Atos 11
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVT
1 Iesusɨm mbɨsevisi gumasir rako Judianɨ uŋuimbara avheni iti Kraisɨn phorus tharsi mee kamagh oraghi, igharisirɨ unuaghɨnan gumasi ivhɨra Gotɨna akam nii.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 — ausente —
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 — ausente —
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Mee aŋna azarasima Pita maghɨra aŋm mbatosi bisi bar inderaghavɨra andar gun mem mbɨŋgeeghi,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Khɨɨ Jopanɨ uŋuuni ikhɨvan ikha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn khɨɨ irɨmɨn mɨn bighan mavɨn garima, mbɨsasini ikhɨvan mɨn, mee aŋ 4 pɨla mbɨŋɨriirɨ usuirasima, ana ovhee thaegha zeghira khɨɨ itira aŋanan asara.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Mauthughura khɨɨ aŋna avhen garima, asɨsirɨ usue rako afhari ikha unuaghɨnana arui tharsi, ko asɨsir athɨɨr marsi, rako unuaghɨnana avaragha aruir asɨsir marsi, rakoma iphɨn phavagha arui ukuarasi iti.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Khɨɨ orasi, itɨɨŋn mav nam mbɨŋgeeghi, ‘Pita, nɨɨ rɨkavigh tharsi vɨsoeghɨva anda ramɨ.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Mauthughura khɨɨ ana ikara, ‘Ikhɨv bar phatɨghami! Nan akamndooŋni Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ mbɨzesi bighan thav amesi bar phatɨ.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Mauthughura ithɨɨŋ mav nomthegha Gotɨnɨ uŋuun mbɨŋgeeghi, ‘Got amuisi bisi anda indera. Nɨɨ nomthegh mbɨzesi bisi andara arɨgha thaghɨri.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 A ma akamara ufhuaragha aŋm mbɨkemigha nomthegha uthughum buaaŋniiŋn nom aŋm mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn mbɨsasini ikhɨvan khavɨ uzuamɨra nomthegha ovheen guavanambo.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Uthughun khavɨra gumaghan phunini ko mbɨkethav, mee namɨusua Sisarianɨ uŋuun mee amandasima mee zaa khɨɨ iti rɨphena oto.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Mauthughura Gotɨnɨ Utum na mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Nɨɨ men phorugh maŋŋamɨusua nɨghɨnɨsira avhɨrira amua thaghɨri.’ Uthughun khavɨn 6 pɨlan Kraisɨn phorus gumasi mee ivhɨra nan phorugha zui. Ee gua namɨusuava akama amandasi gumaghan rɨphenana avhen gue.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Mauthughura Kornilius eem mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Enselɨn mav nan rɨphenana avhen nambatogha kamaghɨusue, “Nɨɨ gumasi tharsi amandaghti, mee Jopanɨ uŋuun maaŋɨva, Saimon, aŋni izɨɨn mav Pita, aŋm mbatoghɨva ana nigh zɨɨ.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Aŋm mbɨze tharsir nɨɨ ranɨɨŋga, ma akamara Got nɨɨna akuruvaghtima nɨɨ rɨphenan iti gumasi rako amisi ivhɨra mbɨghɨvɨghɨghi.” ’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Khɨɨ maghɨra mbɨŋgema Gotɨnɨ Utum men iphɨn zeghiri, barɨ ufhuaraghavɨra a een iphɨn zeghirɨsi moghɨra.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Maghɨra khɨɨ Ikhɨvɨ mbɨkemisi mbɨŋgɨŋgɨmaŋgi nɨndɨɨ, ‘Jon gumasi rako amisi rɨmɨn mee urue, khɨɨ gɨn Gotɨnɨ Utuman gamgaaŋn gee uruami.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Ee ikaaŋi, ee ufhuaragha nɨghɨnɨghana aghavagharan Ikhɨv Krais Iesusɨn itima, Got nonɨ Utum bighana aghuuŋn mɨn eŋga anɨɨŋi. Kamaghɨra thighira Got igharisirɨ unuaghɨnan gumasi ivhɨra nonɨ Utum, bighana aghuuŋ mɨn meŋga anɨɨŋi. Kamagha amuisima khɨɨ thɨɨŋra, khɨɨ Gotɨn iŋaaran thɨvaghti?