Atos 20
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVT
1 Osɨmndɨgh gɨvasima, Pol a Iesusɨn gɨn zui tharsi nombɨn aghan zaaousua men gɨa amuisi, mee zesima a mem mbɨŋgɨva aghavagharan men nɨghɨnɨsigha niiŋga gɨvagha a mena agharirɨ usuigha mea thaegha Masedonian distrighɨn gu.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 A Masedonian distrighɨn gugha Iesusɨn gɨna arui tharsi, mem mbɨŋgɨva aghavagharan men nɨghɨnɨsigha niiŋga gɨvagha, gumughun a Grighɨn unuaghɨnan gu.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 A ikɨniiŋn phunini ko mbɨkethavɨn Grighɨn distrighɨni ikhegha ukur nigha Sirian distrighɨn maŋŋamɨusuava amuima, Judarii a mbɨsoghousuava mbɨŋgɨŋgɨman mava rɨkɨri. Kamagha amuisima, aŋnɨ ukuarigh aŋgi ivisima a nomthegha Masedonian distrighɨn zii.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 A zima, Berianɨ uŋuun gumaghan mav, Sopater, a Pirusɨn otar, an aŋn phorugha zii. Aristarkus ri Sekundus, aniiŋ Tesalonaikanɨ uŋuun gumaghaniiŋ ivhɨra aŋn phorugha zii. Gaius, Derbenɨnɨ uŋuun gumagh ivhɨra aŋn phorugha zii. Timoti gumaghan khaniiŋ, Tikikus ri Trofimus, aniiŋ Esian distrighɨn gumaghaniiŋ, mee bar ivhɨra Polɨn phorugha zii.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Gumasi kharsi ufhuaragha gua Troasɨnɨ uŋuun emɨusua gara iti.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ee Filipainɨ uŋuun ikhavɨre itima, iis phatɨsirɨ uvhuisirɨ uthuurɨ uthusi gɨvasima, ee ukur nigha Filipainɨ uŋuua thaghi. Gumughun 5 pɨlanɨ uthusi nomthegha gɨvasima ee gua Troasɨnɨ uŋuun emɨusua gara iti gumasi vatuivi. Ee 7 pɨlanɨ uthusi Troasɨnɨ uŋuuni ikhee.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Avhughususanɨ uthughun gɨnɨ, Kraisɨna andarsi en phorugha ee uvhuɨsirɨ uthuur bɨɨghɨusuegha ramamɨusuava zaa nori akuvagha iti. Uthughun khavɨn Pol amɨrɨtusi rɨmaaŋra maŋŋamɨusua, kamagh aŋna akam ukura guavɨra ikha rɨmaaŋnarɨghan utu.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ee bar nori nigha gunavan phunininim mbɨkethavɨn amuisi rɨphenani iphɨni iti. Kha gunav aŋaarira avhɨrara iti.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Uthughun khavɨn gumaghani ikaman mav aŋni izɨɨ Yutikus. A gunavan punini mbɨkethavɨn bar iphɨre iti thavɨnɨ, aŋguu bar phuvɨra aŋna arɨmaghaniiŋga amuisima, a mee gamiiŋ niamɨusua rɨthusiri ithɨmaŋga apheragharava akuava oŋani. Polɨm mbɨŋgɨvɨre itima a iphɨna ikegha daeŋga unuaghɨnaŋgi irɨɨ. Mee gua ana nigha aŋn garima, a bar aremi.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pol maghɨra gueghira, aŋni iphɨn guaghava ana umuigha. A kamaghɨusue, “Gee avhighavigha thaghɨri. Ana aŋgamɨre iti.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Mauthughura Pol guŋna avhen guavanambogha, uvhuɨsirɨ uthuua bɨɨghɨusuegha gumasi rako amisi phorughava mee anda aphi mee anda amegha. Pol mee mbɨŋgɨvɨre itima amɨn itira. Ma uthugh a zui.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 A zuima, mee aŋamɨre iti gumaghani ikaman khav nigha aŋrɨ rɨphenan gua bari phuvɨre inighinisi.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Ee kamaghɨusue, “Ee ukuran maŋŋanɨva Asosɨnɨ uŋuun Polɨna agheghɨva ana nighɨ ukuran maŋŋanga.” Pol nombɨ kamaghɨusue, “Khɨɨ utuavɨn maŋŋanga.” Ee mamagha amuigha Pola thaegha ufhuaragha ukur nigha Asosɨnɨ uŋuun zii.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Gumughun Pol Asosɨnɨ uŋuun ena aghegha, en phorugha ukuran khav nighava Mitilinɨnɨ uŋuun ze.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ee ukuran gua Kiosɨnɨ mɨghɨsɨman mbɨroghɨa athɨgha zii. Uthughun khavɨn gɨn ee zaa Samosɨn mɨghɨsɨm otoghava, amurɨtusi rɨmaaŋra ee zaa Miletusɨnɨ uŋuuno othuivigha gɨva.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol uthusira avhɨrara Esian distrighɨni ikhani iphɨrɨphɨrigha, a uzuamɨra maŋɨ, Jerusalemɨnɨ uŋuuno otoghɨva, Pentikosɨnɨ uthughun ikhɨvan ganamɨusua vhusvhusi. Mamagha amuigha a Efesusɨnɨ uŋuuŋgi indɨragha zaa Miletusɨnɨ uŋuuno oto.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ee Miletusɨnɨ uŋuuno otivighava Pol nombɨna aghan zaaousuava, Efesusɨnɨ uŋuun Kraisɨna andarsir gumasira aphani memɨusua akaman amanda.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Mauthughura mee zaava othuivisima, a mem mbɨŋgeeghi, “Gee khɨɨ amuir othevi marsi ikaaŋi, khɨɨ ufhuaraghavɨra zaava Esian distrighɨn zegha othevir kharsigha amua, zaa thighiraou utu.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Judarii nam mbɨsoghousua mbɨŋgeeghi. Kamagha amuisi khɨɨ bar nombɨ rɨkaphoghava osɨmndɨsi rako thaerpha ivhɨra Ikhɨvan iŋaarigha amui.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Khɨɨ gena akuruvaghamira akama thavɨn gem mbɨkɨmɨusua khɨɨ gee mbɨkɨmaŋga, kha avhighaviisi phatɨgha, uvhuaghuvhuagha gee rɨphenira azenara gen surea amui.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Khɨɨ akamana aghavaghara Judarir akhoghɨn gumasi rako amisi koma igharisirɨ unuaghɨnan gumasi rako amisi vɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Gen non nɨghɨnɨsigh ɨraghɨva gen non othevir maghatɨsi thaeghɨva Gotɨn gɨn maaŋɨva, nɨghɨnɨghana aghavaghar ee non Ikhɨv Iesusɨn ikhɨɨ.’
