Lucas 4
Sola NT (SOY_SIM) vs ARA
1 Yeesu uu Yuritɛɛ nkoi-mɛ̃ n leeri Nfɑ́ɑsɔnɛ nn u yipɑɑlɛ̃. Nfɑ́ɑsɔnɛ nn u kpísi nń nɛ kucɛsi kóimɑ-mɛ̃ sĩ.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Setɑni uú hɑ kei u peikɛɛ siyɑ́ɑ ɑfɛɛnɑ. Úu siyɑ́ɑ sɛ̃ kɛ́mɛɛ líkɑ li. Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ nkṹ nn u wɑi.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Setɑni uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: Pɔn Uléécɑɑ Kɛpipi, ɑ rinɔ́ɔ ripɑrɛ ntí hɛ rikɛ́ ripɔ́lɔ́ kukpɔ́nɔ́.
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Yeesu uu rinɔ́ɔ ku yɔ́su rɛ: Li rítɛlɛ́-i wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ: Ái ilukɛ ŋmɑnɛ yɛɛ yɛ usoi nfɑ́ɑ hɛ.
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Setɑni uú nɛ kɛlõ cɑ́cɑ́ u sĩ, uu mɛyéne mɛsɛ kɛtẽ nnɛ́í ɑyɔɔpiyu u nyísɛntɛ
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 uu u mɑɑ rɛ: Nɛ́ ɑyɔ́ɔpiyu nnyɛ́ nnɑŋɛ nɛ ɑmmulɛ pɔ́ hɛ. Anɛ́nípɛ-i kɑpi lɛ̃ nnɛ́í wɑ, nɛ́ fe ɑḿ uyɛ̃ kɑm ń lɑ hɛ.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Pɔn nɛ́ rinwulɑ ɑɑ nɛ́ yɑ́ɑ́si, lɛ̃ nnɛ́í yɛ́ lipɔ́kɔ́ wɑ.
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Yeesu uu rinɔ́ɔ ku yɔ́su rɛ: Li rítɛlɛ́-i wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ: Upíimɑ mɛcirɛ kóló kɑí nɛ sɑ́ rɛ usoi ukɛ́ riwulɑ ukɛ́ yɑ́ɑ́si.
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Kuníri ɑku lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ u kpɑ́ú nɛ Yerusɑlɛm-pɔ, ɑkú hɑ Uléécɑɑ kɛyɔ kɛcɑ́ɑ́ u tɔsi, ɑku u mɑɑ rɛ: Pɔn Uléécɑɑ Kɛpipi, ɑ kɛcɑ́ɑ́ nkɛ́-i mɛpɔ́círɛ risɑ́pɔ.
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 Likumúŋɛ́ rɛ li rítɛlɛ́-i wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 — ausente —
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Yeesu uu rinɔ́ɔ u yɔ́su rɛ: Li rítɛlɛ́-i wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 — ausente —
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Yeesu uu Kɑlilee kɛtẽ pɛlɛ. Nfɑ́ɑsɔnɛ nnɑŋɛ nn ukɛcɑ́ɑ́ we. Urinyiri ɑri kɛtẽ kɛ̃ nnɛ́í kɔ́ɔ́nú.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Uu ɑyómɛyɑ́hɑɑlee-i n céési, ḿpɑ́ úye un ríyu u wɑisɛ.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Yeesu uu Nɑsɑrɛti-i kɑpí pɛɛ u rimmúlú uú hɑ nɛ pɑpisi pɛlɛ. Uu kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i loni yɑrɛ kuu yɛ n lõ mɛcɔ. Uu yisi rɛ ukɛ́ Nléécɑɑsimɛ́ kɛ́ɛ̃.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Api ɑntepu Esɑyi ritɛlɛ́ u múísɛ. Uu ripínnɛ uu yɛ́nu kei kɑi n wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 — ausente —
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ rítɛlɛ́ pílɛsi uu ukɛikɔ́ ri múísɛ uú tonɛ. Pisoi pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i ń we ɑpi inípɛɛ u wii.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Nléécɑɑsimɛ́ mmú kɑni nní n kṍ, nɛni kɛ rinɔ́ɔ tɛ̃ ɑri li.
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Anɔ́ɔ nyɛ̃ kɛ Yeesu uu m mɑ́ikɛɛ ɑɑ ḿpɑ́ úye loni, ɑi pírí pi wɑi kuú nɛ nsímɛ́ sɔnɛ mmú n símisi, ɑpi yɛ pɛɛ mɑɑ rɛ: In nɛ Yosɛfi Kɛpipii?
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Nɛ nyu rɛ nɔ́ kɛnyɑ́rũ kɛɛ n tee rɛ “Upɔisɛ, ɑ mɛpɔ́círɛ pɔisɛ” nɛ́ mɑlɛ. Nɔ́ kɔ nɛ́ mɑɑ rɛ: Tɔ konlɛ lɛ̃ nɛ lɛ̃ kɑɑ Kɑpɛrinɑwum-pɔ n wɑpisi. A kɔ limɛcɔ kupɔ́yu-i wɑpisi.
