Atos 20
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs ARA
1 Osɨmndɨgh gɨvasima, Pol a Iesusɨn gɨn zui tharsi nombɨn aghan zaaousua men gɨa amuisi, mee zesima a mem mbɨŋgɨva aghavagharan men nɨghɨnɨsigha niiŋga gɨvagha a mena agharirɨ usuigha mea thaegha Masedonian distrighɨn gu.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 A Masedonian distrighɨn gugha Iesusɨn gɨna arui tharsi, mem mbɨŋgɨva aghavagharan men nɨghɨnɨsigha niiŋga gɨvagha, gumughun a Grighɨn unuaghɨnan gu.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 A ikɨniiŋn phunini ko mbɨkethavɨn Grighɨn distrighɨni ikhegha ukur nigha Sirian distrighɨn maŋŋamɨusuava amuima, Judarii a mbɨsoghousuava mbɨŋgɨŋgɨman mava rɨkɨri. Kamagha amuisima, aŋnɨ ukuarigh aŋgi ivisima a nomthegha Masedonian distrighɨn zii.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 A zima, Berianɨ uŋuun gumaghan mav, Sopater, a Pirusɨn otar, an aŋn phorugha zii. Aristarkus ri Sekundus, aniiŋ Tesalonaikanɨ uŋuun gumaghaniiŋ ivhɨra aŋn phorugha zii. Gaius, Derbenɨnɨ uŋuun gumagh ivhɨra aŋn phorugha zii. Timoti gumaghan khaniiŋ, Tikikus ri Trofimus, aniiŋ Esian distrighɨn gumaghaniiŋ, mee bar ivhɨra Polɨn phorugha zii.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Gumasi kharsi ufhuaragha gua Troasɨnɨ uŋuun emɨusua gara iti.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Ee Filipainɨ uŋuun ikhavɨre itima, iis phatɨsirɨ uvhuisirɨ uthuurɨ uthusi gɨvasima, ee ukur nigha Filipainɨ uŋuua thaghi. Gumughun 5 pɨlanɨ uthusi nomthegha gɨvasima ee gua Troasɨnɨ uŋuun emɨusua gara iti gumasi vatuivi. Ee 7 pɨlanɨ uthusi Troasɨnɨ uŋuuni ikhee.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Avhughususanɨ uthughun gɨnɨ, Kraisɨna andarsi en phorugha ee uvhuɨsirɨ uthuur bɨɨghɨusuegha ramamɨusuava zaa nori akuvagha iti. Uthughun khavɨn Pol amɨrɨtusi rɨmaaŋra maŋŋamɨusua, kamagh aŋna akam ukura guavɨra ikha rɨmaaŋnarɨghan utu.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Ee bar nori nigha gunavan phunininim mbɨkethavɨn amuisi rɨphenani iphɨni iti. Kha gunav aŋaarira avhɨrara iti.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Uthughun khavɨn gumaghani ikaman mav aŋni izɨɨ Yutikus. A gunavan punini mbɨkethavɨn bar iphɨre iti thavɨnɨ, aŋguu bar phuvɨra aŋna arɨmaghaniiŋga amuisima, a mee gamiiŋ niamɨusua rɨthusiri ithɨmaŋga apheragharava akuava oŋani. Polɨm mbɨŋgɨvɨre itima a iphɨna ikegha daeŋga unuaghɨnaŋgi irɨɨ. Mee gua ana nigha aŋn garima, a bar aremi.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Pol maghɨra gueghira, aŋni iphɨn guaghava ana umuigha. A kamaghɨusue, “Gee avhighavigha thaghɨri. Ana aŋgamɨre iti.”
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Mauthughura Pol guŋna avhen guavanambogha, uvhuɨsirɨ uthuua bɨɨghɨusuegha gumasi rako amisi phorughava mee anda aphi mee anda amegha. Pol mee mbɨŋgɨvɨre itima amɨn itira. Ma uthugh a zui.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 A zuima, mee aŋamɨre iti gumaghani ikaman khav nigha aŋrɨ rɨphenan gua bari phuvɨre inighinisi.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Ee kamaghɨusue, “Ee ukuran maŋŋanɨva Asosɨnɨ uŋuun Polɨna agheghɨva ana nighɨ ukuran maŋŋanga.” Pol nombɨ kamaghɨusue, “Khɨɨ utuavɨn maŋŋanga.” Ee mamagha amuigha Pola thaegha ufhuaragha ukur nigha Asosɨnɨ uŋuun zii.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Gumughun Pol Asosɨnɨ uŋuun ena aghegha, en phorugha ukuran khav nighava Mitilinɨnɨ uŋuun ze.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ee ukuran gua Kiosɨnɨ mɨghɨsɨman mbɨroghɨa athɨgha zii. Uthughun khavɨn gɨn ee zaa Samosɨn mɨghɨsɨm otoghava, amurɨtusi rɨmaaŋra ee zaa Miletusɨnɨ uŋuuno othuivigha gɨva.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol uthusira avhɨrara Esian distrighɨni ikhani iphɨrɨphɨrigha, a uzuamɨra maŋɨ, Jerusalemɨnɨ uŋuuno otoghɨva, Pentikosɨnɨ uthughun ikhɨvan ganamɨusua vhusvhusi. Mamagha amuigha a Efesusɨnɨ uŋuuŋgi indɨragha zaa Miletusɨnɨ uŋuuno oto.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Ee Miletusɨnɨ uŋuuno otivighava Pol nombɨna aghan zaaousuava, Efesusɨnɨ uŋuun Kraisɨna andarsir gumasira aphani memɨusua akaman amanda.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Mauthughura mee zaava othuivisima, a mem mbɨŋgeeghi, “Gee khɨɨ amuir othevi marsi ikaaŋi, khɨɨ ufhuaraghavɨra zaava Esian distrighɨn zegha othevir kharsigha amua, zaa thighiraou utu.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Judarii nam mbɨsoghousua mbɨŋgeeghi. Kamagha amuisi khɨɨ bar nombɨ rɨkaphoghava osɨmndɨsi rako thaerpha ivhɨra Ikhɨvan iŋaarigha amui.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Khɨɨ gena akuruvaghamira akama thavɨn gem mbɨkɨmɨusua khɨɨ gee mbɨkɨmaŋga, kha avhighaviisi phatɨgha, uvhuaghuvhuagha gee rɨphenira azenara gen surea amui.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Khɨɨ akamana aghavaghara Judarir akhoghɨn gumasi rako amisi koma igharisirɨ unuaghɨnan gumasi rako amisi vɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Gen non nɨghɨnɨsigh ɨraghɨva gen non othevir maghatɨsi thaeghɨva Gotɨn gɨn maaŋɨva, nɨghɨnɨghana aghavaghar ee non Ikhɨv Iesusɨn ikhɨɨ.’
