Atos 1

Sola NT (SOY_SIM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Unɛ́sɑ́nɛ Teofiili, nɛ rítɛlɛ́ foí kɛ́mɛɛ pɔ́ símisilɛ lɛ̃ nnɛ́í kɛ Yeesu uu piwɑi nɛ picélɑɑ n kórɑɑnɛ
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo que Jesus começou, não só a fazer, mas a ensinar,
2 hɑ́i nɛ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɑi kɛyómɛcɑɑ-mɛ̃ u n kpíipɔ. Ukɛ́ kɛlenɛ rińtɑɑ́, u upitumɛ kuu n wɛ́ɛ uicélɑɑ pɑlɛ nɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nnɑŋɛ.
2 até ao dia em que foi recebido em cima, depois de ter dado mandamentos, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 U umɛkpɔ-mɑɑ́ mɛ́wee mpehẽ mpehẽ kɛ́mɛɛ umɛcirɛ pi nyísɛlɛ pikɛ́ céri rɛ u nfɑ́ɑ mɑ́lɛ. Siyɑ́ɑ ɑfɛɛnɑ kuu pi rikpɑ́fúmɛ uu Uléécɑɑ iyɔɔpi nsímɛ́ pi símisi.
3 aos quais também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas e infalíveis provas, sendo visto por eles por espaço de quarenta dias e falando do que respeita ao Reino de Deus.
4 Kɛyɑ́ɑ kɛnyinɛ kɑpi kɛsẽ́ we nɛ Yeesu, uu pɛɛ isé nnyí pi pɑ rɛ: Áni kɑpɛ yisi nɔkɛ́ Yerusɑlɛm nɛ kɛtɑɑ wɑ, ɑmɑ́ ɑni lisɔnɛ lɛ̃ kɑni n kṍ nɛn símisi rɛ Sɑ́ɑ Uléécɑɑ yɛ nɛ nɔ́ mɛ̃́ kutu ricɔ.
4 E, estando com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, que (disse ele) de mim ouvistes.
5 Míni ŋmɑnɛ kɛ Yohɑni uu nɔ́ wólɛ. Amɑ́ li tisɛ nkɑ́ripi, Uléécɑɑ ukɛ́ nɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nɔ́ wolɛ.
5 Porque, na verdade, João batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Pɛpɛɛ pɛɛ Yeesu kɛyúrí n cɑ́pinɛlɛ̃ ɑpi pɛɛ u pisɛ rɛ: Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑɑ Isirɑyɛɛli kɛyɔɔpitẽ pɛsɛrinɛɛ, Upíimɑ?
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntaram-lhe, dizendo: Senhor, restaurarás tu neste tempo o reino a Israel?
7 Uu pi pɛsɛ rɛ: Ái nɔ́nnɛ́kɔ́ ńkɑ rɛ nɔkɛ́ mɛwɑi mɛɛ n sɔ́nti kumúŋɛ́ nɛ mɛituŋɛ n nyu. Sɑ́ɑ Uléécɑɑ yɛɛ lɛ̃ nɛ uricuruu nnɑŋɛ yekei.
7 E disse-lhes: Não vos pertence saber os tempos ou as estações que o Pai estabeleceu pelo seu próprio poder.
8 Amɑ́ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn nɔ́kɛnɛ́cɑ́ɑ́ n súimɛ, nɔ́ ńnɑŋɛ nnyinɛ yɛ̃, ɑni pɛɛ pɑnsɛ pinɛ́tɑnsei Yerusɑlɛm kuyu-i nɛ Yutee kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ nnɛ́í nɛ Sɑmɑrii kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́, hɑ́i nɛ kɛtẽ nnɛ́í kɛtɔ-pɔ.
8 Mas recebereis a virtude do Espírito Santo, que há de vir sobre vós; e ser-me-eis testemunhas tanto em Jerusalém como em toda a Judeia e Samaria e até aos confins da terra.
9 Kɛ Yeesu uu rinɔ́ɔ tɛ̃ pimɑ́ɑ ḿ mɑsí, ɑi kɛyómɛcɑɑ-mɛ̃ u kpíípɔ, ḿpɑ́ úye un u nyɑ́nɛipɔ ɑhopɛ ɑnyinɛ ɑɑ́ weri ɑɑ́ nɛ u yɑrii ɑpi pɛɛ u pɑɑpɔ.
9 E, quando dizia isto, vendo-o eles, foi elevado às alturas, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Pin kei nní lɛ̃ we pin kɛléécɑɑ inípɛɛ wiilɛ̃ un tɔ́su kɛ pitisi pitɛ́ pinyinɛ pɛɛ ilũ tomɛ́ n tɑnɑɑlɛ̃ ɑpi pikɛyúrí rikpɑ́fúmɛ.
10 E, estando com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles se puseram dois varões vestidos de branco,
11 Pitisi pɛ̃ ɑpi pi mɑɑ rɛ: Yo nnyɑ kɛ nɔ̃́ Kɑlilee pikɔ́ mpí ɑni nní nyɛnu nɔn kɛléécɑɑ-mɛ̃ nyɑ́nɛi. Lɛ̃ kɑi nní nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ nkɛ́-i Yeesu uyɛ̃ kɛléécɑɑ-mɛ̃ n kpíipɔ nɔn nyɑ́ni mɛcɔ kuú hɑ pɛɛri.
11 os quais lhes disseram: Varões galileus, por que estais olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi recebido em cima no céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Pitumɛ ɑpi pɛɛ kɛlõ kɛ̃ kɑpi yɛ n sée rɛ Olifiyee rikúú yisi ɑpi Yerusɑlɛm pɛlɛ. Tikúú tɛɛ nɛ Yerusɑlɛm kɔlɛnlɛ. Lirinɑ̃ nɛ sɑ́ yɑrɛ kilomɛtiri usɛ.
