aŋanani izɨɨ Gumasi Ikha Garava Itir Rɨphenan Phunniiŋ Koma Mbɨkethavɨna aŋgan marsira aghee. Mauthughura Pol men ganigha, Gotɨm mbɨnambagha aŋn nav aghavaghar nii.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ee Romɨno othuivisima, gavmanɨn gumaghan aphan Polɨn mbɨnamɨnaaŋ athɨgha kamaghɨusue, a nombɨra rɨphena thavɨn ikhɨtima mbɨzorsir gumagha thav aŋn ganaŋgami.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Gumughun uthughun phunini ko mbɨkethav gɨvasima, Pol Judarir akhoghɨn gumasira aphanir dɨɨsima mee zaa nori akuvasima, a kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Nana andarsi, khɨɨ bigha thav ee nona andarsi iphasa meŋga amuisi phatɨ, o en avhavir othɨva thav irighavɨkɨnisi phatɨ, Judarir akhoghɨn gumasi phura Jerusalemɨn nanɨ usuiraghava Romiiŋna afharɨ athɨ.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Romiiŋ nana osɨmndɨsiva oraeghava, mee kamagh nan gari, khɨɨ arɨmaŋgamiro thav iti phatɨsima mee amuima,
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Judarir akhoghɨn gumasi kamagh iphɨrphɨri. Kamagha amuisi khɨɨ nom utuavi phatɨ. Khɨɨ kamaghɨusue, Romiiŋga ativasir gumaghan aphan Sisar nano osɨmndɨsiva oraghɨva anda rɨkɨrami. Khɨɨ nona andarsi akaman meŋga asaami bigha mbɨnɨɨŋ thav iti phatɨ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Khɨɨ bighan khavɨusua gen dɨɨsima gee ze. Kamaghɨnɨ khɨɨ gen ganɨɨva gen phorughum mbɨkɨmamɨusua. Khɨɨ nɨghɨnɨghana aghavaghar ikha garir bighan khav, Israeliiŋna akhosi koma ee bar ivhɨra aŋmɨusuavɨra gari. Mee bighan khavɨusua thighira ukuaghavan khavɨn ana ikee.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Mee kamagha Polɨm mbɨŋgeghi, “Judian distrighɨn iti tharsi emɨusua mbɨghara thav osɨrava nɨɨn gum em mbɨkemisi phatɨ. Judarir akhoghɨn gumasi ee khagh iti tharsi, ena thav zaava mbɨŋgɨŋgɨman maghatɨgha thavɨn nɨɨŋga amuisi phatɨ.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ee norira nɨɨmba oraghtima nɨɨ non nɨghɨnɨghan gunɨ mbɨkɨmaŋga. Ee ikaaŋi igharisira aŋanir iti gumasi rako amisi bar gɨna amandirɨ mbɨŋgɨmgɨr kha akhoghɨn ikamaŋga amui. Kamagha amuisi, ee nɨɨn nɨghɨnɨgha oraghaousua.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Mee uthughun mav asaragha, gumasira avhɨrara zaa Polɨusua a itir rɨphenan khavɨn zui. Rɨmaaŋra gua uŋguarɨ uthughun oto, a Got kha bisigha ativamirɨ uthughun akaman niaghaghaaŋn gun mem mbɨŋgeeghi. Pol men nɨghɨnɨsi ufhava, Moses osɨrisirɨ mbɨŋgɨŋgɨr othevir kharsi rako Gotɨna ambuuŋn gumasi osɨrisir osɨɨri vɨŋgeeghi. Akaar kharsir mee nɨghɨnɨsir aghavaghar Iesusɨn ikhaousua, aŋn vhusvhus a men nɨghɨnɨsi ighɨghɨusuasa mem mbɨŋgeeghi.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Marsi kamaghɨusue, Polɨ mbɨkemisir akaa anda guisimbaaŋra, marsi nɨghɨnɨghana aghavaghar andar ikaan iphɨrphɨri.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Mee norira norir thooŋn akaar nori vɨsogha mee maŋŋamɨusuava amuima, Pol akamana ambunavɨn mem mbɨŋgeeghi, “Gotɨnɨ Utum guisimbaaŋra gena avhavi vɨkemi. Gotɨna ambuuŋn gumagh Aisaiana akamdooŋniin kamaghɨusue,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Nɨɨ kha gumasi rako amisir kharsi kamagh mem mbɨkɨm gee uthusir avhɨrar akamamba oraghɨva, gee inderaghɨvɨra rɨthughuvɨkhɨnighɨva aŋm mbɨnɨɨŋ ikeeŋgem phatɨghami. Gee uthusir avhɨrara ganɨva, gee bigha thavɨn ganighi ikeeŋgem phatɨghami.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Kha gumasi rakoma amisir nɨghɨnɨsi aphuisima menɨ ukuarthoori mbɨzeva oraghan iphɨrɨphɨrighava mee nona arɨmasir thusi aphui. Kamaghɨra amuighava mee akaav oraghɨva anda vɨnɨŋgari ikeeŋgem phatɨghɨva nɨghɨnɨsigh ɨraghɨva namɨusua zeghɨtima khɨɨ nom me ramuightima, mee nomthegh inderaghami.’ ”
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 — ausente —
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pol ombaran phuniniiŋn rɨphenan mavɨn ikava rɨphenan khavɨ uvhuesi. Uthughun khavɨn gumasi rako amisi an ganamɨusua aŋ rɨphenan zima a men gara bar phuvɨre inighinisi.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Uthughun khavɨn Pol, Got kha bisigha ativamirɨ uthughuna akamɨ ukurava Ikhɨv Krais Iesusɨn akaar men surea amui. A ivhɨra avhighavisi phatɨ, bigha thav aŋnɨ utuava phɨrighem bar phatɨ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.