Lucas 17
Sola NT (SOY_SIM) vs VC
1 Yeesu uu upipirɛtiki mɑɑ rɛ: Mɛwɑi mɛɛ yɛ́ n tíyɛsɛ pisoi pikɛ́ nɛ ɑkópɛ n wɑ yɛ́ mɛsɛ́rɛ n welɛ. Amɑ́ úye un n tíyɛsɛ unyinɛ uú nɛ ɑkópɛ kɛ́mɛɛ loni, íwɛ kuu topori.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Li kutɔsi we pikɛ́ rinɑ́ipɑrɛ mulɛ-mulɛ ńŋmɛ wɑ ɑpi ripɔ́ɔ u lɛsi ɑpi mínimɑɑ-i u sɑ́pɔ nɛ kuu yɛ́ siwɑ̃́ sɛ̃ kɛnyinɛ ɑkópɛ n wɑisɛ.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Ani ńsɔnɛ nɔ́mɛnɛ́círɛ tĩ! Upɔ́mɑ́rɛcɔ un nɛ pɔ́ m púnnɛ, ɑ ńsɔnɛ nɛ u símisi. Un n ceri rɛ u cɑɑilɛ, ɑ uɑkópɛ u sɑ́rɛi.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Ḿpɑ́ un nɛ pɔ́ m púnnɛntɛ mɛpehẽ mɛsɛɛi kɛyɑ́ɑ kɛsɛ kɛ́mɛɛ, uu yɛ ḿpɑ́ mɛpúnnɛ mɛ́ye nɛ pɔ́ téni rɛ u cɑɑilɛ, ɑ uɑkópɛ u sɑ́rɛi.
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Pitumɛ ɑpi Upíimɑ mɑɑ rɛ: A nfɑtɛnɛ tɔ́ rikpɑ́sɛ.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Upíimɑ uu rinɔ́ɔ yɔ́su rɛ: Nɔn pɛɛ nfɑtɛnɛ m mɑ́ nkɛ́ m piyɛ yɑrɛ riléépipi síńsɑ́pi rinyinɛ, nɔ́ pɛɛ fe ɑni kuléé nkú mɑɑ rɛ: “A wɛhɛ ɑɑ́ hɑ mínimɑɑ-i nyɛrɛ” ɑku nɔ́rinɛ́nɔ́ɔ tiki.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 Tɔkɛ́ wɑisɛ rɛ nɔ́ unyinɛ yɛ ukɛikɔ́ mɑ́ un u cɑ́kɑripɔ nɛ́ɛ un uisɛɛ sémpɔ. Un píyei u n yɛmmɛ un kɛcɑrɛ n leeri, liute yɛ́ ukɛikɔ́ uyɛ̃ mɑɑ rɛ ɑ mɛkɛɛkɛɛ kɑm ɑ ilukɛ lii?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Aɑí, ɑ́i yɛ́ lɛ̃ wɑ. Amɑ́ u mɛníŋɛ u mɑɑnɛ rɛ: A ilukɛ nɛ́ wɑ ɑɑ ilũ consɛ ɑɑ nɛ́ i yekei kɛ́ li, pɔ́ pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ fe ɑɑ ipɔ́kɔ́ le.
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 U yɛ́ fe uu uukɛikɔ́ yɑ́ɑ́si rɛ nɛ upikɛi kuú nɛ pikɛi pɛ̃ kɑí pɛɛ m pisɛ rɛ ukɛ́ wɑ n wɑɑ?
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Lɛ̃ cirɛ yɛ ni nɛ nɔ̃́ ticuruu. Nɔn píyei lɛ̃ kɑi m pisɛ rɛ nɔkɛ́ wɑ n wɑ, ɑni yɛ mɑɑ rɛ: Tɔ̃́ nɛ pikɛikɔ́ lɛ, ɑ́i pisɛ rɛ pikɛ́ rɔ́ pɔɔnɛsɛ. Lɛ̃ kɑi m pisɛ rɛ tɔkɛ́ wɑ kɑri wɑ.
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Kɛ Yeesu uu Yerusɑlɛm-mɛ̃ n sĩ́, uu Sɑmɑrii nɛ Kɑlilee ɑyu kɛpɑ́ɑ́pɑ́ɑ́ n tikilɛ̃.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Uu kuyu kunyinɛ-i lompɔ, piyɔ̃́ kɛfi pinyinɛ ɑpi u tɛ́pɛipɔ ɑpi kɛtɑɑ-pɔ nyɛrɛ
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 ɑpí m pupukɛɛ rɛ: Yeesu, Sɑ́ɑ, ɑ íwɛ rɔ́ tẽ́!
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Yeesu uu pi yɛnu uu rɛ: Ani hɑ nɔ́mɛnɛ́círɛ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ nyísɛ. Kɑpi kei-pɔ n sĩ́, ɑpi pelu.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Kɛ piusɛ uu n céri rɛ u peilɛ, uu uɑnɑ kɛpirɛ pɛlɛ un Uléécɑɑ mɛyɔɔpi yom lin cɑ́lɛ̃.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Uu Yeesu ɑnɑ mɛtene wulɑpɔ uu kɛ́yu kɛtẽ kɑm, uu u yɑ́ɑ́si rɛ nɛ upikɛi. Utisi uyɛɛ pɛɛ Sɑmɑrii ukɔ́ lɛ.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Nɛ́ntɛ pikɛfi kɑm pɔisɛ? Yei yɛ pɛɛ usɛ úu we kɛfi tɔrɔɔ mpí?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Piukɑ úu nfɑsimɛ́ wɑ rɛ ukɛ́ pɛɛmɛ ukɛ́ Uléécɑɑ ríyu wɑisɛ rɛ nɛ upikɛi, insɑ́ usɑ́nɛ nkó mɛcirɛ.
