Atos 26
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVT
1 Mauthughura Agripa kamagh Polɨm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ nombɨra nombɨn niaghɨ.”
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 “Ativasi gumagh Agripa, khɨɨ Judarir akhoghɨn gumasi naŋga asira akaman khav ikaravaghousua bar vhusvhusi. Kha anaaŋn gun nɨɨ mbɨkɨmaŋŋga.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Ee Judarii kamagha amuava, nori vɨŋgɨ norira norigha atharava amui bisir kharsi nɨɨ bara anda ikaaŋi. Kamagha amuisi khɨɨ nɨɨna azaaghi, ‘Nɨɨ inɨmɨrara apheraghɨv ikhɨva nana akava oraa.’
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 Judarii mee bar na ikaaŋi, nani ikhɨrano othɨv, khɨɨ irɨrɨvare ikava nonɨ uŋuuna andarasir phorughavɨre ikha gua khɨɨ gumughun zaa Jerusalemɨni iti.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Mee fhomɨra na ikaaŋi, mee vhusvhusighɨv, nana othevir gun nɨɨm mbɨkemighemi. Khɨɨ ikhamarei ikava, Farisiiŋn akoghɨn gumaghan mavɨn mɨn otogha meno othevir gɨn zui. Gumasi avhɨrara Farisiiŋn othevir gɨn maŋŋamɨusuava amuava bar iŋguraŋguraisima kha andar gɨn zui.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Khɨɨ thighira osɨmndɨsia rɨkɨrir gumasir arɨmasi rɨfhaaŋnɨ uthusir bigham mbɨnɨɨŋ a kamagh gu. Got fhomɨra ena avhavir phorughava akama rɨŋgɨran mavɨ amuisima khɨɨ nɨghɨnɨghana aghavagharara akaman khavɨn ikava, aŋn gɨn zaaousua mbɨkemisi bisivɨusuavɨra gara itima mee anaaŋmɨusuavɨra osɨmndɨghan naaŋga anɨndi.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 En 12 pɨlan akhosir gumasi rako amisi, mee aroe rako rɨmaŋgarir Gotɨni izɨɨ ufhava nɨghɨnɨghana aghavagharara aŋn ikava bighan khavɨusuavɨra gari. O ativasir gumagh, ee bighan khavɨusua garima, bighan khavɨusuavɨra, Judarii aŋmɨusua akaman naŋga asi.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Manmaghɨusua gee gumasir marsi kamagh nɨghɨnɨsi, Gotɨn arɨghira guesi tharsi ramuightima mee nomthegh rɨkhavighem thughatɨs phatɨ?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Khɨɨ fhomɨra nombɨ kamaghɨusue, ‘Khɨɨ bisira avhɨrara ramuightima anda Nasaretiiŋn gumagh, Iesusɨni izɨɨra afharavaghami.’
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Khɨɨ bisir kharsi Jerusalemɨn andagha amui. Khɨɨ Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikii andar gamgaaŋ nigha, khɨɨ Gotɨn gumasi rako amisi mena avhɨrara nigha rɨvɨnan khɨrthɨghan mee arɨghi. Uthughun khavɨn gumasira aphani mem mbɨsoghtima mee aremighaousuava mem mbɨŋgeema, khɨɨ ivhɨra kamaghɨusue, mee arɨmɨghireghɨri.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Uthusira avhɨrara khɨɨ Gotɨn phorugha mbɨŋgeer rɨphenigha aruava andara avhen gua, menɨ usuigha mem mbɨsosi. Khɨɨ ambaragh mee ramutima mee akaar maghatɨsir Ikhɨvam mbɨkɨmɨva aŋni izɨɨra afharavaghami. Nan nav memɨusua phuvɨra nan sima khɨɨ isaghuni iti uŋuimbar gua mera afaravaghasoua mamemɨusua uri.”
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Pol mbɨŋgɨ guava kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Uthughun mavɨn, Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikiira, mee akamana aghavagharan naŋga anɨɨŋgava, mee na amandasima khɨɨ Damaskusɨnɨ uŋuuni ikhɨvan zui.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 O ativasir gumagh, uthugh kamagh 12 okloghɨn zuima, khɨɨ utuavɨn gua, garima, aŋaran mav Gotɨn uŋuuni ikhegha zaa naŋgi isira, aŋaran khav bara aghavagharigha arona aŋara afhira. Nan phorughava arui tharsi aŋaran khav bar eŋgi isira.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Kamagha amuisima ee barɨ unuaghɨn aŋgi iree, khɨɨ orasima ithɨɨŋn mav Hibruiiŋna akaman kamagh nam mbɨŋgeeghi, ‘Sol, Sol, nɨɨ manmaghɨusuavɨra nara afharavaghavɨre iti? Nɨɨ nara afharavasi phatɨ, nɨɨ mbɨzaghɨn nombɨra nombɨa anɨndi.’
