Atos 11
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs VC
1 Iesusɨm mbɨsevisi gumasir rako Judianɨ uŋuimbara avheni iti Kraisɨn phorus tharsi mee kamagh oraghi, igharisirɨ unuaghɨnan gumasi ivhɨra Gotɨna akam nii.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 — ausente —
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 — ausente —
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Mee aŋna azarasima Pita maghɨra aŋm mbatosi bisi bar inderaghavɨra andar gun mem mbɨŋgeeghi,
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 “Khɨɨ Jopanɨ uŋuuni ikhɨvan ikha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn khɨɨ irɨmɨn mɨn bighan mavɨn garima, mbɨsasini ikhɨvan mɨn, mee aŋ 4 pɨla mbɨŋɨriirɨ usuirasima, ana ovhee thaegha zeghira khɨɨ itira aŋanan asara.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Mauthughura khɨɨ aŋna avhen garima, asɨsirɨ usue rako afhari ikha unuaghɨnana arui tharsi, ko asɨsir athɨɨr marsi, rako unuaghɨnana avaragha aruir asɨsir marsi, rakoma iphɨn phavagha arui ukuarasi iti.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Khɨɨ orasi, itɨɨŋn mav nam mbɨŋgeeghi, ‘Pita, nɨɨ rɨkavigh tharsi vɨsoeghɨva anda ramɨ.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Mauthughura khɨɨ ana ikara, ‘Ikhɨv bar phatɨghami! Nan akamndooŋni Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ mbɨzesi bighan thav amesi bar phatɨ.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Mauthughura ithɨɨŋ mav nomthegha Gotɨnɨ uŋuun mbɨŋgeeghi, ‘Got amuisi bisi anda indera. Nɨɨ nomthegh mbɨzesi bisi andara arɨgha thaghɨri.’
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 A ma akamara ufhuaragha aŋm mbɨkemigha nomthegha uthughum buaaŋniiŋn nom aŋm mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn mbɨsasini ikhɨvan khavɨ uzuamɨra nomthegha ovheen guavanambo.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Uthughun khavɨra gumaghan phunini ko mbɨkethav, mee namɨusua Sisarianɨ uŋuun mee amandasima mee zaa khɨɨ iti rɨphena oto.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Mauthughura Gotɨnɨ Utum na mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Nɨɨ men phorugh maŋŋamɨusua nɨghɨnɨsira avhɨrira amua thaghɨri.’ Uthughun khavɨn 6 pɨlan Kraisɨn phorus gumasi mee ivhɨra nan phorugha zui. Ee gua namɨusuava akama amandasi gumaghan rɨphenana avhen gue.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Mauthughura Kornilius eem mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Enselɨn mav nan rɨphenana avhen nambatogha kamaghɨusue, “Nɨɨ gumasi tharsi amandaghti, mee Jopanɨ uŋuun maaŋɨva, Saimon, aŋni izɨɨn mav Pita, aŋm mbatoghɨva ana nigh zɨɨ.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Aŋm mbɨze tharsir nɨɨ ranɨɨŋga, ma akamara Got nɨɨna akuruvaghtima nɨɨ rɨphenan iti gumasi rako amisi ivhɨra mbɨghɨvɨghɨghi.” ’
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Khɨɨ maghɨra mbɨŋgema Gotɨnɨ Utum men iphɨn zeghiri, barɨ ufhuaraghavɨra a een iphɨn zeghirɨsi moghɨra.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Maghɨra khɨɨ Ikhɨvɨ mbɨkemisi mbɨŋgɨŋgɨmaŋgi nɨndɨɨ, ‘Jon gumasi rako amisi rɨmɨn mee urue, khɨɨ gɨn Gotɨnɨ Utuman gamgaaŋn gee uruami.’
