Marcos 5

Sola NT (SOY_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, ɑpi Kɑlilee kupiyɛ tɛ́ŋ́ ɑpi Kerɑsɑɑ kɛtẽ loni.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Kɛ Yeesu uu kúninɔi-i rincúlɑmɛ, uú nɛ usoi unyinɛ yɛɛ ɑkpíí-mɛ̃ n léeri sɑ́nɛ. Kunírilɑ̃ kunyinɛ kpɛɛ yɛ utisi uyɛ̃ m pɛkɛsi.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Akpíí-i kuu yɛ n sói. Usoi uyɛ̃ úu kupɑhɑɑ we. Ḿpɑ́ ɑkpɑnii, ɑ́pi yɛ fe pikɛ́ u pɑɑsi.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Mɛpehẽ kulúi kɑpi yɛ uɑnɑ nɛ nweni hɔpi ɑpi uɑnipɛ nɛ ɑkpɑnii pɑɑsi, ɑmɑ́ u yɛ ipehe iyɛ̃ nnɛ́í túúnlɛ. Úkɑ nnɑŋɛ ńn pɛɛ tulɑɑlɛ̃ nkɛ́ nɛ utisi uyɛ̃ tĩ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Kɛtúŋɛ́ nɛ kɛsinɛ kuu yɛ ɑkpíí-i nɛ ɑkúú kɛcɑ́ɑ́ n kɔɔnii un pupukɛɛ, un umɛcirɛ itói wɑi nɛ ɑpɑrɛ.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Uu Yeesu kɛtɑɑ-pɔ yɛnu uu pɛɛ wurupɔ uú hɑ ukɛyu-i wúlɑ
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 uu pupɛi rɛ: Uléécɑɑ yɛɛ ḿpɑ́ yo kɛcɑ́ɑ́ n tṹ Kɛpipi Yeesu, tɔ́ nɛ mpɔ̃́ nɛ ń-ye? Nɛ nɛ pɔ́ ténilɛ, nɛ Uléécɑɑ rinyiri, kɑpɛ íwɛ nɛ́ wɑ.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Yeesu yɛ kunírilɑ̃ kpɛ̃ tinɔ́ɔ hɛ rɛ kukɛ́ utisi uyɛ̃ kɛ́mɛɛ le. Lɛ̃ nnyɑ kɑku lɛ̃ mɑ́ikɛɛ.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Yeesu uu kɔ ku pisɛ rɛ: Íye kɑpi yɛ pɔ́ sée? Aku rinɔ́ɔ u yɔ́su rɛ: Pi yɛ nɛ́ sée rɛ kulúi, likumúŋɛ́ rɛ tɔ kulúi welɛ.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Akú nɛ Yeesu téni rɛ úu kɑpɛ ɑ lɑkɑsɛ ɑkɛ́ kuyu kɛtɔ rilɔ́ɔ́.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Kúfɔŋlee píimɑ kunyinɛ yɛ pɛɛ kei rikúuésɑɑ-i túkurilɛ.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Aníri ɑɑ pɛɛ́ nɛ Yeesu téni rɛ: A ncée rɔ́ hɛ tɔkɛ́ ɑ́fɔŋ nnyɛ́ lõ.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Yeesu uu ncée hɛ. Aníri ɑɑ utisi uyɛ-i léeri ɑɑ ɑ́fɔŋ loni. Kúfɔŋlee kpɛɛ tu yɑrɛ ɑ́fɔŋ ɑ́kotokú ɑtɛ́ (2.000). Áfɔŋ nyɛ̃ nnɛ́í ɑɑ wuru ɑɑ́ nɛ rikúú cɛ́pi ɑɑ́ hɑ nɛ mínimɑɑ-i kpúupɔ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Pisoi pɛɛ pɛɛ ɑ n séni ɑpi wuru ɑpí hɑ nɛ nsímɛ́ kuyu nɛ siyupi kɔ́ɔ́nú. Pisoi ɑpi sĩ́ pikɛ́ lɛlɛɛ n wɑ yɛ̃.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Api Yeesu-i sĩ́ ɑpi utisi uyɛɛ pɛɛ ɑníri kulúi n héesi yɛnu un tũ nɛ ukɛyu cɑ́kɑ́-cɑ́kɑ́ un kɔ lɑpɑɑlɛ̃ ńsɔnɛ, ɑi iwɑmɛ pi wɑi.