Atos 19

Sola NT (SOY_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɛ Apoloosi uú pɛɛ Korɛnti-i ń we, Pɔɔli yɛ pɛɛ yisilɛ uu Asii ɑyɔpɛ silõ lɔ́ɔ́ uu Efɛɛsi sĩ, uu kei Yeesu pipirɛtiki pinyinɛ yɛnu.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Uu pi pisɛ rɛ: Kɑni Yeesu nɛ kɛfɑ n tɛnɛ, Uléécɑɑ yɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nɔ́ hɛɛ? Api u pɛsɛ rɛ: Ticuruu ɑ́ri Nfɑ́ɑsɔnɛ nkɔ́ ńkɑ komɑɑlɛ̃.
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Uu kɔ pipisɛ pi kpɑ́ rɛ: Míni mɛ́ye mpuri kɑpi pɛɛ nɔ́ wólɛ? Api rɛ Yohɑni mɛni kuu pisoi n wólɛ kɑpi rɔ́ wólɛ.
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Pɔɔli uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Pɛpɛɛ n ŋmurɛi rɛ pi yɛ́ mɛfinɛ consɛ kɛ Yohɑni uu yɛ pɛɛ míni wolɛ. Uu yɛ kɔ Isirɑyɛɛli pikɔ́ mɑɑ rɛ pikɛ́ Yeesu yɛɛ mɑsí ukɛpirɛ n sɔ́nti nɛ kɛfɑ tɛnɛ.
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Kɛ pipirɛtiki pɛ̃ ɑpi ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ n kṍ, ɑpi tíyɛsɛ ɑpi Upíimɑ Yeesu rinyiri nɛ míni pi wolɛ.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pɔɔli uu ɑnípɛ pikɛcɑ́ɑ́ lɑ́ɑ, Nfɑ́ɑsɔnɛ nn pikɛcɑ́ɑ́ súiri. Api pɛɛ mɛyu mpehẽ mpehẽ pisímɛ́ loni pin kɔ nɛ Uléécɑɑ rinyiri pisoi símisi.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Pinnɛ́í yɛ pɛɛ wɑlɛ pitisi kɛfi nɛ pitɛ́.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Pɔɔli uu kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i lompɔ, uu kɛ́yu kpɑ̃́iisɛ uu iwɑrɛ itɑɑni nɛ Uléécɑɑ iyɔɔpi kɛcɑ́ɑ́ pi símisi cɑ́kɑ́-cɑ́kɑ́ rɛ pikɛ́ kṍ.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Amɑ́ pinyinɛ pɔ́ɔn pɛɛ yúlu rɛ ɑ́pi nɛ kɛfɑ tɛnɛnɛ, pin kɔ Upíimɑ icélɑɑ iyɛ̃ tiwúí kɛ́mɛɛ sɛ́nnyi pin lɑ́misi. Pɔɔli uu mɛsɛ upipirɛtiki kpísi uú nɛ kei nyɔsɔ́, uu yɛ pɛɛ ḿpɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛ́ye utisi unyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Tirɑnuusi ripoo-i isúkuli kɛ́mɛɛ pi n céési.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Ai wɑi iŋmɛ̃ itɛ́ nɛ iriyu. Lɛlɛɛ tíyɛsɛ kɛ Pisuifi nɛ Pikirɛki nnɛ́í pɛɛ Asii kɛteni-i ń we ɑpi Upíimɑ nsímɛ́ kṍ.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Uléécɑɑ yɛ pɛɛ kumúŋɛ́ kpɛ-i Pɔɔli nɛ ritikilɛ uú nɛ mɛwɑisɑŋɑ wɑpisi.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Lɛ̃ ɑi tíyɛsɛ ricuruu pisoi ɑpi yɛ ilũ nɛ sinírípi sɛɛ Pɔɔli rińcɑ kpísi ɑpí hɑ pitóikɔ́ kɛcɑ́ɑ́ lɑ́ɑ, ɑpi pélu, ɑníri ɑɑ kɔ lelu.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Kei kɛ Pisuifi pinyinɛ pɛɛ n kɔɔnii pin pisoi ɑníri pɛ́sɛi pɔ́ɔ kɔ rɛ pi yɛ́ Upíimɑ Yeesu rinyiri sée ɑpí nɛ pisoi ɑníri pɛ́sɛi. Api yɛ pɛɛ ɑ mɑɑ rɛ: Nɛ Yeesu uyɛ̃ nsímɛ́ kɛ Pɔɔli uu n yóólɛ̃ tinyiri nɛ rinɔ́ɔ nɔ́ hɛ rɛ ɑni pisoi mpí kɑni nní n cɔ́ŋlɛ̃ kɛ́mɛɛ le.
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Pisuifi pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ uwɛ́ɛ́sɛ usɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Sefɑ piŋmɑ́nɛ pisɛɛi pɛɛ mɛwɑi mɛ̃ lɛ̃ wɑi.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Amɑ́ kuníri ɑku kɛyɑ́ɑ kɛnyinɛ pi pɛsɛ rɛ: Nɛ Yeesu nyulɛ, nɛn kɔ Pɔɔli isoi nyu. Nɔ̃́ ní, nɔ́ɔ pɛɛ mpíí píye?
