Lucas 21
Sola NT (SOY_SIM) vs ARIB
1 Yeesu uu inípɛɛ síkɑ, uú yɛ́nu pin kei kɑpi yɛ ihɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i n wɑ piihɛɛ sɑriipɔ.
1 Jesus, levantando os olhos, viu os ricos deitarem as suas ofertas no cofre;
2 Uu kɔ ukúmɑnnɔsi wɛkɔɔ́ unyinɛ yɛnu un sítɑnkɑ́ sitɛ́ sɑ́pɔlɛ̃.
2 viu também uma pobre viúva lançar ali dois leptos;
3 Uu pɛɛ́ mɑɑ rɛ: Asei kɑm nɔ́ símisi, unɔ́si nkó yɛ hɛlɛ ɑi pisoi picɔ mpí tɔ́su.
3 e disse: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos;
4 Likumúŋɛ́ rɛ lɛ̃ kɑ́pi nɛ líkɑ n wɑi kɛ mpí nnɛ́í ɑpi kei risɑ́pɔ, ɑmɑ́ ulikɔ́ kɛcirɛ, lɛ̃ kuu m mɑ́ nnɛ́í ukɛ́ nɛ ilukɛ n lɔ kɛ uyɛ̃ uu wɑipɔ.
4 porque todos aqueles deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha para o seu sustento.
5 Pisoi pinyinɛ ɑpi Uléécɑɑ kɛyɔ nsímɛ́ n símisi pin tee rɛ kɛ nyɑmlɛ hɑ́i, nɛ kɛɑpɑrɛ kɛcirɛ nɛ ilũ kɑpi Uléécɑɑ n hɛkɛsi. Amɑ́ Yeesu uú mɑɑ rɛ:
5 E falando-lhe alguns a respeito do templo, como estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse ele:
6 Siyɑ́ɑ yɛ sɔ́ntilɛ kɛ ɑpɑrɛ nyɛɛ nní ń tɔ́siinɛlɛ̃ tikɑ ɑ́ri m mɛ́suninɛ. Lɛ̃ kɑni nní n nyɑ́ni yɛ sɔ́ntilɛ likɛ́ fori tɛ́kɛ́-tɛ́kɛ́.
6 Quanto a isto que vedes, dias virão em que não se deixará aqui pedra sobre pedra, que não seja derribada.
7 Api pɛɛ u pisɛ rɛ: Sɑ́ɑ, píyei kɛ lɛ̃ nnɛ́í ɑí hɑ sɔ́nti? Yo yɛɛ yɛ́ kumúŋɛ́ kpɛ-i kɛ lɛ̃ nnɛ́í ɑí hɑ n sɔ́nti rɔ́ nyísɛ?
7 Perguntaram-lhe então: Mestre, quando, pois, sucederão estas coisas? E que sinal haverá, quando elas estiverem para se cumprir?
8 Yeesu uu rinɔ́ɔ yɔ́su rɛ: Ani nɔ́mɛnɛ́círɛ tĩ ńsɔnɛ, ɑ́ni kɑpɛ tíyɛ unyinɛ ukɛ́ kuyúi nɔ́ tɑ̃. Likumúŋɛ́ rɛ pisoi mɛyɑ̃́ yɛ́ sɔ́nɑɑmɛ nɛ rinɛ́nyíri pin tee rɛ: “Nɛ́ɛ uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ”. Likumúŋɛ́ yɛ kɔ nyɑhɑimɛlɛ, ɑmɑ́ ɑ́ni kɑpɛ pi ritiki.
8 Respondeu então ele: Acautelai-vos; não sejais enganados; porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu; e: O tempo é chegado; não vades após eles.
9 Nɔn píyei ɑtɔpi nɛ pitele nnɛ̃́ n kõ, nɔ́sinɛ́wuu ɑ́si kɑpɛ tɔ. Li pisɛ rɛ lɛ̃ nnɛ́í likɛ́ kɑm kɛlenɛ, ɑmɑ́ kɛtẽ kɛtɔ ɑ́kɛ kɑhɑnɛ n tu.
9 Quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam essas coisas; mas o fim não será logo.
10 Uu pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kpɑ́ rɛ: Nsoipuri nnyinɛ yɛ́ yisi nn nsoipuri ncɔ nɛ tɔpu, kɛyɔ́ɔpitẽ ɑkɛ kɛyɔ́ɔpitẽ kɛcɔ nɛ tɔpu.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Kɛtẽ yɛ́ yéŋesi ɑ́i nyɑḿ, itói yɛɛ n tɛŋni nɛ nkṹ nn silõ silõ leeri, mɛwɑi mɛwɑi mɛɛ iwɑmɛ ń we yɛ́ kɔ wɑpisi, nɛ linyísɛ-nyísɛ lɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ n léeri yɛ́ kɔ wɑpisi.
