Lucas 13
Sola NT (SOY_SIM) vs ACF
1 Pisoi pinyinɛ ɑpi kumúŋɛ́ kpɛ-i Yeesu lɛɛpɔ, ɑpi u símisi lɛ̃ kɛ uyɔ́ɔpi Pilɑti uu rinɔ́ɔ n hɛ rɛ pikɛ́ Kɑlilee pikɔ́ pɛɛ ń we pin Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ wɑi kṍ.
1 E, Naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Nɔ músu rɛ kɛ pisoi pɛ̃ ɑpi pikópɛkɔɔ́ píimɑ ɑpi Kɑlilee pikɔ́ tɔrɔɔ tɔ́su nnyɑ kɑpi lɛ̃ pi kṍo?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Nɛ nɔ́ mɑɑ rɛ “ɑɑí”, ɑmɑ́ nɔnsɑ́ mɛfinɛ n consɛ, nɔ nɔ́nnɛ́nɛ́í kpíninɛ pimɛcɔ.
3 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Pisoi pitɛ́ ɑ́pi we ɑfɛɛrɛ́ pɛ̃ kɛcɑ́ɑ́ kɛ Silowee kulee cɑ́cɑ́ ɑku ń loó ɑku kóni ní? Nɔ músu rɛ piɑkópɛ nyɛɛ Yerusɑlɛm kuyu pikɔ́ tɔrɔɔ ɑkɔ́ tɔsii?
4 E aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Nɛ nɔ́ mɑɑ rɛ “ɑɑí”, ɑmɑ́ nɔnsɑ́ mɛfinɛ n consɛ, nɔ nɔ́nnɛ́nɛ́í kpíninɛ pimɛcɔ.
5 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kɛnyɑ́rũ nkɛ́ pi mɑɑ rɛ: Utisi unyinɛ yɛɛ pɛɛ kúfikiyee kunyinɛ tɑmɑɑlɛ̃ uɑfikiyee kɛcɑrɛ kɛ́mɛɛ. Uu kɛyɑ́ɑ sĩ ukɛ́ kukɛcɑ́ɑ́ ɑpipi túúnu, ɑmɑ́ úu líkɑ yɛ̃.
6 E dizia esta parábola: Um certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha, e foi procurar nela fruto, não o achando;
7 Uu pɛɛ uléétɑmɑɑ mɑɑ rɛ: A ripɑí, ɑŋmɛ̃ ɑtɑɑni yɛ nnyɛ́ kɑm sɔ́nɑɑri rɛ kɛ́ yɛ kúfikiyee nkú kɛcɑ́ɑ́ ɑpipi túúnu ɑ́m yɛ kɔ líkɑ yɛ̃. A ku riké. Yo nnyɑ kɑku yɛ́ mɛ́woo kɛtẽ nɛ́ n cɑɑi?
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho. Corta-a; por que ocupa ainda a terra inutilmente?
8 Uléétɑmɑɑ uu u mɑɑ rɛ: Sɑ́ɑ, ɑ nɔŋɔni kuŋmɛ̃ nkú pikɑŋnɛ ku rikpɑ́, nɛ́ tṹ ɑm ku kɔ́ɔ́núsɛ, ɑm pɛɛ ntɑɑi mɛɛ mɛfɛ́nɛ m mɑ́ súúni.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Lin lɛ̃ n wɑ, in n lɑ ku yɛ́ kɛlɑɑnɛ mɑri, insɑ́ lɛ̃ n wɑ, ɑɑ ku ké.
9 E, se der fruto, ficará e, se não, depois a mandarás cortar.
10 Kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ kɛnyinɛ kɛ Yeesu uu Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee kunyinɛ-i céési.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Unɔ́si toikɔ́ unyinɛ un kei we. Li wɑlɛ ɑŋmɛ̃ ɑtɛ́ ɑ́ɑ we ɑfɛɛrɛ́ kɛ kuníri kunyinɛ ɑkú nɛ u n lõ kun u kpɑrɑ́sɛlɛ̃ un kɛcírɛ pinyɛrɛ pɔɔnɛlɛ̃.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; e andava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Kɛ Yeesu uu unɔ́si uyɛ̃ n yɛ̃́, uu u séi uu u mɑɑ rɛ: Uléécɑɑ yɛ pɔ́ pɔisɛlɛ.
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Uu ɑnípɛ ukɛcɑ́ɑ́ lɑ́ɑ, unɔ́si uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ kɛcírɛ nyɛrɛ uu Uléécɑɑ pítɑɑ́sɛ kɑ́pɑ́ɑ́.
