Gálatas 2

Sola NT (SOY_SIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Am pɛɛ iŋmɛ̃ kɛfi nɛ inɑ mɛmɑ́ɑ́ yisi, tɔ́ nɛ Pɑrinɑpɑsi ɑri Yerusɑlɛm kuyu pɛlɛ, ɑḿ nɛ Tiiti pɔ̃́ kɔ pɛ́nɛ.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Uléécɑɑ yɛɛ nɛ́ nyísɛ rɛ kɛ́ kei hɑ nnyɑ kɑm lɛ̃ wɑ. Kɑm n tuipɔ, ɑm pisoi pɛɛ kei mɛyɑ̃́ íyukɔɔ́ n tṹ nɛ iyɑɑ leepɔ ɑm Nsímɛ́ Kɛcirɛ kɑm mpuri sɑnɛ pikɔ́ n símisi ɑsei pi lesɛ. Li we rɛ ɑ́m lɑ lɛ̃ kɑm n wɑi nɛ lɛ̃ kɑm piwɑi m mɑsí likɛ́ mɛ́woo wɑ.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Tiiti yɛɛ kɛnɛ́kúrí ń we yɛ Ukirɛki lɛ úu pɛɛ kélɛ̃. Amɑ́ ɑ́pi nkpɑ́ni ricuruu u ricɔ́ŋ tɛ ukɛ́ riké.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, pinyinɛ pɛɛ n kpɑ́rɑ́lɛ̃ tɛ pi Kirisi pikɔ́ lɛ yɛ pɛɛ kɛrɔ́cɔpɛ welɛ. Lipite pɛ̃ nɛ mɛkɛɛ-mɛ rɔ́ múŋɛsilɛ pikɛ́ yɛ̃́ tɛ íye kɑri Kirisi nɛ ritiki tɔn nɛ tirɔ́pɔ́ɔ we. Pi nɑ́ɑ́silɛ pikɛ́ isé ilɑsi kɛ́mɛɛ rɔ́ pɛsɛpɔ.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Tɔ̃́ ɑ́ri nkpɑ́ni nɛ kutu pi ricɔ ḿpɑ́ fíí. Tɔ lɑ rɛ Nsímɛ́ Kɛcirɛ ɑsei nnɛ́í ɑkɛ́ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ́ n we.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Pisoi pɛɛ kei mɛyɑ̃́ íyukɔɔ́ n tṹ yɛ kɔ pɛɛ́ welɛ. Ápi nɛ́ ricɔ́ŋ tɛ kɛ́ linyinɛ mpuri wɑ. Nɛ̃́ ɑ́m piriyu kɑpí pɛɛ mɛkɛɛ m mɑ́ kpísi kɛ́ nɛ linyinɛ wɑ. Uléécɑɑ úu yɛ pisoi siyu-i ripɑí uú nɛ túhɑɑnɛ.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Ticuruu pi cerilɛ rɛ Uléécɑɑ yɛ Nsímɛ́ Kɛcirɛ nɛ́ rimmúísɛlɛ rɛ kɛ́ pikécirɛ́ riyóó yɑrɛ kuu Piyɛɛ rimúísɛ rɛ ukɛ́ pikéké riyóó mɛcɔ.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Uléécɑɑ yɛɛ Piyɛɛ pɑnsɛsɛ uutumɛ pikéké kɛ́mɛɛ, limɛcɔ kuu kɔ nɛ̃́ pɑnsɛsɛ uutumɛ pikécirɛ́ kɛ́mɛɛ.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Yɑkupu nɛ Piyɛɛ nɛ Yohɑni pɛɛ kei we rɛ Uléécɑɑ icɑ́pinɛ piyukɔɔ́. Kɑpi n yɛ̃́ tɛ Uléécɑɑ yɛɛ pikɛi pɛ̃ nɛ́ rimúísɛ, ɑpi tɔ́ nɛ Pɑrinɑpɑsi yɑ́ɑ́si ɑpi kunípɛ rɔ́ pɑ, ɑi nyísɛ rɛ tɔ rinɔ́ɔ risɛ wɑlɛ. Ari kómɛinɛ ntɔ́nɛ́í rɛ tɔ́ nɛ Pɑrinɑpɑsi tɔ́ɔ yɛ́ pikécirɛ́ kɛ́mɛɛ hɑ, pɛ̃ pɔ́ɔ pikéké kɛ́mɛɛ sĩ́.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Likɛi lisɛ kɑpi rɔ́ m pisɛ yɛɛ rɛ ɑ́ri kɑpɛ píwɛkɔɔ́ pɛɛ piicɑ́pinɛ-i ń we kɛcɑ́ɑ́ pɑlɛi. Am kɔ mɛsei li wɑi nɛ kɛfɑ kɛsɛ.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Amɑ́ kɛ Piyɛɛ uu Antiyɔɔsi-i ń kɑ, úu mɛwɑi sɔnɛ wɑ, ɑm ḿpɑ́ úye inipɛɛ-i u kɛsu rɛ úu ɑlɑri mɑ́ nnyɑ.