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Ee ikaaŋi, ee ufhuaragha nɨghɨnɨghana aghavagharan Ikhɨv Krais Iesusɨn itima, Got nonɨ Utum bighana aghuuŋn mɨn eŋga anɨɨŋi. Kamaghɨra thighira Got igharisirɨ unuaghɨnan gumasi ivhɨra nonɨ Utum, bighana aghuuŋ mɨn meŋga anɨɨŋi. Kamagha amuisima khɨɨ thɨɨŋra, khɨɨ Gotɨn iŋaaran thɨvaghti?”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Mauthughura nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti gumasi kamagh oraegha, nomthegha andaran nɨghɨnɨsi phatɨgha Gotɨn izɨɨ ufha, kamaghɨusue, “A indera, Got ivhɨra igharisirɨ unuaghɨnan gumasi rako amisi vɨnamɨnaaŋ ratɨghtima mee ivhɨra nɨghɨnɨsigh ɨraghɨva mɨghasɨgha itir ikɨrɨran aghuuŋ niaŋga.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Mee Stivenɨm mbɨsuesi aŋna aremisirɨ uthughun, mee ivhɨra nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti tharsi othevir maghatɨsir meŋga amuisima, mee ivhɨra atamatam ara gua Fonisian distrigh ko Saiprusɨn mɨghsɨm ko Antioghɨnɨ uŋuun gua Iesusɨna akaman Judarir akoghɨn gumasi vɨŋgeeghi.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Mauthughura mena marsi ivhɨra Saiprusɨn mɨghsɨm ko Sairininɨ uŋuuni ikhegha zegha, Antioghɨn guegha Ikhɨv Iesusɨn akaman aghuuŋn gun Grighiiŋna akamaŋga aghui gumasi rako amisi vɨŋgeeghi.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Mem mbɨkemisima Ikhɨvan gamgaaŋ men phorugha iti. Mauthughura gumasi rako amisir avhɨrara nɨghɨnɨghana aghavaghar Ikhɨvan ikava non nɨghɨnɨsigh ɨragha Ikhɨvousua ze.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Uthughun khavɨn Jerusalemɨni iti Kraisɨna andarsi bighan khavɨn niaghagha oraegha, mee Barnabasa amandasima a Antioghɨn gu.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Mauthughura an otogha garima, Got menɨ ukuarukuvigha, men akuruvaghava othevir aghuuira meŋga amuima Barnabas bari inighinisi. Mee non navira avherira avhen guisimbaaŋra Ikhɨvan phorugh ikaamirɨ mbɨŋgɨmɨŋgɨr mem mbɨŋgeeghi.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 A bar gumaghan aghuuŋ, Gotɨnɨ Utum aŋgi izɨvasima Gotɨn nɨghɨnɨghana aghavaghar aŋni iti. Mauthughura gumasi rako amisir avhɨrara bar Ikhɨvousua ze.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Uthughun khavɨn Barnabas Solɨusua uruiisua Tarsusɨn zui.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 An aŋn ganigha, ana nigha Antioghɨn ze. Ombaranɨ uvhuavɨrana avhen Barnabas ri Sol noni nigha Kraisɨna andarsi phorugha noria akuvaghav iti. Aniiŋ bar gumasi rako amisira avhɨrara men surea amui. Uthughun khavɨn Antioghɨn gumasi rako amisi ufhuaraghavɨra izɨɨn khavɨn meŋga athɨ, Kraisɨn gɨn zui tharsi.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Uthughun khavɨn, Gotɨna ambuuŋn gumasir marsi Jerusalemɨni ikhegha Antioghɨn zui.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Mena mav, aŋni izɨɨ Agabus, a rɨkavhigha utugha Gotɨnɨ Utuman gamgaaŋn kamaghɨusue, Romiiŋ garirɨ unuasira asɨsive bara aghae othevighemi. Kha bighaaŋ Sisar Klodius ativasir gumaghan itirɨ uthughun oto.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Uthughun khavɨn suren gumasi akamam mbɨsuegha mee uvhuaghuvaghava nona ambirambin mɨn aŋgɨro ovɨsi anɨɨŋgava, Judian distrighɨn iti Kraisɨn phorus tharsira akuruvaghaousua anda amaaŋmɨusua.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Mee kamagh amuigha mee nona aŋgɨro ovɨsi nigha, Barnabas ri Solɨa aniiŋsi, aniiŋ anda nigha gua Kraisɨna andarsir gumasira aphanigha anɨɨŋi.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.