Tiago 1
Sola NT (SOY_SIM) vs BKJ
1 Nɛ́ɛ Yɑkupu. Nɛ Uléécɑɑ nɛ Upíimɑ Yeesu Kirisi ukɛikɔ́ lɛ. Nɛ́ɛ nɔ̃́ Uléécɑɑ pikɔ́ isoipuri kɛfi nɛ itɛ́ iyɛɛ nní kɛtẽ nkɛ́ nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ n yɛkɑɑlɛ̃ rítɛlɛ́ ntí wɔ́lu. Nɛ nɔ́ yɑ́ɑsi!
1 Tiago, um servo de Deus, e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que estão dispersas no exterior, saudações.
2 Pinɛ́mɑ́rɛcɔ, ɑni n kpíilɛ̃ tɛ mpɔ́ɔnɑrɛ píimɑ yɛ mu, in tɛ li yɛ fe ɑi yɛ mɛ́wee mpehẽ mpehẽ kɛ́mɛɛ nɔ́ peikɛɛ.
2 Meus irmãos, considerem tudo isso como alegria quando caírem em diversas tentações;
3 Nɔ pinyuwɛ mɑ́ɑ́lɛnlɛ rɛ lin nɔ́ m peikɛɛ rɛ likɛ́ nɔ́nnɛ́fɑtɛnɛ yɛ̃, nɔn tinkɑ́hɑ́-kɑ́hɑ́ nɛ kɛ́tɔ-pɔ, li yɛ tíyɛsɛlɛ ɑní n ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃.
3 sabendo disto, que a prova da vossa fé opera a paciência.
4 Amɑ́ ɑni pɛɛ tíyɛsɛ nɔ́nnɛ́ŋmɔ́ɔ́pú kɑni m mɑ́ nkɛ́ nɔ́inɛ́soi kɛ́mɛɛ mɛyɑ̃́ wɑ nɛ nkɛtɔ-pɔ, ɑni pɛɛ mɛyíkíyiki m pelɑɑlɛ̃ líkɑ ɑ́i yɛ́ pɛɛ kɔ nɔ́ m pɑ́rílɛ̃.
4 Que a paciência, no entanto, realize a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, sem vos faltar coisa alguma.
5 Mɛwɛ́ɛ́sɛsɔhɔ mɛn nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ úye m pɑ́rílɛ̃ ukɛ́ Uléécɑɑ mɛ we, ukɛ́ u hɛ. Nfɑnɑrɛ kuu yɛ nɛ ḿpɑ́ úye hɛ. Úu yɛ cɛ́si. Un mɛ u n we, u yɛ hɛlɛ.
5 Se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos os homens dá liberalmente, e sem acepção, e lhes será concedida.
6 Amɑ́ li pisɛ rɛ ukɛ́ nfɑtɛnɛ m mɑ́ uú nɛ welu, úu kɑpɛ n tíru. Nkó yɛɛ n tíru yɛ we yɑrɛ ɑ́niwɑlɛ́ kɛ kuyɔ ɑku n síkɑi lin tɑ́ŋɑi.
6 Mas peça-a com fé, não hesitando; porque o que hesita é como a onda do mar, que é levada pelo vento, e lançada de uma para outra parte.
7 Liute úu kɑpɛ musí rɛ u yɛ́ fe uu Upíimɑ kɛ́mɛɛ linyinɛ yɛnu.
7 Não pense tal homem que receberá alguma coisa do Senhor.
8 Usoi unyinɛ lo, ukɛmúŋɛ́ ɑ́kɛ kɛlõ kɛsɛ tũ. Kɛ́yu nɛ kɛpirɛ kuu uicee nnɛ́í kɛ́mɛɛ sɔ́nɛ.
8 O homem indeciso é instável em todos os seus caminhos.
9 Nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ unyinɛ un íwɛ m mɑ́, ukɛ́ mpɔ́ɔnɑrɛ-i n we kɛ Uléécɑɑ uú nɛ u ń tɑɑ́sɛnɛ nnyɑ.
9 Deixe o irmão de baixa posição social se alegrar em que ele é exaltado.
10 Amɑ́ Kirisi ukɔ́ nkó yɛɛ m mɑ́, ukɛ́ mpɔ́ɔnɑrɛ-i n we kɛ Uléécɑɑ uú nɛ u n cɛ́pisɛnɛ nnyɑ. Asei kɛcɑ́ɑ́, umɑ́mɑ́ isoi yɛ tɛnɛnɛ kɛkéripi nní yɑrɛ kuyúi mɛfɛlɛ.