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Pisoi kɛ Yɑkupu uu n tummɛ pikɛ́ kɛlenɛ n tuimɛ, Piyɛɛ nɛ mpuri sɑnɛ pikɔ́ pɛɛ yɛ pɛɛ ricɑ́ripi risɛ-i n le. Amɑ́ kɛ Yɑkupu pisɑ́nɛ pɛ̃ ɑpi ń kɑ Piyɛɛ uu pi yɛnu, uu yɛ pɛɛ mpuri sɑnɛ pikɔ́ mpí kulukɛcɔ n kɑɑsɛntɛ un pɛpɛɛ m pɔ́lɔ́lɛ̃ tɛ ḿpɑ́ úye kɑi pisɛ rɛ ukɛ́ riké wuru.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Pisuifi tɔrɔɔ pɔ́ɔ kɔ umɛcɔ pipékɑɑnkɛɛ loni, ɑ́i nɛ Pɑrinɑpɑsi pɔ̃́ pɛ́nɛ uu pikɛcɑ́ɑ́ kɛcɑ́ɑ́ mɛwɑi mɛ̃ n tikilɛ̃.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Kɑm n yɛ̃́ tɛ ɑ́pi Nsímɛ́ Kɛcirɛ nɛ ɑsei tikilɛ̃, ɑm pinnɛ́í inipɛɛ-i Piyɛɛ mɑɑ rɛ: Pɔ́ɔ nní Usuifi, pɔn mpuri sɑnɛ pikɔ́ isoi icɔ n le, ɑ́i Moisi isé kɑɑ tíkilɛ̃, íye kɑɑ yɛ́ pɛɛ mpuri sɑnɛ pikɔ́ ricɔ́ŋ tɛ pikɛ́ Pisuifi isoi icɔ li?
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Tɔ̃́ nɛ hɑ́i kɛrɔ́leemɛ-mɛ Pisuifi lɛ, ɑ́ri mpuri sɑnɛ pikɔ́ pɛɛ ɑ́pi Uléécɑɑ n nyu.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Tɔ pɛɛ nyulɛ rɛ ɑ́i usoi nkó yɛɛ isé n tíkilɛ̃ yɛɛ Uléécɑɑ inipɛɛ-i ɑsei ute. Amɑ́ uyɛɛ Yeesu Kirisi nɛ kɛfɑ n tɛnɛlɛ̃ yɛɛ ɑsei ute. Lɛ̃ nnyɑ kɛ tɔ́ɔ kɔ nɛ kɛfɑ u tɛnɛlɛ̃ tɛ likɛ́ nɛ kei ritiki tɔkɛ́ nɛ wɑ ɑsei pite Uléécɑɑ inipɛɛ-i. Ái kɑpɛ wɑ rɛ kɑri isé n tíkilɛ̃ nnyɑ. Li we rɛ úkɑ úu Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ ɑsei ute rɛ u isé ritiki nnyɑ.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Amɑ́ in tɛ tɔ lɑ rɛ tɔkɛ́ Kirisi nɛ kɛfɑ tɛnɛ tɔkɛ́ wɑ ɑsei pite, ɑri yɛ́nu rɛ tɔ̃́ nɛ kɔ pikópɛkɔɔ́ lɛ. Li pɛɛ nkpéni wɑ yɑrɛ Kirisi yɛɛ ɑkópɛ ncee rɔ́ nyísɛ nɛ́ɛ íye? Ái nkpɑ́ni lɛ̃.
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Nɛn lɛ̃ kɑḿ pɛɛ n fori pimɔ́mɛ m pɛsɛ, nɛ́ɛ mɛnɛ́círɛ yɑ́mnɛ rɛ ncɑɑi kɑḿ pɛɛ wɑ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Asei yɛ nyɛ rɛ isé íi yɛ́ nkpéni fe ikɛ́ linyinɛ nɛ́ pisɛ. Nɛ ikɛmɛɛ́ welɛ yɑrɛ ukpɔkpɔ. Isé iyɛɛ nɛ nkpɔ nɛ́ kɑ. Nɛ Uléécɑɑ nnyɑ nkpéni nfɑ́ɑ mɑ́lɛ. Tɔ́ nɛ Kirisi tɔ́ɔ kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ kpu.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Lɛ̃ nnyɑ, ɑ́i nkpéni nɛ̃́ ŋmɑɑ ricuruu nɛ́ɛ nfɑ́ɑ mɑ́. Amɑ́ Kirisi yɛɛ kɛnɛ́mɛɛ nfɑ́ɑ mɑ́. Kɑi nɛni nɛ n kpísi, Uléécɑɑ kɛpipi kɑḿ nɛ tɑ́lɛ̃ nnyɑ kɑm nfɑ́ɑ mɑ́. Kɛkɛɛ nɛ́ lɑ ɑkɛ́ nɛ kɛnfɑɑ kpísi ɑkɛ nɛ̃́ nnyɑ hɛ.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 Nɛ̃́ ɑ́m kɛsi rɛ kɛ Uléécɑɑ uú nɛ kɛfɑ nɛ́ n fénnɛ, rinɛ́yu kuu lɔ. In mɛsei rɛ usoi yɛɛ isé ritiki uú nɛ Uléécɑɑ inipɛɛ-i wɑi ɑsei ute, Kirisi nkpɔ pɔ̃́ nɛ mɛ́woo lɛ nkpéni.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.