Lucas 17

Sola NT (SOY_SIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yeesu uu upipirɛtiki mɑɑ rɛ: Mɛwɑi mɛɛ yɛ́ n tíyɛsɛ pisoi pikɛ́ nɛ ɑkópɛ n wɑ yɛ́ mɛsɛ́rɛ n welɛ. Amɑ́ úye un n tíyɛsɛ unyinɛ uú nɛ ɑkópɛ kɛ́mɛɛ loni, íwɛ kuu topori.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Li kutɔsi we pikɛ́ rinɑ́ipɑrɛ mulɛ-mulɛ ńŋmɛ wɑ ɑpi ripɔ́ɔ u lɛsi ɑpi mínimɑɑ-i u sɑ́pɔ nɛ kuu yɛ́ siwɑ̃́ sɛ̃ kɛnyinɛ ɑkópɛ n wɑisɛ.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Ani ńsɔnɛ nɔ́mɛnɛ́círɛ tĩ! Upɔ́mɑ́rɛcɔ un nɛ pɔ́ m púnnɛ, ɑ ńsɔnɛ nɛ u símisi. Un n ceri rɛ u cɑɑilɛ, ɑ uɑkópɛ u sɑ́rɛi.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Ḿpɑ́ un nɛ pɔ́ m púnnɛntɛ mɛpehẽ mɛsɛɛi kɛyɑ́ɑ kɛsɛ kɛ́mɛɛ, uu yɛ ḿpɑ́ mɛpúnnɛ mɛ́ye nɛ pɔ́ téni rɛ u cɑɑilɛ, ɑ uɑkópɛ u sɑ́rɛi.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Pitumɛ ɑpi Upíimɑ mɑɑ rɛ: A nfɑtɛnɛ tɔ́ rikpɑ́sɛ.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Upíimɑ uu rinɔ́ɔ yɔ́su rɛ: Nɔn pɛɛ nfɑtɛnɛ m mɑ́ nkɛ́ m piyɛ yɑrɛ riléépipi síńsɑ́pi rinyinɛ, nɔ́ pɛɛ fe ɑni kuléé nkú mɑɑ rɛ: “A wɛhɛ ɑɑ́ hɑ mínimɑɑ-i nyɛrɛ” ɑku nɔ́rinɛ́nɔ́ɔ tiki.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Tɔkɛ́ wɑisɛ rɛ nɔ́ unyinɛ yɛ ukɛikɔ́ mɑ́ un u cɑ́kɑripɔ nɛ́ɛ un uisɛɛ sémpɔ. Un píyei u n yɛmmɛ un kɛcɑrɛ n leeri, liute yɛ́ ukɛikɔ́ uyɛ̃ mɑɑ rɛ ɑ mɛkɛɛkɛɛ kɑm ɑ ilukɛ lii?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Aɑí, ɑ́i yɛ́ lɛ̃ wɑ. Amɑ́ u mɛníŋɛ u mɑɑnɛ rɛ: A ilukɛ nɛ́ wɑ ɑɑ ilũ consɛ ɑɑ nɛ́ i yekei kɛ́ li, pɔ́ pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ fe ɑɑ ipɔ́kɔ́ le.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 U yɛ́ fe uu uukɛikɔ́ yɑ́ɑ́si rɛ nɛ upikɛi kuú nɛ pikɛi pɛ̃ kɑí pɛɛ m pisɛ rɛ ukɛ́ wɑ n wɑɑ?
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Lɛ̃ cirɛ yɛ ni nɛ nɔ̃́ ticuruu. Nɔn píyei lɛ̃ kɑi m pisɛ rɛ nɔkɛ́ wɑ n wɑ, ɑni yɛ mɑɑ rɛ: Tɔ̃́ nɛ pikɛikɔ́ lɛ, ɑ́i pisɛ rɛ pikɛ́ rɔ́ pɔɔnɛsɛ. Lɛ̃ kɑi m pisɛ rɛ tɔkɛ́ wɑ kɑri wɑ.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Kɛ Yeesu uu Yerusɑlɛm-mɛ̃ n sĩ́, uu Sɑmɑrii nɛ Kɑlilee ɑyu kɛpɑ́ɑ́pɑ́ɑ́ n tikilɛ̃.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Uu kuyu kunyinɛ-i lompɔ, piyɔ̃́ kɛfi pinyinɛ ɑpi u tɛ́pɛipɔ ɑpi kɛtɑɑ-pɔ nyɛrɛ
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 ɑpí m pupukɛɛ rɛ: Yeesu, Sɑ́ɑ, ɑ íwɛ rɔ́ tẽ́!