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Pɛ̃ nnɛ́í inipɛɛ-i kɑi lɛ̃ n wɑpisi ɑpi lɛ̃ kɛ ɑníri ɑɑ́ nɛ utisi uyɛ-i ń le kɛɛnkɛɛ nɛ lɛ̃ kɑi ɑ́fɔŋ n wɑ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Api pɛɛ Yeesu suúlusɛ rɛ ukɛ́ pikɛteni-i le.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Kɛ Yeesu uu kúninɔi-i n loni, utisi uyɛ̃ uu u suúlusɛ rɛ u yɛ́ u ritiki.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Yeesu úu ncée u hɛ, ɑmɑ́ u rinɔ́ɔ u hɛ rɛ: A kui ɑɑ pipɔ́kɔ́ lɛɛpɔ. Aɑ lɛ̃ kɛ Upíimɑ uu íwɛ pɔ́ n tẽ́ uu pɔ́ wɑi pi kɛɛnkɛɛ.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Utisi uu mɛsei pɛlɛ uú hɑ nɛ nsímɛ́ mmɛ̃ kɔ́ɔ́nú kuwɛ́lɛ́ kpɛ-mɛ̃ kɑpi yɛ n sée rɛ Ayu Kɛfi kɛtẽ. Pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ yɛ n kṍ, nnɔ́ɔ kɑi yɛ pi yi.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uú nɛ kúninɔi míni ritimɛ ricɔ tɛ́ŋ́. Pisoi kulúi ɑpi kɔ kei lɛ̃ u n kɑ́lɑɑlɛ̃.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Kei kɛ Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ unyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Yɑirusi uu Yeesu yɛ̃ uu uɑnɑ mɛtene wulɑ.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Uú nɛ Yeesu mɛyɑ́nsei téni, uu rɛ: Kɛnɛ́kpérepi yɛ kɛkpɔ tulɛ, ɑ kɑm, ɑɑ ɑnípɛ kɛkɛcɑ́ɑ́ lɑ́ɑ likɛ́ kɛ yoriyɛ ɑ́kɛ kɑpɛ kpu.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Yeesu uú nɛ nsẽ́ u pɛ́nɛ. Pisoi kulúi pin u nyikii pin nɛ u tikilɛ̃.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kumúŋɛ́ kpɛ-i, unɔ́si unyinɛ kɛ mɛ́nyɛ ɑmɛ n foho hɑ́i iŋmɛ̃ kɛfi nɛ itɛ́-mɛ un kei we.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Pipɔisɛ mɛyɑ̃ kuu rikɑ ɑi u pelu, usiwóó nnɛ́í ɑsi kɔ itói iyɛ-i tɛnɛ, úu kɔ pɛɛ peí. Amɑ́ itói in nɑ́kíísɛlɛ̃.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Kuu nní Yeesu nsímɛ́ n kómɑɑlɛ̃, uu pɛɛ riwúí tɛ-i lompɔ uu kɛpirɛ-mɛ̃ Yeesu ilũ cɑ.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Likumúŋɛ́ rɛ u ukɛfɑ-i pisímɛ́ mɑsí rɛ: Ḿpɑ́ Yeesu ilũ ŋmɑnɛ kɑm fe ɑḿ cɑ, nɛ́ peí.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Kuu lɛ̃ tińcɑ, mɛ́nyɛ mɛɛ pɛɛ n foho ɑmɛ mɛsɛ nɛ mɛsɛ nyɛrɛ, uu pélu.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Yeesu uu cérupɔ rɛ unnɑŋɛ yɛ pikɛi yisilɛ. Uu riwúí tɛ̃ kɛcɔpɛ pɑnsɛ uu pisɛ rɛ: Wóo inɛ́lũ ticɑ?
