Atos 2
Sola NT (SOY_SIM) vs ARC
1 Kɑi Pɑntekooti kɛyɑɑ ń tu, piyómɛyɑ́hɑɑ nnɛ́í ɑpi kɛlõ kɛsɛ cɑ́pinɛ.
1 Cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Mɛsɛ nɛ mɛsɛ, nnɛ̃́ nnyinɛ nn kɛyómɛcɑɑ-pɔ leeri yɑrɛ kuyɔ pɑpɛ-pɑpɛ kunyinɛ kpɛɛ pepu. Aku kɛ́yɔ kɛ-i kɑpi n tṹ nnɛ́í yipu.
2 e, de repente, veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Api linyinɛ yɛnu yɑrɛ inɑlempi, ɑi pi kpɑ́fúmɛ, ɑi yɛ́kɑ́ɑ́, ɑi ḿpɑ́ úye kɛcɑ́ɑ́ tonɛ.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Nfɑ́ɑsɔnɛ nn pɛɛ pinnɛ́í yipu nn pikɛmɛɛ ń we. Kei kɑpi pɛɛ mɛyu mpehẽ mpehẽ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn pi n hɛ pisímɛ́ lõ.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Pisuifi pɛɛ Uléécɑɑ likɔ́ ń lɑ yɛ pɛɛ Yerusɑlɛm-i welɛ. Isoipuri nnyí nnɛ́í yɛɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ ń we ɑyu kɛ́mɛɛ kɑpi léemɛ ɑpí weri.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, varões religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Kɛ nnɛ̃́ nn lɛ̃ ń le, pisoi ɑpi cɑ́pinɛ riwúí. Piyómɛyɑ́hɑɑ ɑpi pɛɛ mɛyu mpehẽ mpehẽ n símisi. Pɛpɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ pin pɛɛ pimɛyu kɛ́mɛɛ kómɛi, ɑi nnɔ́ɔ pi yipu hɑ́i.
6 E, correndo aquela voz, ajuntou-se uma multidão e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ai pɛɛ mɛ́woo pi wɑi, ɑi kɔ mɛyíkíyiki nnɔ́ɔ pi yipu ɑpi pɛɛ rɛ: Nɛ́ntɛ pisoi mpí nnɛ́í pɛɛ nní n símisi yɛ Kɑlilee pikɔ́ lɛ?
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! Não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 Kɑi pɛɛ íye wɑ kɛ ntɔ́nɛ́í mmú, ḿpɑ́ úye uu pɛɛ́ nɛ umɛyu kɛ́mɛɛ pi kómɛi?
8 Como pois os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Kɛrɔ́cɔpɛ nkɛ́-i, pinyinɛ yɛ Pɑritɛsi nɛ Metii nɛ Elɑm sitẽ leerilɛ. Picɔ yɛ Mesopotɑmii pikɔ́ lɛ nɛ Yutee pikɔ́ nɛ Kɑpɑtɔɔsi pikɔ́ nɛ Pɔnti pikɔ́ nɛ Asii kɛtẽ pikɔ́
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, e Judeia, e Capadócia, e Ponto, e Ásia,
10 nɛ Firisii nɛ Pɑmfilii nɛ Esipiti nɛ Lipii kɛtẽ kɛɛ Sirɛɛni mɛmpɔ ń we pikɔ́. Picɔ pɔ́ɔn Rɔm kuyu-pɔ leeri,
10 e Frígia, e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos (tanto judeus como prosélitos),
11 nɛ Kirɛɛti nɛ Arɑpii sitẽ-pɔ. Picɔ yɛ Pisuifi yíkíyiki lɛ, picɔ yɛ pɑnsɛlɛ Pisuifi pin Moisi isé tíkilɛ̃. Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, ntɔ́nɛ́í mmú, ḿpɑ́ úye yɛ pɛɛ umɛyu kɛ́mɛɛ pi kómɛilɛ pin mɛwɑi píimɑ kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ símisi.
11 e cretenses, e árabes, todos os temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Ai pi nnɛ́í muuni tíḿḿ, ɑpi pɛɛ mɛ́woo ń we pin písɛinɛ rɛ: Nsímɛ́ ń-ye kɛcirɛ yɛ mmú?
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Amɑ́ picɔ pɔ́ɔ piyómɛyɑ́hɑɑ pɛ̃ sɛ́nnyi pin tee rɛ: Pítɑ lɑri ŋmɑɑ pɛɛ nní pi pomɑɑlɛ̃!
