Lucas 13
Sola NT (SOY_SIM) vs ARC
1 Pisoi pinyinɛ ɑpi kumúŋɛ́ kpɛ-i Yeesu lɛɛpɔ, ɑpi u símisi lɛ̃ kɛ uyɔ́ɔpi Pilɑti uu rinɔ́ɔ n hɛ rɛ pikɛ́ Kɑlilee pikɔ́ pɛɛ ń we pin Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ wɑi kṍ.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Nɔ músu rɛ kɛ pisoi pɛ̃ ɑpi pikópɛkɔɔ́ píimɑ ɑpi Kɑlilee pikɔ́ tɔrɔɔ tɔ́su nnyɑ kɑpi lɛ̃ pi kṍo?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Nɛ nɔ́ mɑɑ rɛ “ɑɑí”, ɑmɑ́ nɔnsɑ́ mɛfinɛ n consɛ, nɔ nɔ́nnɛ́nɛ́í kpíninɛ pimɛcɔ.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Pisoi pitɛ́ ɑ́pi we ɑfɛɛrɛ́ pɛ̃ kɛcɑ́ɑ́ kɛ Silowee kulee cɑ́cɑ́ ɑku ń loó ɑku kóni ní? Nɔ músu rɛ piɑkópɛ nyɛɛ Yerusɑlɛm kuyu pikɔ́ tɔrɔɔ ɑkɔ́ tɔsii?
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Nɛ nɔ́ mɑɑ rɛ “ɑɑí”, ɑmɑ́ nɔnsɑ́ mɛfinɛ n consɛ, nɔ nɔ́nnɛ́nɛ́í kpíninɛ pimɛcɔ.
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kɛnyɑ́rũ nkɛ́ pi mɑɑ rɛ: Utisi unyinɛ yɛɛ pɛɛ kúfikiyee kunyinɛ tɑmɑɑlɛ̃ uɑfikiyee kɛcɑrɛ kɛ́mɛɛ. Uu kɛyɑ́ɑ sĩ ukɛ́ kukɛcɑ́ɑ́ ɑpipi túúnu, ɑmɑ́ úu líkɑ yɛ̃.
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 Uu pɛɛ uléétɑmɑɑ mɑɑ rɛ: A ripɑí, ɑŋmɛ̃ ɑtɑɑni yɛ nnyɛ́ kɑm sɔ́nɑɑri rɛ kɛ́ yɛ kúfikiyee nkú kɛcɑ́ɑ́ ɑpipi túúnu ɑ́m yɛ kɔ líkɑ yɛ̃. A ku riké. Yo nnyɑ kɑku yɛ́ mɛ́woo kɛtẽ nɛ́ n cɑɑi?
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 Uléétɑmɑɑ uu u mɑɑ rɛ: Sɑ́ɑ, ɑ nɔŋɔni kuŋmɛ̃ nkú pikɑŋnɛ ku rikpɑ́, nɛ́ tṹ ɑm ku kɔ́ɔ́núsɛ, ɑm pɛɛ ntɑɑi mɛɛ mɛfɛ́nɛ m mɑ́ súúni.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Lin lɛ̃ n wɑ, in n lɑ ku yɛ́ kɛlɑɑnɛ mɑri, insɑ́ lɛ̃ n wɑ, ɑɑ ku ké.
9 e, se der fruto,
10 Kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ kɛnyinɛ kɛ Yeesu uu Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee kunyinɛ-i céési.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Unɔ́si toikɔ́ unyinɛ un kei we. Li wɑlɛ ɑŋmɛ̃ ɑtɛ́ ɑ́ɑ we ɑfɛɛrɛ́ kɛ kuníri kunyinɛ ɑkú nɛ u n lõ kun u kpɑrɑ́sɛlɛ̃ un kɛcírɛ pinyɛrɛ pɔɔnɛlɛ̃.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Kɛ Yeesu uu unɔ́si uyɛ̃ n yɛ̃́, uu u séi uu u mɑɑ rɛ: Uléécɑɑ yɛ pɔ́ pɔisɛlɛ.
