Marcos 9
Sola NT (SOY_SIM) vs ARIB
1 Uu pimɑ́ɑ pi kpɑ́ rɛ: Asei kɑm nɔ́ símisi, pinyinɛ yɛ nté welɛ pɛɛ yɛ́ Uléécɑɑ iyɔɔpi n yɛ̃́ in nɛ innɑŋɛ wemɛ ɑpi kɛlenɛ kpíni.
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Siyɑ́ɑ sikpuulũ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uu Piyɛɛ nɛ Yɑkupu nɛ Yohɑni kpísi ɑpí nɛ riyɔ́pɛ cɑ́cɑ́ rinyinɛ tɑɑ́ ɑpí hɑ kei pimɛcirɛ n we. Uipiŋɛ ii consɛ piinipɛɛ-i.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Uilũ ií n tɛ́lu, ii wɑ́rɑrɑ póí-póí, ntómɛ́ mmɛ̃ ńn ncɔ mɑ́ kɛtẽ nkɛ́ nɛ kɛnkinii.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Kei kɛ Elii nɛ Moisi ɑpi pɛɛ rikpɑ́fúmɛ, pi nɛ Yeesu pin yɔ́i.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Piyɛɛ uu pɛɛ Yeesu mɑɑ rɛ: Sɑ́ɑ, li nyɑmlɛ rɛ tɔkɛ́ pɛɛ nté n we. Tɔ lɑ rɛ tɔkɛ́ sicɑ́ŋíípi sitɑɑni kɑrii, pɔ̃́ kɛsɛ, Moisi kɛsɛ, Elii kɛsɛ.
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Piyɛɛ úu nkpɑ́ni nyu mmɛ̃ kuu yɛ́ pɛɛ ḿ mɑlɛ, likumúŋɛ́ rɛ iwɑmɛ yɛ u nɛ Yeesu pipirɛtiki tɔrɔɔ wɑlɛ hɑ́i.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Kuhopɛ kunyinɛ ɑkú weri ɑku pi hilɑ. Tinɔ́ɔ rinyinɛ ɑri kuhopɛ kpɛ-i léeri rɛ: Nkó yɛɛ Kɛnɛ́pipi lɑlɑ, ɑni kutu kɛ ricɔ.
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Mɛsɛ nɛ mɛsɛ ɑpi piilúkɛ́ nnɛ́í pɑ́ii, ɑmɑ́ ɑ́pi úkɑ yɛ̃, Yeesu yɛɛ pikɛkúrí ń we mɛmɑ́ɑ́.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Kɑpi riyɔ́pɛ n cɛ́pilɛ̃, Yeesu uu rinɔ́ɔ pi hɛ rɛ ɑ́pi kɑpɛ tíyɛsɛ unyinɛ ukɛ́ lɛ̃ kɑpi n yɛ̃́ kõ hɑ́i nɛ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ yɛ́ pikpɔkpɔ-i n yisi.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Api nsímɛ́ mmɛ̃ nyi, ɑmɑ́ ɑpi pimɛcɔpɛcirɛ m písɛinɛ rɛ yoo pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ mɛyisɛ?
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, upipirɛtiki ɑpi u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɛ isé picélɑɑ ɑpi mɑ́ikɛɛ rɛ Elii yɛɛ pɛɛrinɛ likɛ́ kɛlenɛ kɛtẽ kɛtɔ tu?
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Uu pi pɛsɛ rɛ: Mɛsei yɛ mɛ rɛ Elii yɛ pɛɛrinɛ kɛlenɛ ukɛ́ ḿpɑ́ yo nyɔ́ɔnsɛ. Yo nnyɑ kɑi mpíí wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ Usoi Kɛpipi yɛ íwɛ lenɛ mɛyɑ̃́ ɑpi kɛipuri yulu?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Amɑ́ nɛ lɑ kɛ́ nɔ́ símisi rɛ Elii yɛ pipɛɛmɛ mɑsilɛ pisoi ɑpí nɛ u wɑi lɛ̃ kɑpi ń lɑ yɑrɛ kɑi ukɛcɑ́ɑ́ n wɔ́lɑɑmɛlɛ̃.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Kɑpi pipirɛtiki tɔrɔɔ n nyɑhɑipɔ, ɑpi pisoi kulúi yɛnu pin kɛwúípi pi wɑilɛ̃, isé picélɑɑ pin nɛ pi kɛŋɛnɛ.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Kɛ pisoi ɑpi mɛsɛ nɛ mɛsɛ Yeesu n yɛ̃́, ɑi pi kɑikɑi, ɑpi pɛɛ n wúrunkɛɛpɔ pikɛ́ u yɑ́ɑ́si.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Yeesu uu upipirɛtiki pisɛ rɛ: Yoo mpíí nɔ́ nɛ pɛ̃ kɛŋɛnɛsɛ?