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Piyɛɛ uu pɛɛ yisi u nɛ pitumɛ kɛfi nɛ usɛ ɑpi nyɛrɛ, uu rinɔ́ɔ cɑ́sɛ uu pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ mɑɑ rɛ: Nɔ̃́ Pisuifi nɛ nɔ́ pitɔ́rɔɔ mpí nnɛ́í nɔ́ɔ nní Yerusɑlɛm kuyu-i ń we, ɑni nnɛ́símɛ́ ńsɔnɛ kutu ricɔ ɑni kóm!
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Pisoi mpí ɑ́pi pomɑɑlɛ̃ yɑrɛ kɑni nní n kpɑ́rɑ́lɛ̃. Li mmɑrɛ tɔsilɛ, mɛsɛ ɑ́mɛ we kɛfi ŋmɑnɛ kɑí pi yɑrɛ kɑni nní n nyɑ́ni.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Lɛ̃ kɛ ɑntepu Yowɛɛli uú pɛɛ mɛkɛɛ ḿ mɑ yɛɛ nɛni nkpéni nní wɑi. Lɛlɛɛ rɛ:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos jovens terão visões, e os vossos velhos sonharão sonhos;
18 — ausente —
18 e também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e minhas servas, naqueles dias, e profetizarão;
19 — ausente —
19 e farei aparecer prodígios em cima no céu e sinais em baixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes de chegar o grande e glorioso Dia do Senhor;
21 — ausente —
21 e acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Ani mmú kutu ricɔ, Isirɑyɛɛli pikɔ́! Uléécɑɑ yɛ Nɑsɑrɛti ukɔ́ Yeesu isoi pɑkɑrɛlɛ. Uléécɑɑ yɛ nɛ u ritikilɛ uú nɛ nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ mɛwɑisɑŋɑ nɛ mɛwɑi píimɑ wɑpisi yɑrɛ kɑni nní nɔ́rinɛ́cúruu n nyu.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Uyɛ̃ kɑpi nɔ́ɑnɛ́nípɛ-i wɑ yɑrɛ kɛ Uléécɑɑ uu mɛkɛɛ-mɛ umɛnyuwɛ kɛcɑ́ɑ́ n yekei, ɑni pɛpɛɛ ɑ́pi Uléécɑɑ n wuru u pɑ ɑpi kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ u kɑrii ɑní nɛ u kopu.
23 a este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, tomando-o vós, o crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Amɑ́ Uléécɑɑ uu nkpɔ ɑnipɛ-i u yɔ́su uu nkpɔ kɛ́mɛɛ u yukusɛ. Ncée ńn we rɛ nkpɔ nkɛ́ u m múílɛ̃.
24 ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Tɑfiti yɛ Yeesu kɛcɑ́ɑ́ mɑɑ rɛ:
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 — ausente —
26 por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e ainda a minha carne há de repousar em esperança.
27 — ausente —
27 Pois não deixarás a minha alma no Hades, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
28 — ausente —
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; com a tua face me encherás de júbilo.
29 Pimɑ́rɛcɔ, ɑni ncée nɛ́ hɛ kɛ́ ukpurɛ Tɑfiti nkɔ́ nɔ́ símisi kɛ́ rikpɑ̃́iisɛ rɛ u kpulɛ ɑpi u kulɛsi, tɔn kɔ urikpíí nyu nɛ nɛni-mɛ.
29 Varões irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 U pɛɛ ɑntepu lɛ un nyu rɛ Uléécɑɑ yɛ rinɔ́ɔ yekeilɛ uu wééri rɛ ukɛpirɛ̃ kɛnyinɛ kɛɛ mɑsí uiyɔɔpi tonɛnɛ,
30 Sendo, pois, ele profeta e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 Kirisi mɛyisɛ nkpɔ kɛ́mɛɛ kɛ Tɑfiti uu lɛ̃ yɛ̃. Linsímɛ́ kuú pɛɛ lɛ̃ símisi kuú nɛ mɑɑ rɛ: Uléécɑɑ úu yɛ́ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ u riyɑ́, úu yɛ́ ŋmurɛi ukɛ́ fɔ́ni.
31 nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no Hades, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Tɔ ntɔ́nɛ́í mmú yɛ́nlɛ lɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu nkpɔ kɛ́mɛɛ Yeesu uyɛ̃ n lésɛ.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 Uléécɑɑ yɛ ukulukɛ-lukɛ-mɛ̃ u ritɑɑ́sɛlɛ. Sɑ́ɑ Uléécɑɑ uu kɔ Nfɑ́ɑsɔnɛ kuú pɛɛ n yekeilɛ̃ u pɑ. Mmɛ̃ kuu nní kɛrɔ́cɑ́ɑ́ súisɛmɛ yɑrɛ kɑni nní n nyɑ́ni nɔn kɔ kómɛi.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Tɑfiti úu kɛyómɛcɑɑ ritɑɑ́, ɑmɑ́ uricuruu yɛ pɛɛ́ mɑɑ rɛ:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 — ausente —
36 Saiba, pois, com certeza, toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Kɑpi nsímɛ́ mmɛ̃ n kṍ, nn pi loni suu nɛ ɑkɔhɔ-pɔ ɑpi pɛɛ Piyɛɛ nɛ pitumɛ picɔ mɑɑ rɛ: Íye kɑri yɛ́ nkpéni wɑ, pimɑ́rɛcɔ?