12 Então, voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, o qual está perto de Jerusalém, à distância do caminho de um sábado.
13 Kɑpi n tuipɔ, ɑpi kulee kunyinɛ-i tɑɑ́ kɛ́yɔ kɛnyinɛ kɛcɑ́ɑ́-pɔ. Kei kɑpi yɛ cɑ́pinɛ. Pɛpɛɛ kei n cɑ́pinɛlɛ̃ pɛɛ Piyɛɛ nɛ Yohɑni nɛ Yɑkupu nɛ Antiree nɛ Filipu nɛ Tomɑɑ nɛ Pɑtelemii nɛ Mɑtiyee nɛ Alifee uŋmɑ́nɛ Yɑkupu nɛ Simɔɔ yɛɛ ukuyu ń lɑ nɛ Yɑkupu uŋmɑ́nɛ Yuuti
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde habitavam Pedro e Tiago, João e André, Filipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 nɛ Yeesu uni Mɑɑri nɛ pinɔ́si picɔ pinyinɛ nɛ Yeesu piwɑ̃. Pinnɛ́í mmɛ̃ pɛɛ rinɔ́ɔ risɛ wɑ ɑpi yɛ cɑ́pinɛ ɑpí nɛ piyómɛyɑ́hɑɑ n ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração e súplicas, com as mulheres, e Maria, mãe de Jesus, e com seus irmãos.
15 Likumúŋɛ́ kpɛ-i, Piyɛɛ uu kɛyɑ́ɑ kɛnyinɛ yisi, piyómɛyɑ́hɑɑ pílɛ nɛ ɑfɛɛrɛ́ pinyinɛ pin cɑ́pinɛlɛ̃, uu pikɛcɔpɛ mɑɑ rɛ:
15 E, naqueles dias, levantando-se Pedro no meio dos discípulos (ora a multidão junta era de quase cento e vinte pessoas), disse:
16 Pimɑ́rɛcɔ, li pisɛ rɛ lɛ̃ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ n símisi likɛ́ wɑ. Nfɑ́ɑsɔnɛ yɛ Yutɑsi kɛcɑ́ɑ́ Tɑfiti rinɔ́ɔ rinyinɛ mɑɑsɛlɛ. Yutɑsi uyɛɛ pɑnsɛ pɛpɛɛ Yeesu n tĩ́ ukpeenwɑi.
16 Varões irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 U pɛɛ urɔ́cɔ usɛ lɛ, tɔn kɛsẽ́ pikɛi pisɛ mpí wɑi.
17 porque foi contado conosco e alcançou sorte neste ministério.
18 Siwóó sɛ̃ kuu usoi ń kpu ɑpi u hɛ́ɛ́lɛ kuú nɛ kɛcɑrɛ lɔ, uu pɛɛ kei lóiri uu ríyu mɛfoí kɛtẽ fɑpi, uu kɛcɔpɛ kpɑ́fú, ɑnyɔ́hɔ nnɛ́í ɑɑ cúmɛ.
18 Ora, este adquiriu um campo com o galardão da iniquidade e, precipitando-se, rebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Yerusɑlɛm pikɔ́ nnɛ́í pɛɛ mɛwɑi mɛ̃ kõ, hɑ́i ɑpí nɛ kɛcɑrɛ kɛ̃ sée rɛ Hɑkɛlitɑmɑ, lɛlɛɛ rɛ unyinɛ mɛnyɛ yɛ kei kɔɔnu.
19 E foi notório a todos os que habitam em Jerusalém, de maneira que na sua própria língua esse campo se chama Aceldama, isto é, Campo de Sangue.
20 Ticuruu li Ipɑkɑrɛ Siyomɛ kɛ́mɛɛ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
20 Porque no Livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu bispado.
21 — ausente —
21 É necessário, pois, que, dos varões que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus entrou e saiu dentre nós,
22 — ausente —
22 começando desde o batismo de João até ao dia em que dentre nós foi recebido em cima, um deles se faça conosco testemunha da sua ressurreição.
23 Kei kɑpi pɛɛ pisoi pitɛ́ sée ɑpi nyɛrɛsɛ. Pɛpɛɛ Yosɛfi Pɑrisɑpɑsi kɑpi yɛ kɔ n sée rɛ Yusituusi. Ulírũ yɛɛ Mɑtiyɑsi.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Api pɛɛ kɛyómɛ yɑ́ɑ́si rɛ: Upíimɑ, pɔ́ɔ pisoi nnɛ́í sifɑ kɛ́mɛɛ nyu. A pisoi pitɛ́ mpí kɛcɔpɛ uyɛ̃ kɑɑ n wɛ́ɛ rɔ́ nyísɛ
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, conhecedor do coração de todos, mostra qual destes dois tens escolhido,
25 ukɛ́ pɑnsɛ utumɛ uu Yutɑsi pikɛi yɔ́su uú nɔŋ́. Yutɑsi yɛ ukɛtonɛ riyɑ́lɛ uu sĩ́ kei kɑí nɛ u rinsɑ́ rɛ ukɛ́ tonɛ.
25 para que tome parte neste ministério e apostolado, de que Judas se desviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Kei kɑpi pɛɛ pɑŋɑi ɑi Mɑtiyɑsi tini, uu pɛɛ Yeesu pitumɛ kɛfi nɛ usɛ pɛ̃ kɛcɑ́ɑ́ kpɑ́pɔ.
26 E, lançando-lhes sortes, caiu a sorte sobre Matias. E, por voto comum, foi contado com os onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.