Marcos 15
Sola NT (SOY_SIM) vs ARA
1 Piwɛ́ɛ́sɛ nnɛ́í ɑpi mmɑrɛ mɑrɛ cɑ́pinɛ: pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ nɛ isé picélɑɑ nɛ pitúhɑɑnɛ píimɑ nnɛ́í. Kei kɑpi pɛɛ Yeesu pɑɑsi ɑpí nɛ u tɔ́su ɑpi Pilɑti ɑnipɛ-i u wɑi.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pilɑti uu u pisɛ rɛ: Pɔ́ɔ Pisuifi uyɔɔpii? Yeesu uu rinɔ́ɔ u yɔ́su rɛ: Mmɛ̃ kɑɑ nní mɑ.
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ ɑpí nɛ nsímɛ́ mɛyɑ̃ u kpɑrɑi.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pilɑti uu kɔ pipisɛ u kpɑ́ rɛ: Áɑ rinɔ́ɔ yɔ́sunɛɛ? A ripɑí mmɛ̃ nɛ mmɛ̃ kɑpi kɛpɔ́cɑ́ɑ́ n símisi.
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Yeesu úu rinɔ́ɔ ríkɑ piyɔ́ɔ́ rikpɑ́. Ai Pilɑti pírí wɑi.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Ḿpɑ́ nkpɔ mɛlɔ́ɔ́ ɑnyɑ̃́ ɑ́ye, Pilɑti yɛɛ pɛɛ ukpɑniikɔ́ uyɛ̃ kɛ pisoi ɑpi n wɛ́ɛ ɑkpɑnii tɔlɛ.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Utisi unyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Pɑrɑpɑsi yɛ kukpɑniilee-i welɛ nɛ pinyinɛ pɛɛ ɑ́pi pɛɛ uyɔ́ɔpi kɛcɑ́ɑ́ n kpɑ́lɛ̃. Pitele pinyinɛ-i kɑpi pɛɛ usoi kpu.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Tisoiwuí ɑri Pilɑti-mɛ̃ tɔ́mpɔ, ɑpi lɛ̃ kuu yɛ ḿpɑ́ ɑnyɑ̃́ ɑ́ye pi n wɑ pisɛ.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Pilɑti uu pi pisɛ rɛ: Nɔ́ lɑ kɛ́ Pisuifi uyɔɔpi ɑkpɑnii nɔ́ tɔɔ?
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Likumúŋɛ́ rɛ Pilɑti yɛ ceri rɛ nfɑpɔlɛ nnyɑ kɛ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ ɑpi uɑnipɛ-i Yeesu wɑ.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Amɑ́ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ ɑpi pisoi Pilɑti-i teriipɔ pikɛ́ u ricɔ́ŋ ukɛ́ nɛ Pɑrɑpɑsi ɑkpɑnii tɔ.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Pilɑti uu pipisɛ pi kpɑ́ rɛ: Íye kɑni mpíí lɑ ŋmɑɑ kɛ́ uyɛ̃ kɑni nní n sélei rɛ Pisuifi uyɔɔpi wɑ?
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Api pipupɛi kpɑ́ rɛ: A kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ u kɑrii.
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Pilɑti uu pi mɑɑ rɛ: Ncɑɑi ń-ye kuu mpíí wɑ? Api mɛyɑ̃́ pipupɛi kpɑ́ rɛ: A kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ u kɑrii.
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Pilɑti uu risoiwuí mɛpɔɔlɑ tiki uu Pɑrɑpɑsi ɑkpɑnii tɔlu. Kɑpi Yeesu nɛ isɛ́í pikɑ́ii ḿ mɑsí, ɑpi pisoi ɑnipɛ-i u wɑi rɛ pikɛ́ hɑ kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ u kɑrii.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Pisɔ́ɔ́cɑ ɑpí nɛ kɛ́yɔcɔpɛ, kei kɑpi yɛ n túhɑɑnɛ u sĩ ɑpi pisɔ́ɔ́cɑ tɔrɔɔ nnɛ́í séi.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Api kuyɔ́ɔpikpɛlɛnku wɛɛ́ u tɑni ɑpi sinípɛleépi nɛ riyɔ́ɔpikɔŋ pɑrii ɑpi u kipisɛ.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Api pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ u yɑ́hɑɑnkɛɛ rɛ: Tɔ pɔ́ yɑ́ɑsi, Pisuifi uyɔɔpi.
