Tiago 1
Sola NT (SOY_SIM) vs NVI
1 Nɛ́ɛ Yɑkupu. Nɛ Uléécɑɑ nɛ Upíimɑ Yeesu Kirisi ukɛikɔ́ lɛ. Nɛ́ɛ nɔ̃́ Uléécɑɑ pikɔ́ isoipuri kɛfi nɛ itɛ́ iyɛɛ nní kɛtẽ nkɛ́ nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ n yɛkɑɑlɛ̃ rítɛlɛ́ ntí wɔ́lu. Nɛ nɔ́ yɑ́ɑsi!
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos dispersas entre as nações: Saudações.
2 Pinɛ́mɑ́rɛcɔ, ɑni n kpíilɛ̃ tɛ mpɔ́ɔnɑrɛ píimɑ yɛ mu, in tɛ li yɛ fe ɑi yɛ mɛ́wee mpehẽ mpehẽ kɛ́mɛɛ nɔ́ peikɛɛ.
2 Meus irmãos, considerem motivo de grande alegria o fato de passarem por diversas provações,
3 Nɔ pinyuwɛ mɑ́ɑ́lɛnlɛ rɛ lin nɔ́ m peikɛɛ rɛ likɛ́ nɔ́nnɛ́fɑtɛnɛ yɛ̃, nɔn tinkɑ́hɑ́-kɑ́hɑ́ nɛ kɛ́tɔ-pɔ, li yɛ tíyɛsɛlɛ ɑní n ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃.
3 pois vocês sabem que a prova da sua fé produz perseverança.
4 Amɑ́ ɑni pɛɛ tíyɛsɛ nɔ́nnɛ́ŋmɔ́ɔ́pú kɑni m mɑ́ nkɛ́ nɔ́inɛ́soi kɛ́mɛɛ mɛyɑ̃́ wɑ nɛ nkɛtɔ-pɔ, ɑni pɛɛ mɛyíkíyiki m pelɑɑlɛ̃ líkɑ ɑ́i yɛ́ pɛɛ kɔ nɔ́ m pɑ́rílɛ̃.
4 E a perseverança deve ter ação completa, a fim de que vocês sejam maduros e íntegros, sem lhes faltar coisa alguma.
5 Mɛwɛ́ɛ́sɛsɔhɔ mɛn nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ úye m pɑ́rílɛ̃ ukɛ́ Uléécɑɑ mɛ we, ukɛ́ u hɛ. Nfɑnɑrɛ kuu yɛ nɛ ḿpɑ́ úye hɛ. Úu yɛ cɛ́si. Un mɛ u n we, u yɛ hɛlɛ.
5 Se algum de vocês tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá livremente, de boa vontade; e lhe será concedida.
6 Amɑ́ li pisɛ rɛ ukɛ́ nfɑtɛnɛ m mɑ́ uú nɛ welu, úu kɑpɛ n tíru. Nkó yɛɛ n tíru yɛ we yɑrɛ ɑ́niwɑlɛ́ kɛ kuyɔ ɑku n síkɑi lin tɑ́ŋɑi.
6 Peça-a, porém, com fé, sem duvidar, pois aquele que duvida é semelhante à onda do mar, levada e agitada pelo vento.
7 Liute úu kɑpɛ musí rɛ u yɛ́ fe uu Upíimɑ kɛ́mɛɛ linyinɛ yɛnu.
7 Não pense tal homem que receberá coisa alguma do Senhor;
8 Usoi unyinɛ lo, ukɛmúŋɛ́ ɑ́kɛ kɛlõ kɛsɛ tũ. Kɛ́yu nɛ kɛpirɛ kuu uicee nnɛ́í kɛ́mɛɛ sɔ́nɛ.
8 é alguém que tem mente dividida e é instável em tudo o que faz.
9 Nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ unyinɛ un íwɛ m mɑ́, ukɛ́ mpɔ́ɔnɑrɛ-i n we kɛ Uléécɑɑ uú nɛ u ń tɑɑ́sɛnɛ nnyɑ.
9 O irmão de condição humilde deve orgulhar-se quando estiver em elevada posição.
10 Amɑ́ Kirisi ukɔ́ nkó yɛɛ m mɑ́, ukɛ́ mpɔ́ɔnɑrɛ-i n we kɛ Uléécɑɑ uú nɛ u n cɛ́pisɛnɛ nnyɑ. Asei kɛcɑ́ɑ́, umɑ́mɑ́ isoi yɛ tɛnɛnɛ kɛkéripi nní yɑrɛ kuyúi mɛfɛlɛ.
