Lucas 18
Sola NT (SOY_SIM) vs VC
1 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kɛnyɑ́rũ nkɛ́ pi wɑi ukɛ́ nɛ pi céési rɛ pikɛ́ yɛ ḿpɑ́ píyei Uléécɑɑ yɑ́ɑ́si, ɑ́i kɑpɛ yɛ píkɑi sikɑ̃́ pi wɑ.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Uu rɛ: Kuyu kunyinɛ-i kɛ utúhɑɑnɛ unyinɛ uú pɛɛ we. Úu Uléécɑɑ wuru úu kɔ úkɑ pɑkɑrɛlɛ̃.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Ukúmɑnnɔsi unyinɛ un kɔ kuyu kpɛ-i we. Uu mɛsɛ́rɛ u n lɛɛkɛɛpɔ rɛ ukɛ́ u nɛ uucɛ́cɔ kɛtɑhɑi rikénɛ. Ḿpɑ́ píyei kuu yɛ u lɛɛpɔ uu u mɑɑ rɛ: A tɔ́ nɛ unɛ́cɛ́cɔ kɛtɑhɑi rikénɛ.
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ai nɑ́ŋɑi hɑ́i, ɑmɑ́ utúhɑɑnɛ úu nɛ kutu u cɔlɛ̃, uu pɛɛ kɛyɑ́ɑ umɛcirɛ mɑɑ rɛ mɛsei yɛ mɛ rɛ ɑ́m Uléécɑɑ wuru ɑ́m kɔ úkɑ pɑkɑrɛlɛ̃.
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 Amɑ́ kɛ ukúmɑnnɔsi uu nní picɔ́ŋ nɛ́ n tɔ́ŋsɛ nnyɑ, li pisɛ rɛ kɛ́ lɛ̃ ɑlɑri u pɑ, insɑ́ lɛ̃, u yɛ́ pisɔ́nɑɑmɛ n nɔŋ́lɛnlɛ uú hɑ nɛ kunɔnkũ nɛ́ finsɛ.
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Upíimɑ uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kpɑ́ rɛ: Ani lɛ̃ kɛ utúhɑɑnɛ kópɛ uyɛ̃ uu ḿ mɑ kutu ricɔ!
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Uléécɑɑ yɛɛ úu yɛ́ pɛɛ upikɔ́ ɑlɑri pɑ pin nɛ u n téni kɛtúŋɛ́ nɛ kɛsinɛɛ? U yɛ́ nɑ́ŋɑisɛ ukɛ́ nɛ pi n lɛ̃́ɛ?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Nɛ nɔ́ mɑɑ rɛ u yɛ́ mɛkɛɛkɛɛ ɑlɑri pi pɑ. Amɑ́ Usoi Kɛpipi kɛn píyei m pɛɛmɛ, kɛ yɛ́ pɛɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ pisoi lɛɛmɛ pɛɛ nfɑtɛnɛ m mɑ́ɑ?
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Yeesu uu kɛnyɑ́rũ pɛpɛɛ nní pimɛcirɛ n wɑisɛlɛ̃ yɑrɛ pisoi sɔnɛ pin picɔ kósɛlɛ̃ mɑɑ rɛ:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 Pisoi pitɛ́ pinyinɛ pɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i lompɔ rɛ pikɛ́ kɛyómɛ yɑ́ɑ́si, usɛ yɛ Ufɑrisi lɛ, ucɔ ulɑmpooyɔɔ́.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Ufɑrisi uu nyɛrɛ uu ukɛfɑ-i rɛ: Uléécɑɑ, nɛ pɔ́ yɑ́ɑsi kɑ́m nɛ pisoi tɔrɔɔ mɛnyínɛ ń we nnyɑ, pɛɛ piyɑɑ nɛ piwɑikópɛkɔɔ́ nɛ piwɑ́sɑ́nkɑí lɛ. Nɛ pɔ́ yɑ́ɑsi kɑ́m nɛ ń we yɑrɛ ulɑmpooyɔɔ́ nkó.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Siyɑ́ɑ sisɛɛi kɛ́mɛɛ, sitɛ́ kɑm yɛ ɑnɔ́ɔ pɑɑsi, lɛ̃ nnɛ́í kɑm yɛ n yɛ̃́ kɑm yɛ hɔɔnɛ ɑwɛ́lɛ́ kɛfi ɑm kusɛ pɔ́ pɑ.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Ulɑmpooyɔɔ́ uyɛ̃ pɔ́ɔ kɛtɑɑ-pɔ nyɛrɛ, úu nkpɑ́ni kɛyómɛ-mɛ̃ inípɛɛ pisíkɑ peenu, ɑmɑ́ kɛwuu kuu ripirɑ uu rɛ: A nɛ̃́ ukópɛkɔɔ́ íwɛ tẽ́.
