Lucas 4
Sola NT (SOY_SIM) vs VC
1 Yeesu uu Yuritɛɛ nkoi-mɛ̃ n leeri Nfɑ́ɑsɔnɛ nn u yipɑɑlɛ̃. Nfɑ́ɑsɔnɛ nn u kpísi nń nɛ kucɛsi kóimɑ-mɛ̃ sĩ.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Setɑni uú hɑ kei u peikɛɛ siyɑ́ɑ ɑfɛɛnɑ. Úu siyɑ́ɑ sɛ̃ kɛ́mɛɛ líkɑ li. Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ nkṹ nn u wɑi.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Setɑni uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: Pɔn Uléécɑɑ Kɛpipi, ɑ rinɔ́ɔ ripɑrɛ ntí hɛ rikɛ́ ripɔ́lɔ́ kukpɔ́nɔ́.
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Yeesu uu rinɔ́ɔ ku yɔ́su rɛ: Li rítɛlɛ́-i wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ: Ái ilukɛ ŋmɑnɛ yɛɛ yɛ usoi nfɑ́ɑ hɛ.
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Setɑni uú nɛ kɛlõ cɑ́cɑ́ u sĩ, uu mɛyéne mɛsɛ kɛtẽ nnɛ́í ɑyɔɔpiyu u nyísɛntɛ
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 uu u mɑɑ rɛ: Nɛ́ ɑyɔ́ɔpiyu nnyɛ́ nnɑŋɛ nɛ ɑmmulɛ pɔ́ hɛ. Anɛ́nípɛ-i kɑpi lɛ̃ nnɛ́í wɑ, nɛ́ fe ɑḿ uyɛ̃ kɑm ń lɑ hɛ.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Pɔn nɛ́ rinwulɑ ɑɑ nɛ́ yɑ́ɑ́si, lɛ̃ nnɛ́í yɛ́ lipɔ́kɔ́ wɑ.
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Yeesu uu rinɔ́ɔ ku yɔ́su rɛ: Li rítɛlɛ́-i wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ: Upíimɑ mɛcirɛ kóló kɑí nɛ sɑ́ rɛ usoi ukɛ́ riwulɑ ukɛ́ yɑ́ɑ́si.
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Kuníri ɑku lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ u kpɑ́ú nɛ Yerusɑlɛm-pɔ, ɑkú hɑ Uléécɑɑ kɛyɔ kɛcɑ́ɑ́ u tɔsi, ɑku u mɑɑ rɛ: Pɔn Uléécɑɑ Kɛpipi, ɑ kɛcɑ́ɑ́ nkɛ́-i mɛpɔ́círɛ risɑ́pɔ.
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 Likumúŋɛ́ rɛ li rítɛlɛ́-i wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 — ausente —
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Yeesu uu rinɔ́ɔ u yɔ́su rɛ: Li rítɛlɛ́-i wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 — ausente —
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Yeesu uu Kɑlilee kɛtẽ pɛlɛ. Nfɑ́ɑsɔnɛ nnɑŋɛ nn ukɛcɑ́ɑ́ we. Urinyiri ɑri kɛtẽ kɛ̃ nnɛ́í kɔ́ɔ́nú.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Uu ɑyómɛyɑ́hɑɑlee-i n céési, ḿpɑ́ úye un ríyu u wɑisɛ.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Yeesu uu Nɑsɑrɛti-i kɑpí pɛɛ u rimmúlú uú hɑ nɛ pɑpisi pɛlɛ. Uu kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i loni yɑrɛ kuu yɛ n lõ mɛcɔ. Uu yisi rɛ ukɛ́ Nléécɑɑsimɛ́ kɛ́ɛ̃.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Api ɑntepu Esɑyi ritɛlɛ́ u múísɛ. Uu ripínnɛ uu yɛ́nu kei kɑi n wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 — ausente —
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ rítɛlɛ́ pílɛsi uu ukɛikɔ́ ri múísɛ uú tonɛ. Pisoi pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i ń we ɑpi inípɛɛ u wii.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Nléécɑɑsimɛ́ mmú kɑni nní n kṍ, nɛni kɛ rinɔ́ɔ tɛ̃ ɑri li.
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Anɔ́ɔ nyɛ̃ kɛ Yeesu uu m mɑ́ikɛɛ ɑɑ ḿpɑ́ úye loni, ɑi pírí pi wɑi kuú nɛ nsímɛ́ sɔnɛ mmú n símisi, ɑpi yɛ pɛɛ mɑɑ rɛ: In nɛ Yosɛfi Kɛpipii?
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Nɛ nyu rɛ nɔ́ kɛnyɑ́rũ kɛɛ n tee rɛ “Upɔisɛ, ɑ mɛpɔ́círɛ pɔisɛ” nɛ́ mɑlɛ. Nɔ́ kɔ nɛ́ mɑɑ rɛ: Tɔ konlɛ lɛ̃ nɛ lɛ̃ kɑɑ Kɑpɛrinɑwum-pɔ n wɑpisi. A kɔ limɛcɔ kupɔ́yu-i wɑpisi.
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kpɑ́ rɛ: Asei kɑm nɔ́ símisinɛ: Ápi yɛ ɑntepu úkɑ kusɑ́nɛ yɔsí ukuyu cirɛ-i.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Asei kɑm nɔ́ símisi, pikúmɑnnɔsi yɛ pɛɛ Elii kumúŋɛ́ piyɛlɛ Isirɑyɛɛli-i, kɛ nkpei nn n wɑ ɑŋmɛ̃ ɑtɑɑni nɛ kuwɛ́lɛ́ kumúŋɛ́, nkṹ píimɑ nn kuyu nnɛ́í loni.