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Upipirɛtiki ɑpi rinɔ́ɔ u yɔ́su rɛ: Pɔ nyɑ́nilɛ rɛ pisoi yɛ pɔ́ nyíkiilɛ̃, ɑɑ kɔ pɛɛ́ m písɛi rɛ wóo pɔ́ ricɑɑ?
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Yeesu uu uilúkɛ́ pɑí ukɛ́ uyɛɛ u rińcɑ yɛ̃.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Unɔ́si uyɛ̃ uu pitɛ́rii kɑ́pɑ́ɑ́ nɛ iwɑmɛ mɛpehẽ. U lɛlɛɛ n wɑ nyulɛ. Uu lɛ̃ nnyɑ Yeesu ɑnɑ mɛtene wulɑ uu ɑsei nnɛ́í u símisi.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Amɑ́ Yeesu pɔ́ɔ u mɑɑ rɛ: Unɛ́kpére, mpɔ́fɑtɛnɛ yɛ pɔ́ yóriyɛlɛ. A n ŋme nɛ nkíŋniŋɛ ipɔ́tói ikɛ́ tɛnɛ.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Úu kɑhɑnɛ nkpɑ́ni nsímɛ́ n tɛnɛ kɛ pisoi pɛɛ Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ uyɛ̃ kɛyɔ-i n léeri ɑpí mɑɑ rɛ: Kɛpɔ́wɑ̃́ yɛ nkpɔ mɑsilɛ. Yo nnyɑ kɑɑ nkpɑ́ni Ucélɑɑ mɛ́woo cɔ́ŋlɛ̃?
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Amɑ́ Yeesu úu nkpɑ́ni piɑnɔɔ nyɛ̃ kutu ricɔ, uu kuyómɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ mɑɑ rɛ: Kɛpɔ́wuu ɑ́kɛ kɑpɛ tɔ, mpɔ́kɔ́ yɛɛ rɛ ɑ nɛ kɛfɑ tɛnɛ.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, úu úkɑ ncée hɛ rɛ ukɛ́ u sɑrũ, insɑ́ Piyɛɛ nɛ Yɑkupu nɛ Yɑkupu uwɑ̃ Yohɑni.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kɑpi kuyómɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ uyɛ̃ kɛyɔ n tuipɔ, iwɔ́ɔ kɛ Yeesu uu kṍ. Pisoi yɛ pɛɛ ikpɔtu wɔ́riilɛ pin pupukɛɛ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Uu lompɔ uu pi mɑɑ rɛ: Yo nnyɑ kɑni iwɔ́ɔ likirɛlɛ̃ nɔn kɔ téni? Kɛkpérepi kɛ̃ ɑ́kɛ kpu ɑmɑ́ kɛ lɔnilɛ.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Api pɛɛ Yeesu n sɛ́nnyi. Yeesu uu pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ pi lesɛri. U nɛ kɛwɑ̃́ kɛ̃ usɑɑ nɛ kɛuni nɛ upipirɛtiki pitɑɑni pɛ̃ kuú pɛɛ n tɛ́si ɑpi kei kɛ kɛwɑ̃́ kɛ̃ ɑkɛ́ ń we lompɔ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Uu kɛwɑ̃́ kunipɛ tini uu kɛ mɑɑ rɛ: Tɑlitɑ kum, li ɑsei rɛ kɛkpérepi, ɑ yisi, nɛ́ɛ rinɔ́ɔ pɔ́ hɛ.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Kɛkpérepi ɑkɛ mɛsɛ nɛ mɛsɛ yisi ɑkɛ nsẽ́ kɑ́pɑ́ɑ́. Aŋmɛ̃ kɛfi nɛ ɑtɛ́ kɑkɛ yɛ m mɑ́. Kɑpi mɛwɑi mɛ̃ lɛ̃ n yɛ̃́, ɑi ḿpɑ́ úye nnɔ́ɔ yipu.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ pi kúrúrúsɛ rɛ ɑ́pi kɑpɛ tíyɛsɛ unyinɛ ukɛ́ céri. Uu kɔ pimɑ́ɑ pi kpɑ́ rɛ pikɛ́ kɛkpérepi kɛ̃ ilukɛ hɛ.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.