Atos 27
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVI
1 Mee, ee nigh Italinɨ unuaghɨnan maŋŋamɨusuava ukuran phorugha akama rɨkɨrigha gɨvaghava, Polɨn phorugha rɨvɨnan kɨrthɨghan iti tharsi ivhɨra mee nigha 100 plam mbɨzorsir gumasira aphanan afharɨ athɨ, aŋni izɨɨ Julius, ana ativasi gumaghan garava ana araavi gumasiri ikɨv.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Mee ee nigha guava Adramitiumɨnɨ uŋuunɨ ukura athɨɨ. Ukuran khav Esian distrighɨn itirɨ uŋuimba vɨkeeŋ maŋŋamɨusuava amuima, ee maghɨra aŋn zui. Mauthughura Aristarkus, a Masedonian distrighɨn itirɨ uŋuu Tesalonaikan gumagh, a ivhɨra en phorugha iti.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ee Saidonɨnɨ uŋuuno othuivi. Julius othɨvhana aghuuŋn Polɨ amuava ana thaesima a nona andarsivɨusua zuima, mee aghae rako bisir aŋna akuruvasi.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ee Saidonɨnɨ uŋuuni ikhegha nomthegha zuima gamiiŋ bar aghavagharisima, kamagha amuisima ee Saiprusɨn mɨghsɨman gamiiŋ amɨrasira aŋanan zui.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Ee guava Silisian distrigh koma Pamfilian distrighɨn itira oŋarani ikhɨva biigha guava Lisian distrighɨna avhen itirɨ uŋuun ikɨv Mairana oto.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Mbɨzorsir gumasir garir gumaghan khav ana Aleksandrian uŋuun itirɨ ukuran garima a Italinɨ unuaghɨnan maŋŋamɨusuava amuima, an aŋn ganigha ee nigha guava en aŋga athɨ.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Ee rɨkhavighava bar amɨraghɨvɨra zuima uthusir marsi gɨva, ukurɨ uvhuarira akɨrɨsɨsi phatɨ, gamiiŋni ikhɨvɨ rɨkavhisima, ukuram mbɨsɨmanɨ usuisi gumasi mee iŋaaran ikhɨvara amua gua ee Nidusɨna aghan zui. Ee zuima gamiiŋ aghavagharigha enɨ utuava phɨrisima ee maaŋan iŋgura, kamagh amuisima ukur nonɨ utuava thaegha gua Kritɨn mɨghsɨmano otogha guava, Salmonɨnɨ unuaghɨnano othɨvhan iti. Uthughun khavɨn ee Kritɨn gamiiŋ uvhuee phatɨsira aŋanan gueghiri.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Gamiiŋ bar amɨrasima, mee fhighavɨre iŋaara gua oŋarana ataaŋna anaŋga zaava aŋanan mavɨo oto, aŋanan khavɨn izɨɨ Ifhanaaŋna Aghuuŋ ee aŋmba othuvi. Aŋanan khav a Laseanɨ uŋuuna aghani iti.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Uthusira avhɨrara phura gɨva. Kamagha amuisi Judarir akoghɨn gumasi mee aghae thamɨrasirɨ uthugh otogha gɨva. Kha uthughun oŋar bar maghatisima, kamagh amuisima Pol kamagh mem mbɨŋgeeghi,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Gumasi, khɨɨ kamagh nɨghɨnɨsi, ee thighira maŋɨva uthughun maghatɨgha thavɨo otoghtima ukuran iti bisira avhɨrara mareireghtima, ukur mareireghtima, ee ivhɨra marereghemi.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Mbɨzorsir gumasir garir gumagh Polɨna akamamba oraesi phatɨghava ukuran guav koma anɨ usuisir gumagh aniiŋn nɨghɨnɨghan gɨn zui.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ifhanaaŋn khav a ikhɨva geeŋmbar ikiir mondugh ikhamiri ifhanaaŋna aghuuŋ phatɨ. Mamagha amuigha ukurani iti gumasira avhɨrara maŋŋamɨusuava akama rɨkɨri. Mee thugharatɨghɨva mee maŋŋɨva Finiksɨnɨ uŋuuno otuivighɨva kha gamiiŋn ikhɨvan gan kha uŋuun ikaami. Finiks a ifhanaaŋ mav a Kritɨn mɨghsɨman sautɨ rɨfhaaŋn itima ukur aro gueghiri rɨfhaaŋ mogh zui.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Sautɨn gamiiŋna amɨɨŋndɨghɨ rɨkavhi. Mee kamaghɨusue, mee ti inderaghavɨra maaŋɨ Finiksɨn ifhanaaŋno otuivighemi. Mee kamagh mbɨkemigha ukura asigharafhaghava Kritɨno oŋara mbɨkeeŋn zui.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 — ausente —
