João 13

Sola NT (SOY_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Lin nɛ weesinɛ pikɛ́ nɛ nkpɔ mɛlɔ́ɔ́ ɑnyɑ̃́ li, Yeesu un nyu rɛ uituŋɛ yɛ tulɛ rɛ ukɛ́ kɛtẽ nkɛ́ kɛcɑ́ɑ́ yisi ukɛ́ Usɑ́ɑ-i pɛlɛ, uu pɛɛ upisoi pɛɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ ń we un pi lɑ, mɛyɑ́nsei pílɑ kpɑ́ nɛ kɛ́tɔ-pɔ.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 Kɑi nnyɔ́ɔ́ n wɑ, u nɛ upipirɛtiki pin tũ pin ilukɛ le. Kuníri pɔ́ɔn Simɔɔ Isikɑriyɔɔti uŋmɑ́nɛ Yutɑsi kɛfɑ-i piwɑi mɑsí rɛ ukɛ́ u tĩ ukɛ́ upilɑɑrɔ pɑ.
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Yeesu ricuruu yɛ pɛɛ nyulɛ rɛ Sɑ́ɑ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ kuu léeri, ukɛmɛɛ́ kuu kɔ pɛlɛ, un kɔ nyu rɛ Sɑ́ɑ Uléécɑɑ yɛ ḿpɑ́ yo uɑnipɛ-i wɑlɛ.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Uu pɛɛ kɛlukɛ-i yisi uu ukutukɑnkɑ cícɑɑ́ mɑhɑni uu kúpɔpɔú kpísi uu kɛhɑlɛ-i té
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 uu pɛɛ limɛmɑ́ɑ́ kucɑ́ri mɑɑ kunyinɛ-i míni súúni, uu upipirɛtiki ɑnɑ pihɛɛrɛ loni, uu kɔ nɛ kúpɔpɔú kuu kɛhɑlɛ-i rinté pitínnɛntɛ loni.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Uu Simɔɔ Piyɛɛ tulu, uyɛ̃ uu u mɑɑ rɛ: Pɔ̃́ Upíimɑ, ɑ́i pɔ́ɔ yɛ́ pɛɛ mɛníŋɛ nɛ̃́ ɑ́nɑ hɛɛrɛ!
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 Yeesu uu pɛɛ u pɛsɛ rɛ: Áɑ lɛ̃ kɑm nní n wɑi ɑsei kómɛi kɛlenɛ. Amɑ́ pɔ́ kɑm ɑɑ kɛpirɛ kom.
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 Piyɛɛ uu u mɑɑ rɛ: Ái we kpɑ́rɑ́ɑ rɛ pɔkɛ́ nɛ̃́ ɑ́nɑ hɛɛrɛ. Yeesu uu u pɛsɛ rɛ: Nɛnsɑ́ kɔ pɔ́ n hɛɛrɛ, tɔ́ nɛ mpɔ̃́ ɑ́ri yɛ́ fe tɔkɛ́ linyinɛ ripɛ́nɛ.
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 Kei kɛ Simɔɔ Piyɛɛ uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: In lɛɛ ni, ɑ́i ɑ́nɑ ŋmɑnɛ kɑɑ yɛ́ nɛ́ hɛɛrɛ, Upíimɑ, nɛ ɑnípɛ nɛ ríyu kɑɑ yɛ́ nɛ ripɛ́nɛ!
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 Usoi nkó yɛɛ piwólɛ ḿ mɑsí úu yɛ kɔ n wɛ́ɛ́si ukɛ́ piwólɛ rikpɑ́. [Insɑ́ ɑ́nɑ kuu yɛ́ hɛɛrɛ.] U uipiŋɛ nnɛ́í wólɛlɛ uu funi. Nɔ̃́ nɛ piwólɛ mɑsilɛ ɑni funi, ɑmɑ́ ɑ́i pɛɛ nɔ́nnɛ́nɛ́í.