11 e haverá em vários lugares grandes terremotos, e pestes e fomes; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 Amɑ́ likɛ́ kɛlenɛ lɛ̃ n wɑ, pi yɛ́ nɔ́ cɔ́pii ɑpi íwɛ nɔ́ wɑi piyómɛyɑ́hɑɑ nnyɑ, ɑpi ɑyómɛyɑ́hɑɑlee-i nɛ piyɔ́ɔpi nɛ kuyu piwɛ́ɛ́sɛ kɛ́mɛɛ nɛ nɔ́ túhɑɑnɛ ɑpi nɛ̃́ nnyɑ kukpɑniilee nɔ́ wɑi.
12 Mas antes de todas essas coisas vos hão de prender e perseguir, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, e conduzindo-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Lɛlɛɛ yɛ́ kɛpolɛ nɔ́ hɛ nɔkɛ́ nɛ ɑnɛ́seérɑ n lesɛ.
13 Isso vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Lɛ̃ nnyɑ, ɑni m múílɛ̃ ńsɔnɛ. Áni kɑpɛ mmɛ̃ kɑni yɛ́ ḿ mɑlɛ nɔkɛ́ nɛ nsímɛ́ kɛ́mɛɛ ń le kɛcɑ́ɑ́ m músu.
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de fazer a vossa defesa;
15 Nɛ́ rinɛ́cúruu ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ kɑi m pisɛ rɛ nɔkɛ́ mɑlɛ nɛ mɛwɛ́ɛ́sɛsɔhɔ nɔ́ hɛ, ɑi tíyɛsɛ nɔ́unɛ́lɑ́ɑrɔ úkɑ úu yɛ́ fe ukɛ́ nɔ́nnɛ́kɔ́ rikósɛ.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, a que nenhum dos vossos adversário poderá resistir nem contradizer.
16 Nɔ́pinɛ́sɑ́ɑ nɛ nɔ́pinɛ́ni nɛ nɔ́pinɛ́wɑ̃́ nɛ nɔ́pinɛ́mɑ́ɑ nɛ nɔ́pinɛ́mɑ́rɛcɔ nɛ nɔ́pinɛ́sɑ́nɛ yɛ́ nɔ́pinɛ́lɑ́ɑrɔ ɑnipɛ-i nɔ́ wɑ ɑpi nɔ́mɛnɛ́yɑ̃́ kóni.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós;
17 Tinɛ́nyíri nnyɑ, ḿpɑ́ úye yɛ nɔ́inɛ́puri yulunɛ.
17 e sereis odiados de todos por causa do meu nome.
18 Amɑ́ ḿpɑ́ nɔ́nnɛ́nyúpi nsɛ ńn pɔlunɛ.
18 Mas não se perderá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Ani n ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃, lɛlɛɛ yɛ́ tíyɛsɛ ɑní nɛ nɔ́nnɛ́fɑ́ɑ lɔlu.
19 Pela vossa perseverança ganhareis as vossas almas.
20 Nɔn hɑ píyei n yɛ̃ ɑtɔpilee ɑn Yerusɑlɛm kɛkɑ́ípi wɑilɛ̃, ɑni ceri rɛ umɛforɛ yɛ nnyɑ́ɑ̃ wɑlɛ.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Pɛɛ́ uyɛ-i, pɛpɛɛ Yutee-i ń we yɛ́ hɑ wúrumpɔ, ɑpi ɑkúú-mɛ̃ tɑɑ́, pɛpɛɛ Yerusɑlɛm kuyu kɛcɔpɛ ń we, ɑpi kɛtɑɑ sĩ, pɛpɛɛ sicɑrɛ-mɛ̃ ń we ɑ́pi fenɛ pikɛ́ kuyu-mɛ̃ kuimɛ.
21 Então, os que estiverem na Judéia fujam para os montes; os que estiverem dentro da cidade, saiam; e os que estiverem nos campos não entrem nela.
22 Likumúŋɛ́ rɛ siyɑ́ɑ sɛ̃ kɛ́mɛɛ kɛ Uléécɑɑ uu sisoipipi mɛwɑi kópɛ si cɛɛinɛ. Sikɛmɛɛ́ kɛ lɛ̃ nnɛ́í lɛɛ ɑ́tɛlɛ́-i n wɔ́lɑɑlɛ̃ ɑi wɑinɛ.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 Íwɛ kɛ pifɑni nɛ pimɑ́rɛni ɑpí hɑ siyɑ́ɑ sɛ-i topori. Mpɔ́ɔcɑɑi píimɑ yɛ hɑ kuyu kpɛ-i wenɛ, Uléécɑɑ yɛ́ kuyu kpɛ̃ pikɔ́ ukuwɔi nyísɛ.
23 Ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias! porque haverá grande angústia sobre a terra, e ira contra este povo.
24 Pi yɛ́ nɛ ɑtɛ́hɛ cɑɑcɑɑ pi kṍ, ɑpi sitẽ nnɛ́í kɛ́mɛɛ ilɑ́si pi cɔ́pii, piyómɛyɑ́hɑɑcirɛ́ ɑpi Yerusɑlɛm cɔpisi hɑ́i nɛ siyɑ́ɑ sɛ̃ kɛtɔ-pɔ.