10 E o rico deve orgulhar-se se passar a viver em condição humilde, porque passará como a flor do campo.
11 Ntuŋɛ yɛ leemɛlɛ nn ŋmɑ́kɑsi, nn mɛyúi kólɑɑsɛ, mɛfɛlɛ ɑmɛ lólu, mɛnsɔnɛ nn tɛnɛ. Limɛcɔ kɛ umɑ́mɑ́ isoi ii yɛ mɛkɑ́ikɑi tɛnɛ, lɛ̃ kuu ń we un wɑi ɑí nɛ kei pɑ́.
11 Pois o sol se levanta, traz o calor e seca a planta; cai então a sua flor, e é destruída a beleza da sua aparência. Da mesma forma o rico murchará em meio aos seus afazeres.
12 Nkó kɑi yɛ m peikɛɛ un kɑhɑri yɛ únɑrɛkomɛ lɛ. Lin pipeikɛɛ u m mɑsí, kuu n feriyɛ nnyɑ, Uléécɑɑ yɛ́ nfɑ́ɑ u pɑ rɛ ihɛ́ɛ́. Mmɛ̃ kuu yekeilɛ̃ tɛ ukɛ́ pɛpɛɛ u ń lɑ pɑ.
12 Feliz é o homem que persevera na provação, porque depois de aprovado receberá a coroa da vida que Deus prometeu aos que o amam.
13 Lin yɛ úye m peikɛɛ rɛ likɛ́ ɑkópɛ kɛ́mɛɛ u ritépɔ, úu kɑpɛ yɛ mɑɑ rɛ: “Uléécɑɑ yɛɛ nɛ́ peikɛɛ.” Mɛwɑi kópɛ ɑ́mɛ yɛ́ fe mɛkɛ́ Uléécɑɑ peikɛɛ. Uricuruu úu yɛ kɔ úkɑ peikɛɛ rɛ ukɛ́ mɛwɑi kópɛ wɑ.
13 Quando alguém for tentado, jamais deverá dizer: "Estou sendo tentado por Deus". Pois Deus não pode ser tentado pelo mal, e a ninguém tenta.
14 Amɑ́ ḿpɑ́ úye likɑ́ipi-kɑ́ipi cirɛ lɛɛ yɛ u pɑsɑi ɑi ɑkópɛ kɛ́mɛɛ u tépɔ.
14 Cada um, porém, é tentado pela própria cobiça, sendo por esta arrastado e seduzido.
15 Likɑ́ipi-kɑ́ipi lɛ̃ lin m pi, lin mɛyɑ̃ n wɑ, ɑi pɛɛ u pɑsɑi ɑi ɑkópɛ kɛ́mɛɛ tépɔ, ɑkópɛ pɔ́ɔ pelu ɑɑ pɛɛ́ nɛ nkpɔ weri.
15 Então a cobiça, tendo engravidado, dá à luz o pecado; e o pecado, após ter-se consumado, gera a morte.
16 Áni kɑpɛ nɔ́mɛnɛ́círɛ n kirɑɑsɛntɛ, pinɛ́mɑ́rɛcɔ lɑlɑ kɛcirɛ.
16 Meus amados irmãos, não se deixem enganar.
17 Lɛ̃ nnɛ́í lɛɛ ɑ́i kusɑ ń nyɑḿ kɑi yɛ usoi n hɛ yɛ Uléécɑɑ yɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ ń we kɛ́mɛɛ léerilɛ. Uyɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ mɛtɛ́í likɔ́ nnɛ́í wɑ. Úu yɛ consɛ. Kuŋmɑhɑ ɑ́ku ukɛmɛɛ́ we.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito vêm do alto, descendo do Pai das luzes, que não muda como sombras inconstantes.
18 Uricuruu yɛɛ lɑ ukɛ́ nɛ unsímɛ́ ritiki ukɛ́ nɛ nfɑ́ɑ rɔ́ hɛ tɔkɛ́ nɛ lɛ̃ nnɛ́í kuu n wɑpisi kɛcɔpɛ lifoí nnyɑ. Unsímɛ́ mmɛɛ ɑsei lɛ.
18 Por sua decisão ele nos gerou pela palavra da verdade, para que sejamos como que os primeiros frutos de tudo o que ele criou.
19 Pinɛ́mɑ́rɛcɔ lɑlɑ kɛcirɛ, ɑni kõ tɛ ḿpɑ́ úye ukɛ́ yɛ n welu rɛ ukɛ́ uucɔ kutu ricɔ, úu kɑpɛ yɛ nɛ nsímɛ́ n yɔɔnɛ, úu kɑpɛ yɛ kɔ kuwɔ́i n wɛ́lú.