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ u mɑɑ rɛ ɑ yisi, ɑ n ŋme, mpɔ́fɑtɛnɛ yɛ pɔ́ yóriyɛlɛ.
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Pifɑrisi ɑpi Yeesu pisɛ rɛ: Píyei kɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi ii sɔ́nti? Uu rinɔ́ɔ pi yɔ́su rɛ: Uléécɑɑ iyɔɔpi íi we rɛ nɔ́ fe ɑni imɛkɑmɛ yɛnu.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Ái rɛ pi yɛ́ nɔ́ mɑɑ rɛ: Ani ripɑí, nté kií we nɛ́ɛ nté-pɔ le. Ani ceri rɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi yɛ nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ welɛ.
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Uu pɛɛ pipirɛtiki mɑɑ rɛ: Kɛyɑ́ɑ yɛ sɔ́ntilɛ kɑni yɛ́ ń lɑ rɛ nɔkɛ́ ḿpɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛsɛ Usoi Kɛpipi yɛ̃, ɑmɑ́ ɑ́ni yɛ́ kɔ kɛ yɛ̃.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Pi yɛ́ nɔ́ mɑɑ rɛ: Nté nní kuú we nɛ́ɛ nté-pɔ kuú we, ɑmɑ́ ɑ́ni kɑpɛ kei hɑ, ɑ́ni kɑpɛ kɔ mɛ̃ wurupɔ.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Yɑrɛ kɛ kɛkónɛsɛípi ɑkɛ yɛ nní mɛyéne mɛsɛ riń-yɛɛ́ri kɛyómɛ kɛtɔ nɛ kɛ́tɔ, ɑi kpɑ̃́ii mɛcɔ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ sɔ́nti.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Amɑ́ li pisɛ rɛ kɛkɛ́ mɛyɑ̃́ íwɛ li, nfɑ́ɑni pisoi mpí pikɛ́ kɛ ŋmɛriyɛ.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 Lɛlɛɛ pɛɛ Nowee kumúŋɛ́ n wɑ licɔ lɛɛ Usoi Kɛpipi kumúŋɛ́ wɑinɛ.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Pisoi yɛ pɛɛ lelɛ pin níru pin sɔ́ɔnnɛ pin pilɑ nɛ pinɔ́si pɑsiinɛ hɑ́i nɛ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Nowee uu kutɑ́kɑi kɛ́mɛɛ n lompɔ, ikónɛ mɑɑ ií nɛ weri, míni ɑmɛ pisoi kpísi.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Li yɛ́ hɑ n we yɑrɛ Lɔti kumúŋɛ́: Pisoi yɛ pɛɛ lelɛ pin níru, pin lɛ́ɛ́ri pin kɔ yɑ́lisi, pin ɑléé tɑ́mɑɑnkɛɛ pin kɔ mɔ́mti.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Amɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Lɔti uu Sotɔm-i ń le kɛ nnɑ nɛ linyinɛ yɑrɛ nfúrɔ̃ toi ɑi kɛyómɛcɑɑ-pɔ leemɛ ɑi pisoi kóni.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Mɛsɛ mɛ̃ kɑí hɑ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ́ hɑ n léerinɛ pikɛ́ kɛ yɛ̃ wɑinɛ.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 Úye un kɛyɑ́ɑ kɛ̃ ukulee ipirɑɑ kɛcɑ́ɑ́ n we, úu kɑpɛ rɛ ukɛ́ mɛtene ricɛpi ukɛ́ uilũ iyɛɛ kei ń we kpísi nɛ́ɛ, úye un sicɑrɛ-mɛ̃ n we, úu kɑpɛ rɛ ukɛ́ kɛ́yɔ pɛlɛ.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Ani Lɔti unɔsi nkɔ́ kɛcɑ́ɑ́ léisɛ.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Úye un n lɑ ukɛ́ nfɑ́ɑ mɛsɛ́rɛ m mɑ́, u yɛ́ n fóm. Amɑ́ úye un unfɑɑ n fóm, u yɛ́ n yɛ̃.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 Nɛ nɔ́ símisi rɛ kɛsinɛ kɛ̃, pisoi pitɛ́ yɛ́ kuhɑ̃́ kusɛ kɛcɑ́ɑ́ n finu, ɑí usɛ kpíípɔ ɑi ucɔ yɑ́.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Pinɔ́si pitɛ́ yɛ́ n we pin nɑm ɑi usɛ kpíípɔ ɑi ucɔ yɑ́.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 [Pitisi pitɛ́ yɛ́ likumúŋɛ́ kpɛ-i kɛcɑrɛ-i n we, ɑi usɛ kpíípɔ ɑi ucɔ yɑ́.]
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Pipirɛtiki ɑpi u pisɛ rɛ: Upíimɑ, yei kɑí hɑ lɛ̃ wɑinɛ mɑ́? Uu rinɔ́ɔ yɔ́su rɛ: Kei kɛ isɑrɛ kópɛ ii ń we kɛ ɑ́yemeekú ɑɑ yɛ cɑ́pinɛ.
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.