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 Api ríyu kɛcɑ́ɑ́ nɛ kɛnɑɑpi u pepu ɑpi mɛtɑ ukɛcɑ́ɑ́ tukɛ, ɑpi ukɛyu-i ńsɔnɛ wulɑ ɑpi u yɑ́ɑ́si.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Kɑpi kɛcɑ́ɑ́ pinyɑ́nɛi u ḿ mɑsí, ɑpi kuyɔ́ɔpikpɛlɛnku wɛɛ́ kpɛ̃ u lɑpilɛ ɑpi uilũ pitɑnɛ u pɛsɛ ɑpí nɛ kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ pikɑrii u tɔ́mpɔ.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Api ucéetɔŋɛ́ unyinɛ yɛɛ sicɑrɛ-mɛ̃ n lééri ńnɑŋɛ Yeesu kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ cɔnsɛ. Pi yɛ utisi uyɛ̃ sée rɛ Simɔɔ, Sirɛɛni kuyu ukɔ́ lo. Uyɛɛ Alɛkisɑntiri nɛ Rufuusi usɑɑ.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Apí nɛ kɛlõ kɛ̃ kɑpi yɛ n sée rɛ Kɔlikɔtɑ Yeesu sĩ. Kɔlikɔtɑ ɑsei rɛ Kúyu Koŋoo kɛlõ.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Api pítɑ kɑpí nɛ pitɛ kɑpi yɛ n sée rɛ miiri n cɔ́hɔnɛ u pɑ rɛ ukɛ́ n ntí, ɑmɑ́ úu n ntí.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Api kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ u kɑrii ɑpi uilũ hɔɔnɛ. Pi pɑŋɑilɛ ḿpɑ́ úye uú nɛ uikpíkɛ́kpikɛ́ céru.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Ituŋɛ in mɛsɛ ɑ́mɛ we kɛfi kumúŋɛ́ pepu kɑpi u kɑrii kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Api lɛ̃ nnyɑ kɑpi Yeesu ń kpu wɔlu rɛ: Pisuifi uyɔɔpi.
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 U nɛ pisoi kpɑ́ɑ́ree pitɛ́ pinyinɛ kɑpi kɛsẽ́ kɑrii, ucɔ ukulukɛ-lukɛ-mɛ̃, ucɔ ukumii-mɛ̃.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 [Lɛ̃ kɑi Nléécɑɑsimɛ́ kɛ́mɛɛ rintíki yɛ lɛ̃: Piwɑikópɛkɔɔ́ kunɑi-i kɑpi u wɑ.]
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Picéetɔŋɛ́ ɑpi u lɑ́mɑɑnkɛɛ pin tíyu pɔuli pin mɑ́ikɛɛ rɛ: Yéee! Pɔ́ɔ yɛ Uléécɑɑ kɛyɔ n fori ɑɑ siyɑ́ɑ sitɑɑni nɛ pimɔ́mɛ kɛ pɛsɛ,
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 ɑ ripɔ́cúruu yoriyɛ ɑɑ kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ súiri.
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ ricuruu nɛ isé picélɑɑ ɑpi kɛcɑ́ɑ́ u nyɑ́nɛi pin pimɛcɔpɛcirɛ tee rɛ: U picɔ yóriyɛntɛlɛ ɑmɑ́ úu pɛɛ fe ukɛ́ uricuruu yoriyɛ.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Ukirisi, Isirɑyɛɛli uyɔɔpi ukɛ́ nkpéni kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ súimɛ tɔkɛ́ yɛ̃́ ɑrí nɛ kɛfɑ tɛnɛ. U nɛ pɛ̃ kɑpi kɛsẽ́ n kɑrii pɔ́ɔ kɔ u lɑ́mɑɑnkɛɛ.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Ituŋɛ kɛcírɛ kumúŋɛ́, kuŋmɑhɑ ɑku kɛtẽ nnɛ́í cɔni hɑ́i nɛ ituŋɛ mɛtɑɑni kumúŋɛ́-pɔ.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Kɛtúŋɛ́ mɛtɑɑni kumúŋɛ́ kpɛ-i, Yeesu uu kɛcɑ́ɑ́ilɑ píimɑ kɛnyinɛ súúni rɛ: Eloi, Eloi, lɑmɑ sɑpɑtɑni? Lɛlɛɛ rɛ Uléécɑɑ, Uléécɑɑ, yo nnyɑ kɑɑ nɛ́ ŋmɛriyɛ?