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos destes se completem.
25 Li yɛ́ ituŋɛ nɛ iwɑ́rɛ nɛ ɑwɑ́rɛpi-i linyinɛ nyísɛ. Mpɔ́ɔcɑɑi yɛ́ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ pisoi nnɛ́í lõ, mínimɑɑ iwɔɔ píimɑ ii nfɑsimɛ́ pi tɑni.
25 E haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; e sobre a terra haverá angústia das nações em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Pisoi yɛ́ nɛ iwɑmɛ kpí pin lɛlɛɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ n sɔ́nti nfɑsimɛ́ wɑi, likumúŋɛ́ rɛ li yɛ́ kɛyómɛcɑɑ-pɔ linɑŋɛ-nɑŋɛ lémesi.
26 os homens desfalecerão de terror, e pela expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto os poderes do céu serão abalados.
27 Pi yɛ́ pɛɛ Usoi Kɛpipi yɛ̃ kɛn kuhopɛ kɛcɑ́ɑ́ wemɛ nɛ kɛnnɑŋɛ nɛ kɛmɛyɔɔpi.
27 Então verão vir o Filho do homem em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Mɛwɑi mɛ̃ mɛn hɑ piwɑi n korɑɑnɛnɛ, ɑni kɛcírɛ nyɛrɛ ɑni ɑ́yu síkɑ, likumúŋɛ́ rɛ nɔ́kɛnɛ́ŋmɛ́hɛrɛɛ yɛ lɛ̃ tulɛ.
28 Ora, quando essas coisas começarem a acontecer, exultai e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção se aproxima.
29 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kɛnyɑ́rũ nkɛ́ pi wɑi rɛ: Ani kúfikiyee nkú nɛ ɑléécɔ nnɛ́í ripɑí.
29 Propôs-lhes então uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Nɔn píyei n yɛ̃ ɑpɛ́i fɑlɛ ɑn n torɑɑlɛ̃, nɔ yɛ nɔ́rinɛ́cúruu cerilɛ rɛ kupii yɛ nyɑhɑilɛ.
30 quando começam a brotar, sabeis por vós mesmos, ao vê-las, que já está próximo o verão.
31 Lɛ̃ cirɛ yɛ ni, nɔn hɑ píyei n yɛ̃ mɛwɑi mɛ̃ mɛn n wɑpisi, ɑni ceri rɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi yɛ nyɑhɑilɛ.
31 Assim também vós, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 Asei kɑm símisi: Pisoi kunɑi nkú ɑ́ku tɔ́sunɛ kɛlenɛ nní nnɛ́í likɛ́ nɛ ń kɑm.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo isso se cumpra.
33 Kɛtẽ nɛ kɛyómɛ yɛ́ tɔsí, ɑmɑ́ ɑnɛ́nɔ́ɔ ɑ́ɑ mɛtɔ́ŋɛ́ mɑ́.
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
34 Ani nɔ́mɛnɛ́círɛ tĩ, ɑ́ni kɑpɛ tíyɛsɛ nɔ́nnɛ́fɑsimɛ́ nkɛ́ mɛyɑ́nsei ɑnyɑ̃́ nɛ pítɑnirɛ́-mɛ̃ pɛlɛ. Áni kɑpɛ kɔ mɛyɑ́nsei kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ likɔ́ nfɑsimɛ́ n wɑi. Insɑ́ lɛ̃, kɛtúhɑɑnɛyɑɑ yɛ́ nɔ́ rikɑikɑi
34 Olhai por vós mesmos; não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha de improviso como um laço.
35 yɑrɛ ripinɛ. Likumúŋɛ́ rɛ kɛtẽ nté pisoi nnɛ́í kɛ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ ɑkɛ lɛɛrinɛ.
35 Porque há de vir sobre todos os que habitam na face da terra.
36 Áni kɑpɛ lɔpilɛ, ɑni yɛ ḿpɑ́ píyei Uléécɑɑ we nɔkɛ́ nɛ ńnɑŋɛ n yɛ̃́, ɑní nɛ lɛ̃ nnɛ́í lɛɛ n wɑpisinɛ kɛ́mɛɛ ŋmɛ́hɛrɛɛ ɑni kɔ hɑ nɛ Usoi Kɛpipi kɛyu-i nyɛrɛ.
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que hão de acontecer, e estar em pé na presença do Filho do homem.
37 Kɛtúŋɛ́ kɛ Yeesu uu yɛ pɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i céesi, ɑmɑ́ lin kɛsinɛ n wɑ, uú hɑ kɛkúúpi kɑpi yɛ n sée rɛ Olifiyee rikúú kɛcɑ́ɑ́ n we.
37 Ora, de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, pousava no monte chamado das Oliveiras.
38 Kuyu pikɔ́ nnɛ́í ɑpi yɛ mmɑrɛ mɑrɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i weri pikɛ́ kutu u ricɔ.
38 E todo o povo ia ter com ele no templo, de manhã cedo, para o ouvir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.