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Yeesu uu kpɑ́ rɛ: Nɛ nɔ́ mɑɑ rɛ usoi nkó ukɛ́ kɛlenɛ n kúi, Uléécɑɑ yɛ uɑkópɛ u sɑ́rɛilɛ, ɑmɑ́ ɑ́i lɛ̃ Ufɑrisi wɑ. Likumúŋɛ́ rɛ úye un umɛcirɛ rintɑɑ́sɛ, li yɛ u ricɛpisɛlɛ, úye un umɛcirɛ rincɛpisɛ, li yɛ u ritɑɑ́sɛlɛ.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Pisoi ɑpí nɛ siwɑ̃́ fɛnfɛ̃í ricuruu Yeesu hɑpɔ rɛ ukɛ́ si ricɑ. Pipirɛtiki ɑpi pi yɛnu, ɑpí nɛ pi cɛ́si.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Amɑ́ Yeesu uu tíyɛsɛ ɑpí nɛ siwɑ̃́ u hɑpɔ, uu rɛ: Ani riyɑ́ siwɑ̃́ sikɛ́ kɛnɛ́mɛɛ kɑm, ɑ́ni kɑpɛ si tɑ́pisi. Likumúŋɛ́ rɛ mpí pɛɛ simɛcɔ ń we pɛɛ yɛ́ Uléécɑɑ iyɔɔpi kɛ́mɛɛ lõ.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Asei kɑm nɔ́ símisi, úye unsɑ́ Uléécɑɑ iyɔɔpi n ŋmurɛi yɑrɛ kɛ kɛwɑ̃́ ɑkɛ yɛ n ŋmurɛi, úu ikɛmɛɛ loninɛ.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Pisuifi uwɛ́ɛ́sɛ unyinɛ uu Yeesu pisɛ rɛ: Sɑ́ɑ sɔnɛ, íye kɑm wɑinɛ kɛ́ nɛ nfɑ́ɑ tɛnɛcirɛ́ yɛ̃́?
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Yeesu uu u mɑɑ rɛ: Yo nnyɑ kɑɑ nɛ́ sée rɛ Usɔnɛ? Úkɑ úu usɔnɛ insɑ́ Uléécɑɑ mɛcirɛ.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ḿpɑ́ likɛ́ íye wɑ, pɔ Uléécɑɑ isé nyulɛ rɛ: Kɑpɛ iwɑ́sɑ́ wɑ, kɑpɛ usoi kpu, kɑpɛ yɑ́ɑi, kɑpɛ nnɔ́ɔmɛ itɑnsei nyɛrɛ, ɑ upɔ́sɑ́ɑ nɛ upɔ́ni ríyu wɑisɛ?
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Utisi uu rinɔ́ɔ yɔ́su rɛ: Hɑ́i inɛ́wɑ̃́-mɛ kɑm lɛ̃ múílɛ̃.
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Kɛ Yeesu uu lɛ̃ pikómɛ ḿ mɑsí, uu u mɑɑ rɛ: Likɛi lisɛ lɛɛ pɔ́ pɑ́rílɛ̃. A lɛ̃ nnɛ́í kɑɑ m mɑ́ yɑ́ɑ́, ɑɑ siwóó sɛ̃ píwɛkɔɔ́ hɔ́ɔnɛ, pɔ́ pɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ mɛmɑ́ yɛ̃́. Pɔn lɛ̃ piwɑi m mɑsí, ɑɑ pɛɛ́ weri ɑɑ nɛ́ tíki.
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Amɑ́ kɛ utisi uu ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ n kṍ, uripɔɔ ɑri mɛyɑ́nsei cɑɑi, ɑ́i líkɑ nnyɑ, u pɛɛ umɑ́mɑ́ píimɑ lɛ.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Kɛ Yeesu uu n yɛ̃́ tɛ uripɔɔ yɛ cɑɑi, uu rɛ: A tíyɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi kɛ́mɛɛ pilonɛ yɛ nɛ pimɑ́mɑ́ pɑ́ɑ́pú kpɑ!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Kuyooyoo kun n lɑ kukɛ́ kɛhímpi kupolɛ-i lompɔ, li yɛ́ kutɔsi m purú nɛ kɛ umɑ́mɑ́ uu yɛ́ ń lɑ ukɛ́ Uléécɑɑ iyɔɔpi kɛ́mɛɛ n lompɔ.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Pɛpɛɛ pɛɛ kutu u n cɔ́lɛ̃ ɑpi rɛ: In lɛɛ ni, wóo yɛ pɛɛ píyulɑlɛ yɛ̃?