10 Porém o rico, em seu abatimento; porque como a flor da erva ele passará.
11 Ntuŋɛ yɛ leemɛlɛ nn ŋmɑ́kɑsi, nn mɛyúi kólɑɑsɛ, mɛfɛlɛ ɑmɛ lólu, mɛnsɔnɛ nn tɛnɛ. Limɛcɔ kɛ umɑ́mɑ́ isoi ii yɛ mɛkɑ́ikɑi tɛnɛ, lɛ̃ kuu ń we un wɑi ɑí nɛ kei pɑ́.
11 Porque o sol nasce com um calor ardente, e a erva seca, e a sua flor cai, e a graça da aparência perece; assim também se desvanecerá o rico em seus caminhos.
12 Nkó kɑi yɛ m peikɛɛ un kɑhɑri yɛ únɑrɛkomɛ lɛ. Lin pipeikɛɛ u m mɑsí, kuu n feriyɛ nnyɑ, Uléécɑɑ yɛ́ nfɑ́ɑ u pɑ rɛ ihɛ́ɛ́. Mmɛ̃ kuu yekeilɛ̃ tɛ ukɛ́ pɛpɛɛ u ń lɑ pɑ.
12 Abençoado é o homem que resiste a tentação; porque, tendo sido posto à prova, receberá a coroa da vida, que o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Lin yɛ úye m peikɛɛ rɛ likɛ́ ɑkópɛ kɛ́mɛɛ u ritépɔ, úu kɑpɛ yɛ mɑɑ rɛ: “Uléécɑɑ yɛɛ nɛ́ peikɛɛ.” Mɛwɑi kópɛ ɑ́mɛ yɛ́ fe mɛkɛ́ Uléécɑɑ peikɛɛ. Uricuruu úu yɛ kɔ úkɑ peikɛɛ rɛ ukɛ́ mɛwɑi kópɛ wɑ.
13 Que homem algum, ao ser tentado, diga: Por Deus sou tentado; porque Deus não pode ser tentado pelo mal, e a nenhum homem tenta.
14 Amɑ́ ḿpɑ́ úye likɑ́ipi-kɑ́ipi cirɛ lɛɛ yɛ u pɑsɑi ɑi ɑkópɛ kɛ́mɛɛ u tépɔ.
14 Mas cada homem é tentado, quando atraído e seduzido pela sua própria concupiscência.
15 Likɑ́ipi-kɑ́ipi lɛ̃ lin m pi, lin mɛyɑ̃ n wɑ, ɑi pɛɛ u pɑsɑi ɑi ɑkópɛ kɛ́mɛɛ tépɔ, ɑkópɛ pɔ́ɔ pelu ɑɑ pɛɛ́ nɛ nkpɔ weri.
15 Depois, havendo a concupiscência concebido, gera o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.
16 Áni kɑpɛ nɔ́mɛnɛ́círɛ n kirɑɑsɛntɛ, pinɛ́mɑ́rɛcɔ lɑlɑ kɛcirɛ.
16 Não erreis, meus amados irmãos.
17 Lɛ̃ nnɛ́í lɛɛ ɑ́i kusɑ ń nyɑḿ kɑi yɛ usoi n hɛ yɛ Uléécɑɑ yɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ ń we kɛ́mɛɛ léerilɛ. Uyɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ mɛtɛ́í likɔ́ nnɛ́í wɑ. Úu yɛ consɛ. Kuŋmɑhɑ ɑ́ku ukɛmɛɛ́ we.
17 Toda a boa dádiva e todo o dom perfeito vêm do alto, e descem do Pai das luzes, em quem não há mudança, nem sombra de variação.
18 Uricuruu yɛɛ lɑ ukɛ́ nɛ unsímɛ́ ritiki ukɛ́ nɛ nfɑ́ɑ rɔ́ hɛ tɔkɛ́ nɛ lɛ̃ nnɛ́í kuu n wɑpisi kɛcɔpɛ lifoí nnyɑ. Unsímɛ́ mmɛɛ ɑsei lɛ.
18 De sua própria vontade, gerou-nos pela palavra da verdade, para que fôssemos como primícias das suas criaturas.
19 Pinɛ́mɑ́rɛcɔ lɑlɑ kɛcirɛ, ɑni kõ tɛ ḿpɑ́ úye ukɛ́ yɛ n welu rɛ ukɛ́ uucɔ kutu ricɔ, úu kɑpɛ yɛ nɛ nsímɛ́ n yɔɔnɛ, úu kɑpɛ yɛ kɔ kuwɔ́i n wɛ́lú.