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Utisi unyinɛ uu pɛɛ riwúí tɛ-i rinɔ́ɔ yɔ́ɔri rɛ: Sɑ́ɑ, kɛpɔ́mɛɛ́ kɑrí nɛ kɛnɛ́pipi kɑ. Kuníri kpɛɛ kɛ n lõ yɛ nsímɛ́ kɛ pɔɔnɛsɛlɛnlɛ.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ḿpɑ́ yei kɑi kɛ yisi, ku yɛ kɛtẽ kɛ tɑlɛ ɑkɛ ɑtɑlɑlɑɑ́ léeri, kɛn ɑnĩ́ tɑkɑi, ipiŋɛ ii nɑ́nu. Aḿ nɛ pipɔ́pirɛtiki téni rɛ pikɛ́ kuníri kpɛ̃ lɑkɑsɛ, ɑmɑ́ ɑ́pi fe.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yeesu uu rinɔ́ɔ pi yɔ́su rɛ: Nɔ́ nfɑtɛnɛcirɛ́ pikɔ́ mpuri mmú, ituŋɛ ilɛ́ kɑm nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pitónɛ kpɑ́nɛ? Ituŋɛ ilɛ́ kɑm yɛ́ lɛ̃ nɛ nɔ́ n kɑhɑri? Ani nɛ kɛwɑ̃́ nɛ́ kɑm.
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Apí nɛ kɛ u hɑpɔ. Kɛ kɛwɑ̃́ ɑkɛ Yeesu n yɛ̃́, kuníri ɑku kei nní kɛ lémesi, ɑkɛ kɛteni-i lólu ɑkɛ́ m pímiisɛ kɛn ɑtɑlɑlɑɑ́ léeri.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Yeesu uu kɛusɑɑ pisɛ rɛ: Píyei-mɛ kɑi yɛ nní kɛ wɑ? Uu rinɔ́ɔ yɔ́su rɛ: Hɑ́i uiwɑ̃-mɛ le.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Mɛpehẽ kulúi kɛ kuníri kpɛ̃ ɑku yɛ nnɑ nɛ míni-i kɛ risɑ́pɔ kɛkɛ́ nɛ n kpu nnyɑ. Amɑ́ in tɛ pɔ́ fe ɑɑ linyinɛ wɑi, ɑ kɑm ɑɑ rɔ́ comɛ. A irɔ́wɛ ripɑí.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yeesu uu rinɔ́ɔ u pɛsɛ rɛ: In tɛ pɔ́ fe nɛ́ɛ? Úye un nɛ ukɛfɑ Uléécɑɑ n tɛnɛ, úu líkɑ pɔɔnɛnɛ.
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Mɛsɛ nɛ mɛsɛ, kɛwɑ̃́ kɛ̃ usɑɑ u pupɛi rɛ: Nɛ̃́ nɛ kɛfɑ tɛnɛlɛ! Amɑ́ ɑ kɑm ɑ nɛ́ comɛ, nnɛ́fɑtɛnɛ ńn piyɛ.
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Kɛ Yeesu uu risoiwuí n yɛ̃́ tin u kɑ́lɑɑri, uu kuníri semni rɛ: Pɔ̃́ kuníri kpɛ̃, pɔ́ɔ yɛ ɑtusuí usoi n wɑisɛ ɑɑ nsímɛ́ u pɔɔnɛsɛ, ɑ kɛwɑ̃́ kɛ-i le, kɑpɛ píkɑi kɛkɛmɛɛ pɛɛpɔ, nɛ́ɛ rinɔ́ɔ pɔ́ hɛ.