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Mauthughura nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti gumasi kamagh oraegha, nomthegha andaran nɨghɨnɨsi phatɨgha Gotɨn izɨɨ ufha, kamaghɨusue, “A indera, Got ivhɨra igharisirɨ unuaghɨnan gumasi rako amisi vɨnamɨnaaŋ ratɨghtima mee ivhɨra nɨghɨnɨsigh ɨraghɨva mɨghasɨgha itir ikɨrɨran aghuuŋ niaŋga.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Mee Stivenɨm mbɨsuesi aŋna aremisirɨ uthughun, mee ivhɨra nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti tharsi othevir maghatɨsir meŋga amuisima, mee ivhɨra atamatam ara gua Fonisian distrigh ko Saiprusɨn mɨghsɨm ko Antioghɨnɨ uŋuun gua Iesusɨna akaman Judarir akoghɨn gumasi vɨŋgeeghi.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Mauthughura mena marsi ivhɨra Saiprusɨn mɨghsɨm ko Sairininɨ uŋuuni ikhegha zegha, Antioghɨn guegha Ikhɨv Iesusɨn akaman aghuuŋn gun Grighiiŋna akamaŋga aghui gumasi rako amisi vɨŋgeeghi.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Mem mbɨkemisima Ikhɨvan gamgaaŋ men phorugha iti. Mauthughura gumasi rako amisir avhɨrara nɨghɨnɨghana aghavaghar Ikhɨvan ikava non nɨghɨnɨsigh ɨragha Ikhɨvousua ze.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Uthughun khavɨn Jerusalemɨni iti Kraisɨna andarsi bighan khavɨn niaghagha oraegha, mee Barnabasa amandasima a Antioghɨn gu.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Mauthughura an otogha garima, Got menɨ ukuarukuvigha, men akuruvaghava othevir aghuuira meŋga amuima Barnabas bari inighinisi. Mee non navira avherira avhen guisimbaaŋra Ikhɨvan phorugh ikaamirɨ mbɨŋgɨmɨŋgɨr mem mbɨŋgeeghi.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 A bar gumaghan aghuuŋ, Gotɨnɨ Utum aŋgi izɨvasima Gotɨn nɨghɨnɨghana aghavaghar aŋni iti. Mauthughura gumasi rako amisir avhɨrara bar Ikhɨvousua ze.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Uthughun khavɨn Barnabas Solɨusua uruiisua Tarsusɨn zui.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 An aŋn ganigha, ana nigha Antioghɨn ze. Ombaranɨ uvhuavɨrana avhen Barnabas ri Sol noni nigha Kraisɨna andarsi phorugha noria akuvaghav iti. Aniiŋ bar gumasi rako amisira avhɨrara men surea amui. Uthughun khavɨn Antioghɨn gumasi rako amisi ufhuaraghavɨra izɨɨn khavɨn meŋga athɨ, Kraisɨn gɨn zui tharsi.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Uthughun khavɨn, Gotɨna ambuuŋn gumasir marsi Jerusalemɨni ikhegha Antioghɨn zui.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Mena mav, aŋni izɨɨ Agabus, a rɨkavhigha utugha Gotɨnɨ Utuman gamgaaŋn kamaghɨusue, Romiiŋ garirɨ unuasira asɨsive bara aghae othevighemi. Kha bighaaŋ Sisar Klodius ativasir gumaghan itirɨ uthughun oto.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Uthughun khavɨn suren gumasi akamam mbɨsuegha mee uvhuaghuvaghava nona ambirambin mɨn aŋgɨro ovɨsi anɨɨŋgava, Judian distrighɨn iti Kraisɨn phorus tharsira akuruvaghaousua anda amaaŋmɨusua.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Mee kamagh amuigha mee nona aŋgɨro ovɨsi nigha, Barnabas ri Solɨa aniiŋsi, aniiŋ anda nigha gua Kraisɨna andarsir gumasira aphanigha anɨɨŋi.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.