37 Ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, varões irmãos?
38 Uyɛ̃ uu pi pɛsɛ rɛ: Ani mɛfinɛ consɛ pikɛ́ ḿpɑ́ nɔ́ úye míni wolɛ nɛ Yeesu rinyiri, Uléécɑɑ ukɛ́ nɔ́ɑnɛ́kópɛ nɔ́ sɑ́rɛi uu kɔ Nfɑ́ɑsɔnɛ nɔ́ hɛ.
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para perdão dos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Li we rɛ lisɔnɛ lɛ̃ kɛ Upíimɑ Uléécɑɑ uu ḿ mɑɑ rɛ u yɛ́ pisoi wɑ kuú nɛ nɔ́ nɛ nɔ́sinɛ́wɑ̃́ nɛ pitɑɑ-tɑɑ kulúi píimɑ kpɛ̃ nnɛ́í kuu n séirinɛ mɛ̃́.
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos e a todos os que estão longe: a tantos quantos Deus, nosso Senhor, chamar.
40 Piyɛɛ uu kɔ ɑnɔ́ɔ ɑcɔ pi mɑ́ikɛɛ uú nɛ ɑsei pi komɛisɛ uu kɔ nɛ pi n ŋmɔ́ɔ́púsɛlɛ̃. U yɛ pi mɑɑ rɛ: Ani mɛwɑi kópɛ kunɑi pikɔ́ mpí kɛ́mɛɛ nɔ́mɛnɛ́círɛ lesɛ.
40 E com muitas outras palavras isto testificava e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Pisoi mɛyɑ̃ ɑpi Piyɛɛ nsímɛ́ mmɛ̃ ŋmurɛi ɑpi míni wolɛ. Kɛyɑ́ɑ kɛ̃, pisoi ɑ́kotokú ɑtɑɑni kumúŋɛ́ pɛɛ piyómɛyɑ́hɑɑ pɛ̃ kɛcɑ́ɑ́ rikpɑ́pɔ.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e, naquele dia, agregaram-se quase três mil almas.
42 Piyómɛyɑ́hɑɑ yɛ pɛɛ pitumɛ icélɑɑ kɛ́mɛɛ ŋmɔ́ɔ́púlɛnlɛ, pin tinɔ́ɔ risɛ mɑ́, pin kɛsẽ́ ilukɛ le, pin kɔ kɛyómɛ yɑ́ɑ́si.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Pitumɛ yɛ pɛɛ mɛwɑisɑŋɑ mɛyɑ̃́ nɛ mɛwɑi píimɑ wɑpisilɛ. Ḿpɑ́ úye un pɛɛ pɑkɑrɛntɛ rɛ Uléécɑɑ yɛɛ pikɛi wɑi!
43 Em cada alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 Pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ Yeesu nɛ kɛfɑ n tɛnɛ yɛ pɛɛ kɛlõ kɛsɛ welɛ, ɑpi rinɔ́ɔ risɛ wɑi ɑpi yɛ pilikɔ́ nnɛ́í hɔ́ɔ́nɛ.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Pi yɛ pɛɛ pisitẽ nɛ pilikɔ́ nnɛ́í yɑ́lisilɛ, ɑpi ḿpɑ́ úye ncɔ́ŋ pɑí ɑpí nɛ lisiwóó sɛ̃ hɔɔnɛntɛ.
45 Vendiam suas propriedades e fazendas e repartiam com todos, segundo cada um tinha necessidade.
46 Pi pɛɛ kómɛinɛlɛ pin siyɑ́ɑ nnɛ́í mɛsɛ́rɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i cɑ́pinɛlɛ̃. Pi pɛɛ síyɔ sɔ́nɑɑnɛlɛ pin kɛsẽ́ le, pin kɔ Uléécɑɑ ilukɛ nɛ kɛfɑ kɛsɛ hɔɔnɛ lin pi lɑ́ɑ́rú.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 Pi pɛɛ Uléécɑɑ pɑkɑrɛlɛnlɛ, ḿpɑ́ úye un nɛ kɛfɑ pi fénnɛlɛ̃, Upíimɑ un pɛɛ ḿpɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛ́ye pisoi ɑyu lɔlu un pikɛcɑ́ɑ́ kpɑriisɛpɔ.
47 louvando a Deus e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.