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Yeesu yɛ pɛɛ uyɛɛ pilɑ́ɑrɔ ɑnipɛ-i u n wɑinɛ pinyuwɛ mɑ́ɑ́lɛnlɛ. Lɛ̃ nnyɑ kuú mɑɑ rɛ: Amɑ́ ɑ́i pɛɛ nɔ́nnɛ́nɛ́í kɑni wólɛ ɑni funi.
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Kuu upipirɛtiki ɑnɑ pihɛɛrɛ ḿ mɑsí uu kɔ ukutukɑnkɑ cícɑɑ́ pitɑnɛ pɛsɛ, uu kɛlukɛ-i kɛtónɛ pɛlɛ, uu pi pisɛ rɛ: Nɔ lɛ̃ kɑm nní nɔ́ n wɑ ɑsei konlɛ nníí?
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 Nɔ nɛ́ sélei rɛ Ucélɑɑ nɛ Upíimɑ. Nɔ ɑlɑri mɑ́lɛ. Nɛ mɛsei lɛ̃ lɛ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Nɛ́ɛ nní Nɔ́unɛ́píimɑ nɛ Nɔ́unɛ́célɑɑ. Nɛ́ɛn ɑ́nɑ nɔ́ n hɛɛrɛ, li pisɛ rɛ nɔ́ɔkɛ́ yɛ kɔ nɔ́mɛnɛ́cɔpɛcirɛ ɑ́nɑ hɛɛrɛntɛnɛ.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Nɛ lɛ̃ nɔ́ nyísɛlɛ nɔ́ɔkɛ́ yɛ kɔ nɛ n wɑpɑɑnɛ yɑrɛ kɑm nɔ́ n wɑ mɛcɔ nnyɑ.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Asei kɛcɑ́ɑ́, kɛ́ nɔ́ símisi rɛ ukɛikɔ́ úu yɛ ukɛisɑɑ n fe. Utumɛ úkɑ úu yɛ uyɛɛ u n tũ n fe.
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Nɔ nkpéni lɛ̃ nnɛ́í nyulɛ. Nɔ kpére likɛcɑ́ɑ́ sɔ́nɛ, nɔ́ nkíŋniŋɛ yɛ̃.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 Ái nɔ́nnɛ́nɛ́í kɑḿ nɛ mɑ́nɛ. Nɛ pɛ̃ kɑm n wɛ́ɛ nyulɛ. Amɑ́ li pisɛ rɛ lɛlɛɛ Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́-i n wɔ́lɑɑlɛ̃ likɛ́ wɑ. Lɛlɛɛ rɛ:
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 — ausente —
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 — ausente —
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Kɛ Yeesu uu ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ pimɑ́ɑ ḿ mɑsí, uripɔɔ ɑri cɑɑi uu rɛ: Asei kɛcɑ́ɑ́, kɛ́ nɔ́ símisi rɛ nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ unyinɛ yɛ́ pinɛ́lɑ́ɑrɔ ɑnipɛ-i nɛ́ wɑ.
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Kei kɛ upipirɛtiki ɑpi pɛɛ síyu-i pinyɑ́nɛinɛ lõ pin písɛinɛ rɛ úye kuú nɛ mɑ́nɛ?
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Likumúŋɛ́ kpɛ-i, Yeesu pipirɛtiki kɛcɔpɛ usɛ kuú pɛɛ mɛyɑ̃́ ń lɑ un ukɛcɑ́ɑ́ finu.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Simɔɔ Piyɛɛ uu ukuwɛ́ɛ́-mɛ̃ pɑípɔ uu u pisɛ rɛ úye kuú nɛ mɑ́nɛ.
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Kei kɛ uyɛ̃ uu pɛɛ Yeesu kɛcɑ́ɑ́ finɛpɔ uu u pisɛ rɛ: Upíimɑ, úye kɑɑ́ nɛ mɑ́nɛ?
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 Yeesu uu u pɛsɛ rɛ: Nɛ́ kɛkpɔ́nɔ́pi iyɛ́hɛ ritɑ. Uyɛ̃ kɑm kɛ ḿ pɑnɛ, uyɛɛ lo. Uu pɛɛ kɛkpɔ́nɔ́pi iyɛ́hɛ tɑ uu Simɔɔ Isikɑriyɔɔti uŋmɑ́nɛ Yutɑsi kɛ pɑ.