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Yeesu uu pi yɛnu uu rɛ: Ani hɑ nɔ́mɛnɛ́círɛ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ nyísɛ. Kɑpi kei-pɔ n sĩ́, ɑpi pelu.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Kɛ piusɛ uu n céri rɛ u peilɛ, uu uɑnɑ kɛpirɛ pɛlɛ un Uléécɑɑ mɛyɔɔpi yom lin cɑ́lɛ̃.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Uu Yeesu ɑnɑ mɛtene wulɑpɔ uu kɛ́yu kɛtẽ kɑm, uu u yɑ́ɑ́si rɛ nɛ upikɛi. Utisi uyɛɛ pɛɛ Sɑmɑrii ukɔ́ lɛ.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Nɛ́ntɛ pikɛfi kɑm pɔisɛ? Yei yɛ pɛɛ usɛ úu we kɛfi tɔrɔɔ mpí?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Piukɑ úu nfɑsimɛ́ wɑ rɛ ukɛ́ pɛɛmɛ ukɛ́ Uléécɑɑ ríyu wɑisɛ rɛ nɛ upikɛi, insɑ́ usɑ́nɛ nkó mɛcirɛ.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ u mɑɑ rɛ ɑ yisi, ɑ n ŋme, mpɔ́fɑtɛnɛ yɛ pɔ́ yóriyɛlɛ.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Pifɑrisi ɑpi Yeesu pisɛ rɛ: Píyei kɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi ii sɔ́nti? Uu rinɔ́ɔ pi yɔ́su rɛ: Uléécɑɑ iyɔɔpi íi we rɛ nɔ́ fe ɑni imɛkɑmɛ yɛnu.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Ái rɛ pi yɛ́ nɔ́ mɑɑ rɛ: Ani ripɑí, nté kií we nɛ́ɛ nté-pɔ le. Ani ceri rɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi yɛ nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ welɛ.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Uu pɛɛ pipirɛtiki mɑɑ rɛ: Kɛyɑ́ɑ yɛ sɔ́ntilɛ kɑni yɛ́ ń lɑ rɛ nɔkɛ́ ḿpɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛsɛ Usoi Kɛpipi yɛ̃, ɑmɑ́ ɑ́ni yɛ́ kɔ kɛ yɛ̃.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Pi yɛ́ nɔ́ mɑɑ rɛ: Nté nní kuú we nɛ́ɛ nté-pɔ kuú we, ɑmɑ́ ɑ́ni kɑpɛ kei hɑ, ɑ́ni kɑpɛ kɔ mɛ̃ wurupɔ.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Yɑrɛ kɛ kɛkónɛsɛípi ɑkɛ yɛ nní mɛyéne mɛsɛ riń-yɛɛ́ri kɛyómɛ kɛtɔ nɛ kɛ́tɔ, ɑi kpɑ̃́ii mɛcɔ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ sɔ́nti.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Amɑ́ li pisɛ rɛ kɛkɛ́ mɛyɑ̃́ íwɛ li, nfɑ́ɑni pisoi mpí pikɛ́ kɛ ŋmɛriyɛ.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Lɛlɛɛ pɛɛ Nowee kumúŋɛ́ n wɑ licɔ lɛɛ Usoi Kɛpipi kumúŋɛ́ wɑinɛ.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Pisoi yɛ pɛɛ lelɛ pin níru pin sɔ́ɔnnɛ pin pilɑ nɛ pinɔ́si pɑsiinɛ hɑ́i nɛ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Nowee uu kutɑ́kɑi kɛ́mɛɛ n lompɔ, ikónɛ mɑɑ ií nɛ weri, míni ɑmɛ pisoi kpísi.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Li yɛ́ hɑ n we yɑrɛ Lɔti kumúŋɛ́: Pisoi yɛ pɛɛ lelɛ pin níru, pin lɛ́ɛ́ri pin kɔ yɑ́lisi, pin ɑléé tɑ́mɑɑnkɛɛ pin kɔ mɔ́mti.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Amɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Lɔti uu Sotɔm-i ń le kɛ nnɑ nɛ linyinɛ yɑrɛ nfúrɔ̃ toi ɑi kɛyómɛcɑɑ-pɔ leemɛ ɑi pisoi kóni.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Mɛsɛ mɛ̃ kɑí hɑ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ́ hɑ n léerinɛ pikɛ́ kɛ yɛ̃ wɑinɛ.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Úye un kɛyɑ́ɑ kɛ̃ ukulee ipirɑɑ kɛcɑ́ɑ́ n we, úu kɑpɛ rɛ ukɛ́ mɛtene ricɛpi ukɛ́ uilũ iyɛɛ kei ń we kpísi nɛ́ɛ, úye un sicɑrɛ-mɛ̃ n we, úu kɑpɛ rɛ ukɛ́ kɛ́yɔ pɛlɛ.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Ani Lɔti unɔsi nkɔ́ kɛcɑ́ɑ́ léisɛ.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Úye un n lɑ ukɛ́ nfɑ́ɑ mɛsɛ́rɛ m mɑ́, u yɛ́ n fóm. Amɑ́ úye un unfɑɑ n fóm, u yɛ́ n yɛ̃.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Nɛ nɔ́ símisi rɛ kɛsinɛ kɛ̃, pisoi pitɛ́ yɛ́ kuhɑ̃́ kusɛ kɛcɑ́ɑ́ n finu, ɑí usɛ kpíípɔ ɑi ucɔ yɑ́.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Pinɔ́si pitɛ́ yɛ́ n we pin nɑm ɑi usɛ kpíípɔ ɑi ucɔ yɑ́.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 [Pitisi pitɛ́ yɛ́ likumúŋɛ́ kpɛ-i kɛcɑrɛ-i n we, ɑi usɛ kpíípɔ ɑi ucɔ yɑ́.]
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Pipirɛtiki ɑpi u pisɛ rɛ: Upíimɑ, yei kɑí hɑ lɛ̃ wɑinɛ mɑ́? Uu rinɔ́ɔ yɔ́su rɛ: Kei kɛ isɑrɛ kópɛ ii ń we kɛ ɑ́yemeekú ɑɑ yɛ cɑ́pinɛ.
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.