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Pisoi pɛɛ kei n cɑ́pinɛlɛ̃ kɛcɔpɛ pinyinɛ ɑpi lɛ̃ kom ɑpi rɛ: Ani ripɑí, Elii kuu nní sélei.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Kei kɛ pikɛcɔpɛ unyinɛ uu wuri uú hɑ pítɑ nyɛpɛ-nyɛpɛ pinyinɛ-i sinɛ́ɛ̃ fɛ uu kɛnɑɑpi tuhu uu u pɑ rɛ ukɛ́ n ntí un tee rɛ: Tɔkɛ́ yɛ̃́ nkɛ̃́, in tɛ Elii yɛ́ kɑm uu u súisɛri.
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Amɑ́ Yeesu uu mɛyɑ̃́ kɛpupɛilɑ seḿ uu pɛɛ kpi.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Kusɑ́ŋɑ́ɑ́ kɑpí nɛ Uléécɑɑ kɛyɔ kɛ́mɛɛ n kénɛlɛ̃ ɑkú cɛɛ́rinɛ mɛtɛ́, kɛcɑ́ɑ́ nɛ mɛtene-pɔ.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Kɛ Rɔm usɔ́ɔ́cɑ kpéẽ yɛɛ pɛɛ Yeesu kɛyu-i n nyɛnu uu unkpɔ mmɛ̃ n yɛ̃́ uu rɛ: Usoi nkó yɛ pɛɛ mɛsei Uléécɑɑ Kɛpipi lɛ.
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Pinɔ́si pinyinɛ yɛ kɔ pɛɛ welɛ pin kɛtɑɑ nyɑ́nɛi. Pinɔ́si pɛ̃ kɛcɔpɛ kɛ Mɑkitɑlɑ kuyu ukɔ́ Mɑɑri nɛ Mɑɑri Yɑkupu Síńsɑ́ nɛ Yosee uni nɛ Sɑlomee ɑpí pɛɛ we.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Kɛ Yeesu uú pɛɛ Kɑlilee-pɔ ń we, pinɔ́si pɛ̃ pɛɛ yɛ pɛɛ u n tikilɛ̃ pin u kɛisi. Pinɔ́si picɔ yɛ kɔ pɛɛ u tikilɛnlɛ ɑpí nɛ Yerusɑlɛm sĩ.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 Nnyɔ́ɔ́ nn pitulɛ mɑsí kɛ Yosɛfi, Arimɑtee kuyu ukɔ́ uú kɑ. Yosɛfi yɛ pɛɛ pitúhɑɑnɛ pɛ̃ kɛ́mɛɛ usoi kɛcirɛ lɛ. Uyɛ̃ ticuruu yɛ kɔ pɛɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi mɛkɑmɛ mɛ́nlɛ. Kɛyɑ́ɑ kɛ̃ ɑí nɛ sɑ́ ɑnyɑ̃́ isɔɔlú kɛyɑɑ yɛ kɛ, likɛ́ nɛ kóso weesi kɛwéntɛyɑɑ. Lɛ̃ nnyɑ kɛ Yosɛfi uu ikɑri wɑ uu Pilɑti kɛ́mɛɛ sĩ́ uú hɑ u pisɛ rɛ ukɛ́ Yeesu u pɑ.
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ai Pilɑti pírí wɑi kuú nɛ n kṍ tɛ Yeesu yɛ nkpɔ mɑsí. Uu Rɔm usɔ́ɔ́cɑ kpéẽ séi uu u pisɛ rɛ in tɛ li nɑ́ŋɑi kɛ Yeesu uú nɛ n kpu.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Kɛ Rɔm usɔ́ɔ́cɑ kpéẽ uu pisímɑɑ u ḿ mɑsí lɛ̃ kɑi ń we, Pilɑti uu ncée hɛ rɛ pikɛ́ Yeesu kpísi pikɛ́ Yosɛfi pɑ.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Uyɛ̃ uu kusɑ́ŋɑ́ɑ́ lɔlu uu kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ Yeesu súisɛri uu kusɑ́ŋɑ́ɑ́ u pílɛsi uú hɑ rikpíí kɑpi kupɑrɛcɑŋɑɑ-i n wɑ kɛ́mɛɛ u yekei, uu pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ mɛpɑrɛ píimɑ mɛnyinɛ pímiisɛ uu rinɔnɔɔ fi.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Mɑkitɑlɑ kuyu ukɔ́ Mɑɑri nɛ Mɑɑri Yosee uni ɑpi kei kɑpi u n wɑipɔ n nyɑ́nɛi.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.