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 — ausente —
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ee gua Kaudan mɨghsɨma mbɨkeeŋn gue. Mɨghsɨman gamiiŋ mange ana aphɨrisima ee akeman sovange ikuigha ukuran aghan zaaousua bar iŋaaran ikhɨva amui.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Uthughun khavɨnɨ ukuran iŋaarir gumasi akeman sovange ufhuegha iphɨa athɨgha, mee umbue ukurima anda guava ukurana apheeŋ guesima, mee ukuran phorugha ane ikesima a bar aghavaghari. Mee maaŋɨ Afrikan oŋarana ataaŋn iti gɨrɨrɨŋn mavanaŋna avhighaviigha, ukuran selɨ ukunisi gamiiŋ ukura sɨvaghsɨvasima a zui.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Gamiiŋ koma oŋar ivhɨra bar aghavagharigha phuvɨra em mbɨsosi. Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ukuran iŋaarir gumasi ukurana avhen iti bisi nigha oŋarana anda ukuri.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Uthughunɨ mbɨketavɨnɨ mee ukuaruvan ikɨv nigha maghɨra ukuran pulɨa amui phuri rako bisir marsi ivhɨrama anda ukuri. Mee nona afharir anda niava anda ukuri.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Mauthughura uthusira avhɨrara ee aro koma mbɨkovir ganis phatɨ. Uthughun khavɨn gamiiŋ mbɨghɨravɨra eŋgɨ uvhuavɨre iti. Kamagha amuisi ee bar ambuun norira akuragh mbɨghɨvɨghɨghan nɨghɨnɨgha thav eni iti phatɨ.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Uthughunɨ uruaraaŋn gumasi aghaa thava amesi phatɨsima, Pol rɨkavhigha men mbɨnɨmanɨ utugha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gumasi, gee nana akamamba oraegha, ee Kritɨn mɨghsɨmare ikheghavikhasi uthughun maghatɨghan khav emba otoghom phatɨghtima, bisi tharsi mareregham phatɨghami.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Khɨɨ thighira gem mbɨkɨmamɨusua, ena thav aremighem phatɨghami. Kamagha amuisi gee avhighavigha thaghɨri, gee phura inɨmɨre ikhɨɨ. Kamagha amuisima, ena thav marerɨgham phatɨghtima ukur nombɨra marerɨghami.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Khɨɨ Gotɨn gumagh, khɨɨ aŋni izɨɨ ufhii. Rɨmaaŋn Gotɨn ensel zaa nana aghanɨ utugha kamaghɨm mbɨŋgeeghi,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ‘Pol, nɨɨ avhighavigha thaghɨri. Nɨɨ maŋŋɨva, Sisarɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ utuivami. Nɨɨ oragh, Got nɨɨna azaaŋsɨgha oraegha gɨvagha nɨɨnɨ ukuarukuvi. Nɨɨn phorugha ukuran iti gumasi, mee aremighem phatɨghami.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Gumasi, gee oragh! Khɨɨ nɨghɨnɨghana aghavaghar Gotɨn ikha kamagh ikaaŋi, Got nam mbɨkemisi moghɨra bisi othuivhami. Kamaghɨnɨ, gee gamgaeŋgiri avhighavigha thaghɨri.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ee ukura thaeghtima a mara maaŋɨtima, gamiiŋ aŋgu uvhuɨrahɨva ana nigh maaŋɨ mɨghsɨma thavɨn ana phorughami.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 14 pɨla rɨmaŋgarir gamiiŋ eŋgu uvhurasima ee Mediterenian oŋarani ikhɨvan iphɨn zui. Rɨmaaŋna arɨgha aghangera zesima ukuran iŋaarir gumasi nɨghɨnɨsi, “Ee unuaghɨnan aghan zaamati.”