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Kei kɛ unírihélɑɑ uyɛ̃ uu yisi uu pi kɑ́pɑ́ɑ́, uu pinnɛ́í rikɔhɔ feriyɛ. Uu rikpɑ́kɑ́rɑ́ nɛ íwɛ pi wɑi ɑpí hɑ nɛ itói yɔ́ɔi, ɑi tɔ́su ɑpí nɛ ukɛyɔ-i mɛŋmɑnɛ popirimɛ ɑpi itóó súúni.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Pisuifi nɛ Pikirɛki pɛɛ Efɛɛsi-i ń we ɑpi kóm tɛ lɛ̃ kɑi wɑ. Iwɑmɛ ii pi loni, pisoi ɑpi pɛɛ Upíimɑ Yeesu rinyiri mɛyɑ̃́ n tɑɑ́sɛlɛ̃.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Pɛpɛɛ pikɛmɛɛ Kirisi nɛ kɛfɑ n tɛnɛ mɛyɑ̃ ɑpi yɛ pɛɛ sĩ́ ɑpí hɑ pisoi kɛcɔpɛ lɛ̃ kɑpi n wɑpisi yɑ́mnɛntɛ.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Pɛpɛɛ pɛɛ mɛŋmɑnɛiwɑi n wɑi mɛyɑ̃ pɔ́ɔ kɔ nɛ piɑtɑrɛtɛlɛ́ sɔ́nɑɑpɔ ɑpi pisoi kɛcɔpɛ nnɑ ɑ ŋmɑkɑɑnkɛɛ. Pi ɑsilɑlɛwoó kɛ́ɛ́nlɛ ɑí lelu mɛwóópipi ɑ́kotokú kuwóó (50.000).
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Lɛ̃ kɛ Upíimɑ nnɑŋɛ nn tíyɛsɛ unsímɛ́ nń nɛ ḿpɑ́ yei kɔ́ɔ́nú ńsɔnɛ.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, Pɔɔli uu pɛɛ kɛmúŋɛ́ wɑi rɛ ukɛ́ Mɑsetuwɑɑni nɛ Akɑyii sitẽ-mɛ̃ cɔ ukɛ́ nɛ Yerusɑlɛm tu. Uu rɛ un kei n tu, li kɔ pisɛ rɛ ukɛ́ Rɔm kuyu rilóólú.
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Uu pɛɛ pisoi pɛɛ pikɛi u n lɛ́ni kɛcɔpɛ pitɛ́ yukusɛ uu Mɑsetuwɑɑni-pɔ tum. Pɛ̃ kuu n tũ pɛɛ Timotee nɛ Erɑsiti. Uricuruu uu nkɑ́ripi Asii kɛteni-i kɛtónɛ kpɑ́.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Ńcɔkɔi píimɑ nnyinɛ nn likumúŋɛ́ kpɛ-i Upíimɑ ncee pitiki kɛcɑ́ɑ́ nnyɑ Efɛɛsi kuyu-i léeri.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Utisi unyinɛ yɛɛ pɛɛ kei we, ɑpi yɛ u séi rɛ Temetiriisi. U pɛɛ úyu lɛ. Piléé pinyinɛ kɑpi yɛ pɛɛ kɔ kei n sée rɛ Aritemiisi siwosoopi kuu yɛ pɛɛ́ nɛ yírɑɑnɛ uu sisiyukɛ-yukɛ nɛ nwóóweni yuhu yɑrɛ sítumpiwɛɛ́u. Upikɛi pɛɛ pɛɛ u nɛ upinípɛkɛikɔ́cɔ kulɑ́ɑ wɑilɛ ńsɔnɛ.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Uu kɛyɑ́ɑ kɛnyinɛ upikɛicɔ pɛ̃ nnɛ́í cɑ́pinɛ uu pi mɑɑ rɛ: Pinɛ́sɑ́nɛ, nɔ́rinɛ́cúruu yɛ nyulɛ rɛ pirɔ́kɛi mpí kɑrí nɛ le.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Nɔ́rinɛ́cúruu yɛ kɔ nyɑ́nilɛ nɔn kɔ kómɛi rɛ ɑ́i nkpɑ́ni Efɛɛsi nté ŋmɑnɛ, ɑmɑ́ Asii kɛtẽ nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ kɛ Pɔɔli uyɛ̃ uu pisoi tɑ́lɑɑnkɛɛ ɑpi ŋmurɛi rɛ ɑ́pi yɛ́ piléé kɛ sisoipipi ɑsi ń sɛrí nɛ kutu n cɔlɛ̃, tɛ ɑ́i Uléécɑɑ.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Tɔnsɑ́ piwɑi n ceri, mɛwɑi mɛ̃ nɛ́ pirɔ́kɛi riyu kpu, ɑmɛ pirɔ́lééyɑhɑ píimɑ Aritemiisi kɑpi Asii nnɛ́í nɛ sitẽ sicɔ-pɔ n yɑ́ɑ́si fíísɛ, úkɑ úu yɛ pɛɛ pi n wɑisɛlɛ̃.