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kpɑ́ rɛ: Asei kɑm nɔ́ símisinɛ: Ápi yɛ ɑntepu úkɑ kusɑ́nɛ yɔsí ukuyu cirɛ-i.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Asei kɑm nɔ́ símisi, pikúmɑnnɔsi yɛ pɛɛ Elii kumúŋɛ́ piyɛlɛ Isirɑyɛɛli-i, kɛ nkpei nn n wɑ ɑŋmɛ̃ ɑtɑɑni nɛ kuwɛ́lɛ́ kumúŋɛ́, nkṹ píimɑ nn kuyu nnɛ́í loni.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Uléécɑɑ úu pikúmɑnnɔsi pɛ̃ unyinɛ kɛ́mɛɛ Elii tũ, insɑ́ uyɛɛ Sitɔɔ kɛtẽ kɛ́mɛɛ Sɑrɛpitɑ-pɔ ń we.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Piyɔ̃́ yɛ kɔ pɛɛ kulúi welɛ Isirɑyɛɛli-i ɑntepu Elisee kumúŋɛ́, ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, piukɑ úu wolɛ ukɛ́ fũ, insɑ́ Sirii ukɔ́ Nɑɑmɑ mɛcirɛ.
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Kɛ pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i ń we ɑpi lɛ̃ n kṍ, kuwɔ́i ɑku pi wɑi.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Api yisi ɑpi u tɔrɔi ɑpí nɛ kuyu lelu, ɑpí nɛ rikúú tɛ̃ kɛcɑ́ɑ́ kɛ pikuyu ɑku m mɔ́mɑɑlɛ̃ tɑɑ́ rɛ pikɛ́ hɑ kei-pɔ u rilɑ́umɛ.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Amɑ́ uu nnɑ́nnɑ́ri wɑi uu pikɛpɑ́ɑ́pɑ́ɑ́ tiki uu tɔ́mpɔ.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Yeesu uu pɛɛ Kɑlilee kɛtẽ kɛ́mɛɛ Kɑpɛrinɑwum-pɔ sĩ. Uu kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ pisoi Nléécɑɑsimɛ́ céési.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Umɛcélɑɑ yɛ pɛɛ pírí pi welɛ, liriyíkí rɛ u céésilɛ nɛ ńnɑŋɛ.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Kuyómɛyɑ́hɑɑlee kɛ́mɛɛ, unírihélɑɑ unyinɛ un we. Uu pipupukɛɛ kɑ́pɑ́ɑ́.
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 Ah! Ń-ye kɑɑ́ nɛ rɔ́ wɛ́ɛ́si, Nɑsɑrɛti ukɔ́ Yeesu? Pɔ kɑlɛ rɛ pɔkɛ́ rɔ́ nɑ̃́ɑ? Nɛ pɔ́ nyulɛ rɛ Uléécɑɑ yɛ pɔ́ wɛ́ɛlɛ uu iyɑɑ yekei.
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Yeesu uú nɛ ku cɛ́si uu ku mɑɑ rɛ: A risɛ́ɛ́ ɑɑ usoi uyɛ̃ kɛ́mɛɛ́ lelu. Kuníri ɑku pisoi kɛcɔpɛ kɛtẽ u tɑpu ɑku pɛɛ ukɛmɛɛ́ lelu ɑ́ku líkɑ u wɑ.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Ai pinnɛ́í nnɔ́ɔ yipu ɑpi pimɛcɔpɛcirɛ m mɑ́ikɛɛnɛ rɛ: kpí! Nsímɛ́ ń-ye mpuri yɛ mmú? Usoi nkó yɛ ɑníri rinɔ́ɔ hɛlɛ nɛ ńnɑŋɛ ɑɑ́ lelu.
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Api Yeesu rinyiri nɛ kɛtẽ kɛ̃ nnɛ́í kɔ́ɔ́nú.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Yeesu uu Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee-i léeri uu Simɔɔ kɛyɔ sĩ, Simɔɔ ulɔ́hɔ́ni ipiŋɛ in mɛyɑ̃́ tolú lin u pɛkɛsi. Apí nɛ Yeesu téni rɛ ukɛ́ u pɔisɛ.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Uu ukɛcɑ́ɑ́ pɛ, uu kupiŋɛtoi rinɔ́ɔ hɛ nɛ kuwɔ́i, kupiŋɛtoi ɑku u kpɑ̃́ii, uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ yisi uu pikɛcɑ́ɑ́ pɑí.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Ituŋɛ mɛlólɛ́-mɑɑ́, pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ itói ncɔpuri pitoikɔ́ m mɑ́ ɑpí nɛ Yeesu pi lɛɛpɔ. Uu ḿpɑ́ úye kɛcɑ́ɑ́ ɑnípɛ lɑɑ uu pi péisɛ.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Aníri ɑɑ kɔ pisoi mɛyɑ̃ kɛ́mɛɛ́ lelu ɑn pupukɛɛ rɛ: Pɔ́ɔ Uléécɑɑ Kɛpipi. Amɑ́ Yeesu uú nɛ ɑ cɛ́si uu nsímɛ́ nɛ ɑ yulu, ɑníri ricuruu yɛ nyu rɛ Yeesu kɛ Uléécɑɑ uu wɛ́ɛ.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Kɑi n weesi, Yeesu uu kuyu lelu uu kei kɛ úkɑ úu ń we sĩ. Tisoiwuí ɑri piwɛ́lɑɑ u loni. Kɑpi u n lɛɛpɔ, ɑpí n lɑ yɑrɛ ukɛ́ pikɛkúrí n we, úu kɑpɛ pi riyɑ́.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Amɑ́ Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Li pisɛ rɛ kɛ́ Uléécɑɑ iyɔɔpi Nsímɛ́ Kɛcirɛ ɑyu ɑcɔ símisi. Lɛ̃ nnyɑ kɛ Uléécɑɑ uu nɛ́ tummɛ.
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Uu Kɑlilee Pisuifi ɑyomɛyɑ́hɑɑlee-i Nléécɑɑsimɛ́ n símisi.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.