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Akú lelu kun pupukɛɛ, kun kɔ kɛwɑ̃́ nɑnɛisɛlɛ̃. Kɛwɑ̃́ ɑkɛ́ n we yɑrɛ kɛ kpulɛ, pisoi mɛyɑ̃ ɑpi wɑisɛ rɛ kɛ kpulɛ.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Amɑ́ Yeesu uu kɛkunipɛ múlú uu kɛ yukusɛ, ɑkɛ yisi ɑkɛ nyɛrɛ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Kɛ Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kɛ́yɔ n lõ, upipirɛtiki ɑpi pimpehencirɛ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑ́ri fe tɔkɛ́ kuníri nkú lɑ́kɑsɛ?
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Uu pi mɑɑ rɛ: Kɛyómɛ mɛcirɛ kɛ usoi uu yɛ́ yɑ́ɑ́si uú nɛ kuníri nkú mpuri lɑkɑsɛ.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Api kei yisi ɑpi Kɑlilee kɛtẽ tɛ́ŋ́. Yeesu úu pɛɛ́ lɑ pikɛ́ kei kuu ń we ceri.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Likumúŋɛ́ rɛ u yɛ pɛɛ upipirɛtiki céésilɛ uu yɛ pi mɑɑ rɛ: Pi Usoi Kɛpipi tininɛ ɑpi pisoi ɑnipɛ-i kɛ wɑi pikɛ́ kɛ kpu. Kɛmɛkpɔ-mɑɑ́, kɛ yɛ́ kɛyɑ́ɑ tɑ́ɑ́nũ tuŋɛ́ nkpɔ kɛ́mɛɛ yisi.
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Amɑ́ Yeesu pipirɛtiki ɑ́pi mɛyu mɛ̃ kõ. Iwɑmɛ íi kɔ ŋmurɛi pikɛ́ pisɛ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Api Kɑpɛrinɑwum tulu. Kɑpi kɛ́yɔ n tu, Yeesu uu pi pisɛ rɛ: Yoo pɛɛ ncée kɛ́mɛɛ nɔ́ kɛ́ŋɛnɛsɛ?
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Amɑ́ ɑpi sɛ́ɛ́ keu. Ái líkɑ nnyɑ, pi pɛɛ ncée kɛ́mɛɛ kɛ́ŋɛnɛ rɛ úye yɛɛ pikɛcɔpɛ uwɛ́ɛ́sɛ?
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Yeesu uu pɛɛ́ tonɛ, uu upipirɛtiki kɛfi nɛ pitɛ́ séi uu pi mɑɑ rɛ: Úye un n lɑ ukɛ́ ufoí, li pisɛ rɛ ukɛ́ nɔ́nnɛ́nɛ́í utɔrɔɔ uu nɔ́nnɛ́nɛ́í ukɛikɔ́.
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Uu kɛwɑ̃́ kɛnyinɛ kpísi uu pikɛcɔpɛ nyɛrɛsɛ, uu kɛ kpísi uu pɛ́kɛ́rí uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 Úye un siwɑ̃́ nsí kɛcɔpɛ kɛ́ye kusɑ́nɛ n yɔsí nɛ̃́ nnyɑ, tinɛ́cúruu kuu kusɑ́nɛ yɔsí, úye un kɔ kusɑ́nɛ nɛ́ n yɔsí, ɑ́i rinɛ́cúruu kuú yɔsí, ɑmɑ́ uyɛɛ nɛ́ n tummɛ kuú yɔsí.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Yohɑni uu u mɑɑ rɛ: Sɑ́ɑ, tɔ unyinɛ yɛnlɛ un ɑníri lɑkɑsɛ nɛ ripɔ́nyíri nnɑŋɛ úu kɔ pɛɛ rɔ́ tíkilɛ̃. Kúu rɔ́ n tíkilɛ̃ nnyɑ, ɑrí nɛ u yulu.