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Kɛ pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ ɑpi ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ n kṍ, ɑi kuwɔ́i pi feriyɛ ɑpi cɑ́ɑ́i rɛ: Lipíimɑ lɛɛ Efɛɛsi piléé Aritemiisi!
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Ńcɔkɔi nn pɛɛ kuyu nnɛ́í yipu. Pisoi ɑpi kómɛinɛ ɑpí nɛ kɛkpíntɑhɑi n sɑirilɛ̃, ɑpi Pɔɔli pisencɔ Mɑsetuwɑɑni pikɔ́ pitɛ́ tini ɑpí nɛ pɛ́nɛpɔ. Pɛpɛɛ Kɑyusi nɛ Arisitɑriki.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Pɔɔli uú n lɑ ukɛ́ pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ kɛyu-i léépɔ, ɑmɑ́ Yeesu pipirɛtiki ɑpí nɛ u yulu.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Aí nɛ upisɑnɛ Asii pikɑwe píimɑ pinyinɛ pɛ́nɛ ɑpi ukɛmɛɛ pisoi tumpɔ ɑpí nɛ u kɛsu rɛ úu kɑpɛ kɛkpíntɑhɑi kɛ-i lompɔ.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Pisoi yɛ pɛɛ welɛ pin kɛcɑ́pinɛ kɛ-i mɛ́woo cɑ́ɑ́i, úkɑ úu ucɔ nkɔ́ kómɛi, lin pi túírɛsɛntɛ. Pimɛyɑ̃ ɑ́pi kɔ nyu lɛlɛɛ kei pi n cɑ́pinɛsɛlɛ̃.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Kei kɛ Pisuifi pinyinɛ ɑpi Alɛkisɑntiri kɛ́yu-mɛ̃ titépɔ, pisoi ɑpi pɛɛ́ m músu rɛ uyɛɛ nɛ ńcɔkɔi mmɛ̃ kɑ. Alɛkisɑntiri pɔ́ɔ pɛɛ kunípɛ síkɑ rɛ u lɑ ukɛ́ uriyu hɛɛrɛ.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Kɛ pisoi ɑpi n céri rɛ Alɛkisɑntiri yɛ Usuifi lɛ, ɑpi pɛɛ rinɔ́ɔ risɛ wɑi ɑpí n cɑ́ɑ́i rɛ: Efɛɛsi piléé Aritemiisi pɛɛ Lipíimɑ! Api lɛ̃ n cɑ́ɑ́i ɑí nɛ ituŋɛ mɛkɔ́ɔ́nú mɛtɛ́ tulu.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Kuyu utɛlɛwɔlɛ uu fe uu pisoi sɛ́ɛ́sɛ, uu pɛɛ pisɛ rɛ: Nɔ̃́ Efɛɛsi pikɔ́, wóo yɛ úu kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ nyu rɛ Efɛɛsi kuyu pikɔ́ pɛɛ pilééyɑhɑ píimɑ Aritemiisi nɛ pikɛyu kɛɛ kɛléécɑɑ-pɔ n lóimɛ kɛcɑ́ɑ́ pɑílɛ̃?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Úkɑ úu we yɛɛ yɛ́ nsímɛ́ mmɛ̃ n kɛ́si. Lɛ̃ nnyɑ, ɑni nɔ́ɑnɛ́kíŋ niŋukusɛ, ɑ́ni kɑpɛ ń-yɔɔnɛ-yɔɔnɛ nɛ linyinɛ wɑ.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Pisoi mpí kɑní nɛ ń kɑ ɑ́pi kurɔ́yómɛyɑ́hɑɑlee-i líkɑ cɑɑi, ɑ́pi kɔ pirɔ́léé Aritemiisi lɑ́mɑɑnkɛɛ.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 In tɛ úyu Temetiriisi nɛ upikɛicɔ yɛ unyinɛ nɛ nsímɛ́ mɑ́, sitúhɑɑnɛyɑɑ yɛ welɛ, pitúhɑɑnɛ pin kɔ we. Pi yɛ́ fe ɑpi kei kɛtɑhɑi u séi ɑpí nɛ pi túhɑɑnɛ.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Nɔn kɔ pɛɛ ń-ye ncɔ m mɑ́, tɔ́ hɑ riyɔ́ɔpipoo-i mmɛ̃ símisi yɑrɛ kɑi m pisɛ.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Insɑ́ lɛ̃, lɛlɛɛ nɛni kɛyɑɑ nkɛ́ nní ń wɑ yɛ́ tíyɛsɛ ɑrí n we yɑrɛ pitencɔkɔi. Ári yɛ́ ńkɑ yɛ̃ tɔkɛ́ símisi likɛ́ nɛ n nyísɛ rɛ tɔ ɑlɑri mɑ́lɛ tɔkɛ́ nní n cɑ́pinɛlɛ̃.
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Tinɔ́ɔ tɛ̃ kuú mɑ uú nɛ pisoi kpiisɛ.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.