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 Uléécɑɑ úu pikúmɑnnɔsi pɛ̃ unyinɛ kɛ́mɛɛ Elii tũ, insɑ́ uyɛɛ Sitɔɔ kɛtẽ kɛ́mɛɛ Sɑrɛpitɑ-pɔ ń we.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Piyɔ̃́ yɛ kɔ pɛɛ kulúi welɛ Isirɑyɛɛli-i ɑntepu Elisee kumúŋɛ́, ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, piukɑ úu wolɛ ukɛ́ fũ, insɑ́ Sirii ukɔ́ Nɑɑmɑ mɛcirɛ.
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Kɛ pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i ń we ɑpi lɛ̃ n kṍ, kuwɔ́i ɑku pi wɑi.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Api yisi ɑpi u tɔrɔi ɑpí nɛ kuyu lelu, ɑpí nɛ rikúú tɛ̃ kɛcɑ́ɑ́ kɛ pikuyu ɑku m mɔ́mɑɑlɛ̃ tɑɑ́ rɛ pikɛ́ hɑ kei-pɔ u rilɑ́umɛ.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Amɑ́ uu nnɑ́nnɑ́ri wɑi uu pikɛpɑ́ɑ́pɑ́ɑ́ tiki uu tɔ́mpɔ.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Yeesu uu pɛɛ Kɑlilee kɛtẽ kɛ́mɛɛ Kɑpɛrinɑwum-pɔ sĩ. Uu kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ pisoi Nléécɑɑsimɛ́ céési.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Umɛcélɑɑ yɛ pɛɛ pírí pi welɛ, liriyíkí rɛ u céésilɛ nɛ ńnɑŋɛ.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Kuyómɛyɑ́hɑɑlee kɛ́mɛɛ, unírihélɑɑ unyinɛ un we. Uu pipupukɛɛ kɑ́pɑ́ɑ́.
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 Ah! Ń-ye kɑɑ́ nɛ rɔ́ wɛ́ɛ́si, Nɑsɑrɛti ukɔ́ Yeesu? Pɔ kɑlɛ rɛ pɔkɛ́ rɔ́ nɑ̃́ɑ? Nɛ pɔ́ nyulɛ rɛ Uléécɑɑ yɛ pɔ́ wɛ́ɛlɛ uu iyɑɑ yekei.
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Yeesu uú nɛ ku cɛ́si uu ku mɑɑ rɛ: A risɛ́ɛ́ ɑɑ usoi uyɛ̃ kɛ́mɛɛ́ lelu. Kuníri ɑku pisoi kɛcɔpɛ kɛtẽ u tɑpu ɑku pɛɛ ukɛmɛɛ́ lelu ɑ́ku líkɑ u wɑ.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Ai pinnɛ́í nnɔ́ɔ yipu ɑpi pimɛcɔpɛcirɛ m mɑ́ikɛɛnɛ rɛ: kpí! Nsímɛ́ ń-ye mpuri yɛ mmú? Usoi nkó yɛ ɑníri rinɔ́ɔ hɛlɛ nɛ ńnɑŋɛ ɑɑ́ lelu.
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Api Yeesu rinyiri nɛ kɛtẽ kɛ̃ nnɛ́í kɔ́ɔ́nú.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Yeesu uu Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee-i léeri uu Simɔɔ kɛyɔ sĩ, Simɔɔ ulɔ́hɔ́ni ipiŋɛ in mɛyɑ̃́ tolú lin u pɛkɛsi. Apí nɛ Yeesu téni rɛ ukɛ́ u pɔisɛ.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Uu ukɛcɑ́ɑ́ pɛ, uu kupiŋɛtoi rinɔ́ɔ hɛ nɛ kuwɔ́i, kupiŋɛtoi ɑku u kpɑ̃́ii, uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ yisi uu pikɛcɑ́ɑ́ pɑí.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Ituŋɛ mɛlólɛ́-mɑɑ́, pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ itói ncɔpuri pitoikɔ́ m mɑ́ ɑpí nɛ Yeesu pi lɛɛpɔ. Uu ḿpɑ́ úye kɛcɑ́ɑ́ ɑnípɛ lɑɑ uu pi péisɛ.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Aníri ɑɑ kɔ pisoi mɛyɑ̃ kɛ́mɛɛ́ lelu ɑn pupukɛɛ rɛ: Pɔ́ɔ Uléécɑɑ Kɛpipi. Amɑ́ Yeesu uú nɛ ɑ cɛ́si uu nsímɛ́ nɛ ɑ yulu, ɑníri ricuruu yɛ nyu rɛ Yeesu kɛ Uléécɑɑ uu wɛ́ɛ.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Kɑi n weesi, Yeesu uu kuyu lelu uu kei kɛ úkɑ úu ń we sĩ. Tisoiwuí ɑri piwɛ́lɑɑ u loni. Kɑpi u n lɛɛpɔ, ɑpí n lɑ yɑrɛ ukɛ́ pikɛkúrí n we, úu kɑpɛ pi riyɑ́.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Amɑ́ Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Li pisɛ rɛ kɛ́ Uléécɑɑ iyɔɔpi Nsímɛ́ Kɛcirɛ ɑyu ɑcɔ símisi. Lɛ̃ nnyɑ kɛ Uléécɑɑ uu nɛ́ tummɛ.
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Uu Kɑlilee Pisuifi ɑyomɛyɑ́hɑɑlee-i Nléécɑɑsimɛ́ n símisi.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.