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Uu ɑnípɛ ukɛcɑ́ɑ́ lɑ́ɑ, unɔ́si uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ kɛcírɛ nyɛrɛ uu Uléécɑɑ pítɑɑ́sɛ kɑ́pɑ́ɑ́.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Amɑ́ ɑ́i nɛ kuyómɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ risɑ́, kɑi n wɑ rɛ Yeesu yɛ kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ usoi pɔisɛ nnyɑ. Uu pɛɛ rinɔ́ɔ yɔ́su, uu risoiwuí mɑɑ rɛ: Siyɑ́ɑ sikpuulũ kɑri mɑ́, sɛ-i kɑi pisɛ rɛ tɔkɛ́ kɛisi. Lɛ̃ nnyɑ, ɑni yɛ siyɑ́ɑ sɛ-i kɑm pikɛ́ nɔ́ pɔisɛ, ɑ́i kɑpɛ pɛɛ kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́.
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Upíimɑ uu pɛɛ rinɔ́ɔ u yɔ́su rɛ: Nɔ kɛcɑ́ɑ́ kɛcɑ́ɑ́ mɛwɑi pikɔ́ lɛ. Ḿpɑ́ nɔ́ úye yɛ̀ɛ̀ kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ kusɛɛlee-i uinɑɑ nɛ́ɛ ukɛminɑɑ toriyɛlɛ uú nɛ kɛ́ninirɛ́ sĩ́, nɛ́ɛ ɑ́i lɛ̃?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Unɔ́si nkó yɛɛ nní Apirɑhɑm kɛpirɛ ukɔ́ kɛ Setɑni uu n tórɑɑlɛ̃ hɑ́i ɑŋmɛ̃ ɑtɛ́ ɑ́ɑ we ɑfɛɛrɛ́-mɛ, ɑ́i pisɛ rɛ pikɛ́ kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ u toriyɛɛ?
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Yeesu rinɔɔ mɛyɔ́ɔ́ mɛ̃ ɑmɛ upilɑɑrɔ isɛi wɑi hɑ́i, ɑmɑ́ risoiwuí nnɛ́í ripɔɔ ɑrí nɛ umɛwɑi píimɑ kuu n wɑpisi nnɛ́í lɑrisi.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Yeesu uú mɑɑ rɛ: Yo kɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi ií nɛ mɛnyínɛ we? Yo kɑm yɛ́ fe kɛ́ nɛ i múŋɛisɛnɛ?
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 I we yɑrɛ mpuri yukɛ-yukɛ nnyinɛ kɛ usoi uu ukɛcɑrɛ-i n lukɛsi nn lɛlu, nn kuléé wɑi, sinúipi ɑsi kuilesɛ kɛcɑ́ɑ́ ɑyɑ́mɛ́ wɑpisi.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Yeesu uu pimɑ́ɑ kpɑ́ rɛ: Yo kɑm yɛ́ fe kɛ́ nɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi múŋɛisɛnɛ?
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 Uléécɑɑ iyɔɔpi yɛ kɔ we yɑrɛ nkpɔ́nɔ́tɔ pitɛ kɛ unɔ́si uu ntɔ píimɑkɛ́mɛɛ n cɔ́hɔnɛpɔ uu pulu pikpɛ́ɛ ɑpi yisi.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Yeesu uu ɑyu mɑɑ nɛ ɑsíńsɑ́ n tɛŋni un céési un nɛ Yerusɑlɛm-mɛ̃ sĩ.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Unyinɛ uu u pisɛ rɛ: Sɑ́ɑ, mɛsei yɛ mɛ rɛ pisoi nkɑ́ripi kɛ Uléécɑɑ uu yɛ́ yóriyɛɛ? Yeesu uu rinɔ́ɔ pi yɔ́su rɛ:
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 Ani riŋmɔ́ɔ́pú ɑní nɛ rinɔnɔɔ tɛɛ m mɔ́kú-mɔ́kúlɛ̃ loni, ɑsei kɑm nɔ́ símisi. Mɛyɑ̃́ yɛ́ nɑ́ɑ́si rɛ mɛkɛ́ lompɔ, ɑmɑ́ ɑ́mɛ kɔ fenɛ.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Úyɔte un píyei n yisi uu rinɔnɔɔ kɑ́, nɔ́ kɛtɑhɑi nyɛrɛ, ɑni rinɔnɔɔ n komnɛntɛ nɔn mɑ́ikɛɛ rɛ: Sɑ́ɑ, ɑ rɔ́ hɑ́nnɛ! Uu rinɔ́ɔ nɔ́ yɔ́su rɛ: Ám nyu rɛ nɔ yei pikɔ́ lɛ.