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Yeesu uu rinɔ́ɔ pi yɔ́su rɛ: Lɛlɛɛ ɑ́i sisoipipi kɛ́mɛɛ kuwɑi ń we yɛ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ kuwɑi welɛ.
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Piyɛɛ uu pɛɛ rɛ: Lɛɛ nní, lɛ̃ kɑrí pɛɛ m mɑ́ kɑri tíyɛ ɑri pɔ́ tíki.
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Asei kɑm nɔ́ símisi. Úye un Uléécɑɑ iyɔɔpi nnyɑ ukɛyɔ, nɛ́ɛ uunɔsi nɛ upiwɑ̃ nɛ upimɑɑ nɛ upimɑrɛcɔ, nɛ usiwɑ̃ tin-yɑ́,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 liute yɛ́ nɛni mɛwee mmɛ́-i lɛ̃ mɛpehẽ kulúi yɛ̃ uu kɔ ɑŋmɛ̃ nyɛɛ n wemɛ kɛ́mɛɛ nfɑ́ɑ tɛnɛcirɛ́ yɛ́nu.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yeesu uu upipirɛtiki kɛfi nɛ pitɛ́ séi uu pi mɑɑ rɛ: Tɔ Yerusɑlɛm sinlɛ. Kei kɛ lɛ̃ nnɛ́í kɛ ɑntepuyɛ ɑpi Usoi Kɛpipi kɛcɑ́ɑ́ ń wɔ́i ɑí hɑ wɑinɛ.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Pi yɛ́ pɛpɛɛ ɑ́pi Uléécɑɑ n wuru ɑnipɛ-i kɛ wɑ ɑpi kɛcɑ́ɑ́ kɛ nyɑ́nɛi, ɑpi kɛ lɑ́misi, ɑpi kɛkɛcɑ́ɑ́ mɛtɑ tukɛ
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 ɑpi nsɛ́í kɛ fɑpii ɑpi pɛɛ kɛ kopu, ɑmɑ́ kɛyɑ́ɑ tɑ́ɑ́nũ tuŋɛ́ ɑkɛ nkpɔ kɛ́mɛɛ yisi.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Amɑ́ Yeesu pipirɛtiki ɑ́pi nsímɛ́ mmɛ̃ ɑsei kõ. Li ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ ɑsei pi pesilɛ ɑ́pi nkpɑ́ni céri lɛ̃ nsímɛ́ kɛ Yeesu uu n símisi.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Kɛ Yeesu uu Yeriko n nyɑhɑipɔ, unyíyɛ unyinɛ un ticéetimɛ tũ un wélei.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Uu kóm tisoiwuí tin sɔ́nɛpɔ, uu pisɛ rɛ yoo ni?
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Api u símisi rɛ Nɑsɑrɛti ukɔ́ Yeesu yɛɛ kei tɔ́su.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Uu pɛɛ pupɛi rɛ: Tɑfiti Kɛpipi Yeesu, ɑ inɛ́wɛ ripɑí!
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Pɛpɛɛ pɛɛ kɛkpéẽ n sɔ́nɛ ɑpí nɛ u cɛ́si rɛ ukɛ́ risɛ́ɛ́, ɑmɑ́ uu mɛyɑ̃́ cɑ́sɛ rɛ: Tɑfiti Kɛpipi, ɑ inɛ́wɛ ripɑí!
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Yeesu uu nyɛrɛ, uu rinɔ́ɔ hɛ rɛ pikɛ́ nɛ u u kɑm. Kɛ unyíyɛ uu ukɛkúrí ń hɑ́pɔ, Yeesu uu u pisɛ rɛ:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 Yo kɑɑ́ lɑ kɛ́ pɔ́ wɑ? Uu rinɔ́ɔ yɔ́su rɛ: Sɑ́ɑ, nɛ lɑ rɛ inɛ́nípɛɛ ikɛ́ yɛ yɛ̃.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Yeesu uu u mɑɑ rɛ: Ipɔ́nípɛɛ ikɛ́ wúkulɛ! Mpɔ́fɑtɛnɛ yɛ pɔ́ yóriyɛlɛ.
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Mɛsɛ nɛ mɛsɛ, inípɛɛ ii wúkulɛ, uu Yeesu tiki un Uléécɑɑ mɛyɔɔpi yom. Tisoiwuí nnɛ́í ɑri lɛ̃ yɛnu, pɛ̃ ticuruu ɑpi kɔ Uléécɑɑ mɛyɔɔpi piyómɛ kɑ́pɑ́ɑ́.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.