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Gee oragh, Gotɨnɨ Utum nan avheni ikava, thighira Jerusalemɨn maŋŋamɨusua phuvɨra nam mbɨŋgeeghi. Khɨɨ kamagh ikeeŋsi phatɨ kha bighaaŋn manmaghɨra namba othuivti.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Khɨɨ kamagh bisir kharsigh ikaaŋi, khɨɨ uŋuimbar ikii bar andar zuima Gotɨnɨ Utum nam mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Rɨvɨnan kɨrthɨgh koma osɨmndɨsi namɨusua gara iti.’
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Khɨɨ nombɨ kharɨghei nɨghɨnɨsi phatɨ. Nani Ikhɨv Iesus iŋaaran mavɨn naŋga anɨɨŋi. Iŋaaran khav a khara, khɨɨ bigha thav niamɨusuava akɨrɨsɨsi. Gumagh non akhɨrɨsɨgh ana gɨvaousua amui, kamaghɨra khɨɨ ivhɨra non iŋaara gɨvaousua bar vhusvhusi. Iŋaaran khav a khara, Got non ukuarukuvan othɨv gumasi rako amisi bar men khɨva. Kamagha amuisima khɨɨ bisir kharsira akamana aghuuŋ ukuri.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Gee oragh. Khɨɨ gen thooŋn ikha Got kha bisigha ativamirɨ uthughuna akamɨ ukuragha arui. Khɨɨ ikaaŋi, thighira gee nomthegh nan khoman ganighem phatɨghami.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 — ausente —
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Gee nori norivɨusua ganɨva, ivhɨra Gotɨn gumasiri rako amisir gan. Gotɨnɨ Utum geam mbɨsevisima gee Kraisɨna andarsir gan. A bar andar ganamɨusua geam mbɨsevi. Gee sivsiviir garir gumasir mɨni ikɨva, Kraisɨna andarsir ganɨri. Got nombɨ nono Otaran ŋaanan meŋgɨ uvhuesi.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Khɨɨ kamagh ikaaŋi, khɨɨ gɨn gea thaegh maŋŋɨtima, gumasir marsi afheera athɨɨr mɨn gen thooŋn zaami. Afheera athɨɨ sivsiviigha asɨghasɨsi moghɨra, Kraisɨna andarsigha asɨghasiighemi.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Gena tharsira Kraisɨna andarsigha ikuusua khorira akaa vɨŋgeeghi. Mee kamaghɨra amuightima Kraisɨna andarsi men gɨn maŋŋaŋga.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Kamagha amuisima, gee norivɨusua inderaghɨvɨra ganighɨri. Khɨɨ ombaarir phunini ko mbɨkethavɨn gena aghan ikava amuisir othevi, gee andaghɨ nɨghɨnɨghɨri. Khɨɨ arue rako rɨmaŋgarir, thaerphar samɨra, mɨghasɨgha nɨghɨnɨsira aghuuira uvhuaghuvhagha gem mbɨŋgɨva, thange mbɨtɨa thava athɨsi phatɨ. Kamagha amuisima, gee norivɨusua inderaghɨvɨra ganighɨri.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Khɨɨ thighira gee nigha Gotɨn afharɨa athɨsima, aŋnɨ ukuarkuvan akam gee ramuti gee gamgaeŋtima Got bisir aghuuira non gumasi rako amisir ranɨɨŋga.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Khɨɨ igharisi gumasir silvari rakoma golri rako mbɨsasir vhusvhuisi phatɨ.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Gee norira ikeeŋga gɨva, khɨɨ nona afharimuuŋra amuisiri iŋaarir nombɨna akuruvaghava nombɨna aghan iti gumasi ivhɨra mena akuruvasi.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Khɨɨ amuisiri iŋaari bar, kamagha andar gen khɨva. Gee gamgaeŋgi iŋarɨva bisi phatɨsi gumasira akuruvaghami. Kamaghɨra eni Ikhɨv Iesus nombɨ amuisira akamaŋgi nɨghɨnɨghami. A kamaghɨm mbɨkemi, ‘Bigha aniiŋsi gumaghan inighinigh a bari ikhevisima, ma bigh nisir gumaghani inighinigh a sovi.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Uthughun khavɨn Pol akaman khavɨm mbɨkemigha, a men phorugha mee barbar ithevia rɨphɨrighava, mee Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Mee bar aziava ana umuighava aŋn thori.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Pol mem mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Gee nomthegh nan khoman ganighem thughatɨs phatɨ.” Bighan khavɨusua, mee bar osemigha bar nɨghɨnɨghava avheeŋi. Mauthughura mee Polɨn akuava, ukuran maŋŋamɨusua zui.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.