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 Ani pɛɛ u mɑɑ rɛ: Kɛsẽ́ kɑri li ɑri níru, ɑrɔ́yu icee kɛ́mɛɛ kɑɑ tóói pɔn céési.
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Uu pimɑ́ɑ nɔ́ kpɑ́ rɛ: Ám nyu rɛ nɔ yei pikɔ́ lɛ. Ani nɛ kɛtɑɑ nɛ́ wɑ, nɔ́ pɛ̃ nnɛ́í nɔ́ɔ nní likópɛ n wɑi.
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 Kei kɑni yɛ́ ténesi, ɑni ɑnĩ́ tɑkɑi kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑni yɛ́ Apirɑhɑm nɛ Isɑɑki nɛ Yɑkupu nɛ ɑntepuyɛ nnɛ́í n yɛ̃́ Uléécɑɑ iyɔɔpi-i, ɑi pɛɛ n we rɛ kɛtɑhɑi kɑpi nɔ́ fómpɔnɛ.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Pisoi yɛ́ kɛtuŋɛleemɛ-mɛ̃ nɛ kɛtuŋɛlolɛ́-mɛ̃ nɛ ituŋɛ kumii-mɛ̃ nɛ ituŋɛ kulukɛ-lukɛ-mɛ̃ leemɛ ɑpi weri ɑpi Uléécɑɑ iyɔɔpi kɛ́mɛɛ tonɛ ɑpi ilukɛ le.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Ai pɛɛ wɑi rɛ pɛpɛɛ nɛni nní pitɔ́rɔɔ pinyinɛ yɛ́ hɑ pifoí, pɛpɛɛ nɛni nní pifoí ɑpí hɑ pitɔ́rɔɔ.
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Kumúŋɛ́ kpɛ-i, Pifɑrisi pinyinɛ ɑpí nɛ Yeesu kɔ ɑpi u mɑɑ rɛ: A nté yisi ɑɑ kɛlõ féé sĩ. Erooti yɛ lɑlɛ ukɛ́ tíyɛsɛ pikɛ́ pɔ́ kpu.
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yeesu uu rinɔ́ɔ pi yɔ́su rɛ: Ani n ŋme ɑni hɑ kɛsɑ́ŋɑ́ mpuri mmɛ̃ mɑɑ rɛ nɛ nɛni nɛ kóso ɑníri lɑkɑsɛntɛlɛ nɛn pisoi pɔisɛntɛ kɛ́ pɛɛ kɛyɑ́ɑ tɑ́ɑ́nũ tuŋɛ́ pikɛi mpí tɛnɛsɛ.
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Li pisɛ rɛ kɛ́ nɛni kɛyɑɑ nɛ kóso nɛ likɛweeki nnɛ́cée rinɔŋ́, likumúŋɛ́ rɛ ɑ́i nɛ sɑ́ rɛ ɑntepu ukɛ́ kɛlõ féé kpu kɑ́i Yerusɑlɛm-i.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 Nɔ̃́ Yerusɑlɛm pikɔ́, nɔ ɑntepuyɛ kónlɛ ɑni kɔ pɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu nɔ́kɛnɛ́mɛɛ n tummɛ ɑpɑrɛ tɑpisi ɑni kóni. Mɛlɛ́ kɛsẽ kɑḿ pɛɛ́ lɑ kɛ́ nɔ́ cɑ́pinɛ kɛ́ rimúlú líkɑ ɑ́i kɑpɛ nɔ́ wɑ, nɔkɛ́ n we yɑrɛ kɛ kucɑ̃́yɑhɑ ɑku yɛ kuɑmɛ́ŋ́ mɛtene kusipipi n tɑ̃ líkɑ ɑ́i yɛ́ si wɑ mɛcɔ, ɑni yúlu.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Lɛ̃ nnyɑ kɑi yɛ́ nɔ́kɛnɛ́yɔ riyɑ́ kɛkɛ́ mɛŋmɑnɛ n nyɛnu. Ani kõ tɛ ɑ́ni nɛni piyɛ́nɛ nɛ́ kpɑ́nɛ likɛ́ hɑ nɛ tu kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑni yɛ́ hɑ ḿ mɑɑ rɛ: Uléécɑɑ ukɛ́ uyɛɛ Upíimɑ rinyiri nɛ n wemɛ rikpɑ́!
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.