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Amɑ́ Yeesu uu rinɔ́ɔ yɔ́su rɛ: Áni kɑpɛ nɛ u yɛ̀, likumúŋɛ́ rɛ úkɑ úu we yɛɛ yɛ rinɛ́nyíri nɛ mɛwɑisɑŋɑ n wɑ uu kei nní cirɛ nnɛ́kópɛ símisi.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Úye un kɛrɔ́pirɛ n we uyɛ̃ úu urɔ́lɑ́ɑrɔ.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Kɑni nɛ̃́ Kirisi pikɔ́ nnyɑ, úye un kɔ rinɛ́nyíri nnyɑ míni nírɛ́-nirɛ́ nɔ́ n hɛ, ɑsei kɑm nɔ́ símisi, liute úu uihɛ́ɛ́ pɑɑnɛ.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Amɑ́ úye un siwɑ̃́ sɛɛ nɛ nní kɛfɑ nɛ́ n tɛnɛ kɛnyinɛ ɑkópɛ n wɑisɛ, li kutɔsi we pikɛ́ rinɑ́ipɑrɛ mulɛ-mulɛ ńŋmɛ wɑ ɑpi ripɔ́ɔ u lɛsi ɑpi mínimɑɑ-i u sɑ́pɔ.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 In tɛ kupɔ́nípɛ kpɛɛ ɑkópɛ pɔ́ wɑisɛ, ɑ ku riké. Li kutɔsi we ɑ nfɑ́ɑ yɛ̃ nɛ kunípɛ keri nɛ kɑɑ yɛ́ ɑnípɛ kɛtɛ́ m mɑ́ ɑɑ́ nɛ nnɑ kpɔcirɛ́ kɛlõ loni, kei kɛ nnɑ ńn yɛ píkɑi n kpu.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 [Kei kɛ ɑpɑpi nyɛɛ yɛ ipiŋɛ n li ɑ́ɑ yɛ n kpí, kei kɛ nnɑ ńn yɛ kɔ n kpu.]
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 In tɛ kupɔ́nɑ kpɛɛ ɑkópɛ pɔ́ wɑisɛ, ɑ ku riké, li kutɔsi we ɑ kúnɑ kusɛ m mɑ́ ɑɑ́ nɛ nfɑ́ɑ yɛnu nɛ kɑɑ yɛ́ ɑ́nɑ kɛtɛ́ m mɑ́ ɑpí nɛ nnɑ kpɔcirɛ́ kɛlõ kɛ́mɛɛ pɔ́ sɑ́pɔ, kei kɛ nnɑ ńn yɛ píkɑi n kpu.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 [Kei kɛ ɑpɑpi nyɛɛ yɛ ipiŋɛ n li ɑ́ɑ yɛ n kpí, kei kɛ nnɑ ńn yɛ kɔ n kpu.]
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 In tɛ mɛpɔ́nípɛɛ mɛɛ ɑkópɛ pɔ́ wɑisɛ, ɑ mɛ lesɛ ɑɑ kɛtɑɑ-pɔ fómni. Li kutɔsi we pɔkɛ́ Uléécɑɑ iyɔɔpi kɛ́mɛɛ lõ nɛ mɛnípɛɛ mɛsɛ nɛ kɑɑ yɛ́ inípɛɛ itɛ́ m mɑ́ ɑpi pɛɛ nnɑ kpɔcirɛ́ kɛlõ kɛ́mɛɛ pɔ́ sɑ́pɔ, kei kɛ nnɑ ńn yɛ píkɑi n kpu.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Kei kɛ ɑpɑpi nyɛɛ yɛ ipiŋɛ n li ɑ́ɑ yɛ n kpí, kei kɛ nnɑ ńn yɛ kɔ n kpu.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Likumúŋɛ́ rɛ: Pisoi nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ kɑpi nnɑ kɔɔnunɛ yɑrɛ kɑpi yɛ nní ilukɛ kɛcɑ́ɑ́ nnyɑ́si n fulɛi.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Nnyɑ́si yɛ linyinɛ kɛcirɛ lɛ, ɑmɑ́ mmɛlõ mɛn n kpu, yo kɑpi yɛ nɛ n lɑrukusɛ? Ani nnyɑ́si mɛcɔ n lɑ́ɑ́rú, nkíŋniŋɛ nkɛ́ kɔ nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ n we.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.