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Gee oragh, Gotɨnɨ Utum nan avheni ikava, thighira Jerusalemɨn maŋŋamɨusua phuvɨra nam mbɨŋgeeghi. Khɨɨ kamagh ikeeŋsi phatɨ kha bighaaŋn manmaghɨra namba othuivti.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Khɨɨ kamagh bisir kharsigh ikaaŋi, khɨɨ uŋuimbar ikii bar andar zuima Gotɨnɨ Utum nam mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Rɨvɨnan kɨrthɨgh koma osɨmndɨsi namɨusua gara iti.’
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Khɨɨ nombɨ kharɨghei nɨghɨnɨsi phatɨ. Nani Ikhɨv Iesus iŋaaran mavɨn naŋga anɨɨŋi. Iŋaaran khav a khara, khɨɨ bigha thav niamɨusuava akɨrɨsɨsi. Gumagh non akhɨrɨsɨgh ana gɨvaousua amui, kamaghɨra khɨɨ ivhɨra non iŋaara gɨvaousua bar vhusvhusi. Iŋaaran khav a khara, Got non ukuarukuvan othɨv gumasi rako amisi bar men khɨva. Kamagha amuisima khɨɨ bisir kharsira akamana aghuuŋ ukuri.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Gee oragh. Khɨɨ gen thooŋn ikha Got kha bisigha ativamirɨ uthughuna akamɨ ukuragha arui. Khɨɨ ikaaŋi, thighira gee nomthegh nan khoman ganighem phatɨghami.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 — ausente —
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 — ausente —
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Gee nori norivɨusua ganɨva, ivhɨra Gotɨn gumasiri rako amisir gan. Gotɨnɨ Utum geam mbɨsevisima gee Kraisɨna andarsir gan. A bar andar ganamɨusua geam mbɨsevi. Gee sivsiviir garir gumasir mɨni ikɨva, Kraisɨna andarsir ganɨri. Got nombɨ nono Otaran ŋaanan meŋgɨ uvhuesi.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Khɨɨ kamagh ikaaŋi, khɨɨ gɨn gea thaegh maŋŋɨtima, gumasir marsi afheera athɨɨr mɨn gen thooŋn zaami. Afheera athɨɨ sivsiviigha asɨghasɨsi moghɨra, Kraisɨna andarsigha asɨghasiighemi.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Gena tharsira Kraisɨna andarsigha ikuusua khorira akaa vɨŋgeeghi. Mee kamaghɨra amuightima Kraisɨna andarsi men gɨn maŋŋaŋga.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Kamagha amuisima, gee norivɨusua inderaghɨvɨra ganighɨri. Khɨɨ ombaarir phunini ko mbɨkethavɨn gena aghan ikava amuisir othevi, gee andaghɨ nɨghɨnɨghɨri. Khɨɨ arue rako rɨmaŋgarir, thaerphar samɨra, mɨghasɨgha nɨghɨnɨsira aghuuira uvhuaghuvhagha gem mbɨŋgɨva, thange mbɨtɨa thava athɨsi phatɨ. Kamagha amuisima, gee norivɨusua inderaghɨvɨra ganighɨri.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 Khɨɨ thighira gee nigha Gotɨn afharɨa athɨsima, aŋnɨ ukuarkuvan akam gee ramuti gee gamgaeŋtima Got bisir aghuuira non gumasi rako amisir ranɨɨŋga.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Khɨɨ igharisi gumasir silvari rakoma golri rako mbɨsasir vhusvhuisi phatɨ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Gee norira ikeeŋga gɨva, khɨɨ nona afharimuuŋra amuisiri iŋaarir nombɨna akuruvaghava nombɨna aghan iti gumasi ivhɨra mena akuruvasi.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Khɨɨ amuisiri iŋaari bar, kamagha andar gen khɨva. Gee gamgaeŋgi iŋarɨva bisi phatɨsi gumasira akuruvaghami. Kamaghɨra eni Ikhɨv Iesus nombɨ amuisira akamaŋgi nɨghɨnɨghami. A kamaghɨm mbɨkemi, ‘Bigha aniiŋsi gumaghan inighinigh a bari ikhevisima, ma bigh nisir gumaghani inighinigh a sovi.’ ”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Uthughun khavɨn Pol akaman khavɨm mbɨkemigha, a men phorugha mee barbar ithevia rɨphɨrighava, mee Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Mee bar aziava ana umuighava aŋn thori.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Pol mem mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Gee nomthegh nan khoman ganighem thughatɨs phatɨ.” Bighan khavɨusua, mee bar osemigha bar nɨghɨnɨghava avheeŋi. Mauthughura mee Polɨn akuava, ukuran maŋŋamɨusua zui.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.