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Kɛ Yutɑsi uu kɛkpɔ́nɔ́pi kɛ̃ lɛ̃ ń yɔsí, Setɑni uu u loni. Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: A hɑ mɛkɛɛ lɛ̃ kɑɑ mɛwɑi m mɑ́ wɑ.
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ kɛlukɛ kɛ-i ń we kɛcɔpɛ úkɑ úu kõ yo nnyɑ kuu lɛ̃ u mɑ.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Yutɑsi yɛɛ pɛɛ pikuwóólɔɔ múílɛ̃. Lɛ̃ nnyɑ kɛ pimɛyɑ̃ ɑpi musí rɛ Yeesu yɛ u pisɛlɛ rɛ ukɛ́ hɑ lɛ̃ kɑi ɑnyɑ̃́ kɛ́mɛɛ pi m pisɛ lɔ. Picɔ pɔ́ɔ músu rɛ nɛ́ɛ u u mɑɑ rɛ ukɛ́ linyinɛ kpísi ukɛ́ píwɛkɔɔ́ pɑ.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Yutɑsi uu kɛkpɔ́nɔ́pi kpísi uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ leepɔ. Likumúŋɛ́ kpɛ-i, lin kɛsinɛ wɑ.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Kɛ Yutɑsi uu piléepɔ ḿ mɑsí, Yeesu uu rɛ: Li nkpéni Usoi Kɛpipi ríyu wɑisɛ, ɑi kɔ kɛ̃ nnyɑ Uléécɑɑ pɔ̃́ kɔ ríyu wɑisɛ.
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Lin uyɛ̃ nnyɑ Uléécɑɑ ríyu n wɑisɛ, Uléécɑɑ ricuruu yɛ́ kɔ uyɛ̃ ríyu wɑisɛ. Ái kɔ nɑ́ŋɑinɛ ukɛ́ nɛ lɛ̃ n wɑ.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 Sinɛ́pipi, nkɑ́ripi kɑm kɔ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pitónɛ kpɑ́nɛ. Nɔ́ kɑm ɑni nɛ́ wɛ́ɛ́si. Yɑrɛ kɑm Pisuifi pimɑ́ɑ ḿ mɑsí rɛ: Áni yɛ́ fe nɔkɛ́ kei kɑm n sĩ́ hɑ, limɛcɔ kɑm kɔ nkpéni nɔ̃́ mɑɑnɛ.
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 Isé fɑlɛ kɑm nɔ́ pɑ́lɛ̃ tɛ: Ani n lɑkɑɑnɛ. Nɔ́ɔkɛ́ kɔ n lɑkɑɑnɛ yɑrɛ kɛ nɛ́ɛ nɔ́ ń lɑ mɛcɔ.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 Nɔn n lɑkɑɑnɛ kɛ ḿpɑ́ úye uu yɛ́ yɛ̃́ tɛ nɔ pinɛ́pirɛtiki lɛ.
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simɔɔ Piyɛɛ uu pɛɛ u pisɛ rɛ: Yei kɑɑ sĩ́, Upíimɑ? Yeesu uu u pɛsɛ rɛ: Áɑ yɛ́ nkpɑ́ni fe pɔkɛ́ kei kɑm n sĩ́ hɑ, ɑmɑ́ pɔ́ kɑm ɑɑ kɛpirɛ nɛ́ tíkipɔ.
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 Kei kɛ Piyɛɛ uu kɔ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑ́m yɛ́ fe kɛ́ nkpéni pɔ́ ritiki, Upíimɑ? Tɛ in nkpɔ yɛ mu, nɛ́ mpɔ́kpɔ kpu!
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Yeesu uu u pɛsɛ rɛ: In tɛ nkpɔ yɛ mu, pɔ́ nnɛ́kpɔ kpu, nɛ́ɛ yo? Asei kɛcɑ́ɑ́, kɛ́ pɔ́ símisi rɛ icɑ̃́ ikɛ́ kɛlenɛ n kooi, pɔ́ kɛ́si mɛtɑɑni rɛ ɑ́ɑ nɛ́ nyu.
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.