19 Meus amados irmãos, tenham isto em mente: Sejam todos prontos para ouvir, tardios para falar e tardios para irar-se,
20 Usoi kuwɔi ɑ́ku yɛ lɛlɛɛ Uléécɑɑ inipɛɛ-i ɑsei n tíkilɛ̃ wɑ.
20 pois a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Lɛ̃ nnyɑ, ɑni lɛ̃ nnɛ́í lɛɛ yɛ usoi mɛ́kpɛrinkpɛ n wɑisɛ riyɑ́, ɑni kɔ rikpɑ́kɑ́rɑ́ píimɑ yɑ́, ɑni kɔ nɔ́mɛnɛ́círɛ cɛpisɛ ɑní nɛ nsímɛ́ mmɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu nɔ́sinɛ́fɑ-i n wɑ yɔ́su. N yɛ́ fe nn nɔ́ɑnɛ́yu lɔlu.
21 Portanto, livrem-se de toda impureza moral e da maldade que prevalece, e aceitem humildemente a palavra implantada em vocês, a qual é poderosa para salvá-los.
22 Áni kɑpɛ nɔ́mɛnɛ́círɛ n kirɑɑsɛntɛ nɛ Uléécɑɑ nsímɛ́ kutu pícɔ ŋmɑnɛ. Amɑ́ ɑni yɛ kɔ lɛ̃ knn ḿ mɑ ritiki.
22 Sejam praticantes da palavra, e não apenas ouvintes, enganando-se a si mesmos.
23 Úye un yɛ nsímɛ́ kutu rincɔ, unsɑ́ yɛ kɔ pɛɛ lɛ̃ knn ḿ mɑ rintiki, u we yɑrɛ usoi nkó yɛɛ yɛ kɛnípɛɛnyɑ́nɛi kɛ́mɛɛ lɛ̃ ŋmɑɑ kɛ ukɛyu ɑkɛ ń we n yɛ̃́.
23 Aquele que ouve a palavra, mas não a põe em prática, é semelhante a um homem que olha a sua face num espelho
24 Un umɛcirɛ pinyɑ́nɛi m mɑsí, uu tɔ́mpɔ uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ pɑlɛipɔ lɛ̃ kuu ń we.
24 e, depois de olhar para si mesmo, sai e logo esquece a sua aparência.
25 Uléécɑɑ isé yɛ nyɑmlɛ nɛ ikɛtɔ-pɔ, ii yɛ kɔ usoi ilɑ́si kɛ́mɛɛ lesɛ. Nkó yɛɛ i n kɛ́ɛ́ni un mɛsɛ́rɛ ikɛcɑ́ɑ́ ukɛmúŋɛ́ wɑilɛ̃ yɛ nɛ umpehẽ lɛ. Úu yɛ kutu i ricɔ uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ i pɑlɛipɔ, ɑmɑ́ lɛ̃ kii ḿ mɑ kuu yɛ pitíki nɛ kɛ́yu m mɑhɑnlɛ̃. Uléécɑɑ yɛ liute uyɛ̃ kpɑ́lɛnlɛ un lɛ̃ kuu n wɑi kɛ́mɛɛ mpɔ́ɔnɑrɛ-i we.
25 Mas o homem que observa atentamente a lei perfeita que traz a liberdade, e persevera na prática dessa lei, não esquecendo o que ouviu mas praticando-o, será feliz naquilo que fizer.
26 Úye un m músu rɛ u uyómɛyɑ́hɑɑ lɛ kúu pɛɛ unnɔɔ pitínɛ nyu, un umɛcirɛ kirɑɑsɛntɛ, upiyomɛyɑ́hɑɑ yɛ mɛ́woo lɛ.
26 Se alguém se considera religioso, mas não refreia a sua língua, engana-se a si mesmo. Sua religião não tem valor algum!
27 Piyómɛyɑ́hɑɑ kɛcirɛ pɛɛ ɑ́pi ncɑɑi ńkɑ m pɔ́riilɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu yɛ n ŋmurɛi yɛ mpí: Usoi ukɛ́ yɛ sikúmɑmpipi nɛ pikúmɑnnɔsi ncɔ́ŋ kɛ́mɛɛ picomɛ hɑ, uu kɔ kɛtẽ nkɛ́ kɛcɑ́ɑ́ mɛ́kpɛrinkpɛ likɔ́ nɛ umɛcirɛ kɑɑsɛ.
27 A religião que Deus, o nosso Pai aceita como pura e imaculada é esta: cuidar dos órfãos e das viúvas em suas dificuldades e não se deixar corromper pelo mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.