13 E pôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Amɑ́ ɑ́i nɛ kuyómɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ risɑ́, kɑi n wɑ rɛ Yeesu yɛ kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ usoi pɔisɛ nnyɑ. Uu pɛɛ rinɔ́ɔ yɔ́su, uu risoiwuí mɑɑ rɛ: Siyɑ́ɑ sikpuulũ kɑri mɑ́, sɛ-i kɑi pisɛ rɛ tɔkɛ́ kɛisi. Lɛ̃ nnyɑ, ɑni yɛ siyɑ́ɑ sɛ-i kɑm pikɛ́ nɔ́ pɔisɛ, ɑ́i kɑpɛ pɛɛ kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́.
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Upíimɑ uu pɛɛ rinɔ́ɔ u yɔ́su rɛ: Nɔ kɛcɑ́ɑ́ kɛcɑ́ɑ́ mɛwɑi pikɔ́ lɛ. Ḿpɑ́ nɔ́ úye yɛ̀ɛ̀ kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ kusɛɛlee-i uinɑɑ nɛ́ɛ ukɛminɑɑ toriyɛlɛ uú nɛ kɛ́ninirɛ́ sĩ́, nɛ́ɛ ɑ́i lɛ̃?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor, e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, e não o leva a beber?
16 Unɔ́si nkó yɛɛ nní Apirɑhɑm kɛpirɛ ukɔ́ kɛ Setɑni uu n tórɑɑlɛ̃ hɑ́i ɑŋmɛ̃ ɑtɛ́ ɑ́ɑ we ɑfɛɛrɛ́-mɛ, ɑ́i pisɛ rɛ pikɛ́ kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ u toriyɛɛ?
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Yeesu rinɔɔ mɛyɔ́ɔ́ mɛ̃ ɑmɛ upilɑɑrɔ isɛi wɑi hɑ́i, ɑmɑ́ risoiwuí nnɛ́í ripɔɔ ɑrí nɛ umɛwɑi píimɑ kuu n wɑpisi nnɛ́í lɑrisi.
17 E, dizendo ele isto, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Yeesu uú mɑɑ rɛ: Yo kɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi ií nɛ mɛnyínɛ we? Yo kɑm yɛ́ fe kɛ́ nɛ i múŋɛisɛnɛ?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 I we yɑrɛ mpuri yukɛ-yukɛ nnyinɛ kɛ usoi uu ukɛcɑrɛ-i n lukɛsi nn lɛlu, nn kuléé wɑi, sinúipi ɑsi kuilesɛ kɛcɑ́ɑ́ ɑyɑ́mɛ́ wɑpisi.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu, e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Yeesu uu pimɑ́ɑ kpɑ́ rɛ: Yo kɑm yɛ́ fe kɛ́ nɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi múŋɛisɛnɛ?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Uléécɑɑ iyɔɔpi yɛ kɔ we yɑrɛ nkpɔ́nɔ́tɔ pitɛ kɛ unɔ́si uu ntɔ píimɑkɛ́mɛɛ n cɔ́hɔnɛpɔ uu pulu pikpɛ́ɛ ɑpi yisi.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Yeesu uu ɑyu mɑɑ nɛ ɑsíńsɑ́ n tɛŋni un céési un nɛ Yerusɑlɛm-mɛ̃ sĩ.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Unyinɛ uu u pisɛ rɛ: Sɑ́ɑ, mɛsei yɛ mɛ rɛ pisoi nkɑ́ripi kɛ Uléécɑɑ uu yɛ́ yóriyɛɛ? Yeesu uu rinɔ́ɔ pi yɔ́su rɛ:
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 Ani riŋmɔ́ɔ́pú ɑní nɛ rinɔnɔɔ tɛɛ m mɔ́kú-mɔ́kúlɛ̃ loni, ɑsei kɑm nɔ́ símisi. Mɛyɑ̃́ yɛ́ nɑ́ɑ́si rɛ mɛkɛ́ lompɔ, ɑmɑ́ ɑ́mɛ kɔ fenɛ.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Úyɔte un píyei n yisi uu rinɔnɔɔ kɑ́, nɔ́ kɛtɑhɑi nyɛrɛ, ɑni rinɔnɔɔ n komnɛntɛ nɔn mɑ́ikɛɛ rɛ: Sɑ́ɑ, ɑ rɔ́ hɑ́nnɛ! Uu rinɔ́ɔ nɔ́ yɔ́su rɛ: Ám nyu rɛ nɔ yei pikɔ́ lɛ.