19 Portanto, meus amados irmãos, todo o homem esteja pronto para ouvir, tardio em falar, tardio em irar-se.
20 Usoi kuwɔi ɑ́ku yɛ lɛlɛɛ Uléécɑɑ inipɛɛ-i ɑsei n tíkilɛ̃ wɑ.
20 Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.
21 Lɛ̃ nnyɑ, ɑni lɛ̃ nnɛ́í lɛɛ yɛ usoi mɛ́kpɛrinkpɛ n wɑisɛ riyɑ́, ɑni kɔ rikpɑ́kɑ́rɑ́ píimɑ yɑ́, ɑni kɔ nɔ́mɛnɛ́círɛ cɛpisɛ ɑní nɛ nsímɛ́ mmɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu nɔ́sinɛ́fɑ-i n wɑ yɔ́su. N yɛ́ fe nn nɔ́ɑnɛ́yu lɔlu.
21 Portanto, rejeitando toda a imundície e superfluidade de malícia, recebei com mansidão a palavra em vós enxertada, a qual pode salvar as vossas almas.
22 Áni kɑpɛ nɔ́mɛnɛ́círɛ n kirɑɑsɛntɛ nɛ Uléécɑɑ nsímɛ́ kutu pícɔ ŋmɑnɛ. Amɑ́ ɑni yɛ kɔ lɛ̃ knn ḿ mɑ ritiki.
22 E sede cumpridores da palavra, e não ouvintes apenas, enganando-vos a vós mesmos.
23 Úye un yɛ nsímɛ́ kutu rincɔ, unsɑ́ yɛ kɔ pɛɛ lɛ̃ knn ḿ mɑ rintiki, u we yɑrɛ usoi nkó yɛɛ yɛ kɛnípɛɛnyɑ́nɛi kɛ́mɛɛ lɛ̃ ŋmɑɑ kɛ ukɛyu ɑkɛ ń we n yɛ̃́.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra, e não cumpridor, é semelhante ao homem que contempla o seu rosto natural em um espelho.
24 Un umɛcirɛ pinyɑ́nɛi m mɑsí, uu tɔ́mpɔ uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ pɑlɛipɔ lɛ̃ kuu ń we.
24 Porque ele contempla-se a si mesmo, e segue seu caminho, e logo se esquece que tipo de homem ele era.
25 Uléécɑɑ isé yɛ nyɑmlɛ nɛ ikɛtɔ-pɔ, ii yɛ kɔ usoi ilɑ́si kɛ́mɛɛ lesɛ. Nkó yɛɛ i n kɛ́ɛ́ni un mɛsɛ́rɛ ikɛcɑ́ɑ́ ukɛmúŋɛ́ wɑilɛ̃ yɛ nɛ umpehẽ lɛ. Úu yɛ kutu i ricɔ uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ i pɑlɛipɔ, ɑmɑ́ lɛ̃ kii ḿ mɑ kuu yɛ pitíki nɛ kɛ́yu m mɑhɑnlɛ̃. Uléécɑɑ yɛ liute uyɛ̃ kpɑ́lɛnlɛ un lɛ̃ kuu n wɑi kɛ́mɛɛ mpɔ́ɔnɑrɛ-i we.
25 Porém, aquele que atenta para a lei perfeita da liberdade, e nela persevera, não sendo um ouvinte esquecido, mas realizador da obra, este homem será abençoado em seu feito.
26 Úye un m músu rɛ u uyómɛyɑ́hɑɑ lɛ kúu pɛɛ unnɔɔ pitínɛ nyu, un umɛcirɛ kirɑɑsɛntɛ, upiyomɛyɑ́hɑɑ yɛ mɛ́woo lɛ.
26 Se algum homem entre vós parece ser religioso, e não refreia a sua língua, antes engana o seu próprio coração, a religião desse homem é vã.
27 Piyómɛyɑ́hɑɑ kɛcirɛ pɛɛ ɑ́pi ncɑɑi ńkɑ m pɔ́riilɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu yɛ n ŋmurɛi yɛ mpí: Usoi ukɛ́ yɛ sikúmɑmpipi nɛ pikúmɑnnɔsi ncɔ́ŋ kɛ́mɛɛ picomɛ hɑ, uu kɔ kɛtẽ nkɛ́ kɛcɑ́ɑ́ mɛ́kpɛrinkpɛ likɔ́ nɛ umɛcirɛ kɑɑsɛ.
27 A religião, pura e imaculada diante de Deus e Pai, é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações, e manter-se sem manchas do mundo
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.