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Mauthughura kha aŋna azaaghi, ‘Ikhɨv, nɨɨ thɨɨŋra?’ Khɨɨ mbɨŋgeema Ikhɨv na ikara, ‘Khɨɨ Iesus, nɨɨ nara afaravasi.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Nɨɨ rɨkavigh uthuu. Khɨɨ thighira noni iŋaarivɨusua niam mbɨsɨvaousuava nɨmba oto. Nɨɨ thighira ganisi bisi rako, khɨɨ gɨn nɨɨn khɨvamir bisi na andara akamɨ ukunaŋga.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Khɨɨ nɨɨa amandaghtima igharisirɨ unuaghɨnan gumasi rakoma, Judarir akhoghɨn gumasi rako amisi mee iphas nɨɨ ramutima, khɨɨ nɨɨn ganɨva nɨɨna akuruvaghtima, mee nɨra afharavaeghem phatɨghami.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Nɨɨ kamaghɨrara ramuighɨva nɨɨ mena arɨmasi osemseghtima, mee akɨrɨ ɨraghɨva gɨngɨnan itira othevir maghatɨsigha aseghɨva, aŋaran zaami. Mee Satanɨn gamgaaŋ athaeghɨva, Gotɨusua zaami. Mee kamaghɨ ramuightima khɨɨ meno othevir maghatɨsi gɨna amaaŋga, mee ivhɨra nɨghɨnɨghana aghavaghar nani iti gumasi rako amisir arɨghan aŋan niaŋga. Nan gumasi rako amisir kharsi, mee nɨghɨnɨghana aghavaghar nan itima, khɨɨ meŋga amuisima mee uzue. Nɨɨ iŋaaran khavɨ ramuamɨusua, khɨɨ memɨusua nɨɨa amandi.’ ”
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 Arama Pol mbɨŋgɨ guava kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Ativasi gumagh Agripa, khɨɨ Gotɨnɨ uŋuuni ikhegha zesi bighan mavɨn ganigha aŋgɨ phɨrphɨrsi phatɨ, kha aŋna akaman gɨn zui.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Khɨɨ ufhuaragha Damaskusɨnɨ uŋuuna akamɨ ukunigha, Jerusalemɨna akamɨ ukunigha, Judian distrighɨn itira aŋaani bara andara akamɨ ukurava, ivhɨra khɨɨ igharisirɨ unuaghɨnan gumasi rako amisivɨusua guava akamɨ ukurava, kamaghɨusue, ‘Gen non nɨghɨnɨsigh ɨraghɨva nomthegh Gotɨusua zɨɨ. Gee amuiro othevi, gumasi andar ganɨva ikeeŋgɨm mbɨkɨmaŋŋga gee non nɨghɨnɨsigh ɨragha gɨva.’
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Khɨɨ bisir kharsira akamɨ ukurima, mee Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn nanɨ usuira. Uthughun khavɨn Judarii na mbɨsuesima khɨɨ arɨmamɨusuavɨrama amui.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Got nana akurasima khɨɨ inderaghavɨre ikha zaa thighira, khɨɨ khaghɨ utughava akaman gumasir kɨni rako gumasir ikii bar mem mbɨŋgeeghi. Akaman khavɨra, Moses ri Gotɨna ambuuŋn gumasi fhomɨra aŋn gunɨ mbɨkemi. Khɨɨ nomthegha akaman igharisi thavɨ ukuri phatɨ.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Mee kamaghɨusue, ‘Got nom ee niamɨusua mbɨsevisi gumagh, Krais aŋm mbɨzagh nighɨva aremighɨva, a ufhuaraghɨvɨra rɨkhavighemi gumagh maghɨ. A Gotɨn aŋaran Judarir akoghɨn gumasi rako igharisirɨ unuaghɨnan gumasir khɨvami.’ ”
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Pol akamɨ ukuravɨre itima, Festus akaman ikhɨvan kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Pol, nɨɨ oŋani! Nɨɨ surera avhɨrara amuisima nɨɨni ikaaŋmaran ikhɨv, nɨɨŋga amuisima nɨɨ oŋani!”
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gumaghan ikhɨv Festus, khɨɨ oŋanisi phatɨ, khɨɨ guisimbaaŋram mbɨŋgeeghi, khɨɨ nɨghɨnɨgh ikava khɨɨ mbɨŋgeeghi.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Ativasi gumagh Agripa bisir kharsi bar anda ikaaŋi, anda mondughava otuivisi phatɨ, khɨɨ ikaaŋi, a ti bisir kharsiv oraghava, andar garava arama anda ikheeŋgamati. Kamagh amuisima khɨɨ atiti phatɨgha, bar andar gun ativasi gumagh Agripa mbɨŋgeeghi.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Ativasi gumagh Agripa, nɨɨ nɨghɨnɨghana aghavaghar Gotɨna ambuuŋn gumasir iti, o phatɨ? Khɨɨ ikaaŋi, nɨɨ nɨghɨnɨghana aghavaghar iti.”
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 An aŋm mbɨkemisima Agripa kamagh Polɨn azara, “Manmagha amui, nɨɨ kha uthughun othɨvanŋra nam mbɨkɨmɨtima khɨɨ manmaghɨra Kraisɨn gɨn maŋɨ ti?”
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Ana aŋm mbɨkemisima Pol ana ikara, “Uthughun othɨva thav o uthughunɨ uruara thav, khɨɨ kamagh Gotɨn phorughum mbɨkɨmaŋga, nɨɨ koma kheeŋa, gee thighira nana akamam mbaraghi, gee bar nan mɨno othuivhami. Bighanɨ uvhuavɨra, mee ukuaghaviir gee ikeghɨva gee nigh rɨvɨnan khɨrthɨghan gee rarɨghan, khɨɨ iphɨrphɨri.”
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Mauthughura ativasi gumasi rako gavmanɨn gumasir aphan koma Bernaisin phorugha ikesi tharsi, mee bar rɨkavighava
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 rɨphena thaegha gugha norira nori vɨŋgɨ kamaghɨusue, “Gumaghan khav othɨvhan maghatɨgha thavɨ ramuighɨva, ana aremighemi, o a rɨvɨnan kɨrthɨghan ikaami. Aŋno othɨvhan maghatɨgha thavɨ amuisi phatɨ.”
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Mauthughura Agripa kamagh Festusɨm mbɨŋgeeghi, “A nombɨra kamaghɨusue, Sisar nana osɨmndɨsiva oraghɨva anda rɨkɨrami. A ti kamaghɨ mbɨkemis phatɨghav khasima, ee thighira ana thesima ana akɨran guaghi.”
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.