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois;
26 Ani pɛɛ u mɑɑ rɛ: Kɛsẽ́ kɑri li ɑri níru, ɑrɔ́yu icee kɛ́mɛɛ kɑɑ tóói pɔn céési.
26 Então começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Uu pimɑ́ɑ nɔ́ kpɑ́ rɛ: Ám nyu rɛ nɔ yei pikɔ́ lɛ. Ani nɛ kɛtɑɑ nɛ́ wɑ, nɔ́ pɛ̃ nnɛ́í nɔ́ɔ nní likópɛ n wɑi.
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não vos conheço nem sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Kei kɑni yɛ́ ténesi, ɑni ɑnĩ́ tɑkɑi kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑni yɛ́ Apirɑhɑm nɛ Isɑɑki nɛ Yɑkupu nɛ ɑntepuyɛ nnɛ́í n yɛ̃́ Uléécɑɑ iyɔɔpi-i, ɑi pɛɛ n we rɛ kɛtɑhɑi kɑpi nɔ́ fómpɔnɛ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Pisoi yɛ́ kɛtuŋɛleemɛ-mɛ̃ nɛ kɛtuŋɛlolɛ́-mɛ̃ nɛ ituŋɛ kumii-mɛ̃ nɛ ituŋɛ kulukɛ-lukɛ-mɛ̃ leemɛ ɑpi weri ɑpi Uléécɑɑ iyɔɔpi kɛ́mɛɛ tonɛ ɑpi ilukɛ le.
29 E virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul, e assentar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Ai pɛɛ wɑi rɛ pɛpɛɛ nɛni nní pitɔ́rɔɔ pinyinɛ yɛ́ hɑ pifoí, pɛpɛɛ nɛni nní pifoí ɑpí hɑ pitɔ́rɔɔ.
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Kumúŋɛ́ kpɛ-i, Pifɑrisi pinyinɛ ɑpí nɛ Yeesu kɔ ɑpi u mɑɑ rɛ: A nté yisi ɑɑ kɛlõ féé sĩ. Erooti yɛ lɑlɛ ukɛ́ tíyɛsɛ pikɛ́ pɔ́ kpu.
31 Naquele mesmo dia chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yeesu uu rinɔ́ɔ pi yɔ́su rɛ: Ani n ŋme ɑni hɑ kɛsɑ́ŋɑ́ mpuri mmɛ̃ mɑɑ rɛ nɛ nɛni nɛ kóso ɑníri lɑkɑsɛntɛlɛ nɛn pisoi pɔisɛntɛ kɛ́ pɛɛ kɛyɑ́ɑ tɑ́ɑ́nũ tuŋɛ́ pikɛi mpí tɛnɛsɛ.
32 E respondeu-lhes: Ide, e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia sou consumado.
33 Li pisɛ rɛ kɛ́ nɛni kɛyɑɑ nɛ kóso nɛ likɛweeki nnɛ́cée rinɔŋ́, likumúŋɛ́ rɛ ɑ́i nɛ sɑ́ rɛ ɑntepu ukɛ́ kɛlõ féé kpu kɑ́i Yerusɑlɛm-i.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte, para que não suceda que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 Nɔ̃́ Yerusɑlɛm pikɔ́, nɔ ɑntepuyɛ kónlɛ ɑni kɔ pɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu nɔ́kɛnɛ́mɛɛ n tummɛ ɑpɑrɛ tɑpisi ɑni kóni. Mɛlɛ́ kɛsẽ kɑḿ pɛɛ́ lɑ kɛ́ nɔ́ cɑ́pinɛ kɛ́ rimúlú líkɑ ɑ́i kɑpɛ nɔ́ wɑ, nɔkɛ́ n we yɑrɛ kɛ kucɑ̃́yɑhɑ ɑku yɛ kuɑmɛ́ŋ́ mɛtene kusipipi n tɑ̃ líkɑ ɑ́i yɛ́ si wɑ mɛcɔ, ɑni yúlu.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Lɛ̃ nnyɑ kɑi yɛ́ nɔ́kɛnɛ́yɔ riyɑ́ kɛkɛ́ mɛŋmɑnɛ n nyɛnu. Ani kõ tɛ ɑ́ni nɛni piyɛ́nɛ nɛ́ kpɑ́nɛ likɛ́ hɑ nɛ tu kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑni yɛ́ hɑ ḿ mɑɑ rɛ: Uléécɑɑ ukɛ́ uyɛɛ Upíimɑ rinyiri nɛ n wemɛ rikpɑ́!
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.