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Kamagha amuisi mee oŋaranɨ ukhondɨghi ikaaŋmɨusua umbueeŋ ukunisi a gueghirɨ. Kha uthughun oŋaranɨ ukhondɨgh 40 mitan utu. Ukur muaŋ sɨvagha gusima, mee oŋarana ambarima a 30 mitanɨ utu.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Mee kamagh avhighavighi, ukur maaŋɨ aŋgɨɨ tharsi itira aŋanan phorugh barɨm mbɨsarighireghemi. Mee aŋkarir 4 pɨla ukuran gɨraŋgɨrana anda ukunigha, aro anaaŋmɨusuava nori Gotɨn phorugha mbɨŋgeeghi.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ukuran iŋaarir gumasi, mee ukura thaegh arɨmaŋamiusua utuavivɨusua uri. Mee ondava akeman sovange ikhesirɨ umbue afhɨrighava ane ukunisima ano oŋaran gueghirɨ. Mee khorigha amua kamaghɨusue, “Ee ukuran aŋkarii ukuri.”
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Mauthughura Pol kamagh 100 pɨla mbɨzorsir gumasir garir gumagh koma aŋm mbɨzorsir gumasi vɨŋgeeghi, “Gumasir kharsi ukuran ikhaam phatɨghtima, gee bar marereghemi.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Kamaghɨnɨ mbɨzorsir gumasi akeman sovangenɨ umbuea rɨghorisima ana oŋaran gueghirɨ.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Mauthughura amɨni itiisuava amuima Pol aghaa thava ramamɨusuava meŋga aghori, “14 pɨlanɨ uthusi gea rɨtusima gee mbɨtiire iti, gee norivɨusua navkuvava aghaa thav amesi phatɨ.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Khɨɨ thighira gem mbɨŋgeeghi gee aghaa thava ramɨri. Aghaa gen akuruvaghtima gee gamgaeŋgemi. Gen thooŋn thav maghatiighen phatɨ. Mamaghɨra gena aphanan arɨghɨna thav marerɨgham phatɨghami.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 A kamaghɨm mbɨkemigha gɨvagha, uvhuighanɨ utuman mav nigha men arɨmasi rɨfhaaŋnɨ utugha Gotɨ mbɨnambaghava, ane biigha maghɨrama ana aphi.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Kamaghɨna amuisima mee bar navan aghuuŋ nighava nori aghaa aphi.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ee ukuran iti gumasi, ee rɨmbombon 276ɨnɨ utu.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Mee amegha navi izɨvagha, kamaghɨusue, ukuru mbɨghɨvɨghɨigh iphɨre ikaami. Mee ukaran iti uitir othevi nia anda oŋaraou ukuri.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Aro anandima, ukuran iŋaarir gumasi oŋarana iti mɨghsɨman ataaŋn mavɨn garava inderagha aŋni izɨɨ ikeeŋsi phatɨ. Mee ifhanaaŋn mavɨn gari, a bara avhen gugha gɨrɨrɨŋna aghuuŋre iti. Mee kamagh nɨghɨnɨsi, mee inderaghavɨra ukurou uruivaghɨva aŋra ramuightima a ti maŋŋɨ gɨrɨrɨŋ khavɨn akɨran maŋŋamɨusua, mee anaaŋn vhusvhusi.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Mee aŋkariirɨ usuisirɨ umbue rɨghorisima anda oŋaran gueghire. Ukuran phurɨ amuir phurir ikii ikesirɨ umbue afhɨri. Mee gamiiŋmɨusua ukuran mbɨnɨman itir sela gurasima gamiiŋ ukur nighava ataaŋn zui.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Mauthughura ukur gua oŋaran thooŋn ifhivir gɨrɨrɨŋni iphɨn guavanambogha, maghɨrama apheraghav iti. Ukura mbɨnɨm gua gɨrɨrɨŋna avhen gughava bar aghavaghari. Uthughun khavɨn oŋar zaava aŋn gɨragɨraaŋ mbɨsosima a bar bɨɨghire.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Mbɨzorusir gumasi kamagh nɨghɨnɨghava avhighevighi, rɨvɨnan kɨrthɨghan iti gumasi tharsi ifhɨɨ oŋaran ameeŋ dɨɨva ataaŋn maŋɨva nori arɨmaŋeghemi. Mee, mem mbɨsueghti mee aremighaousua nɨghɨnɨsi.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Mauthughura 100 pɨla mbɨzorsir gumasir garir gumagh, a Pol ivhɨrama arɨman iphɨrphɨri. Aŋm mbɨzorsir gumasir thɨvagha, kamaghɨusue, “Dɨɨ ikeeŋsi tharsi, gee ufhuaragh ifhɨva oŋarana ameeŋgɨva nori dɨɨva ataaŋn maŋɨ.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Gumughun igharisi tharsi mee ther arari rako ukuran arari andari iphɨn maaŋaŋgami.” Kamagha amuisima, mee bar inderaghavɨra gua mbɨkeeŋ othuivi.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.